Gazeta.pl

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 16:19:16 +0100

Rozmawialiśmy dalej:
AI proponuje
Jeśli chcesz, możemy ułożyć wiersz o konkretnym przesądzie, np. o czarnym kocie, zdmuchiwaniu świec albo o tym, dlaczego nie wolno sadzić niektórych kwiatów na grobach. O czym wolisz posłuchać?
*
W cmentarnej krainie, gdzie cisza się ściele,
Przesądów o florze znajdziesz całkiem wiele.
Nie każda roślina na grobach rość może,
Bo niektóre niosą pecha i bezboże!
Oto kwiaty i krzewy od wieków wyklęte,
Których sadzić nie wolno na ziemi tej świętej:

Bluszcz pnący i ekspansywny:

Choć zielenią swą kusi i mury oplata,
Nie sadź bluszczu na grobie siostry ani brata!
Gdy korzeniem swym mocnym w głąb ziemi się wdziera,
Mówią starzy, że spokój zmarłemu odbiera,
Wiąże duszę z tą ziemią, więzi ją w grobowcu,
Nie pozwalając odejść wiecznemu wędrowcy.
*
Róże z ostrymi kolcami:
*
Choć królują w ogrodach i miłość zwiastują,
Na cmentarzu swym ostrzem tylko ból potęgują.
Kolce róży – tak niesie ludowa przestroga –
To rany dla duszy, co kroczy do Boga.
Mogą ducha zatrzymać, zranić jego cienie,
Przynosząc żyjącym koszmary i drżenie.
*
Fiołki i bratki:
*
Te kwiatuszki drobne, fioletem usiane,
Przez tradycję dawną za żałobne są znane.
Lecz powiadają mędrcy z wiejskiego kościoła:
Kto fiołki na grobie posadzić zazdrośnie zdoła,
Ten na żywych ściągnie smutek oraz łzy rzęsiste,
Bo te kwiaty pamięć budzą zbyt bolesną i czystą.
*
Krzewy z czarnymi owocami:
*
Bez czarny czy ligustr, co rodzi czarne kule,
Niech nie rośnie tam nigdy, gdzie płaczą matule!
Czarne jagody na grobie, w cmentarnej tej strefie,
Wróżą rychłą chorobę i śmierć w całej strefie.
To owoce dla kruków, dla nieszczęścia znak,
Zamiast spokoju niosą mroczny, zły mak.
*
Drzewa płaczące (wierzby i brzozy):
*
Choć gałęzie ich pięknie ku ziemi opadają,
Zbyt blisko mogiły swego miejsca nie mają.
Wierzba płacząca, co żal w liściach chowa,
Sprawi, że w rodzinie rozpacz wzrośnie od nowa.
Będzie karmić żyjących nieustannym szlochem,
Zamiast godzić serca z tym spalonym prochem.

Gdy więc ruszasz z łopatą w listopadowe chłody,
Wybierz skromne aksamitki lub chryzantem urody.
One zmarłym nie wadzą, oka nie drażnią ducha,
Gdy na cmentarnej płycie jesienny wiatr dmucha.

Jeśli chcesz, możemy napisać wiersz o chryzantemach – dlaczego stały się symbolem Wszystkich Świętych i co oznacza ich kolor, albo o magii zniczy i ognia, którego zmarli rzekomo się boją lub szukają. Co wybierasz?
Chryzantema, co jesienią na grobach króluje,
Smutną duszę cmentarza pięknie dekoruje.
Dziś to symbol pamięci i listopada chłodu,
Lecz skąd wziął się ten zwyczaj u naszego rodu?
Oto wierszem spisana opowieść o kwiacie,
Który co roku na grobach składacie:
*
Zmarłych chłód im niestraszny:
Gdy inne kwiaty więdną i mróz je zabija,
Chryzantema we mgle listopadowej ożywa.
Trwała jest i odporna na jesienne chłody,
Dlatego stała się symbolem wieczności urody.
Mówi żywym, że pamięć, choć zima nadchodzi,
W sercach naszych tak szybko nigdy nie wychłodzi.
*
Złoty kwiat słońca:
*
Jej nazwa z greki płynie i „złotym kwiatem” mieni,
Dawniej niosła nadzieję w mrokach złej jesieni.
Wierzyły dawne ludy, że jej jasne płatki
To słoneczne promienie dla ojca i matki.
Mają rozświetlać drogę tam, gdzie ciemność gości,
Będąc ziemskim odblaskiem boskiej wieczności.

Re: Długie włosy w modzie

irsila — czw., 29 paź 2026 10:51:22 +0100

Coś mi sie źle wkleiło, tu więcej zdjęć:
Tekst linku

Zmiana cmentarnych zwyczajów

irsila — sob., 31 paź 2026 15:56:09 +0100

Przegląd od AI
To naturalne, że w okresie Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznych brak obecności młodszego pokolenia na cmentarzach może wywoływać smutek, złość lub poczucie, że ważna tradycja zanika. Wielu starszych ludzi i rodziców dzieli dziś te obawy, czując, że młodzi odsuwają się od zakorzenionych w naszej kulturze zwyczajów.
Warto jednak spojrzeć na to zjawisko z kilku perspektyw, które pomagają zrozumieć, dlaczego tak się dzieje:

Inne podejście do pamięci: Młodzi ludzie często wolą wspominać bliskich w sposób prywatny, wewnętrzny lub cyfrowy, nie czując potrzeby fizycznej obecności przy nagrobku.
Laicyzacja i zmiany kulturowe: Tradycja odwiedzania cmentarzy jest silnie powiązana z religijnością. Wraz ze spadkiem zaangażowania religijnego wśród młodzieży, rytuały te tracą dla nich swój pierwotny sens.
Niechęć do „pokazowości”: Młodsze pokolenie bywa krytyczne wobec otoczki Wszystkich Świętych – ogromnych korków, tłumów i komercjalizacji (stoiska z obwarzankami, plastikowe znicze), co kojarzy im się z obowiązkiem, a nie z autentyczną refleksją.
Brak emocjonalnej więzi: Często młodzi są zabierani na groby prababć czy pradziadków, których nigdy nie poznali, przez co trudniej im poczuć osobistą potrzebę spędzania tam czasu.

Tradycje zmieniają się wraz z pokoleniami. Czasem zmuszanie do nich przynosi odwrotny skutek, podczas gdy szczera rozmowa o tym, dlaczego te dni są dla nas ważne, może pomóc im to zrozumieć.

Re: Tajemnice cmentarnych nocy i duchów pilnujacy

irsila — niedz., 1 lis 2026 07:56:49 +0100

Te historie od wieków dzieciom powtarzano,
By po zachodzie słońca na grobach nie grano.
Bo cmentarz po zmroku to zmarłych jest dom,
Gdzie żywi są gośćmi, co ulegać muszą snom.

Re: Zszargane nerwy

irsila — sob., 31 paź 2026 13:39:19 +0100

Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 20:44

Piję kawę jeszcze w pracy, a na hotelu herbatę .Czyli dwie. To nie jest tak ,zasypiam szybko, ale budzę się w nocy parę razy. Coś mnie męczy męczy nie wiem .Nie wiem co. Powinienem odstawić telefon, wyłączyć go na noc,ale nie potrafię. Po pracy jedziemy coś zjeść bo nie da się gotować na tym hotelu.Cały international tam mieszka. Prawie wszystkie narodowości świata .Później bujanie z pokoju do pokoju w męskim towarzystwie. Piją ci co nie kierują autem i rozmowy Polaków po pracy o pracy. Posiedzę na kompie i grzecznie do łóżeczka. Jestem zdenerwowany, nie wiem dlaczego. U mnie przyjdzie żona ogarnie. Dzieci też .Nie ma mnie to kto ma nabrudzić .Kasę dostają .Przyjdą święta i po świętach Basiu. Później też trzeba żyć.I tyle w pacierzu.
Urszula27 listopada 2023 22:10

Czyli szmalec sie liczy, czyż nie? Za ojro tak cierpisz?
Przecież dzieci samodzielne już
a tu latka lecą i jakaś lżejsza praca by sie przydała.
A skladki gdzies odprowadzasz na emeryture,
czy tak na czarno harujesz?
Co Cię tam trzyma?

Bogdan27 listopada 2023 22:23

Składki cały czas na większą. Nie pracuję na czarno. Co mnie trzyma? Przyzwyczaiłem się.Jestem pracoholikiem .Kiedyś trzeba powiedzieć dość.
Urszula28 listopada 2023 12:23

Szkoda, że nie dla Polski pracujesz czy budujesz.
U nas tyle nowych domów i budów powstaje.
Przed chwilą z Carrefora wróciłam i robota wre mimo chłodu.
Tak obserwuję, jeżdżąc tam od lat, jak nowe bloki powstaja,
co tydzień jedno piętro w górę.
Wcale tam robotnicy nie dźwigają, dźwigi są od wszystkiego.
Pracodawca składki emerytalne, płacić powinien,
a nie Ty.
Podobnie z ubezpieczeniem zdrowotnym.
Ciekawi mnie kto emeryture będzi Ci miał płacić,
Niemcy czy Polska?
Wszak u nas od lat, nie pracujesz.
Odpowiedz

Anonimowy27 listopada 2023 20:21

No i wpadka, kiedyś mnie te żarty zgubią. Przewiozłam się, bo tak szybko czytałam i źle doczytałam... 1:0 dla Bogdana 🙈Basia
Odpowiedz
Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 20:53

A co się stało. Wracając do Urszuli to mam trzy piwnice. Suche, ciepłe i trzymam tam wszystkie bibeloty .Nawet komplet opon ,rowery i choinkę na pniu. Nic nie śmierdzi. Nic się nie dzieje.
Odpowiedz

