Do tłumaczy przysięgłych - pytanko

05.11.05, 19:48
Witam!
Czy przy tłumaczeniu dokumentu z j.pol na ang. potwierzdonego notarialnie
tłumaczycie calą tą wielką regułkę notariusza pod dokumentem (informacje typu
ile kasy za co itp.?
Julka
    • biuro_norden Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 05.11.05, 20:42
      Zasada jest taka, ze tlumaczysz wszystko, co widzisz na dokumencie. Opisujesz
      tez znaki graficzne, odciski pieczeci, fotografie, odreczne adnotacje -
      wszystko. W koncu potem poswiadczasz zgodosc tlumaczenia z przedlozonym Ci
      oryginalem / kopia.
      Pozdrawiam
      Joanna
      --
      www.norden-tlumaczenia.pl
      • jottka Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 05.11.05, 23:28
        nooo

        istnieje wprawdzie zasada, że kierując sie zdrowym rozsądkiem i uwzględniając
        przeznaczenie tłumaczonego dokumentu tłumacz może opuścić pewne fragmenty tekstu
        pierwotnego, ale po pierwsze - musi to zaznaczyć w opisie (np. w przekładzie
        opuszczono treść stopki - bo tam same nry telefonów do biur firmy, w razie czego
        chętny sobie zobaczy bez tłumacza), a po drugie - to jednak jest cenne info, co
        ty chcesz wyrzucićsmile
        • mrsjo2000 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 00:38
          Czy istnieja jakies podreczniki lub publikacje ktore zawieraja te wszystkie
          cenne informacje co do tlumaczen ?
          Moze jakies linki na ten temat ?
          • ka24 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 19:30
            Ze strony www.tepis.org.pl
            -> Status->Etyka-> Kodeks tłumacza przysięgłego



            Uchwała Rady Naczelnej PT TEPIS z 31 marca 2005 r. opracowana przez Komitet
            Redakcyjny KTP z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Sprawiedliwości

            KODEKS TŁUMACZA PRZYSIĘGŁEGO

            W poszanowaniu:

            zasad Karty Tłumacza Międzynarodowej Federacji Tłumaczy FIT,
            Zaleceń UNESCO na temat ochrony praw tłumaczy
            i tłumaczenia oraz praktycznych środków poprawy statusu tłumaczy,
            zasad Kodeksu Zawodowego Międzynarodowego Stowarzyszenia Tłumaczy
            Konferencyjnych AIIC,
            zasad Karty Tłumacza Polskiego Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich,
            działań Komisji Wspólnot Europejskich podejmowanych
            w celu realizacji prawa człowieka do rzetelnego procesu,
            zasad sztuki przekładu prawniczego i poglądów uznanych autorytetów polskiej
            translatoryki,
            przepisów prawa polskiego dotyczących tłumaczy przysięgłych,
            postanowień statutu Polskiego Towarzystwa Tłumaczy Ekonomicznych, Prawniczych i
            Sądowych TEPIS,
            idei pogłębiania i szerzenia wiedzy w zakresie sztuki przekładu sądowego,
            prawniczego i ekonomicznego,
            zasad etyki zawodowej tłumacza i aspiracji podnoszenia społecznej rangi jego
            zawodu,
            doświadczeń organizacji zawodowych tłumaczy w innych krajach,
            Rada Naczelna Polskiego Towarzystwa Tłumaczy Ekonomicznych, Prawniczych i
            Sądowych TEPIS ogłasza niniejszy Kodeks Tłumacza Przysięgłego, przyjęty uchwałą
            podjętą w dniu 31 marca 2005 roku i zaleca jego stosowanie tłumaczom
            przysięgłym, tłumaczom pełniącym funkcje tłumaczy sądowych powołanych ad hoc
            oraz zajmującym się tłumaczeniem prawniczym rozumianym jako dziedzina
            specjalności translatorskiej.

