Pamiątkowe zdjęcie z Majdanka: nastolatka w piecu

Opinia: "To była zabawa. Zobaczyła piec, więc weszła do środka. Równie dobrze
mogłaby wejść do pieca chlebowego w piekarni." jest dla mnie nieco na wyrost.
Mogłoby tak być w przypadku bardzo małego dziecka, które nie pojmuje, gdzie
się znajduje, co to za piec i chce tam wleźć jak na ślizgawkę, uśmiechając się
po drodze.
Jak dla mnie, to wśród nastolatków i dorosłych po prostu istnieją takie - nie
bójmy się tego określenia - niewrażliwe prostaki, które nawet po szkoleniach,
nie są zdolne do zrozumienia powagi miejsca czy nie mają normalnych odruchów
współczucia i szacunku pod adresem pomordowanych. Albo to udają, próbując
zaszpanować swą niewzruszonością przed innymi takimi prostakami. Tak czy
inaczej, wchodząc bezmyślnie do pieca, gdzie kiedyś spłonęły zwłoki tysięcy
ludzi, daje się dowód swej nieczułości i niewrażliwości.

Ale zgadza się, że w porównaniu ze szkołami niemieckimi (na przykładzie dwóch
partnerskich szkól współpracujących z tą, gdzie pracuję) jesteśmy daleko w
tyle jeśli chodzi o przygotowanie młodzieży do takich wizyt. Tam często
pracuje się metodą długofalowych projektów, które mają za zadanie pomóc
młodemu w identyfikowaniu się z ofiarami obozów, a nie metodą dużo mniej
skutecznych monologów z ust nauczyciela.