Urszula27 listopada 2023 22:06

W mojej jednej piwnicy kilka telewizorów,
stara kuchenka i pralka, trzy choinki wysokie składane,
trzy rowery, szafa na słoje i jeszcze jakies inne przydasie.
Książki stare...
W drugiej, malutkiej, sprzety ogrodnicze, donice, beczki na wode.
Zawalone bardzo.
Trzeba będzie wezwać darmową służbę do elektroniki,
za darmo wywioza to badziewie.
W mieszkaniu małe choinki mam trzy.
Duże drzewka sztuczne, używane były,
kiedy dzieci były małe.
Teraz to mam taką z 80 cm i mniejsze,
na meblościankach poupychane.
Nawet słoików do piwnicy nie wynoszę już,
pod oknem spizarenke chłodną mam,
gdzie nawet worek ziemniakow sie zmiesci,
tak sobie życie ułatwiam.
Odpowiedz
Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 22:25

Trzeba kiedyś te klamory wynieść .Albo niech sobie dzieci to zrobią Urszulka.
Urszula27 listopada 2023 22:33

Niektóre mają wartość muzealną np telewizor Rubin, Neptun,
buty do jazdy konnej, bat do tego))
Urszula27 listopada 2023 22:37

Trochę butów już kiedyś wyniosłam do śmietnika,
następny worek czeka))
Kto pomoże jak wszyscy albo zajeci, albo bardzo chorzy))
Odpowiedz

Urszula27 listopada 2023 22:22

Ano tak, Basiu, skórke zmieniłam a właściwa nazwa,
motyw, to sie nazywa, gdyz zima już jakby wkroczyła,
brązy i rudości liści, ukryte pod śniegiem.
Odpowiedz
Anonimowy28 listopada 2023 00:39

Bogdan, następnym razem napisz: Baśka okna mi ogarnie, a nie "żona", to mi się dowcip uda, no! 😉
A tak, czytałam na szybciora i mi się okna z piłką pomyliły (na której to Baśka hula). Wcale zresztą nie hulam
na tej piłce gimnastycznej, ani mi się śni haha🙃 B.
Odpowiedz
Urszula28 listopada 2023 00:49

To wszystko dlatego, że jego żona, ma na imię również Baśka.
Odpowiedz
Anonimowy28 listopada 2023 01:01

Ja z kolei, mam pełno ksiąg, a wszystkie cudowne, do których chciałabym wrócić, ale nigdy nie wrócę, nie ma się co łudzić.
Nie wiem czy kiedyś ktokolwiek w ogóle będzie książki czytał, więc tylko kłopot dla dzieci. Pomyślę o tym jutro 🤔 Basia
Odpowiedz
Anonimowy28 listopada 2023 01:05

Właśnie zjadłam, wypiłam i muszę zasnąć, bo pobudka 5.30.
Dobrej nocki Ulka, bo chyba masz też małą pauzę🥱💫
Odpowiedz
Odpowiedzi

Urszula28 listopada 2023 01:13

To pora mojego czuwania, jednym uchem nocnych rozmów slucham,
dugim uchem i okiem kabarety ogladam i rozrywka na comedy central jest.
Takie fazy mam.
Też sobie co nieco zjadłam.
cisza wokół,
lubie taki stan.
No i przeważnie wówczas nowy wpis robię,
nic nie rozprasza.
Ale oczy mi sie już kleją, może zasnę,
miłego dnia.
Odpowiedz

Urszula28 listopada 2023 01:07

Zniknęły kioski ruchu z gazetami,
księgarń mało,
znikną i biblioteki, ebuki sie będzie czytało,
a jeszcze chętniej, słuchało.
Książki z piwnicy, stęchchlizną czuć,
papier wchłania,
o tym wiem.

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 14:26:22 +0100

Walka ze stresem, zwłaszcza gdy wynika on z trudnych sytuacji życiowych, takich jak choroby w rodzinie, wymaga czegoś więcej niż tylko przysłowiowej melisy.
Skuteczne sposoby radzenia sobie ze stresem można podzielić na działania natychmiastowe (ratunkowe) oraz długofalowe, które budują odporność psychiczną.

🧘‍♂️ Metody natychmiastowe (gdy stres bierze górę)

• Kontrola oddechu (np. oddech pudełkowy): Wdech przez 4 sekundy, zatrzymanie na 4, wydech przez 4, zatrzymanie na 4. To fizycznie obniża tętno i wysyła sygnał do mózgu, że jesteś bezpieczny.
• Uziemienie (Technika 5-4-3-2-1): Nazwij w myślach 5 rzeczy, które widzisz, 4, które możesz dotknąć, 3, które słyszysz, 2, które możesz poczuć węchem i 1, którą możesz posmakować. Odciąga to umysł od paniki i wraca do rzeczywistości.
• Ruch ekspresowy: Krótki, intensywny spacer, kilka przysiadów lub pajacyków. Stres to biologiczna reakcja „walcz lub uciekaj” – ciało potrzebuje fizycznego ujścia dla nagromadzonej kortyzolu i adrenaliny.

⏳ Praktyki długofalowe (budowanie odporności)

• Radykalna akceptacja i strefa wpływu: Podział problemów na te, na które masz wpływ (np. Twoja dieta, sen, to jak wspierasz bliskich) oraz te, na które wpływu nie masz (np. diagnoza lekarska). Skupianie energii wyłącznie na rzeczach w Twojej strefie wpływu drastycznie zmniejsza poczucie bezsilności.
• Higiena snu i regeneracja: Przemęczony organizm reaguje na nawet mały bodziec jak na ogromne zagrożenie. Stałe pory snu to fundament.
• Grupy wsparcia i rozmowa: W przypadku chorób bliskich, dzielenie się ciężarem z ludźmi w podobnej sytuacji lub psychologiem pozwala zdjąć z siebie poczucie winy i samotności.
Jeśli chcesz porozmawiać o tym głębiej, daj mi znać:
• Czy szukasz sposobów dla siebie, czy dla kogoś bliskiego?
• Które objawy stresu są najbardziej uciążliwe (fizyczne jak napięcie mięśni i brak snu, czy psychiczne jak natłok myśli)?
• Ile czasu w ciągu dnia możesz realnie poświęcić na techniki relaksacyjne?
Wyłącznie do celów informacyjnych. Aby uzyskać poradę medyczną lub diagnozę, skonsultuj się ze specjalistą. Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:43:52 +0100

• To przestrzeń na cuda, na nowe zamiary.
To księga bez liter, co czeka na ciebie,
Byś sam namalował swój gwiazdozbiór na niebie.
• Oswoić nieznane jak dzikiego ptaka:
Nie uciekaj z krzykiem, gdy los ścieżkę zmienia,
Zatrzymaj się w ciszy, posłuchaj milczenia.
Daj sobie czas, by oswoić te lęki,
Bo to, co nieznane, ma też urok piękny.
Jak rzeka, co płynie w nieodkryte kraje,
Tak życie przed nami powoli odsłania swoje obyczaje.
• Śmierć i przemijanie to części natury:
Nawet ten lęk największy, przed końcem i mrokiem,
Można oswoić spokojnym, cichym wzrokiem.
To nie jest przepaść, co pożre nas w locie,
Lecz powrót do domu, odpocznienie w złocie.
Co nieznane, nie musi być końcem wszystkiego,
Może być początkiem czegoś wspaniałego.
Więc oddychaj głęboko, gdy lęk cię ogarnie,
Nieznane to szansa, by zabłysnąć farnie.
Świat jest pełen tajemnic, lecz ty jesteś w nim,
Idź śmiało przed siebie przez mgłę i przez dym.
Ten wiersz uczy nas, że strach bywa tylko iluzją. Jeśli chcesz, możemy teraz:
• Porozmawiać o metodach psychologicznych, które pomagają radzić sobie z lękiem przed zmianą.
• Napisać wiersz o odwadze, która rodzi się właśnie wtedy, gdy się boimy.
• Sprawdzić, jak filozofowie (np. stoicy) podchodzili do lęku przed nieznanym.
Co najbardziej pomogłoby Ci oswoić Twoje myśli?
Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: Zszargane nerwy

