Złoty się odmienia jak przymiotniki, czyli: jeden złoty, dwa (trzy, cztery) złote, piętnaście (pięć, dziesięć) złotych.
Efedra ma rację: Uznaliśmy, że musimy mieć możliwość weryfikacji naszej pracy, aby móc wpływać na rozwój środowiska, oraz że konkurs dla...
Dyskutowaliśmy o tym, gdy tylko te naklejki się pojawiły. Ustępować (komuś, czemuś) miejsca, nie: miejsce (jak ustępować pierwszeństwa, ustępować pola).
Spokojnych, miłych, pogodnych Świąt!
Nie skracamy, to nie jest samodzielny wyraz, lecz początkowy składnik wyrazów złożonych znaczących zastępca lub zajmujący drugie miejsce w jakimś konkursie, zawodach, np. wicedyrektor, wicemistrz; wice- (nie: vice-).
Nazwiska zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na spółgłoskę lub na samogłoskę -a, -e, -o mają odmianę rzeczownikową i przyjmują w mianowniku liczby mnogiej końcówkę -owie (odmieniają się jak np. socjologowie).
Według rzeczownikowej - Kruszony, Kruszoną, Kruszonie.
Obie formy liczby mnogiej - koszty i koszta - są poprawne, z tym że formę „koszta” słowniki opatrują kwalifikatorem „rzadko”.
Piszemy romantyzmie, ale wymawiamy romantyźmie, bo spółgłoski s, z przed spółgłoskami wargowymi miękkimi p', b', w', m' niezależnie od wymowy zapisujemy jako twarde, np. pozytywizmie, romantyzmie, entuzjazmie. Wyraz „ojczyźnie” tak zapisujemy i tak wymawiamy.
Słownik ortograficzny rejestruje zarówno formę zapisu absyda, jak i apsyda, choć preferuje tę drugą formę; bizantyjski lub bizantyński - obie formy są poprawne i równoprawne.