• (gość portalu) Zaloguj się
  • Na podany adres zostanie wysłany e-mail potwierdzający a następnie dalsze powiadomienia

  • Wysłany przez Ciebie post może pojawić się z opóźnieniem do kilku minut.

Odpowiadasz na:

Gość portalu: aaa  napisał(a): 

> 
> www.literka.pl/modules.php?name=News&file=print&sid=11475
> 
> Tak więc przed politycznym włączeniem Rusi w organizm Polski stanowiła ona
> względnie odrębny obszar kultury regionalnej, wschodniej. Funkcjonowały tu
> rodzime struktury. Jest oczywiste, że nie można mówić o izolacji tej krainy od
> świata kultury europejskiej. Już wcześniej przenikały tu prądy i wzorce
> zachodnie. Jednak ich oddziaływanie odbywało się w odmiennych warunkach, co nie
> pozostawało bez wpływu na zakres i efektywność tego oddziaływania. 
> 
> /.../
> .
> Prawie wszyscy uczeni obcy uważają, iż Kazimierz nie miał praw do Rusi i
> zagarnął ją siłą i przemocą. Jednak biorąc pod uwagę jego ostrożność i
> przebiegłość w działaniach politycznych monarchy, prawdopodobnym jest, iż był o
> n
> prawnym spadkobiercą Romanowiczów, jako następca księcia pochodzącego z rodu
> Piastów. Ten ostatni w zamian za obiecaną pomoc Polski w walce z bojarami i
> Tatarami, na swego następcę na Rusi wyznacza Kazimierza .
> Bunt bojarów, który tragicznie kończy panowanie Bolesława Jerzego miał podłoże
> religijne, co również wykorzystał polski król w swojej polityce, głosząc pogląd
> ,
> że katolikom na Rusi grozi niebezpieczeństwo i należy wystąpić w ich obronie.
> Bulla papieska z 1341 r. wyraźnie zaznacza, iż obok Bolesława Jerzego zginęli i
> „inni wyznawcy Chrystusa” .
> Kazimierz w swoją politykę ruską wciągnął Węgrów. Jednak we wspomnianej bulii
> papieskiej z 1341 r. nie ma wzmianki o współudziale Węgier; Polska jako
> najbardziej na wschód wysunięta placówka chrześcijańska sama podejmuje akcję w
> obronie wiary – przynajmniej tak to przedstawia papieżowi Kazimierz . 
> /…/
> Walki Kazimierza o Ruś trwały przez 30 lat jego rządów, było to niezwykle trudn
> e
> zadanie, tym bardziej, że Polsce ciągle groziło niebezpieczeństwo na wschodzie.
> Król ciągle nie był pewny stabilności na wschodzie, ponieważ do ziem tych
> rościli sobie pretensje nie tylko małoruscy bojarzy, lecz również Tatarzy i
> Litwini; także układy z Andegawenami uwzględniały pretensje Węgier do spuścizny
> po Romanowiczach. Tak więc sytuacja na obrzeżach wschodnich była bardzo niepewn
> a
> i trudna, zaś wielki Piast czynił olbrzymie wysiłki dyplomatyczne, wykazywał si
> ę
> wieloma zaletami osobistymi. Dzięki tym przymiotom królowi udało się obronić
> posiadane ziemie, stara się on też, nie bez powodzenia, powiązać na trwale
> przyłączone tereny z resztą własnego państwa .
> W obawie przed Tatarami i Litwinami, z którymi prowadził walki polegające na
> krótkotrwałych, niespodziewanych najazdach, Kazimierz obwarował najważniejsze
> grody ruskie: Lwów, Tustań, Halicz, Trembowolę, Lubaczów, Przemyśl, Sanok,
> Krosno. Również czyniąc panom polskim nadania w postaci wielkich dóbr na Rusi,
> zaznacza, iż obowiązkiem ich było wystawienie na posiadanych terenach silnych
> twierdz, które mogłyby powstrzymać najazd wroga. Poza tym zadbał o stałego
> żołnierza, w licznych donacyjnych króla, dotyczących Rusi, zastrzeżone mamy
> wyraźnie obowiązki wojenne, jakie ciążą na panu wsi, wójcie i sołtysie w razie
> zwołania pospolitego ruszenia. Oprócz służby wojskowej ściśle wyliczał rodzaj
> uzbrojenia, wartość konia oraz ilość kmieci towarzyszących panu. Tak więc w
> obliczu wszystkich wspomnianych trudności bardzo ważne było stanowisko
> miejscowej ludności. Jej poparcie lub sprzeciw mogły w decydujący sposób wpłyną
> ć
> na przebieg wydarzeń .

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się