Branicka to brzmi dumnie

Co to za stereotypowe schematy: niewolnicy i arystokracja; analfabeci i
wykształceni; głodni i bogacze? Mój Dziadek był koniuszym, co nie oznaczało
niewolniczej pańszczyzny, lecz całkiem szanowaną posadę. Moja Mama zaś, jako
zdolna uczennica (przeskakiwała po dwie klasy w jeden rok), otrzymała
stypendium (może nawet prywatne, nie jestem pewna) i została przeniesiona do
szkoły w większym mieście (bodajże w Grodnie k. Wilna). Przyjaźniła się na
dodatek z córką hrabiego. Moja rodzina (dalsza i bliższa, ze strony Ojca i
Matki) traciła również majątki wielokrotnie (konfiskaty, pożary wojenne, a
ostatecznie przepadek na rzecz ZSRR), ale jakoś nie spędza mi snu z powiek
ewentualny zwrot Wilanowa i nie mam poczucia krzywdy. Skąd sie biorą
absurdalne opinie, iż zarządzać wielkim majątkiem mozna było bez wykształcenia
i pracy, wyzyskując jedynie pracę innych? Skąd ten podział na czarne i białe?