            DZIAŁ I. ZASADY ETYKI ZAWODOWEJ

            § 1. Godność osoby zaufania publicznego. Tłumacz przysięgły czyni wszystko, aby
            swą postawą etyczną spełnić wymagania, jakie społeczeństwo stawia przed osobą
            zaufania publicznego.

            § 2. Obowiązek zachowania staranności i wierności. Tłumacz przysięgły jest
            zobowiązany do wykonywania powierzonego mu tłumaczenia ze szczególną
            starannością, zachowując wierność wobec tekstu źródłowego zgodnie
            z zasadami sztuki tłumaczenia specjalistycznego
            i formalnoprawnymi zasadami tłumaczenia sądowego
            i prawniczego.

            § 3. Obowiązek szczególnej bezstronności. Tłumacz przysięgły wykonuje
            powierzone mu zadania ze szczególną bezstronnością, nie wyraża w żaden sposób
            swoich osobistych poglądów i nie reprezentuje ani stanowiska zleceniodawcy, ani
            osób, których wypowiedzi tłumaczy.

            § 4. Uzasadniona odmowa tłumaczenia. Tłumacz przysięgły może odmówić przyjęcia
            tłumaczenia w wyjątkowych przypadkach, jeżeli nie dysponuje wystarczającą
            wiedzą fachową, nie zna terminologii specjalistycznej w danej dziedzinie, nie
            ma możliwości przygotowania się do specjalistycznego tłumaczenia w zbyt krótkim
            czasie, podjął wcześniej zobowiązanie wykonania innego tłumaczenia lub jeżeli
            pozostaje w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub innych bliskich powiązań z
            uczestnikami postępowania prowadzonego na podstawie ustawy.

            § 5. Niemożność wykonania tłumaczenia. Tłumacz przysięgły ma obowiązek, w razie
            nieoczekiwanych okoliczności, takich jak choroba tłumacza, wypadek losowy oraz
            wyjątkowa sytuacja osobista uniemożliwiająca mu wykonanie zlecenia,
            bezzwłocznie powiadomić zleceniodawcę
            o niemożności wykonania tłumaczenia.

            § 6. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej. Tłumacz przysięgły zobowiązany
            jest do zachowania tajemnicy zawodowej, którą objęte są wszelkie informacje
            uzyskane
            w związku z tłumaczeniem.

            § 7. Obowiązek doskonalenia kwalifikacji zawodowych. Tłumacz przysięgły jest
            zobowiązany do stałego doskonalenia swoich kwalifikacji translatorskich,
            językowych i merytorycz- nych.

            § 8. Obowiązek korzystania z pomocy warsztatowych. Tłumacz przysięgły ma
            obowiązek wykorzystania wszelkich dostępnych mu pomocy warsztatowych:
            słowników, encyklopedii, podręczników i innych źródeł wiedzy oraz korzystania z
            konsultacji znawcy przedmiotu w celu zapewnienia najwyższej jakości
            tłumaczenia.

            § 9. Prawo dostępu do materiałów pomocniczych.
            Tłumacz przysięgły powinien zwrócić się do zleceniodawcy
            o udostępnienie mu materiałów umożliwiających uzupełnienie wiadomości
            niezbędnych do ewentualnego wykonania tłumaczenia.

            § 10. Obowiązek pomocy w wypadku losowym. Tłumacz przysięgły nie odmawia
            wykonania tłumaczenia w sytuacjach nagłych, w szczególności związanych z
            wypadkiem losowym, nagłą chorobą, ratowaniem zdrowia i życia lub mienia.

            § 11. Prawo do konsultacji z rodowitym znawcą języka. Tłumacz przysięgły
            powinien skonsultować z rodowitym znawcą języka trudności związane z
            tłumaczeniem na język inny niż ojczysty.

