Polka 2009

I przykład buty i pychy.
"Wysokie obcasy" jak wiemy są cotygodniowym dodatkiem do jednej z
codziennych gazet. Gazety, która jest czytana przez pewne
środowiska. Z opiniami prezentowanymi w tej gazecie, autorytetami
pojawiającymi się na łamach tej gazety utożsamia się jakaś część
społeczeństwa ale z pewsnością nie jest to większość.
Gazeta mająca taką pozycję na rynku prasowym nie ma żadnych
argumentów, aby organizować konkurs na Polkę roku. Uczciwie byłoby
nazwać ten konkurs "Polka Wysokich obcasów 2009" albo Polka roku
wykształciuchów. Ale nie Polka roku. Ta nazwa sugeruje, że jest to
jedyna postac, z którą indentyfikują się Polacy, że postawy i
poglądy laureatek zyskują akceptację i poklask większości Polaków.
GW nie ma żadnych argumentów, aby w ten sposób nazwać swój (Wysokich
Obcasów) plebiscyt. To przykład kolejnego nadużycia semantycznego
Gazety.
Biorąc pod uwagę rynek prasy kobiecej, większe prawo do
zorganizowania takiego konkursu (Polka roku) miałaby Pani albo Twój
Styl. Albo TV publiczna.
Natomiast media ideologiczne, takie jak Wysokie Obcasy czy
Telewizja Trwam - z pewnością nie.