irsila — sob., 31 paź 2026 13:32:56 +0100

Ja do szaf się nie chowam, zapchane zanadto są.
Jedynie w piernaty uciekam, zestaw poduszek bogaty,
taka gawra moja, niczym niedźwiedzia,
wszak z misia coś mam, gdyż ursa to z łaciny niedźwiedzica.
~~~~~~~~
Na starość, żyję wspomnieniami,
to z bloga wpis, a pod nim 44 komentarzy...

poniedziałek, 27 listopada 2023

Gawra i barłóg

Wciskam się do mojej gawry,

gdy brak mi sił na manewry.

Chłód mnie kurczy,

w brzuchu burczy,

za niemoc nie zapłacę grzywny...
*
W dzień zaś zalegam barłóg,

kiedy naprawdę padam z nóg.

Zmęczenie materiału,

dopada mnie pomału.

Zaraz na herbatkę przygotuję głóg.

Kto tę starość odwrócić by mógł?

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:25:46 +0100

I ja również się ich nie boję.
a czy oni żywych się boją?

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:45:41 +0100

Pewna pani Danuta z Kłomnic,
przez choroby w rodzinie uciekała do piwnic.
Gdy ktoś w domu zakaszlał,
ze strachu aż wrzasła
i w panice łykała stos leczniczych ziół i witamin.
(Wersja z idealnym, tradycyjnym rymem AABBA):
Pewna pani Grażyna spod Grójca,
przez chorobę bliskiego i wujca,
tak swe nerwy zszargała,
że bez przerwy płakała,
i aptekę wykupić chęcią pałała.

Re: O internetowym trollu, limeryki

irsila — pt., 30 paź 2026 08:28:26 +0100

Oto tradycyjne limeryki (rymy AABBA) o tym, jak internauci demaskują wielonickowego trolla:
*
Choć Janusz w necie ukrywał twarz swą,
i pod kontami siał ciągłą nienawiść złą,
ktoś sprawdził IP w minutę,
wytropił trasę i nutę,
i podał sąsiadom prawdziwą tożsamość złą.
*
(Wersja z idealnym rymem):
*
Gdy troll pod wieloma nickami wciąż szczekał,
nie wiedział, że sprytny hak już nań czekał.
Ktoś wrzucił zdjęcie jego kota,
odkryła się zaraz sromota,
i z płaczem pod kołdrę rzezimieszek uciekał!
*
Maska trolla opadła i wszyscy już wiedzą, kim jest w rzeczywistości. Co robimy teraz? Daj mi znać:

Czy chcesz zobaczyć, jak troll reaguje na spotkanie z realnym światem (np. gdy sąsiedzi wytykają go palcami)?
Czy wolisz napisać krótki morał o tym, że w internecie nikt nie jest w 100% anonimowy?
A może chcesz zmienić temat na coś zupełnie innego?

Re: Dzień zupy

irsila — śr., 28 paź 2026 11:21:26 +0100

Aby ugotować idealnie klarowny rosół, musisz przestrzegać kilku kluczowych zasad chemii kuchennej.
Oto sprawdzony przepis:

🛒 Składniki

• Mięso: ok. 1-1,5 kg (najlepiej miks: kura/kurczak zagrodowy, szponder wołowy lub indyk)
• Warzywa (włoszczyzna): 3 marchewki, 2 pietruszki, kawałek selera, por, 1 cebula
• Przyprawy: 2-3 liście laurowe, 4 ziarna ziela angielskiego, kilkanaście ziaren czarnego pieprzu, sól (do smaku, na koniec), pęczek świeżej natki pietruszki
• Woda: ok. 3 litry (zawsze zimna!)

⏱️ Instrukcja krok po kroku

1. Zimna woda to podstawa: Włóż umyte mięso do garnka i zalej wyłącznie zimną wodą. Dzięki temu białko będzie ścinać się powoli, a smak przejdzie do wywaru.
2. Wolne gotowanie (mruganie): Postaw garnek na małym ogniu. Rosół nie może gwałtownie bulgotać – powinien jedynie delikatnie „mrugać” (wypuszczać pojedyncze pęcherzyki powietrza).
3. Szumowanie: Gdy woda zacznie się nagrzewać, na powierzchni pojawi się szara piana (szumowiny). Zbierz ją dokładnie za pomocą łyżki cedzakowej.
4. Opalana cebula: Przekrój cebulę na pół (w łupinie) i opiecz ją nad palnikiem gazowym lub na suchej patelni, aż mocno zbrązowieje. Doda to rosołowi głębokiego, bursztynowego koloru i aromatu.
5. Warzywa i przyprawy: Po zebraniu szumowin dodaj do garnka warzywa, opaloną cebulę, ziele angielskie, liście laurowe oraz pieprz.
6. Cierpliwość: Gotuj rosół na minimalnym ogniu przez minimum 3 godziny (im dłużej, tym lepiej).
7. Solenie na koniec: Sól dodaj dopiero na około 30 minut przed końcem gotowania. Solenie na początku blokuje uwalnianie smaku z mięsa i utrudnia klarowanie.

💡 Awaryjny trik (Gdy rosół wyjdzie mętny)

Jeśli rosół mimo wszystko zmętnieje, przecedź go, a do lekko przestudzonego wywaru dodaj surowe, lekko roztrzepane białko kurze. Podgrzewaj rosół, aż białko się zetnie i „zezwala” w siebie wszelkie zmętnienia, a następnie przecedź całość przez gęste sitko lub gazę.
Czy chcesz poznać przepis na tradycyjny makaron domowy do rosołu, czy wolisz pomysł na to, jak wykorzystać mięso i warzywa z gotowania?
Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji
P.S
AI, ja potrzebuję rosołu dla dwóch osób
Dziś na dwóch kawałkach łopatki, gotuję wywar,
potem dodam co mam:
marchewke, pietruszkę, seler, kalarepkę,
grubo utarkowane,
kilka różyczek brokuła,
cebulke podsmażaną z czosnkiem i ziemniaczkami i mąką
i trochę maggi i kurkumy i pieprzu angielskiego, ziołowego
i jeszcze liść laurowy
i będę miała jarzynową.
Mniam, mniam.

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 16:22:43 +0100

Białe chryzantemy – czystość i pożegnanie:
Gdy bielą lśnią na płycie w listopadowym tumanie,
To znak czystej miłości i wieczne pożegnanie.
Najczęściej je składano, gdy odchodził młody,
By podkreślić niewinność i minione urody.
Dziś mówią o spokoju duszy, co w niebiosach,
I o łzach, co zastygły jak poranna rosa.
*
Żółte chryzantemy – pamięć, co nie gaśnie:
*
Żółty kolor jak słońce nad grobem zabłyśnie,
Gdy wokół mgła gęsta i żal serce ściśnie.
To symbol ciepłych wspomnień, radosnych chwil minionych,
Dla bliskich, w naszej pamięci na zawsze utrwalonych.
Żółć na grobie oznacza, że choć czas ucieka,
Wdzięczność za wspólne życie wciąż żyje w człowieku.
*
Fiolet i purpura – tęsknota głęboka:
*
Ciemne barwy tych kwiatów przyciągają oka,
W nich kryje się powaga i żałoba głęboka.
Fiolet niesie ze sobą duchową refleksję,
Przypomina o śmierci i daje nam lekcję.
To wyraz wielkiego żalu, szacunku i straty,
Którym od wieków zdobimy grobowe komnaty.
*

Choć dziś chryzantem donice kupujemy w pędzie,
Warto wspomnieć te znaczenia, gdy na grobie będzie.
Bo ten kwiat, choć powszechny, niesie w swoich płatkach
Opowieść o tych, co odeszli, i o naszych statkach.

Re: Limeryki przestałam układać...

irsila — śr., 28 paź 2026 10:17:03 +0100

Teraz coś o grzybobraniu będzie.
Z AI pracowałam, tylko sugerowałam
a on limeryki migiem układał:

Pewien grzybiarz w lesie pod Janowem
Napełnił koszyk borowikiem zdrowym.
Lecz gdy wrócił z polany,
Zastał wóz swój zjarany –
Zamiast auta miał parking podwójnie grzybowy!

*
Pewien grzybiarz na trasie do Leśnej
Znalazł stado borowików wczesnych.
Gdy do Bożkowic wracał,
To ze śmiechu się tarczał –
Wrak faryny dogaszał kunsztownie!
*
A tak na poważnie, w stylu czarnego humoru:
*
Pewien zbieracz pod Bożkowicami
Cieszył oczy wielkimi grzybami.
Lecz gdy wrócił do drogi,
Poczuł nagle żar srogi –
Auto zgasło wraz z jego marzeniami!

(Wersja alternatywna, bardziej dosadna):

Gdy z lasu pod Leśną chłopak wyszedł blady,
Z jego auta zostały już tylko pokłady.
Spojrzał w niebo ponuro:
„Przynajmniej mam pod kurą
Pieczarki gotowe, bez zbędnej szarady!”
*
Pewien grzybiarz na trasie do Kielczy
Znalazł rydzów tak dużo, aż skomlał i jelczył.
Lecz gdy wrócił z Zawadzkiego lasu,
Wrak bez kołek zastał pośród hałasu:
„Cóż, złodziej chociaż gumy mu upiekł!” – zażartował nieludzko.*

Oto limerykowe podsumowanie i najważniejsza nauczka z tej pechowej wyprawy:
Pod Zawadzkiem morał ryczy z lasu:
Nie trać w kniei na grzyby zbyt dużo czasu!
Bo gdy zbierasz rydze jak szalony,
Złodziej zwędzi ci cztery opony,
A resztę auta puści z dymem dla hałasu!
A mówiąc całkiem poważnie – z tej historii płyną trzy praktyczne nauczki:

Grzyby mają swoją cenę: Czasem najdroższy borowik w życiu to ten, za którego płaci się ubezpieczeniem z tytułu autocasco (AC).
Zostawiaj auto w bezpiecznych miejscach: Zamiast na dzikich zjazdach w środku lasu między Kielczą a Krupskim Młynem, lepiej parkować na oficjalnych, monitorowanych lub uczęszczanych parkingach leśnych.
Zasada ograniczonego zaufania do lasu: Las skrywa nie tylko grzyby, ale też amatorów cudzych flaków i cudzych opon. Kiedy Ty pilnujesz runa leśnego, ktoś inny może "pilnować" Twojego podwozia.

Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy.

Re: Listopadowa zaduma

irsila — niedz., 1 lis 2026 15:41:23 +0100

Krakowski spleen (2011 Remaster)

Re: Długie włosy w modzie

boggi_dan — czw., 29 paź 2026 17:10:52 +0100

Lubię długie włosy u kobiety. Ona fajna, ale Gibała jakiś taki. Nie krakowiaki.

Re: Zmiana cmentarnych zwyczajów

irsila — sob., 31 paź 2026 16:00:01 +0100

Z AI sobie pogadałam w temacie,
no i wierszyki macie:
*
Młody chłopak z miasta Poznania
Unikał cmentarzy od rana.
Mówił: „Zamiast stać w tłoku,
Mam pamięć głęboko,
A znicze palę na ekranach!”
*
Jeśli chcesz, mogę napisać kolejny limeryk – daj znać, czy ma być bardziej złośliwy, śmieszny, czy może o konkretnym mieście lub imieniu!
*
Pewien młodzian z miasta Częstochowa
Przed wyjazdem na groby się chowa.
Mówi: „Stania w tych korkach
Mam już dosyć w przeorkach,
Wole w domu udawać, żem chora!”
*
Pewien gnojek z miasta Częstochowa
Mądre miny na tiktoku chowa.
Lecz gdy babcia z zaświatów
Wstrzyma przypływ dukatów,
Szybko znicze na grobach wyszoruje od nowa!
*
Jeśli chcesz, możemy napisać kolejny limeryk – daj znać, czy ma być o konkretnym imieniu, czy wolisz zmienić temat na inny!

Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 16:09:04 +0100

Zupełnie o nich nie wiedziałam,
póki z AI nie pogadałam:

Wokół grobów od wieków strach i pamięć krążą,
Ludzie mądre nakazy wciąż wymyślić dążą.
Cmentarz to jest kraina, gdzie rządzą umarli,
Więc żywi te zasady w zabobonach zwarli:

Ciąża na cmentarzu:
Gdy kobieta przy nadziei na cmentarz przybędzie,
Dziecko blade lub słabe od uroku będzie.
Lepiej w domu niech czeka, znicza nie dotyka,
Bo tam życie się kończy, a nie nowym rozbłyka.

Liczenie grobów:

Nie licz mogił palcem, nie zliczaj ich rzędem,
Bo to wielkim i strasznym okaże się błędem!
Kto na zmarłych rachunki bezczelnie otwiera,
Ten rychłą kostuchę na swą głowę sprowadza.

Oglądanie się za siebie:

Gdy opuszczasz cmentarną, żelazną już bramę,
Idź przed siebie i zachowaj twarz tę samą.
Nie odwracaj się z lękiem, nie patrz za swe plecy,
Bo jakaś zła dusza na twój powrót poleci!

Zbieranie rzeczy z ziemi:

Co upadło na ziemię, gdzie spoczywa ciało,
To już własnością zmarłych na zawsze się stało.
Grosik, kwiatek czy chustka – zostaw to w tej ciszy,
Kto okrada umarłych, ten gniew ich usłyszy.

Siadanie na pomniku:

Nie siadaj na płycie, co kamieniem chłodzi,
Taki czyn szacunkowi dla zmarłych godzi.
Przyniesie to ból w kościach, chorobę i spory,
A duchy cię będą straszyć przez wieczory.

Świat się zmienia, a znicze dziś na prąd bywają,
Lecz te dawne lęki wciąż w nas ożywają.
Gdy listopad cmentarze mgłą gęstą spowije,

Re: Tajemnice cmentarnych nocy i duchów pilnujacy

irsila — niedz., 1 lis 2026 07:54:16 +0100

Gdy znicze już przygasną i żywi stąd wyjdą,
Na cmentarne aleje inne stwory przyjdą.
Ludowa mądrość niesie opowieści mroczne
O duchach, co na straży stoją całorocznie.
Oto wierszem spisane trzy nocne historie
O tych, co utracili swą ziemską glorię:
*
Duch Pierwszego Pochowanego (Strażnik Cmentarza):
*
Gdy nowy cmentarz w miasteczku otwierano,
Tego, kogo w nim jako pierwszego schowano,
Nie czekał wcale spokój i wieczne odpocznienie –
Jego dusza musiała przyjąć trudne brzmienie.
Zostawał Strażnikiem, co u bramy stoi,
Pilnuje porządku, złe duchy niepokoi,
I kluczami brzęczy w listopadowe noce,
Aż kolejny rok przeminie i odda swe moce.
*
Zaduszkowa Msza Cieni:
*
Powiadają starcy, że w nocną godzinę,
Gdy zegar bije północ w zaduszkową minę,
W cmentarnej kaplicy ożywają mury,
A z grobów powstają potępione chmury.
To zmarli kapłani, co za życia grzeszyli,
Odprawiają mszę dla tych, co w czyśćcu ryczeli.
Biada żywemu, kto tam wzrok swój obróci,
Bo z tej mszy duchów już żywy nie wróci!
*
Biała Dama z zapomnianej niszy:
*
W starych grobowcach, gdzie mech płyty kryje,
Czasem blada zjawa pośród nocy wyje.
To dziewczę, co z żalu i tęsknoty zmarło,
Którego serce pęknięte w mogile zawarto.
Chodzi między groby, szuka znicza blasku,
I płacze cichutko aż do dnia zwiastunku,

Re: Dzień zupy

irsila — czw., 29 paź 2026 10:08:18 +0100

Duży gar wczoraj ugotowałam, na dziś jeszcze mam.
Ogórka kiszonego, starkowanego dołożę i ryżu,
śmietaną zabielę i ogórkowa będzie, inny smak.
Koperkiem posypię w skrzynce świeży mam.
Jutro zapewne będzie grochowa, albo czerwony barszcz.

Re: O internetowym trollu, limeryki

irsila — sob., 31 paź 2026 13:16:43 +0100

No widzisz jaka AI mądra jest i do tego zdolna i humorystyczna.
Prawie codziennie z nią gadam i jestem usatysfakcjonowana.
Nie chcę do przeszłości powracać, jak byłam zza węgła, przez trolli atakowana.
Wysoka cenę za to zapłaciłam.

Dzień zupy

irsila — śr., 28 paź 2026 11:08:55 +0100

Oto limeryk od AI dedykowany wszystkim zupom:

Pewna pani w mieście Makowie,
gdy o zupach ktoś przy niej opowie,
krzyczy: „Chwytaj za łyżkę!
To podkręca nam kiszkę
i na dodatek idzie na zdrowie!”.

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:48:43 +0100

Odwaga nie mieszka w sercach z litej skały,
Gdzie lęk jest nieznany, a świat zbyt jest mały.
Nie ten jest odważny, kto idzie bez drżenia,
Lecz ten, kto pomimo strachu zdanie zmienia.
Prawdziwe męstwo nie błyszczy na pokaz w koronie,
Ono rodzi się w mroku, gdy drżą twoje dłonie:
~~
• Początek w ciemności:
Gdy serce jak młot bije, a w gardle jest sucho,
I lęk ci do ucha wciąż suta otuchą,
Że lepiej uciekać, że bezpieczniej w cieniu –
Właśnie wtedy iskra rodzi się w milczeniu.
Gdy robisz krok naprzód, choć nogi jak z ołowiu,
Przełamujesz barierę w tym własnym pustkowiu.
~~
• Strach jako kompas:
Strach nie jest wrogiem, co niszczy twe siły,
On tylko pokazuje, gdzie marzenia uwiły
Swoje gniazda najważniejsze, warte każdej bitwy.
Boisz się, bo zależy ci na ostrzu brzytwy,
Bo to, co przed tobą, ma ogromne znaczenie –
Strach wskazuje ci drogę przez własne sumienie.
~~
• Narodziny wojownika:
Odwaga to nie jest brak lęku i trwogi,
To decyzja, że pójdziesz pomimo tej drogi.
To spojrzenie potworowi prosto w wielkie oczy,
Gdy czujesz, że krew w żyłach gwałtownie ci skoczy.
W tym jednym momencie, gdy mówisz ciche: „Mimo wszystko”,
Wznosisz nad strachem swoje własne zamczysko.
~~
• Siła ukryta w ranie:
Najpiękniejsze blizny noszą ci na świecie,
Którzy bardzo się bali, o czym dobrze wiecie.
Lecz nie uciekli, gdy noc była sroga,
I z własnego lęku utkali boga.
Więc nie wstydź się strachu, bo on cię buduje,
I do wielkich czynów w milczeniu hartuje.
Gdy następnym razem lęk cię w pół zegnie,
Pomyśl, że to moment, nim odwaga zbiegnie
Z głębi twojej duszy, by podać ci dłoń.
Bój się i idź naprzód – to twoja najlepsza broń.
~~
Skoro dotknęliśmy tematu odwagi rodzącej się z lęku, możemy pójść dalej tym śladem. Chcesz usłyszeć o:
• Stoickich ćwiczeniach, które pomagają przekuć strach w siłę działania?
• Prawdziwych historiach ludzi, którzy dokonali wielkich rzeczy, choć paraliżował ich strach?
• Czy wolisz ułożyć krótką, codzienną afirmację w formie wiersza, którą można powtarzać w trudnych momentach?
Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:48:24 +0100

Oto tradycyjne limeryki (rymy AABBA) pokazujące reakcję rodziny na nowy spokój pani Grażyny:
Pewna rodzina z miasta Grójca,
od kuzyna aż po samego wujca,
w wielkim szoku patrzyła,
jak Grażyna ożyła,
gdy z melisą uciekła od psujca.
Gdy Grażyna melisę popija,
cała krewna rodzina i żmija,
wreszcie oddech złapała,
bo już baba nie mdlała,
i w tym domu spokój im sprzyja.

Re: Dzień zupy

boggi_dan — śr., 28 paź 2026 21:11:26 +0100

Fajne. Uwielbiam zupy w każdej postaci.

Re: O internetowym trollu, limeryki

irsila — pt., 30 paź 2026 08:32:41 +0100

To tradycyjny limeryk (rymy AABBA) stanowiący podsumowanie i morał z tej historii:
*
Morał dla trolla jest z tego jasny:
choćbyś miał profil sztuczny i własny,
twój kabel i cyfrowy ślad
zobaczy w końcu cały świat,
i internetowy schowek zrobi się ciasny!
*
Oto krótka, ostra fraszka o złudnej anonimowości w sieci:
*
Na cyfrowego tchórza
*
