istnieje samo przez sie, nie ma w tym ani zadnej filozofii, ani
zaskoczenia. Ukraina rzeczywiscie cos tam zasugerowala, ale w sumie
nic z tego nie wyniklo ani nie wyniknie; kolejna patowa wciaz
sytuacja to podarowany Ukraninie przez Chruszczowa Krym. Ukraina tez
za bardzo nie moze sobie pozwolic na nerwowe ruchy, i to nawet nie
ze wzgledu na polwysep (skad inad przepiekny), tylk na szereg
innych, czysto "wewnetrznych" problemow, z jakimi boryka sie juz od
dluzszego czasu.

O tym jak bardzo skomplikowany jest Kaukaz swiadczy dobitnie udzial
czeczenskich ochotnikow w obecnej osetynsko-abachazkiej kampanii. I
to nie jest przyslowiowa "druga strona medalu", tylko cos
zdecydowanie bardziej skomplikowanego, niz sie moze wydawac
niezwykle podnieconym w chwili obecnej rzadom tyvh, czy innych
nadbaltyckich panstw. Ich sytuacje w kontekscie calego konfliktu na
Kaukazie porownalbym raczej do sytuacji powiatowego dworca, ktory
jest niezwykle dumny z faktu, ze lezy na trasie przejazdu
ekspresowego pociagu relacji miedzynarodowej, ktory - co prawda -
sie tam nie zatrzymuje, ale tez - zdaniem kierownika stacji - nie z
byle powodu tamtedy wlasnie przejezdza.

Jeszcze chwila cierpliwosci. A przede wszystkim mniej podniecenia,
to warto spozytkowac w innych zupelnie obszarach. To taka refleksja
o charakterze ogolnym, bez konkretnego adresata.