            § 12. Wynagrodzenie tłumacza przysięgłego. Przy ustalaniu wysokości
            wynagrodzenia tłumacz przysięgły powinien uwzględnić stopień trudności, zakres
            tłumaczenia oraz własne kwalifikacje i pozycję zawodową.

            § 13. Obowiązek dzielenia się wiedzą. Tłumacz przysięgły ma obowiązek
            uczestniczenia w procesie przekazywania własnych doświadczeń i wiedzy zawodowej
            kolegom i adeptom zawodu.

            § 14. Solidarność koleżeńska. Tłumacz przysięgły powinien pomagać kolegom w
            potrzebie i w miarę możliwości nie odmawiać takiej pomocy, zwłaszcza gdy chodzi
            o zastępstwo w wykonaniu pilnego tłumaczenia w razie nieprzewidywanej
            niemożności wykonania go w terminie oraz pomoc w wykonaniu szczególnie trudnego
            tłumaczenia.

            § 15. Solidarność międzynarodowa. Tłumacz przysięgły ceni doświadczenie i
            poglądy swoich kolegów z innych krajów, solidaryzowania się z nimi i okazuje im
            pomoc podczas pobytu w Polsce.

            DZIAŁ II. ZASADY PRAKTYKI ZAWODOWEJ

            ROZDZIAŁ 1. TŁUMACZENIE PISEMNE

            § 16. Przedmiot tłumaczenia poświadczonego. Przedmiotem tłumaczenia
            poświadczonego przez tłumacza przysięgłego może być oryginał pisma procesowego,
            dokumentu urzędowego lub firmowego, odpis pisma lub dokumentu, jego tłumaczenie
            oraz dokument prywatny lub tekst niesygnowany.

            § 17. Definicje. Pismo procesowe i dokument urzędowy są pismami sporządzonymi w
            formie przepisanej przez powołane do tego organy i organizacje. Dokument
            firmowy jest pismem wydanym przez przedsiębiorcę lub osobę prawną. Dokument
            prywatny jest pismem sporządzonym przez osobę fizyczną, która podpisała je
            wyłącznie we własnym imieniu. Tekst niesygnowany jest tekstem, który nie jest
            poświadczony ani przez osobę prawną, ani przez osobę fizyczną.

            § 18. Znamiona pisma procesowego i dokumentu urzędowego. Pismo procesowe,
            dokument urzędowy i firmowy jest opatrzony nagłówkiem (nadrukiem lub tuszowym
            odciskiem pieczęci nagłówkowej), pieczęcią (okrągłą, owalną, podłużną lub
            innego kształtu) odpowiedniej rangi (z godłem państwowym, emblematem lub logo
            firmowym) i rodzaju (tuszowej lub suchej), oraz podpisem osoby lub osób, które
            zaświadczają fakty stwierdzone w piśmie lub dokumencie.

            § 19. Definicja oryginału. Oryginał pisma procesowego, dokumentu urzędowego lub
            firmowego i poświadczonego odpisu pisma jest opatrzony odciskiem pieczęci i
            podpisem lub -
            w przypadku dokumentu prywatnego – podpisem lub podpisami złożonymi w sposób
            zidentyfikowany przez tłumacza jako odręczny.

            § 20. Stwierdzenie autentyczności pisma lub dokumentu. Tłumacz przysięgły może
            odróżnić oryginał od odpisu pisma procesowego, dokumentu urzędowego, firmowego
            lub prywat- nego, niepoświadczonej kopii lub tekstu niesygnowanego, które nie
            noszą znamion oryginału, i stwierdzić ten fakt w formule poświadczającej
            tłumaczenie, jeżeli fakt ten nie budzi jego wątpliwości.