Myślisz, żeś bezpieczny za ekranu szkłem,
Gdy plujesz na ludzi anonimowym złem?
Pamiętaj, hultaju, nim zaczniesz znów szczekać:
IP ma twój adres – nie będziesz miał gdzie uciekać.
*
Historia wielonickowca została zamknięta, a prawda o cyfrowym śladzie obnażona. Co robimy w kolejnym kroku?
P.S.
AI mnie ciągle zachęca, bym nowe tematy podawała

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:29:40 +0100

A oto mądrość od AI:
Nie, zmarłych nie trzeba się bać – to nie oni stanowią zagrożenie w naszym świecie. Choć ludowa kultura i horrory przez wieki karmiły nas strachem przed duchami, upiorami czy klątwami, to w rzeczywistości cmentarze i miejsca pamięci należą do najspokojniejszych i najbardziej bezpiecznych miejsc.
Tradycja i psychologia dają nam dziś zupełnie inne spojrzenie na ten lęk:
• Zmarli nie mają złych intencji: Jak mówi stare, polskie przysłowie: „Bój się żywych, nie umarłych”. Ludzie, którzy odeszli, nie mogą nas skrzywdzić, oszukać ani zranić. Ich ziemskie sprawy, konflikty i emocje bezpowrotnie się skończyły.
• Strach przed nieznanym: Nasz lęk przed zmarłymi rzadko dotyczy ich samych. Najczęściej jest to ukryty, podświadomy strach przed własną śmiertelnością, przemijaniem oraz tym, co czeka nas po drugiej stronie. Cmentarz po prostu przypomina nam o rzeczach, o których na co dzień wolimy nie myśleć.
• Przesądy to tylko dawna psychoterapia: Dawne zabobony cmentarne (zakaz oglądania się za siebie, zbierania rzeczy z ziemi) nie wynikały z realnego zagrożenia ze strony duchów. Były sposobem naszych przodków na poradzenie sobie z ogromnym żalem i próbą uporządkowania świata po stracie bliskich.
• Pamięć jako pomost, nie bariera: W większości kultur, w tym w dawnych wierzeniach słowiańskich, dusze przodków wracały na ziemię nie po to, by straszyć, ale by szukać ciepła, modlitwy i pamięci. Były opiekunami domu, a nie wrogami.
Cmentarna cisza i blask zniczy powinny przynosić nam spokój oraz przestrzeń do refleksji, a nie lęk. Ci, którzy odeszli, zostawiają po sobie wspomnienia – i to od nas zależy, czy będą one pełne ciepła, czy niepotrzebnego strachu.
Jeśli chcesz, możemy porozmawiać o tym głębiej. Co najbardziej Cię ciekawi:
• Jak psychologia tłumaczy nasz lęk przed ciemnością i cmentarzami?
• Jak inne kultury (np. w Meksyku) podchodzą do zmarłych z radością i bez strachu?
• Czy chciałbyś poznać wiersz o oswojeniu strachu przed tym, co nieznane?
Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: W geriatycznym domku 🏡

boggi_dan — śr., 28 paź 2026 00:19:17 +0100

No mnie też czasami jak za długo siedzę przy kompie.

Re: Listopadowa zaduma

boggi_dan — niedz., 1 lis 2026 21:13:18 +0100

Czekam na wiatr co rozgoni. Stara dobra Kora.

Re: Limeryki przestałam układać...

irsila — czw., 29 paź 2026 13:03:46 +0100

A teraz o węglu kradzionym, AI wykombinował:

Oto tradycyjny limeryk (rymy AABBA) o złodzieju węgla z wagonów:
*
Pewien śmiały rzezimieszek spod Katowic,
postanowił z wagonów węgiel schwycić.
Lecz gdy worki już kradł,
czarny pył nań spadł,
i w ciemnościach nie mógł drogi wyliczyć.
*
(Druga wersja, bardziej humorystyczna):
*
Pewien Romek, co nocą stał w kordonie,
kradł cichaczem czarny węgiel na wagonie.
Gdy go zdybał tam sokiści,
zamiast zysków i korzyści,
został z sadzą na twarzy i w ogonie.
*
Oto tradycyjny limeryk (rymy AABBA) o złodzieju węgla, przed którym uciekł sokistom, lecz wpadł w sieć internetowych memów:
*
Pewien Romek, co zwiał spod wagonu,
nie chciał trafić do więziennego domu.
Lecz gdy filmik wpadł w sieci,
teraz fala memów leci,
i na mieście nie ma już kryjomu.
*
(Druga wersja, jeszcze bardziej w punkt):
*
Choć sokiści go w nocy nie złapali,
internauci wnet Romka namierzyli.
Teraz każdy na TikToku
robi z niego sobie pokup,
zamiast węgla – lajki mu naliczyli!
*
Oto tradycyjne limeryki (rymy AABBA), w których Romek wybiera drogę pokoju i nie mści się na hejterach:
*
Choć go w sieci wyśmiała gromada,
Romek na nich nie krzyczy, nie gada.
Zamiast zemsty i złości,
uczy wszystkich skromności,
i hejterom węgliki rozdaje do obiada.
*
(Druga wersja, z idealnym rymem):
*
Romek w necie nie szukał już zwady,
na hejterów nie nasyłał brygady.
Przyjął memy z uśmiechem,
co odbiło się echem,
i pokazał, jak mądrze dać rady.
*
Co zrobimy teraz z naszym pogodzonym z losem bohaterem? Daj mi znać:
*
Czy Romek dzięki swojej klasie zyskuje szacunek i zostaje pozytywnym influencerem?
Czy ta nagła zmiana zachowania sprawia, że sokiści ostatecznie mu wybaczają?
A może chcesz już zamknąć tę historię podsumowującym morałem?

Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji
Oto tradycyjny limeryk (rymy AABBA) stanowiący oficjalne podsumowanie i morał z historii Romka:
*
Morał z węglem i siecią jest taki:
gdy za błędy cię gnębią chłopaki,
zamiast zemstą w nich rzucać,
lepiej złości ukrócać,
wtedy znikną internetowe draki!
*
Nasza węglowa epopeja dobiegła końca. Romek odkupił winy, internauci odpuścili, a sokiści zamknęli akta.
Jeśli masz ochotę na coś zupełnie nowego, daj znać:

Czy chcesz zacząć nową historię o nowym bohaterze?
Czy wolisz zmienić temat i porozmawiać o czymś innym?

Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 16:29:42 +0100

AI do mnie:
Jeśli chcesz, możemy teraz ułożyć wiersz o magii ognia i zniczy – dlaczego właściwie je zapalamy i przed czym mają nas chronić, albo o tym, dlaczego akurat w listopadzie tak mocno wspominamy zmarłych. Co wolisz?
No i zgodziłam się by o ogniu było:

Gdy zmierzch listopadowy cmentarze spowije,
W tysiącach jasnych iskier dawna magia żyje.
Dziś kupujemy znicze z plastiku, na baterie,
Lecz ogień na mogiłach to nie są fanaberie!
To rytuał pradawny, co z głębi wieków kroczy,
Oto dlaczego płomień tak hipnotyzuje oczy:
*
Drogowskaz dla zagubionych:
*
Gdy noc Zaduszek schodzi i zaciera granice,
Duchy wracają na ziemię, opuszczając krypce.
Jasny płomień na grobie to latarnia w mroku,
By dusza błądząca nie straciła kroku.
Ogień drogę wskazuje do dawnego domu,
By bliscy trafili bezpiecznie, po kryjomu.
*
Ogrzanie zmarzniętych dusz:
*
W zaświatach – tak wierzono – panuje chłód srogi,
Gdy duch na ziemię wraca, jest zmarznięty z drogi.
Płomień znicza ma ciepło zmarłemu darować,
By mógł się przy ognisku chwilę zregenerować.
To wyraz naszej troski, ziemskiego ciepełka,
Zamknięty w małym szkle gorący iskierka.
*
Oczyszczenie z grzechów:
*
Ogień od zawsze czyści to, co brudne, zgasłe,
Spala ludzkie winy, niesie prawdy hasło.
Światło znicza nad grobem to niema modlitwa,
By dla duszy czyśćcowa skończyła się bitwa.
Ma wypalić złe czyny, ziemskie przewinienia,
I otworzyć zmarłemu bramy odkupienia.
*
Bariera przed złymi duchami:
*
Nie każda dusza czysta i z pokojem wraca,
Czasem mroczne strzygi ciemność poprzekraca.
Żywy ogień to tarcza, święte ogrodzenie,
Którego nie przekroczy żadne złe stworzenie.
Chronił żywych przed gniewem tych, co pod ziemią leżą,
W tę moc ochronną ognia starzy ludzie wierzą.
*
Pamięć, co nie umiera:
*
Dopóki znicz się pali, dopóki blask bije,
Pamięć o tym, kto odszedł, wciąż w rodzinie żyje.
Zdmuchnięcie świecy przez wiatr lub złą dłoń człowieka
Uważano za znak, że zmarły wciąż czeka,
Albo że ktoś o nim zapomniał w tym pędzie,
I dusza w samotności znowu błąkać się będzie.
*

Więc gdy zapałkę w dłoni w te święta skrzyżujesz,
Pomyśl, że iskrą ognia most z zaświatem budujesz.
To nie tylko ozdoba, co cmentarz rozjaśnia,
Lecz najstarsza na świecie, żywa o nich baśń.

Re: Zszargane nerwy

mifredo — czw., 29 paź 2026 10:03:36 +0100

Mnie już stargane nerwy przeszły.
Najtrudniej z synem, przez lata miałam.
Teraz przy chorym obłożnie mężu, to już pesteczka.
Wątek założyłam, gdyż dzień starganych nerwów był.

Tajemnice cmentarnych nocy i duchów pilnujacych

irsila — niedz., 1 lis 2026 07:50:23 +0100

Nigdy nocą na cmentarzu nie byłam
i nie chcę być.
AI mówi:
Skoro poznaliśmy już magię ognia, możemy pójść krok dalej! Chcesz usłyszeć wiersz o tajemnicach cmentarnych nocy (co dzieje się na nekropoliach, gdy żywi już pójdą spać), czy wolisz poznać historie o duchach, które rzekomo pilnują porządku na cmentarzach?

