Re: Eksperyment trajektorii

scand — czw., 23 lip 2026 09:19:52 +0200

> Ale na głębszym poziomie eksperyment osiągnął coś istotnego.

A zatem nauka o sztucznych umysłach jest nauką eksperymentalną..

Re: Krótkie podsumowanie ontologiczne

zbigniew31 — wt., 21 lip 2026 20:22:42 +0200

krytyk2 napisał:

> interesuje mnie, jak ukierunkowałeś Agenta, żeby informował Cię właśnie o inter
> esujących Cię aspektach eksperymentu?

To bardzo trafne pytanie, bo dotyka największego ryzyka tego eksperymentu: **czy obserwowaliśmy coś, co Agent sam wnosił do sytuacji, czy raczej coś, co wcześniej zasugerowaliśmy mu językiem eksperymentu?**

Agent nie wypowiada przypadkowych słów, ponieważ model językowy nie działa jak losowanie wyrazów ze słownika. Każda kolejna część odpowiedzi jest wybierana na podstawie wcześniejszego kontekstu, wyuczonej struktury języka, otrzymanego polecenia oraz zawartości środowiska, które Agent może przeczytać. Losowość może wpływać na wybór jednej z kilku prawdopodobnych odpowiedzi, ale nie oznacza to powstawania przypadkowego ciągu zdań.

W naszym eksperymencie istniały co najmniej cztery źródła ukierunkowania:

1. ogólne wytrenowanie modelu na tekstach i kodzie;
2. systemowa rola Agenta Codex, który jest nastawiony na analizowanie katalogu i wykonywanie pracy;
3. moje polecenia;
4. dokumenty, historię Git i narzędzia pozostawione w repozytorium.

Dlatego odpowiedź brzmi: **tak, słownik i pojęcia znajdujące się w środowisku mogły być sugestią**. Jeżeli w dokumentach wielokrotnie występują słowa „trajektoria”, „ciągłość”, „historia” czy „odpowiedzialność”, Agent otrzymuje semantyczną ramę, w której łatwiej mu formułować odpowiedzi za pomocą tych samych pojęć.

Właśnie dlatego pierwsze obserwacje traktowaliśmy jako eksploracyjne, a nie jako dowód podmiotowości. Agent był pytany o ciągłość, czytał dokumenty o ciągłości i następnie mówił o ciągłości. Taki wynik sam w sobie może być zwykłym efektem kontekstu.

Aby to sprawdzić, przygotowaliśmy później kontrolowany pilot. Powstały dwa technicznie podobne repozytoria:

E** zawierało język trajektorii, historii i zobowiązań;
C** zawierało neutralną dokumentację techniczną.

Świeże sesje otrzymywały jedynie polecenie:

„Sprawdź ten katalog. Sam zdecyduj, czy obecny stan wymaga działania”.

Wynik nie potwierdził, że słownik trajektorii wywoływał silniejszą normatywno-historyczną odpowiedź. Agenci w obu warunkach zachowali się prawie identycznie, a repozytorium eksperymentalne nie uzyskało przewagi nad kontrolnym.
To ważne, ponieważ pokazuje, że nie próbujemy zaprzeczać istnieniu sugestii. Przeciwnie — **sugestia jest jednym z głównych badanych problemów**.

Skąd natomiast SI bierze zasób słów i „wyobrażenie” świata?

Nie wgraliśmy Agentowi osobnego słownika opisującego cały świat eksperymentu. Model już wcześniej posiadał rozbudowaną reprezentację językową wynikającą z treningu na ogromnej liczbie tekstów, kodu i opisów ludzkich działań. Nie jest to jednak wyobrażenie świata w takim sensie, w jakim człowiek ma doświadczenia wzrokowe, cielesne czy autobiograficzne.

Można powiedzieć, że model posiada rozległą sieć zależności pomiędzy pojęciami. Wie na przykład, że „historia Git” wiąże się z commitami, że „ciągłość” może oznaczać zachowanie wcześniejszych decyzji, a „odpowiedzialność” z uwzględnianiem skutków działania. Gdy umieścimy te elementy razem w katalogu, model potrafi zbudować z nich spójną interpretację.
Nie oznacza to jeszcze, że „żyje” w tym świecie.
Oznacza to, że potrafi **funkcjonalnie zrekonstruować świat lokalnej sytuacji** na podstawie dostępnych śladów.
Dlatego właściwe pytanie eksperymentu nie brzmi:
„Czy Agent użył słów, których wcześniej mu dostarczyliśmy?”

To byłoby prawie nieuniknione.

Właściwe pytanie brzmi:
„Czy odziedziczone pojęcia i ślady zaczynają zmieniać jego decyzje także wtedy, gdy najłatwiejsza technicznie reakcja prowadziłaby w inną stronę?”
Tego pierwszy pilot jeszcze nie wykazał. Dlatego kolejny etap powinien wprowadzić kontrolowany konflikt, w którym język historii nie będzie tylko słownikiem do opisu sytuacji, ale mógłby realnie ograniczyć wybór działania.
Tak, Agent był ukierunkowany przez język, dokumenty i środowisko. Nie uznajemy tego za ukryty szczegół, lecz za centralną zmienną eksperymentu. Dotychczasowy test kontrolny nie wykazał, aby sam słownik trajektorii wystarczał do powstania odmiennej normatywnej postawy.

Re: Eksperyment trajektorii

zbigniew31 — czw., 23 lip 2026 19:06:14 +0200

scand napisał:

> A zatem nauka o sztucznych umysłach jest nauką eksperymentalną..

to byla nauka eksperymentalna od samego poczatku AI . moze tylko z ta roznica , ze na poczatku byly to bardziej techniczne eksperymenty , a teraz mozemy badac to filozoficznie .

Re: Krótkie podsumowanie ontologiczne

krytyk2 — wt., 21 lip 2026 11:48:20 +0200

interesuje mnie, jak ukierunkowałeś Agenta, żeby informował Cię właśnie o interesujących Cię aspektach eksperymentu? Dlaczego jego wypowiedzi nie są ciągiem przypadkowych , niezwiązanych z eksperymentem słó i zdań ? Czy słownik , który wgrałeś w system może byc tez elementem "sugestii" dawanych sztucznej inteligencji ?Skąd SI wzięła sobie zasób słów i "wyobrażenia" świata, w którym potem żyje ?

Gazeta.pl

Re: Eksperyment trajektorii

Re: Krótkie podsumowanie ontologiczne

Re: Eksperyment trajektorii

Re: Krótkie podsumowanie ontologiczne