            § 21. Poświadczenie tekstu niesygnowanego. Tłumaczenie tekstu niesygnowanego,
            niepoświadczonej kopii sporządzonej sposobem technicznym, tekstu otrzymanego
            pocztą elektro- niczną lub faksem, zaleca się na stałe łączyć (zszywać) z takim
            tekstem, kopią, wydrukiem zapisu elektronicznego lub faksu, opatrywać podpisem
            i pieczęcią okrągłą tłumacza oraz zawierać stwierdzenie tych czynności w
            • ka24 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 19:32
              § 21. Poświadczenie tekstu niesygnowanego. Tłumaczenie tekstu niesygnowanego,
              niepoświadczonej kopii sporządzonej sposobem technicznym, tekstu otrzymanego
              pocztą elektro- niczną lub faksem, zaleca się na stałe łączyć (zszywać) z takim
              tekstem, kopią, wydrukiem zapisu elektronicznego lub faksu, opatrywać podpisem
              i pieczęcią okrągłą tłumacza oraz zawierać stwierdzenie tych czynności w
              formule poświadczającej.

              § 22. Układ graficzny tekstu tłumaczenia. Układ graficzny tekstu tłumaczenia
              powinien być podobny do układu oryginału w obrębie wierszy i ustępów, ale nie
              powinien być identyczny, aby nie stwarzać mylnego wrażenia oryginału. W tekście
              tłuma- czenia nie należy zachowywać przerw w obrębie zdania i ustę- pu, jeżeli
              w dokumencie wynikają one z wypełniania formularzy lub z jakichkolwiek innych
              powodów; nie należy też umieszczać elementów graficznych przeniesionych z
              dokumentów urzędo- wych sposobem technicznym.

              § 23. Oznaczanie końca akapitu. Znak przestankowy, jakim jest przerwa między
              akapitami, zaleca się zachować w tekście tłumaczenia przez pozostawienie
              pustych części wierszy koń- czących akapit zgodnie z układem oryginału oraz
              przez użycie na końcu akapitu znaków: -/- .

              § 24. Pełna treść dokumentu. Tłumaczenie dokumentu powinno oddawać treść
              wszystkich znaków czytelnych, widzialnych gołym okiem i przy użyciu biurowego
              szkła powiększającego oraz zawierać opis nieczytelnego elementu tekstu, jednak
              z zastrzeżeniem pominięcia nieistotnych dla treści dokumentu elementów
              formularzy.

              § 25. Uwagi i wzmianki tłumacza w nawiasach kwadratowych. W tekście tłumaczenia
              tłumacz przysięgły może zamieszczać własne uwagi, poprzedzone wyrazami "uwaga
              tłumacza" lub ich skrótem, jeżeli wyraża z własnej inicjatywy i według własnego
              uznania swój pogląd na temat elementów tłumaczonego tekstu lub przekazuje
              informację niezbędną według niego do właściwego zrozumienia tekstu źródłowego,
              oraz wzmianki, które informują czytelnika o wystę- powaniu w tekście źródłowym
              wymienianych w nich elementów. Wszystkie uwagi i wzmianki powinny być zwięzłe i
              umieszczane w nawiasach kwadratowych.

              § 26. Wzmianka o kierunku tłumaczenia. Tłumaczenie dokumentu powinno być
              poprzedzone wzmianką określającą język źródłowy, z którego dokonano tłumaczenia
              w brzmieniu: "Poświadczone tłumaczenie z języka (…wink" lub odpowiednio
              w języku obcym.

              § 27. Wzmianki o zewnętrznych cechach dokumentu. Zwięzłe wzmianki można
              stosować wobec dokumentów wyróżniających się cechami szczególnymi, takimi jak:
              skórzana oprawa, lakowe pieczęcie, numery stron dokumentów wielostronicowych,
              fotografia właściciela dokumentu, skasowane znaczki skarbowe itp.

              § 28. Uwaga tłumacza o czytelności elementów tłumaczonego pisma, dokumentu lub
              tekstu. Ocenę czytelności lub nieczytelności odcisku pieczęci, podpisu lub źle
              widocznego fragmentu tekstu pozostawia się do uznania tłumacza, przy czym
              uznanie nieczytelności wymaga stwierdzenia tego faktu w uwadze tłumacza. Tekst
              odczytany przy użyciu biurowego szkła powiększającego może być uznany przez
              tłumacza za czytelny.