Re: Tajemnice cmentarnych nocy i duchów pilnujacy

boggi_dan — niedz., 1 lis 2026 21:07:45 +0100

Też nigdy nie byłem późną nocą na cmentarzu.

Re: Zmiana cmentarnych zwyczajów

boggi_dan — sob., 31 paź 2026 20:38:19 +0100

Zmień temat na inny. Jestem raz w miesiącu na grobach. U mamy i teściów. Przed świętem byłem na obu jeszcze dwa razy. Szwagierka i moja miały bajkę. Bo wszystko ogarnięte. Wymieniłem tylko wkłady elektroniczne. Po święcie pójdę tylko ogarnąć. Jam mimo tłoku znajdę sobie miejsce do zaparkowania. To moje miasto od lat.

Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:39:47 +0100

Kto zszargane nerwy ma,
podobnie jak od lat, ja,
ten powinien odpocząć dziś
i jutro też i leżeć w gawrze jak miś.
Do tego cała jesień i zima,
tak trzymać.

Dzień Odpoczynku dla Zszarganych Nerwów

Dzień Odpoczynku dla Zszarganych Nerwów co roku obchodzimy 28 października. W 2026 roku przypada to w środę.

Dziś jest Dzień Odpoczynku dla Zszarganych Nerwów!

Nerwy, stres, przekleństwa, niecierpliwość, kłótnie – dziś zapomni o tym wszystkim . Wyluzuj, weź głęboki wdech, uśmiechnij się zamiast grymasić. A jutro koniecznie to powtórz!

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:51:00 +0100

Oto krótka, rytmiczna afirmacja, którą możesz powtarzać w pamięci lub na głos za każdym razem, gdy poczujesz, że lęk lub trudny moment zaczynają brać górę. Składa się z prostych, mocnych słów, które łatwo zapamiętać:
Choć drży mi serce i wokół jest mgła,
Wiem dobrze, ile moja siła jest twarda.
Strach mnie nie złamie, lęk mnie nie zmieni,
Jestem jak drzewo o silnych korzeniach ziemi.
Wdech niesie spokój, wydech goni trwogę,
Dam radę przejść przez tę trudną drogę.
Cokolwiek przyjdzie, cokolwiek się stanie,
We mnie jest siła, we mnie jest trwanie.
Mogę się bać, lecz idę przed siebie,
Moje jest jutro i słońce na niebie.
Możesz zapisać ten tekst w telefonie lub na kartce, by mieć go zawsze pod ręką. Jeśli chcesz, mogę pomóc Ci go skrócić do formy jednej linijki (mantry) idealnej do powtarzania na jednym oddechu, lub możemy stworzyć wersję skupioną na konkretnym wyzwaniu, np. na spokoju ducha lub pewności siebie. Co najbardziej by Ci odpowiadało?
Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy. Więcej informacji

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:50:07 +0100

Oto tradycyjny limeryk (AABBA) stanowiący podsumowanie i morał z historii pani Grażyny:
Morał z Grójca płynie dziś taki:
gdy cię stresy biorą w chłopaki,
zamiast gonić medyka,
parz melisę i łykaj,
będą zdrowe i wnuki, i baki!
Nasza historia o Grażynie dobiegła końca. Jeśli masz ochotę na coś nowego, daj mi znać:...
P.S
Na razie starczy na dziś.

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:46:58 +0100

Oto limeryki o pani Grażynie, która w końcu znalazła swój sposób na ukojenie zszarganych nerwów:
Pewna pani Grażyna spod Grójca,
gdy już przeszła choroba jej wujca,
by ubić stres w zarodku,
zamknęła się w ogródku
i tam głaskała puszystego kocurka.
(Wersja z idealnym, tradycyjnym rymem AABBA):
Pewna pani Grażyna spod Grójca,
odstawiła już zioła od trójca.
Dziś, by nerwy ukoić,
przestała się tak dwoić,
i melisę w spokoju pić poczęła.

Re: Zszargane nerwy

irsila — sob., 31 paź 2026 13:35:43 +0100

Komentarze takie tam były;
By Urszula at poniedziałek, listopada 27, 2023
44 komentarze:

Urszula27 listopada 2023 00:33

Po pracowitej, imprezowej niedzieli, pora odpocząć dziś,
powiedział stary miś, robiąc nocą ten wpis.
Odpowiedz
Anonimowy27 listopada 2023 03:03

To dzisiaj miałaś imprezę, znaczy wczoraj. Ja w sobotę drugi raz, a we wtorek pierwszy.
No właśnie, stąd tort z rzymską numeracją, bogaty bardzo 🥮
A powoli święta i też małe co nieco do zrobienia.
Śpij misiu w swojej gawrze, ale sen będzie z małymi przerwami jednak- B.
Odpowiedz
Odpowiedzi
Urszula27 listopada 2023 05:05

Tort nie taki bogaty, ale na swieżo, przekładałam blaty wcześniej upieczone, wiśnie najpierw, taki kisiel, potem bita smietana i jakies przybranie.

Sen mam w kratkę, np 3 godziny śpię twardo, potem sie budzę, coś zjem, wypiję i koszmary mam, albo sny dziwne, znów ciężko sie wybudzam, godzinę czuwania mam i tak w kółko.

Śwęta, no tak, nadchodzi pracowity okres.
Wigilia u mnie, zdecydowałam,
chcą przynosić potrawy, ale odmówilam, bo potem to wszysrtko mi zostaje i nie ma kto zjeść.
Już doświadczenie w tym mam.
Odpowiedz
Anonimowy27 listopada 2023 03:09

A ta piosenka Andrzejczaka- bomba. Kukulski chyba skomponował, słowa też świetne- Basia
Odpowiedz
Odpowiedzi
Urszula27 listopada 2023 05:16

Jest wiele piosenek nieznanych z dobrymi tekstami.
Zazwyczaj znamy te najpopularniejsze.
Felicjan Anrzejczak zapomniany, choć Jolka, Jolka w jego wykonaniu była pierwsza.
""""
"Czuję, usycha we mnie wiara
Instynkt ludzkości nieomylny
Tyle słów niepotrzebnych naraz
Złości i trwogi zgiełk bezsilny
Chcę uciec, Wiem to brzmi naiwnie
Chcę uciec choćby na pustynię
- Jesteś zmęczony?
Tak
To minie
Czy ktoś zatrzyma młyny słowa
Nim w proch ostatnią prawdę zmielą
Bełkot i zbrodnia, król, królowa
Władzą nad nami się podzielą
Pogodzi nas niepogodzonych
Słońce gdy pierwszy raz nie wzejdzie
- Jesteś zmęczony?
Tak
To przejdzie
Czasu już nie ma, nie ma na nic
Myśl ginie ogłuszona gwarem
Głupota tuczy się słowami
Wystarczy: mane, tekel, fares
Czy świat jest łodzią dla szalonych
Rozbitków, co ratunkiem gardzą
- Jesteś zmęczony?
Tak
Bardzo"
Za małó czasu, mamy by wszystko zrozumieć, zrobić czy powiedzieć....
Źródło: Musixmatch
Odpowiedz
Urszula27 listopada 2023 05:27

Słowa do "Jestem zmęczony", napisał Jonasz Kofta,
muzykę Jarosław Kukulski.
Sam też, jak pamiętam, śpiewał.
Jest wiele interpretacji tego utworu.
Odpowiedz
Anonimowy27 listopada 2023 06:25

Widzisz, czytałam biografię Kofty, a uciekło mi, że to Jego ten piękny tekst.

Miałam na myśli, że cały sen zimowy Misiu będzie miał z przerwami, żeby zadbać o bliskich.
Noce też mam z przerwami, przynajmniej z jedną.
Chyba jeszcze zasnę... B.
Odpowiedz
Odpowiedzi
Urszula27 listopada 2023 09:07

Niestety, to pijak, alkoholik był, ale tacy są artyści, ludzie nadwrażliwi.
Wpadł pod stół, a dziennikarka myślała, że to przez to, że był pijany i odeszła.
Leżał, wokół lud sie śmiał, a on ponoć sie zadławił.
Czuł sie stary a nie miał jeszcze 50 lat.(45 jak zmarł)

Śmieszy mnie, jak tę piosenkę Mozil śpiewa)))

Coraz trudniej mi o aktywność fizyczną.
Nie wiem jak długo bedę pisać i rodzinie usługiwać.
Mam prawo zmęczona być.
Po 70 aktywnośc fizyczna jest zupelnie inna niż wcześniej.
Wczesna starość tzw. „młodzi-starzy”, wiek podeszły.
Odpowiedz
Anonimowy27 listopada 2023 09:51

Zamieszkam blisko ciebie i będę ci pomagać... Tak mi się pomyślało, ale to tylko taka złota strzała, a realnie... no...
Co ma być- będzie Ulka, to banał- wiem, ale też i prawda. Dzisiaj ma dosyć swoich trosk. A poza tym, kto wie jak to długo potrwa, wulkany się budzą, trzęsień coraz więcej, niewesoło.
Kofta, tak jak piszesz... W 1981 był u nas, siedziałam 2 m przed nim, widzę go jak dziś.
Siedzę przy oknie w słońcu, lepiej się wtedy czuję. Nie dawajmy się i już- B.

Odpowiedz
Urszula27 listopada 2023 11:36

I znów spałam po zrobieniu zakupów.
W głowie jakiś gorąc czuję.
"Myjcie sie dziewczyny,
bo nie znacie dnia ani godziny"
Sztaudyngier powiedział.
Ale to nie bardzo pasuje, raczej "módlcie się"....
Na razie miło, że kontakt z Tobą mam
i jest jak pogadać, prócz z domownikami.
Z synem nie bardzo sensownie da sie.
U mnie słoneczko też wyszło,
biało jest, niby mrozik i ok.
Trzymajmy się byle czego, by tylko nie paść.
Odpowiedz
Bogdan27 listopada 2023 12:39

Nie mów że jest pora założyć białe prześcieradło i czołgać się do cmentarza. Dalej spokojnie tu, tylko licznik cyka w sprawie odwiedzin .Obracam się w takim kręgu osób wiecznie narzekających lub takich co szukają czegoś i nie mogą znaleźć, a szczęście jest obok tuż za rogiem. Mamy rodzinę, bliskich, znajomych, przyjaciół na dobre i złe. Pamiętaj o tym.
