1. Poprawna forma to „zatopili liniowiec” - w tym wypadku biernik jest równy mianownikowi. 2. Rzeczownik wrak w dopełniaczu może mieć końcówkę -u lub -a. 3. PAP - PAP-u, PAP-ie.
Powiedzieć coś komuś, do kogoś. Powiedzieć coś Zosi. Konstrukcja „powiedzieć coś dla Zosi” uznawana jest za niepoprawną.
Słownik ortograficzny rejestruje tylko zapis łączny - niestraszny.
W dwuczłonowych nazwiskach kobiet oba człony odmieniają się według zasad odmiany nazwisk jednoczłonowych (nie odmieniają się nazwiska kobiet zakończone na spółgłoskę oraz samogłoski -i, -e, -o, -y). Gwizdała-Kowalska, Gwizdały-Kowalskiej, Gwizdale-Kowalskiej, Gwizdałą-Kowalską
Poprawne; ”z” (partykuła) łączące się z rzeczownikiem lub liczebnikiem tworzy w języku potocznym wyrażenia o znaczeniu 'około', 'mniej więcej', np. siedzę tu już ze dwie godziny, popływam jeszcze z godzinkę.
kornel-1 napisał: > "Kaczyński szorstko obszedł się z Chirakiem" > No to odmieniamy: > M. Chirac > D. Chiraca > C. Chirakowi > B. Chiraca > N. Chirakiem > Mc (o) Chiraku > > Ładnie. Logicznie. > > Kornel Francuskie nazwisko Chirac w
Obie formy są poprawne. Buty mogą przemakać albo przemiękać (nasiąkać wilgocią, stawać się mokre, przepuszczać wodę do środka).
Rzeczpospolita Polska (nie: Rzeczypospolita Polska) - za staranniejszą uznawana jest odmiana z fleksją wewnętrzną, czyli: Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecząpospolitą Polską; potocznie: Rzeczpospolitej Polskiej, Rzeczpospolitą Polską. Tytuł gazety - „Rzeczpospolita” - bez fleksji wew
Tak, łącznie. W języku polskim wszystkie przedrostki (rodzime i obce) pisze się łącznie z wyrazami pospolitymi, np. pozakulisowe, pozaplanowe, pozaksięgowe.
Tu przecinek jest niepotrzebny. Nie stawiamy go przed spójnikiem „a”, jeśli w połączeniu z wyrazem „między” lub „pomiędzy” określa położenie (lub wspólną cechę) dwóch rzeczy (osób, miejsc), np. spór między mną a tobą, pociąg kursuje między Krakowem a Warsza