Wśród wielu innych inwestycji miejskich z czasów prezydentury Juliusza Leo projektowanych przez Jana Zawiejskiego trzeba jeszcze koniecznie wymienić rozległy kompleks miejskiego szpitala epidemicznego przy ulicy Prądnickiej 80 (obecnie szpital Jana Pawła II) zrealizowany w latach 1913-191566, a także udział w projektowaniu nowego ratusza przy placu św. Ducha i przeprowadzonej w latach 1907-1913 przebudowie i rozbudowie siedziby krakowskiego magistratu67.
Wśród wielu innych inwestycji miejskich z czasów prezydentury Juliusza Leo projektowanych przez Jana Zawiejskiego trzeba jeszcze koniecznie wymienić rozległy kompleks miejskiego szpitala epidemicznego przy ulicy Prądnickiej 80 (obecnie szpital Jana Pawła II) zrealizowany w latach 1913-191566, a także udział w projektowaniu nowego ratusza przy placu św. Ducha i przeprowadzonej w latach 1907-1913 przebudowie i rozbudowie siedziby krakowskiego magistratu67.
24 (róg ul. Szpitalna 21) Dom pod Krzyżem – siedziba Muzeum Teatralnego im. Stanisława Wyspiańskiego, będącego oddziałem Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Pierwotnie w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów, od XVI w. noszący imię św. Rocha – patrona przyszpitalnej kaplicy. Dom stał się własnością szpitala św.
24 (róg ul. Szpitalna 21) Dom pod Krzyżem – siedziba Muzeum Teatralnego im. Stanisława Wyspiańskiego, będącego oddziałem Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Pierwotnie w budynku mieścił się szpital ubogich scholarów, od XVI w. noszący imię św. Rocha – patrona przyszpitalnej kaplicy. Dom stał się własnością szpitala św.
Nazwa ulicy pochodzi od zburzonego pod budowę Teatru Miejskiego średniowiecznego szpitala i klasztoru duchaków. Teatr, obecnie im. Juliusza Słowackiego, jest największą budowlą przy zbiegu ul. Szpitalnej i pl. św. Ducha. Otwarty w 1893 r., wzorowany był na operze paryskiej. Na początku XX w. odbywały się tam prapremiery dramatów Stanisława Wyspiańskiego.
Znalezione kolosalne figury: Ojców Kościoła, Iwona Odrowąża, biskupa krak., fundatora pierwszego szpitala i klasztoru Duchaków na Prądniku, oraz figurę allegoryezną siedzącego starca, skopiowano według kalk i kartonów, zdjętych w. roku prze szłym przez p. Wyspiańskiego.
Nazwa ulicy pochodzi od zburzonego pod budowę Teatru Miejskiego średniowiecznego szpitala i klasztoru duchaków. Teatr, obecnie im. Juliusza Słowackiego, jest największą budowlą przy zbiegu ul. Szpitalnej i pl. św. Ducha. Otwarty w 1893 r., wzorowany był na operze paryskiej. Na początku XX w. odbywały się tam prapremiery dramatów Stanisława Wyspiańskiego.
Znalezione kolosalne figury: Ojców Kościoła, Iwona Odrowąża, biskupa krak., fundatora pierwszego szpitala i klasztoru Duchaków na Prądniku, oraz figurę allegoryezną siedzącego starca, skopiowano według kalk i kartonów, zdjętych w. roku prze szłym przez p. Wyspiańskiego.
Przy wejściu do szpitala znajdowało się okno do pozostawiania podrzutków. Szczególnie wątłe dzieci oddawano za opłatą na wykarmienie na wieś. Po ukończeniu 7 lat dzieci trafiały do sąsiedniego szpitala św. Rocha, a po ukończeniu 14 lat – do rzemiosła.
Nazwa ulicy pochodzi od zburzonego pod budowę Teatru Miejskiego średniowiecznego szpitala i klasztoru duchaków. Teatr, obecnie im. Juliusza Słowackiego, jest największą budowlą przy zbiegu ul. Szpitalnej i pl. św. Ducha. Otwarty w 1893 r., wzorowany był na operze paryskiej. Na początku XX w. odbywały się tam prapremiery dramatów Stanisława Wyspiańskiego.
Nazwa ulicy pochodzi od zburzonego pod budowę Teatru Miejskiego średniowiecznego szpitala i klasztoru duchaków. Teatr, obecnie im. Juliusza Słowackiego, jest największą budowlą przy zbiegu ul. Szpitalnej i pl. św. Ducha. Otwarty w 1893 r., wzorowany był na operze paryskiej. Na początku XX w. odbywały się tam prapremiery dramatów Stanisława Wyspiańskiego.
Nazwa ulicy pochodzi od zburzonego pod budowę Teatru Miejskiego średniowiecznego szpitala i klasztoru duchaków. Teatr, obecnie im. Juliusza Słowackiego, jest największą budowlą przy zbiegu ul. Szpitalnej i pl. św. Ducha. Otwarty w 1893 r., wzorowany był na operze paryskiej. Na początku XX w. odbywały się tam prapremiery dramatów Stanisława Wyspiańskiego.
Znalezione kolosalne figury: Ojców Kościoła, Iwona Odrowąża, biskupa krak., fundatora pierwszego szpitala i klasztoru Duchaków na Prądniku, oraz figurę allegoryezną siedzącego starca, skopiowano według kalk i kartonów, zdjętych w. roku prze szłym przez p. Wyspiańskiego.
Przy wejściu do szpitala znajdowało się okno do pozostawiania podrzutków. Szczególnie wątłe dzieci oddawano za opłatą na wykarmienie na wieś. Po ukończeniu 7 lat dzieci trafiały do sąsiedniego szpitala św. Rocha, a po ukończeniu 14 lat – do rzemiosła.