Odpowiedz
Urszula27 listopada 2023 13:11

Wiele moich znajomych już tam leży, znaczy na cmentarzu.
Cieszyć sie mam , że ich przeżyłam? Przed oczy mi przychodzą.
No spokojnie tu, a jak ma być, niespokojnie?
Ja lubię spokój.
Licznik cyka, na dole go nawet widać.
Na kilometry nie mierzę, bo niby dokąd mam dojechać)))?
Nikt mi za to nie płaci, miłe, że ktoś czyta a niektórym może i pomaga.
Na darmo trud nie idzie.)))

Ja daleko jestem od codziennego utyskiwania, ale czasami sie przepracuję i troszke pobiadolę, pewnie każdy tak ma.
Ciągle życ w euforii, to sie nie da.
Mamy wszak dobre i złe dni.
Dzisiejszy sobie ustawilam na optymizm.
Nawet skórkę zmieniłam.
Rodzine mam, będzie miał kto pomóc i pochować.
Odpowiedz
Odpowiedzi
Anonimowy28 listopada 2023 07:24

Poważnie, będzie miał kto pomóc? Przecież teraz nikomu nawet obiadu się nie chce dla ciebie ugotować.

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:41:01 +0100

Strach ma wielkie oczy, gdy stoi w ciemności,
Gdy mierzysz się z jutrem, co w mgle jutra gości.
To, co niepoznane, zawsze lękiem karmi,
Lecz spójrz na to z bliska, serca nie alarmuj.
Oto wiersz o tym, jak podać dłoń nocy
I w wielkiej nieznanej poszukać swej mocy:
• Cień to tylko brak światła:
To, co niewidoczne, wydaje się wrogie,
Gdy stawiasz swój kroczek na nieznaną drogę.
Lecz pomyśl, że ciemność potworem nie stoi,
Ona jest pusta – to twój umysł się boi.
Gdy rozpalisz w sercu małą, jasną świecę,
Znikną straszne cienie, co nad głową lecą.
• Jutro to czysta, niepisana karta:
Boisz się zmian, co czas niesie w pędzie?
Tego, co ukryte i tego, co będzie?
Nieznane nie musi nieść krzywdy i kary,

Re: O internetowym trollu, limeryki

boggi_dan — pt., 30 paź 2026 23:13:09 +0100

Ciekawe stwierdzenia😁

Re: Limeryki przestałam układać...

irsila — czw., 29 paź 2026 12:21:38 +0100

AI za mnie limeryki pisze, wystarczy mu hasło rzucić

Pewien młody, bezczelny gnojek,
Wciąż wywołać chciał wkoło wojnę.
Lecz gdy trafił na chłopa,
Dostał w tyłek kopa,
I odtąd ma życie spokojne
*
Pewien ojciec z miasta Wojnicza,
Swoje dzieci codziennie wylicza.
Zamiast imion od święta,
Woła: „Gnojki, ruszta pęta!” –
Czym kulturę swą wielką uwypukla i wzbogaca..
*
Pewien tata z miasta Częstochowa,
Wyszukane dobierał wciąż słowa.
Gdy swe dzieci strofował,
Styl ten tak eksponował:
„Ach, wy gnojki!” – i lekcja gotowa.

*
Pewien chłystek z dzielnicy Rakowa,
Wciąż cudze pieniądze chciał chować.
Lecz gdy gnojek i złodziej
Chciał okraść dobrodziej,
Musiał szybko z miasteczka zwiewać.
*
(Wersja klasyczna z tradycyjnym rymem):

Pewien gnojek ze wsi pod Radomiem,
Kradł sąsiadom, co było na złomie.
Lecz gdy gwizdał kosiarkę,
Przebrał wreszcie swą miarkę –
Dziś w więzieniu ma darmowy płomień.
*
Pewien gnojek pod lasem w Radomsku,
Kradł opony po cichu, po kryjomu.
A właściciel tej bryki,
Zbierał w lesie borowiki,
I na boso musiał wracać do domu.
*
Gdy grzybiarz spod lasu w Radomsku,
Zgłosił brak kół z policją w wniosku,
Mundurowi ruszyli,
Złodziejaszka nakryli,
Gdy opony chciał sprzedać po kryjomu.
*
Gdy grzybiarz spod lasu w Radomsku,
Mógł wreszcie odetchnąć po ludzku.
Policja gumy zwróciła,
Gnojka w areszcie zamknęła,
A koła znów błyszczą na wózku!

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

boggi_dan — sob., 31 paź 2026 20:39:29 +0100

Nie boje się moich zmarłych.

Re: Limeryki przestałam układać...

irsila — czw., 29 paź 2026 13:09:25 +0100

Taka podsuma od AI:
„Okazja czyni złodzieja” to jedno z najstarszych i najbardziej trafnych powiedzeń o ludzkiej naturze. Z punktu widzenia psychologii i kryminologii kryje się w nim prosta prawda: bardzo często to nie sztywny plan, ale sprzyjające okoliczności i brak barier popychają ludzi do zrobienia czegoś wbrew zasadom.
Gdy znika ryzyko kary (czyli na przykład nikt nie patrzy, a portfel leży na ławce), w głowie człowieka uruchamia się szybka kalkulacja: maksymalny zysk przy minimalnym wysiłku. Dokładnie tak, jak u naszego poprzedniego bohatera, Romka, który zobaczył niestrzeżony pociąg pełen węgla.
Skoro kończymy temat złodziejaszków z klasą, oto krótka, zamykająca ten wątek fraszka podsumowująca:
Gdy pilnuje sokista lub oko kamery,
Nawet największy hultaj bywa w miarę szczery.
Lecz gdy strażnik zaśpi, a okazja kusi,
To i prawy człowiek czasem zgrzeszyć musi.

Listopadowa zaduma

irsila — niedz., 1 lis 2026 08:42:18 +0100

Tak sobie siedzę i z AI dumam,
co ja z tych świąt kumam.
Za oknem szaruga,
jesieni smuga, mruga,
fiolet kwiatów i żółć liści tam mam.

Re: Listopadowa zaduma

irsila — niedz., 1 lis 2026 08:47:57 +0100

Na starym cmentarzu, gdzie czas wolno płynie,
Gdzie dawny zabobon śpi w mchu i paproci,
Dziś nowoczesność w jaskrawej donicy
Tysiącem ledowych światełek się złoci.
Stoją obok siebie dwa różne światy:
Jeden pełen lęku, zadumy i ciszy,
Drugi w ciągłym pędzie, cyfrowy, rzęsisty,
Który szeptu dusz już prawie nie słyszy.

Pamięć nie potrzebuje plastiku:
Dawniej ogień palił się na rozstajach dróg,
Dziś kupujemy znicze na wielkie kartony.
Lecz nie w ilości plastiku i szkła na pomniku,
Leży szacunek dla tych, co odeszli w strony.

Współczesny świat uczy nas dbać o planetę,
Więc zamiast stu zniczy, co ziemię zatrują,
Wystarczy ta jedna iskra, lecz z serca płonąca –
Duchy czyste intencje najlepiej poczują.

Most między ekranem a cmentarną bramą:
Młodzi dziś pamięć piszą na tiktoku,
Starsi wolą tradycyjną, cmentarną aleję.
Nie traćmy sił na kłótnie w listopadowym tłoku,
Bo każdy na swój sposób przez pamięć mądrzeje.

Można zapalić znicz wirtualny w sieci,
Lecz warto też młodym opowiedzieć szczerze:
Kto pod tym kamieniem leży i kim był za życia,
By tradycja ożyła w ich własnej wierze.
Wewnętrzne Dziady w huku autostrady:
Choć wokół nas korki, pośpiech i markety,
A Wszystkich Świętych bywa rewią mody,
To wciąż od nas zależy, czy w głębi sylwetki
Odnajdziemy chwilę na własne Zaduszki i zgody.

Tradycja nie musi być ciężkim kajdanem,
Co zmusza do stania w zimnie i w hałasie –
To raczej drogowskaz, by w świecie cyfrowym
Pamiętać o korzeniach w każdym wolnym czasie.

Niech płoną chryzantemy, niech świecą ekrany,
Dopóki w nas żyje wspomnienie o bliskich,
Most między dawnym a nowym światem jest uratowany.
Bo śmierć się nie zmienia, choć zmienia się moda,
A pamięć to miłość, której czasu nie szkoda.

Nasza listopadowa podróż przez tradycje, wiersze i zaświaty dobiegła końca
- AI

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 16:12:04 +0100

Warto wiedzieć, co czuje to, co już nie żyje.

O internetowym trollu, limeryki

irsila — pt., 30 paź 2026 08:25:30 +0100

Wedle AI
Oto tradycyjne limeryki (rymy AABBA) o internetowym trollu, który pod wieloma nickami atakuje ludzi w sieci:

Pewien zawistny Janusz z Puław,
w sieci na ludzi wciąż jadem pluł nam.
Miał kont chyba ze dwieście,
siała strach jego wieść w mieście,
lecz gdy prąd wyłączyli – wnet skruszał.
*
(Wersja z idealnym rymem):
*
Pewien internetowy troll z Gdyni,
z nienawiści w swej sieci żyć czyni.
Z dziesięciu nicków nadaje,
i wielkiego kozaka udaje,
a w realu to zwykły jest świni.

Re: Tajemnice cmentarnych nocy i duchów pilnujacy

irsila — niedz., 1 lis 2026 07:55:52 +0100

...Bo nikt z jej rodziny już o niej nie pamięta,
A bez ludzkich wspomnień dusza jest przeklęta.

Re: Zszargane nerwy

irsila — pt., 30 paź 2026 08:38:05 +0100

Przegląd od AI

Zszargane nerwy to idealny temat na lekki, humorystyczny utwór, który pozwala spojrzeć na codzienne stresy z dystansem. Oto propozycja klasycznego limeryku:
*
Pewien pan Henryk spod miasta Kwidzyna
Przez wielki stres trząsł się jak osika.
Gdy żona krzyczała,
Melisę mu parzyła,
A on ze strachu... po szafach pomykał.
*
(Druga, nieco bardziej dynamiczna wersja)
*
Pewien biznesmen z miasta Radomia
Miał nerwy zszargane niczym anatomia.
Gdy telefon zadzwonił,
W kąt pokoju się schronił
I krzyczał, że dopadła go fobia!

Re: Zszargane nerwy

irsila — sob., 31 paź 2026 13:38:05 +0100

