odcięty > Tongue is a wonderful connector of people, provided it is not cut off > Przede wszystkim to nie jest końcówka miejscownika/wołacza. To jest po prostu końcówka -u, która ma rożne funkcje: w rodz. męskim: dopełniacza (lasu), celownika (psu), miejscownika (domu) i wołacza (głupku!), w
stefan4 napisał: > al.1: > > przez użycie formy miejscownika/wołacza zamiast celownika. > Klasyka, r. 1980: > https://www.youtube.com/watch?v=vc8T9o40Fjg Oczko mu sie odlepiło! Temu mi > siu! Niestety, formy celownika l.poj. r. męskiego sa nieregularne, choc
przedwojniu-inteligencje w wołaczu retropress.pl/wiadomosci/tuwim I wykreował swojom nowomowem i zarzomdza -podpisem nieczytelnym
sędziemu Bier.: męskiego sędziego Narz.: męskim sędzią Msc.: męskim sędzi Woł.: męski sędzioCzyli: * l.poj. mianownik, narzędnik, miejscownik, wołacz -- tak jak rzeczownik rodz. żeńskiego lub (co wychodzi na jedno) rzeczownik rodz.męskiego kończący się na ,,-a
> Dopełniacz: štatní hranice > Celownik: štatní hranici > Biernik: štatní hranici > Narzędnik: štatní hranicí > Miejscownik: štatní hranici > Wołacz: štatní hranice > Właściwie powinni to "í" zastosować do wszystkich przymiotników, to byłoby jeszcze
: štatní hranice Celownik: štatní hranici Biernik: štatní hranici Narzędnik: štatní hranicí Miejscownik: štatní hranici Wołacz: štatní hranice Dobrze odmieniłem? Niby mają normalne 7 przypadków, ale dla przymiotnika wszystkie przypadki mają tą samą końcówkę, a dla rzeczownika
Wielkim słowniku niemiecko-polskim Jana Pipreka i Juliusza Ippoldta właśnie jako „młody człowiek”. O ile jak najbardziej uzasadnione uzusem byłoby oddanie „junger Mann” nie tylko jako „młody człowiek”, lecz także jako „młody mężczyzna”, o tyle użycie polskiego odpowiednika w wołaczu (a więc gdy się do
stefan4 napisał: > Którym bardzie? A może to jest wołacz? ,,-- Tym! Bardzie!''... Bynamnie! > Może zamiast bronić celownika powinienem atakować przyimek ,,dla''? To chyba jakiś regionalizm? Pracowałem onegdaj z facetem, który zamiar złożenia donosu na kogoś przełożonemu
zbyfauch; > Tym bardzie należy docenić Którym bardzie? A może to jest wołacz? ,,-- Tym! Bardzie!''... Może zamiast bronić celownika powinienem atakować przyimek ,,dla''? On się ostatnio wszędzie wpycha, jak przepisy stanu wojennego do systemu prawnego Czwartej Rzplitej. Np. ,, http
gównem gównami miejscownik gównie gównach wołacz gówno gówna To stąd: pl.wiktionary.org/wiki/g%C3%B3wno Pozdr.
kalllka napisała: > Czesi, bez pardonu, dodają swoje końcówki. Nikogo nie razi Barbra Streisandova. > Co za problem dodać do Beatrycze /Kwiatkowskiej np/ końcówkę wołacza np. > ANike, jakkolwiek by się do niej odwoływać., tez już zadeptana. > Z czego chytry brekekeks, jak
Czesi, bez pardonu, dodają swoje końcówki. Nikogo nie razi Barbra Streisandova. Co za problem dodać do Beatrycze /Kwiatkowskiej np/ końcówkę wołacza np. ANike, jakkolwiek by się do niej odwoływać., tez już zadeptana. Z czego chytry brekekeks, jak widać, świetnie zdaje sprawę/
randybvain napisał: > Po polsku wołacz od Kukiz brzmi oczywiście Kukizie. > Jednak jest to nazwisko rosyjskie, pochodzące od wyrazu кукиш, czyli fig > a (pokazywana palcami). A w rosyjskim woła się кукиш! Więc podejrzewam, > że Kukiz chce, by go wołano Kukiz! W Wiki
bimota napisał: > CZYLI ROZUMIEM, ZE "KUKIZIE", ... https://forum.gazeta.pl/forumSearch.do?&author=&forumId=10102&query=wo%C5%82acz&title= Oficjalnie tak, ale konia z rzędem temu, kto używa go w takiej postaci w języku potocznym. Wołacz dotychczasowy zanika i staje się równy
kalllka napisała: > Pisalam o wskazówce- w wołaczu, > O dzielnico,. Na czym polega ta wskazówka? I dlaczego akurat w wołaczu, a nie np. celowniku l. poj.?
Pisalam o wskazówce- w wołaczu, O dzielnico,.