              § 29. Wzmianka tłumacza o pieczęci. Wzmianka o pieczęci tuszowej powinna
              zawierać wyłącznie określenie jej kształtu
              i przytoczenie treści z podaniem koloru tuszu, jednak bez opisu elementów
              graficznych pieczęci, z wyjątkiem opisu godła państwowego lub logo. Fakt
              przyłożenia pieczęci odciśniętej bez użycia tuszu należy stwierdzić we
              wzmiance: "suchy odcisk pieczęci" lub "lakowy odcisk pieczęci".

              § 30. Wzmianka tłumacza o godle państwowym. Wzmianka o godle państwowym powinna
              zawierać w tłumaczonym tekście wyłącznie stwierdzenie "godło państwowe" oraz
              pełną urzędową nazwę państwa przyjętą w danym języku, bez szczegółowego opisu
              elementów tego znaku graficznego.

              § 31. Wzmianka tłumacza o logo. Wzmianka o logo firmy (organizacji lub
              instytucji) powinna ograniczać się do stwierdzenia "logo (firmy lub
              instytucji)", umieszczonego
              w miejscu jego występowania, bez opisywania elementów tego znaku graficznego.

              § 32. Wzmianka o poprawkach i zmianach. Wszelkie poprawki, dopiski,
              przekreślenia i wpisy oraz ślady szczególne
              w postaci zmiany koloru atramentu, plam po próbach wytrawienia lub skrobania,
              naniesione w tekście pisma procesowego, dokumentu urzędowego lub prywatnego
              odręcznie lub w inny sposób, należy zwięźle opisać we wzmiance tłumacza
              umieszczonej w miejscu ich występowania.

              § 33. Wzmianka o powtarzających się elementach tekstu. W razie powtarzania się
              w tekście dokumentu tej samej pieczęci lub innego elementu graficznego,
              wzmianka na ten temat za drugim i kolejnym razem powinna nawiązywać do
              pierwszej wzmianki, np. "Pieczęć okrągła jak wyżej", chyba że takie odniesienie
              nie jest oczywiste w razie występowania wielu różnych pieczęci w tym samym
              dokumencie.

              § 34. Transkrybowane, transliterowane lub tłumaczone nazwy własne. Nazwy
              własne, takie jak: imiona, nazwiska, nazwy instytucji, miejscowości i obiektów
              fizjograficznych należy podać w oryginalnym brzmieniu jeden raz przy pierwszym
              ich przytoczeniu w pisowni lub w alfabecie języka źródłowego.

              § 35. Forma nazwisk w językach fleksyjnych. Nazwiska
              o końcówce wskazującej na płeć osoby je noszącej powinny
              w tłumaczeniu zachować tę końcówkę w pierwszym przypadku liczby pojedynczej w
              językach o deklinacji niefleksyjnej lub
              w odpowiednim przypadku w językach o deklinacji fleksyjnej.

              § 36. Transkrypcja nazw własnych. Nazwy własne zapisywane alfabetem
              niełacińskim, powinny być transkrybowane lub transliterowane zgodnie z zasadami
              przyjętymi przez powołaną do tego instytucję dla danego języka docelowego.

              § 37. Znaki diakrytyczne w nazwach własnych. Nazwy własne zawierające litery
              opatrzone znakami diakrytycznymi
              w języku źródłowym zachowują te znaki w tłumaczeniu na język docelowy.

              § 38. Litery alfabetów niełacińskich w numerach identyfikacyjnych. W
              tłumaczeniu z języków lub na języki posługujące się alfabetem niełacińskim
              numerów identyfikacyjnych składających się z cyfr i liter o identycznym
              kształcie graficznym, należy umieścić o tym wzmiankę tłumacza.

