Głowiński: Język polski - niepożądany

adamie, najpierw nalezy rozroznic (Glowinski tez tego nie robi) - publikowanie
ksiazek i artykulow. te pierwsze bowiem wydaje sie po to, by wydawca (i autor)
na nich zarobili, te drugie pisze sie po to, by zdac sprawe z wlasnych badan.

szanse na to, ze miedzynarodowe wydawnictwo opublikuje monografie badawcza o
Norwidzie, Kochanowskim czy Reju, sa nikle, by nie powiedziec zerowe. Coraz
mniej wydawnictw publikuje monografie badawcze, a kazdy kto kiedys opublikowal
ksiazke, wiec ze pierwsze pytanie ktore wydawca zadaje to to, czy ksiazkka sie
sprzeda w USA. Kochanowki i Rej to nie sa tematy gorace na swiecie. nie
opublikuje tego nikt.

czym innym jest publikowanie artykulow w czasopismach naukowcyh. ja tutaj nie
mam watpliwosci, ze rowniez polonisci powinni publikowac na siwecie. nie dlatego
ze tak jest dobrze, tylko dlatego, zeby poddac sie ocenie srodowiska
literaturoznawcow swiatowycych. Polska polonistka jest zapatrzona we wlasny
pepek, a prof. Glowinski to sankcjonuje. i przy 16 cytatach miedzynarodowych wg
PoP jego wynik miedzynarodowy jest dosc mizerny.