• (gość portalu) Zaloguj się
  • Na podany adres zostanie wysłany e-mail potwierdzający a następnie dalsze powiadomienia

  • Wysłany przez Ciebie post może pojawić się z opóźnieniem do kilku minut.

Odpowiadasz na:

Gość portalu: lukasz20072  napisał(a): 

> Oczywiście, umowy można mnożyć (i zwiększać zatrudnienie) przez kolejne 
> przelewy, wszak - jak powiedzą niektórzy - przepisy wprost tego nie zabraniają.
>  
> Czy to jednak nie prowadzi na manowce? Zwłaszcza wtedy, gdy jeden z 
> kontrahentów przestaje mieć cokolwiek do powiedzenia w kwestii umowy, którą 
> zawierał z konkretnym podmiotem, w warunkach potrzebnego stopnia zaufania. 
> Tymczasem umowy w obrocie są z zasady wzajemne i dłużnik jest także 
> wierzycielem swego wierzyciela. Rozdzielenie tej więzi jest wadliwe i z reguły 
> sprzeczne z właściwością (naturą) zobowiązania. Jaka jest ponadto causa 
> (przyczyna) tych cesji co do umowy sprzedaży, zamiany itd. (art. 510 k.c.), 
> decydująca o ważności przelewu? W jaki sposób ma się spełniać zasada prawa 
> zobowiązaniowego, mająca charakter klauzuli generalnej w art. 354 k.c., o 
> współdziałaniu wierzyciela i dłużnika w wykonywaniu zobowiązania, zgodnie z 
> jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu, 
> zasadom słuszności (zasadom współżycia społecznego) oraz ewentualnie 
> istniejącym zwyczajom?
> 
> Sprawa nie jest łatwa, bo przepisy o przelewie dają wierzycielowi prawo do 
> przeniesienia wierzytelności na inną osobę bez zgody dłużnika. Nie mogę w 
> krótkim tekście wdawać się w szerszą dyskusję na temat art. 509 i następnych 
> k.c., chcę podążyć trochę innym tropem. Zwracam jednak uwagę, że mają rację 
> generalny inspektor danych osobowych (GIODO), rzecznik praw obywatelskich, 
> prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz minister spraw 
> wewnętrznych i administracji (dlaczego nie sprawiedliwości?), sprzeciwiając się
>  
> stosowaniu norm k.c. i innych ustaw nie do takich celów, do jakich zostały 
> przewidziane.
> 
> Cesja wierzytelności została pomyślana jako instrument ułatwiający obrót wtedy,
>  
> gdy w jakiejś sytuacji faktycznej i prawnej korzystne jest dla wierzyciela 
> zbycie wierzytelności (różna może być tego causa, choć zawsze jest konieczna), 
> nie zaś przedmiot handlu polegającego na stałym, zawodowym skupowaniu cudzych 
> wierzytelności w celu osiągnięcia zysku z tego procederu.
> 
> Dlatego wielce wątpliwe są głosy broniące FW, które nie dostrzegają w cesji 
> wierzytelności na rzecz takich właśnie podmiotów i w takim właśnie tylko celu 
> sprzeczności z ustawą, a co najmniej z właściwościami (naturą) zobowiązania 
> (niezgodność z art. 509 § 1 art. i 353 1 k. c.). Wołając zaś donośnie o 
> wolności umów, nie dostrzegają sprzeczności z zasadami słuszności (zasadami 
> współżycia społecznego), które mocno są osadzone w istocie i treści art. 353 1 
> k.c., mającego poprzednika w art. 55 kodeksu zobowiązań. Przepis ten akcentował
>  
> mocno zgodność z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami. Odwołując się 
> zatem i wtedy, i teraz do reguł moralnych."
> 
>  

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się