              § 39. Świadectwa i dyplomy. W tłumaczeniu dokumentów dotyczących wykształcenia
              należy zachowywać zasady opracowane przez Komisję Europejską, Radę Europy
              i UNESCO/CEPES, które nakazują przytaczać tytuły zawodowe, stopnie naukowe,
              nazwy szkół, uczelni i innych instytucji kształcących w brzmieniu oryginalnym i
              nie wyrażać żadnych sądów wartościujących ani stwierdzeń o równoważności
              poziomu wykształcenia, do czego w Polsce jest powołane Biuro Uznawalności
              Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej.

              § 40. Nazwy miejscowości, obiektów fizjograficznych
              i państw. Nazwy miejscowości, obiektów fizjograficznych
              i państw należy podawać w brzmieniu, jakie oficjalnie było stosowane zgodnie z
              obowiązującym podziałem świata aktualnym dla daty opisywanego faktu i
              niezależnie od daty
              i miejsca wydania tłumaczonego dokumentu.

              • ka24 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 19:33
                § 41. Adres osoby lub instytucji, jako informacja pełniąca funkcję
                komunikacyjną dla służb pocztowych, nie wymaga tłumaczenia jego poszczególnych
                elementów; elementy te mogą być tłumaczone jedynie wtedy, gdy wchodzą w skład
                całych zdań.

                § 42. Niewypełnione rubryki. Brak części tekstu, dla którego przeznaczono
                miejsce w danej rubryce dokumentu sporządzonego przez wypełnienie formularza,
                należy stwierdzić stosowną wzmianką, np. "nie wypełniono" lub "bez wpisu".

                § 43. Nieintegralne elementy pisma procesowego lub dokumentu urzędowego.
                Pieczęcie organów lub instytucji innych niż wydające pismo procesowe lub
                dokument urzędowy czy firmowy, adnotacje, klauzule legalizacyjne i inne
                elementy pisma lub dokumentu wymagają pełnego tłumaczenia, albo,
                w razie uznania ich za nieistotne dla treści dokumentu, wzmianki stwierdzającej
                ich występowanie.

                § 44. Niepoprawność ortograficzna lub gramatyczna. Oczywiste błędy
                ortograficzne lub gramatyczne tekstu dokumentu w języku źródłowym nie muszą być
                oddane
                w tłumaczeniu na język docelowy, jeżeli nie mają wpływu na treść tekstu i nie
                dotyczą ważnych elementów tekstu dokumentu. Jeżeli jednak niepoprawność
                ortograficzna lub gramatyczna tekstu źródłowego powoduje wątpliwości co do
                właściwej treści dokumentu, tłumacz przysięgły powinien umieścić wzmiankę na
                ten temat.

                § 45. Błędy w ważnych elementach dokumentu. Błędy literowe i cyfrowe w takich
                elementach tekstu dokumentu jak: imiona, nazwiska, daty, numery, nazwy
                miejscowości itp. należy powtórzyć w tłumaczeniu, przy czym w przypadku
                domniemania formy poprawnej tłumacz przysięgły może umieścić na ten temat uwagę
                wyjaśniającą.

                § 46. Elementy tekstu dokumentu w języku trzecim. Elementy tekstu w języku
                innym niż język źródłowy i język docelowy, bądź to nieznanym tłumaczowi, bądź
                takim, do którego tłumaczenia nie został uprawniony, należy opisać poprzez
                określenie (w miarę możliwości) języka trzeciego oraz przytoczenie daty, faktu
                przyłożenia pieczęci i złożenia podpisów.

                § 47. Tłumaczenie części dokumentu. Tłumaczenie jednej lub kilku części
                dokumentu wymaga dokładnego określenia ich miejsca w całym dokumencie, przy
                czym w obrębie jednej części określonej w uwadze tłumacza nie wolno opuszczać
                żadnego elementu tekstu.

