Głowiński: Język polski - niepożądany

pozwalam sobie powtórzyć się... (dodam, że Głowiński od lat 60. jest przykładem
otwarcia na świat, więc...)

a już myślałem, że rozpalę w kominku, założę kapcie i włączę sobie Mozarta...
1. Głowiński ma publikacje w trzech (poza polskim) językach
2. już kiedyś mówiliśmy, jak PoP indeksuje polskich naukowców... przecież w
zasadzie nie ma polskich prac literaturoznawczych, w których się nie cytuje
Głowińskiego,
3. co do międzynarodowości recenzji, to już mówiliśmy o tym wielokrotnie i ja
cały czas proszę o nazwiska recenzentów światowych, którzy zrecenzują tekst o
np. Reju... - bo piszesz są, ale ja ich nie widzę... (więc płaszczyzna
porównania jest tylko prestiżowa, PL i T2 trzymają taki poziom, że jednak byle
co się tam nie ukazuje... i dla światowego polonisty zaistnieć tam jest tym,
czym dla naszego w szerokim sensie przyrodoznawcy Nature...). No i sorki, ale
specjalista europejski nie zajmujący się Rejem nie będzie mógł kompetentnie
zrecenzować tekstu - będzie mógł powiedzieć, że jest jakoś napisany i jakoś ma
się do wiedzy o europejskim odrodzeniu i tyle...
no ostatni przykład nie jest w porządku - bo znów do granicy postkolonializmu
jasne, ale jeśli ja np. napiszę o tych problemach u Staszica to jest j.w.
po prostu trzeba różnicować - polski teoretyk nie będzie miał problemu, historyk
będzie miał.
no ale przede wszystkim jest to kwestia czytelnika... ja wolę być czytany jednak
przez szersze grono.
--
na innych forach adept_ltd