Świąteczna rzeź karpi: patroszą żywe ryby

Pwt 25;4 (prawo bardzo archaiczne) jest jedną z nielicznych
pozostałości humanitaryzmu społeczności pogańskiej, która nie
czyniła przepaści pomiędzy ludźmi a zwierzętami (w tym wypadku
najprawdopodobniej chodzi o Egipt, którego etyka biła na głowę
humanitaryzmem cała etykę biblijną).

Jest to jednak odosobniony przypadek, z którego późniejsza etyka
biblijna nie wyprowadza żadnej ogólnej reguły, gdyż etyka biblijna
nie jest etyką współczucia.


> oczywistą nieprawdą jest, jakoby Biblii obce było pojęcie empatii
i to nawet w
> stosunku do zwierząt.


Pojęcie - jest obce.


(Nawet te archaiczne prawa, które wprowadzają jakieś ograniczenia w
krzywdzeniu zwierząt, powołują się na magiczne tabu krwi (która jest
własnością Boga), a nie na ich cierpienie.)



> Ile razy wspomina się w Biblii
> o okazaniu litości?

O litości tak.


Mnie chodziło jednak o użycie słowa "okrucieństwo", ponieważ w
zastosowaniu takiego słowa kryje się (chocby i nieświadome)
uczynienie ze współczucia ostatecznej podstawy etyki.

Dlaczego?

Po prostu nie da się przedstawiać zachowań okrutnych jako zachowań
boskich i godnych czci - w społeczeństwie, które uznaje wagę
pojęcia "okrucieństwo".

A kult biblijnego Boga potrzebuje przedstawiać okrutne zachowania
Boga, po to by wywrzeć na ludziach wrażenie potrzebne do wykreowania
podstawowej emocji biblijnej: "Bojaźni Pana".


Tak jak rozważyłem to na przykładzie Koranu.

Tam też potępia się liczne zachowania okrutne (np. zakopywanie
małych dzieci żywcem w piasku).

Ale nie uzasadnia się tego zakazu słowami odwołującymi się do
współczucia, lecz do trwogi.

Także samo masz w Koranie mowę o litości (zaryzykowałbym, że
bardziej niż w Nowym Testamencie!)

Allach jest na okrągło określany mianem Litościwego.


Ale słowa "okrucieństwo" z właściwą mu tonacją moralną - jeśli mam
rację - w Koranie być nie może.


Cóż prostszego. Sprawdź.