                § 48. Tłumaczenie pism i dokumentów wieloczęściowych. Tłumaczenie pism i
                dokumentów składających się z kilku połączonych ze sobą na stałe arkuszy
                wykonuje się bądź to
                w porządku chronologicznym bądź też w kolejności występowania oraz określa się
                przyjęty porządek w formule poświadczającej tłumaczenie.

                § 49. Tłumaczenie dokumentu w rubrykach pionowych. Tekst dokumentu umieszczony
                w rubrykach pionowych można tłumaczyć bądź to w formie tekstu litego w
                kolejności wpisów poziomych, po uprzednim, jednorazowym wymienieniu nagłówków
                rubryk pionowych, stosując następnie zapowiedzianą w ten sposób kolejność, bądź
                też umieścić tłumaczenie w rubrykach odwzorowanych z oryginału.

                § 50. Sposób pisania dat w tłumaczeniu. W celu uniknięcia nieporozumień
                możliwych w wyniku różnorodności systemów stosowanych na świecie, tłumacz
                przysięgły powinien wyeliminować dwuznaczność cyfr składających się na datę
                poprzez słowne wymienienie nazwy miesiąca lub przynajmniej jego skrótu.

                § 51. Tłumaczenie skrótów i skrótowców. Skróty
                i skrótowce użyte w języku źródłowym należy rozwinąć i podać w języku docelowym
                w pełnym brzmieniu, z wyjątkiem skrótów nazw powszechnie znanych; skróty i
                skrótowce niezrozumiałe należy zostawić w brzmieniu użytym w języku źródłowym
                z uwagą tłumacza na ten temat.

                § 52. Łączenie i pieczętowanie tłumaczenia wielostro- nicowego. Tekst
                tłumaczenia dokumentu umieszczony na dwóch lub większej liczbie stron należy
                połączyć na stałe
                w sposób uniemożliwiający rozłączenie stron (np. w celu ich nielegalnej
                wymiany) bez pozostawienia śladów takiej czynności. W tym celu zagięcia
                stykających się ze sobą stron oraz każdą stronę tłumaczenia należy opatrzyć
                pieczęcią okrągłą tłumacza przysięgłego odciśniętą w prawym dolnym rogu i jego
                parafą (skróconym podpisem).

                § 53. Poświadczenie tłumaczenia dostarczonego. Decyzję o poświadczeniu lub o
                niepoświadczeniu dostarczonego tłumaczenia pozostawia się do wyłącznego uznania
                tłumacza przysięgłego, który składając swój podpis pod tłumaczeniem
                sporządzonym przez inną osobę gwarantuje jego poprawność
                i wierność i ponosi za to całkowitą odpowiedzialność.

                § 54. Formuła poświadczająca tłumaczenie. Formuła poświadczająca tłumaczenie
                wykonane przez tłumacza przysięgłego powinna zawierać poświadczenie zgodności
                tłumaczenia z określonego języka źródłowego z okazanym mu oryginałem dokumentu
                (poświadczonym odpisem lub niepoświadczoną kopią czy tekstem niesygnowanym),
                miejsce
                i datę poświadczenia oraz numer repertorium tłumacza przysięgłego.

                § 55. Pieczęć okrągła tłumacza przysięgłego. Tłumacz przysięgły używa metalowej
                pieczęci okrągłej wydanej mu na wniosek Ministra Sprawiedliwości przez Mennicę
                Państwową. Używanie wszelkich odmian takiej pieczęci okrągłej wykonanej na
                prywatne zamówienie tłumacza w celu poświadczania tłumaczeń, czy to w języku
                polskim, czy też w języku obcym, nie jest zgodne z prawem.

                § 56. Pieczęcie podłużne tłumacza przysięgłego. Tłumacz przysięgły może
                stosować dodatkowo pieczęcie podłużne, które w języku polskim i obcym informują
                czytelnika o jego tytule, pozycji na liście tłumaczy przysięgłych, tytule
                zawodowym
                i stopniu naukowym, adresie, numerze telefonu i innych danych, które uzna za
                niezbędne dla identyfikacji swoich usług.

