Zazdroszczą mi secondhandów

Może pocieszy i rozśmieszy Cię moja historia:
Jako 18-latka także odkryłam lumpexy, które wtedy w Polsce dopiero rozkwitały, ale wybór był świetny i można było kupić ciuchy zupełnie nie z tej epoki, kapelusze z lat 20stych i podobne cuda! Zauroczyło mnie to i skompletowałam sexi ciuszki zupełnie nie przystające do konfekcji powszechnie noszonej. Studiowałam w Krakowie, wiec pojawiając się w moim małym miasteczku robiłam nielichą sensację. Mama cieszyła się moim oryginalnym stylem i wspierała. Aż tu pewnego dnia idę ubrana w jakieś niemożliwe legginsy plus spódniczka jak z baletu i czarny trykocik i napotykam taką koleżankę co to szpile lubi wbijać. Może dlatego mój mózg wysilił się na tak szybką ripostę, wiedziałam , widząc wzrok tej koleżaneczki że bez złośliwości się nie obejdzie! Ale wywaliła naprawdę z grubej rury!
Tekst: "O, cześć! Ale kreacja, słuchaj, Ty coś tam studiujesz, tak? Bo wiesz ludzie mówia, bo ty się teraz tak DROGO ubierasz... no wiesz.. że Ty w hotelach pracujesz... jako no wiesz kto.." i uśmiech!

Moja riposta: Wiesz, jakoś sobie trzeba radzić! Te studia takie kosztowne! i uśmiech.
Koleżaneczka osłupiała (w tamtych czasach nikt nie słyszał o galeriankach i sponsoringu, więc moja odpowiedź była trochę szokująca. A ja oddaliłam się tanecznym krokiem.

Nie wiem ile osób myślało podobnie jak ta Koleżanka. Ale czy to ważne?
Nadal kocham second-handy i ubarwiam tanimi ciuszkami swój styl!