Dopiero trzeci plan 5-letni, który miał się zakończyć w 1942 roku,
był nastawiony przede wszystkim na zbrojenia, i to w skali dotąd nie-
spotykanej. Jego realizacja stała się możliwa dzięki kolektywizacji wsi
i forsownej industrializacji - nie zmierzających bynajmniej do popra-
wy warunków życia ludności.' W połowie lat dwudziestych były one
całkiem znośne. Gdyby Stalin troszczył się o poziom życia, wówczas
kontynuowałby NEP, a ludności sowieckiej oszczędzono by nędzy i
masowego głodu lat trzydziestych, który nierzadko prowadził wręcz
do kanibalizmu. Celem kolektywizacji i industrializacji nie była po-
prawa życia ludności, lecz produkcja potężnego arsenału militarnego.
Po co komunistom potrzebna była broń? Dla obrony kraju? Dziw-
na to kalkulacja: zagłodzić miliony dla zapobieżenia ewentualnej agre-
sji. Przypomnijmy, że faszyści doszli do władzy w Niemczech w 1933
roku, kiedy głód już drugi rok dziesiątkował ludność ZSSR, przede
wszystkim na Ukrainie. Gdyby Stalin szukając środków na czołgi au-
tostradowe, spadochrony i nowoczesną technologię wojskową sprze-
dawał Zachodowi cztery zamiast pięciu milionów ton zboża rocznie -
miliony dzieci pozostałyby przy życiu. Na całym normalnym świecie
broń ma zapewniać bezpieczeństwo mieszkańcom danego kraju. W
Związku Sowieckim na odwrót: w imię rozbudowy arsenałów ofen-
sywnych, skazano ludność na niewyobrażalne cierpienia.
Okropności I wojny światowej w porównaniu ze stalinowską indu-
strializacją wydają się pogodnym piknikiem. Konflikt lat 1914-1918
pochłonął 10 milionów ofiar w całej Europie, w tym 2,3 min Rosjan.
Stalinowska eksterminacja przybrała rozmiary nieporównanie więk-
sze: komunistyczny pokój był bardziej śmiercionośny niż imperialistycz-
na wojna! A wszystko dla jednego celu: by zdobyć czołgi i samoloty,
przeznaczone do atakowania państw ościennych.
--
en.wikipedia.org/wiki/Internet_brigades
archiwum.sw.org.pl/pdf/AnatolijGolicyn-Nowe_klamstwa_w_miejsce_starych-1984.pdf
www.suworow.pl/