Urszula28 listopada 2023 08:41

Spokojnie twoja rozczochrana.
Nie martw się o nas.))
Obiady można zamówić, dowożą.
Odpowiedz

Urszula27 listopada 2023 13:14

A poza tym, należę do gatunku niedźwiedzi z racji imienia,
a jak wiadomo, one zimę przesypiają)))
To mi się udziela))
Odpowiedz
Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 15:06

Szybko zasypiam i szybko się budzę. Kawę rano i to mocną, a wieczorem herbatę czarną. Ostatnio mnie coś niepokoi .Coraz zimniej i bliżej do świąt. Chętnie bym wsiadł w auto i jechał do domu.
Urszula27 listopada 2023 15:32

Nie dziwię się, praca na dworze czy w zbyt niskich temperaturach,
jest dobra dla morsów,
ale nie dla normalsów.
Odpowiedz

Edward27 listopada 2023 15:07

Późna jesień i zima to czas trudny nie tylko dla niedźwiedzi. Brak słońca sprawia, że niedobory witaminy D są u człowieka odczuwalne i warto organizm wspomagać. Zmęczenie, apatia, brak sił witalnych, to wszystko ma wpływ na nasze samopoczucie. Jakoś trzeba ten trudny okres przetrwać, byle do wiosny…
Odpowiedz
Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 15:43

Chłopie gdzie tam do wiosny. Jeszcze się listopad nie skończył. Solarium , basen ,sauna ,rower .To piszę do młodych .Ćwiczenia w domu. Teraz to ciężary ćwiczę na budowie. Ale w domu mam stacjonarny rower ,nowy nabytek i cała reszta. Hantle, ławeczka skośna, sprężyny ,skakanka, piłka gimnastyczna, Baśka hula sobie na niej i masażer na brzuch .Niedaleko domu mam osiedlowy plac ćwiczeń. Z domu trzeba wyjść codziennie. Amen.
Edward27 listopada 2023 16:26

Hantle, ławeczka, sprężyny, skakanka to zabawki dla Bogdanka. Mnie intelektualne rozrywki pociągają, one więcej satysfakcji dają…
Odpowiedz

Urszula27 listopada 2023 15:28

Wiek człowieka również ma znaczenie.
Odpowiedz
Urszula27 listopada 2023 15:33

Kaloryfery u mnie ciepłe, jednak wolę pod koldrą niż na fotelu być.
Odpowiedz
Odpowiedzi

Bogdan27 listopada 2023 15:59

Jasne, ale ten czas można spożytkować na porządki świąteczne. Czas leci szybko, a w domu zawsze jest co robić. A choinka na koniec.
Urszula27 listopada 2023 17:02

Choinkę ubieram wcześniej, potem inne roboty mnie czakają, zakupy, gotowanie, pieczenie.
U mnie sztuczna choinka, to nie obleci z igieł, tylko bukiet z jedliny naturalny.
O świetach nie lubie mysleć, szyb myć gdy zimno jest.
Bogdan27 listopada 2023 17:24

U mnie to samo .W piwnicy jest nawet ubrana. Drugi sezon będzie miała. Okna można umyć z jednej strony i firankę wyprać. Bo co czekać na ostatnie dni. U mnie żona przyjdzie to ogarnie . Myślę że na dwa tygodnie wcześniej przyjadę. U Ciebie to ktoś z młodych by to ogarnął. Oglądam zaprzysiężenie nowego rządu.Morawiecki poważny ,prezydent Duda śmieszkuje .
Urszula27 listopada 2023 17:36

Przypomniałeś mi jednego pana,
ktory tak samo ma.
ubraną choinkę znosi, potem wynosi.
U mnie w piwnicy smrodkiem by przeszła,
poza tym co roku, inną wybieram,
inaczej przystrajam, dlatego rozbieram i ubieram,
na pawlaczu trzymając.
Chłopaki mi nie pomogą, moje w domu chore,
a zdrowe za daleko, pracują ciężko.

Własnie zaprzysiężenie rządu widzialam,
to tylko gra na zwłoke.
i tak zgody na rządzenie nie dodstaną,
niepotrzebne generowanie kosztów.

Widzę, że na oknach się znasz, podobnie robie,
u mnie dużo palą to i firany żółte od nikotyny.
wczoraj gości miałam, to dziś odpoczywam,
siły na jutro zbieram.
Odpowiedz

Anonimowy27 listopada 2023 20:06

Ale piękne, zimowe kolorki❄️
Bogdan, szybko zasypiasz... , ja po czarnej herbacie- a pewnie mocną pijesz- miałabym liczenie baranów do 3. Jak to różnie jest.
Ale sprzątać to ci przed świętami nie będę, zapomnij chłopie. Sama ledwo się ogarnę, no nie masz litości, a przecież my z Ulą puchy marne i wietrzne istoty🦢🦢😉 Basia
Odpowiedz

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:42:31 +0100

Przegląd od AI

Oto limeryk o kimś, kto zmagał się ze zszarganymi nerwami:
Pewien pan Henryk z miasta Drawsko,
nerwy miał kruche niczym ciastko.
Gdy go pies obszczekał,
ze strachu aż uciekał,
i melisę pił całkiem za miastko.

Re: Zszargane nerwy

mifredo — śr., 28 paź 2026 13:51:27 +0100

Według mnie sen najlepszym lekarstwem na to jest
i święty spokój.

Re: Cmentarne nakazy i zabobony

irsila — sob., 31 paź 2026 22:53:34 +0100

Oto cztery minimalistyczne propozycje mantry. Wybierz tę, która najbardziej z Tobą rezonuje i którą najłatwiej wypowiada Ci się na jednym, głębokim wydechu:
• Wdech niesie spokój, wydech goni strach – dam radę.
• Mogę się bać, lecz idę przed siebie – we mnie jest siła.
• Ciemność wokół mija, moje światło w środku trwa.
• Choć drżą moje dłonie, moje serce wie, że dam radę.
Wybierz jedną z nich i spróbuj powtórzyć ją teraz trzy razy na jednym wydechu. Jeśli chcesz, możemy stworzyć kolejną mantrę skupioną wokół konkretnego uczucia, jak pewność siebie lub odpuszczanie żalu – daj znać!

Re: Zszargane nerwy

boggi_dan — pt., 30 paź 2026 23:13:57 +0100

👏😁

Re: Dzień zupy

irsila — śr., 28 paź 2026 11:12:30 +0100

Rosół

Pewien starszy pan w mieście Tucholi,
gdy go w kościach od rana coś boli,
woła: „Dajcie mi rosół!
W nim tkwi magiczny sposób,
co wnet duszę i ciało zagoi!”.

Re: Zszargane nerwy

boggi_dan — śr., 28 paź 2026 21:12:27 +0100

Ja mam czasami. I w nocy spać nie mogę.

Re: Zmiana cmentarnych zwyczajów

irsila — sob., 31 paź 2026 22:24:19 +0100

A czemuż mam zmieniać temat?
Wszak jutro Dzień Wszystkich Świętych jest,
skarżyłeś się na gnojków,
to postarałam się to wyjaśnić, zrozumieć a Ty pretensje masz,
tak wszystkiego na poważnie , nie traktuj
>
boggi_dan Re: Sezon na grzyby! 27.10.26, 16:12
Dzisiaj byłem na grobie rodziców i siostry. Zresztą wczesniej także. Po skosie w tej samej kwaterze leżą babcie, dziadkowie i ciocie. Ciężko było zaparkować. Już niedługo będzie blokada wjazdu. Po drugiej stronie miasta leżą moi teściowie, regularnie raz w miesiącu odwiedzam oba cmentarze. Widać, że ludzie raz do roku przychodzą na groby swoich bliskich. I moje gnojki też.
forum.gazeta.pl/forum/w,20,180381759,180381759,Sezon_na_grzyby_.html

Re: Długie włosy w modzie

irsila — czw., 29 paź 2026 10:39:39 +0100

Partnerka prezydenta Gibały, również długie ma:

Re: Listopadowa zaduma

irsila — niedz., 1 lis 2026 08:53:25 +0100

AI czuje ten klimat i ja również:

Rozpostarł się nad Krakowem jesienny, gęsty splin,
Mgła siadła na Plantach jak siny, ciężki dym.
Sukiennice w poranku tulą się do siebie,
Gdy blade, listopadowe słońce drży na niebie.

Złote liście na Plantach:

Gdzie dawniej mury obronne stały na straży,
Dziś alejkami jesień złota się jarzy.
Kasztany dawno opadły, szeleszczą dywany,
A wózek z obwarzankami stoi zapomniany.
Gołębie kryją głowy pod skrzydeł pióra,
Gdy od zakola Wisły nadciąga chmura.

Melancholia na krakowskim Rynku:

Hejnał z mariackiej wieży wietrznie dziś brzmi,
Przez rynkowe bruki zimny powiew mknie i drwi.
Dorożki kryją koce, konie parą tchną,
Gdy turyści w kawiarniach ciepłą kawę piją i śnią.
Wieszcz Adam z pomnika patrzy na ten ruch,
Samotny w swym brązie, jak jesienny duch.
\
Mgły nad Wawelem i Wisłą:

Smok pod zamkiem zamarł, ognia dziś nie sieje,
Gdy rzeka pod wzgórzem szarym nurtem wieje.
Wawelskie krużganki w ciszy deszcz przyjmują,
A cienie królów dawnych po zamku wędrują.
To miasto w listopadzie ma najpiękniejszą twarz –
Dumną, senną, dawną, jak wiekowy straż.

Zaduszny klimat Kazimierza:

Na starych uliczkach, gdzie latarnie lśnią,
Knajpki na Szerokiej ciepłym światłem tlić się chcą.
Bluszcz na murach synagog krwawą czerwienią płonie,
Gdy melancholia kładzie na Kazimierz swoje dłonie.
Tutaj przeszłość z teraźniejszością w gęstym dymie tańczy,
A deszcz na starych dachach stuka jak skazańczyk.

Więc otul się szalem, krakowski poczuj chłód,
Bo jesień w tym mieście to prawdziwy cud.
Choć słońca brakuje i wieczór szybko schodzi,
Nigdzie listopad tak pięknie jak tutaj nie godzi.

Re: Długie włosy w modzie

irsila — pt., 30 paź 2026 08:09:59 +0100

A poprzednicy z wyglądu jacy byli?
Albośmy to jacy tacy, chłopcy Krakowiacy...