                § 57. Kolor tuszu pieczęci i podpisu tłumacza przysięgłego. Tłumacz przysięgły
                używa tuszu pieczęci
                i długopisu lub atramentu pióra w kolorze innym niż czarny dla łatwiejszego
                odróżnienia oryginału tłumaczenia od kopii sporządzonej sposobem technicznym.

                § 58. Repertorium tłumacza przysięgłego. Tłumacz przysięgły prowadzi
                repertorium zawierające pozycje wymienione w ustawie o zawodzie tłumacza
                przysięgłego
                w formie odręcznych wpisów dokonywanych na przeznaczonych do tego drukach
                akcydensowych, arkuszach dostosowanych do takich wpisów we własnym zakresie lub
                w komputerowych plikach zapisów elektronicznych, mając obowiązek zapewnienia
                właściwego przechowywania repertorium, które uniemożliwi jego zniszczenie lub
                utratę.

                • ka24 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 19:33
                  ROZDZIAŁ 2. TŁUMACZENIE USTNE

                  § 59. Przyjęcie tłumaczenia i określenie tematyki. Przyjmując zlecenie
                  tłumaczenia ustnego, tłumacz przysięgły ma prawo uzyskać podstawowe informacje
                  co do tematyki tłumaczenia, aby upewnić się, czy będzie w stanie wywiązać się
                  właściwie z powierzonego mu zadania w dziedzinie, która wymaga fachowej wiedzy
                  i znajomości terminologii specjalistycznej.

                  § 60. Ochrona danych tłumacza. Tłumacz przysięgły ma prawo żądać, żeby w
                  miejscu publicznym nie podawano jego adresu i innych danych osobowych do
                  wiadomości osób obecnych podczas wykonywania tłumaczenia ustnego ze względu na
                  jego bezpieczeństwo osobiste.

                  § 61. Możliwość porozumienia się. Przed przystąpieniem do wykonywania swoich
                  czynności tłumacz przysięgły ma prawo, w miarę możliwości, upewnić się co do
                  możliwości porozumienia się z osobą, której wypowiedzi ma tłumaczyć.

                  § 62. Stanowisko pracy tłumacza ustnego. Tłumacz przysięgły ma prawo zająć
                  miejsce w pobliżu osoby, której wypowiedzi ma tłumaczyć, aby zapewnić sobie
                  odpowiednią słyszalność i kontakt wzrokowy z tą osobą.

                  § 63. Dobra słyszalność tłumaczonych wypowiedzi. Tłumacz przysięgły ma prawo, w
                  razie potrzeby, prosić
                  o zapewnienie mu dobrej słyszalności i zrozumiałości tłumaczonych przez niego
                  wypowiedzi, a w razie potrzeby - prosić o ich powtórzenie.

                  § 64. Ustalenie zakresu i technik tłumaczenia. Tłumacz przysięgły ustala ze
                  zleceniodawcą zakres swoich czynności
                  i techniki tłumaczenia ustnego.

                  § 65. Wydajność pracy tłumacza ustnego. Tłumacz przysięgły ma prawo żądania
                  zmiennika w tłumaczeniu ustnym trwającym przez taki okres czasu, który może
                  spowodować ryzyko popełniania błędów spowodowanych zmęczeniem.

                  § 66. Przerwa w tłumaczeniu. Tłumacz przysięgły ma prawo do przerwy na
                  odpoczynek w razie zmęczenia zbyt długotrwałym tłumaczeniem ustnym.

                  § 67. Prawo do wyjaśnienia. Tłumacz przysięgły ma prawo podczas tłumaczenia
                  ustnego poprosić o wyjaśnienie znaczenia użytych pojęć i terminów prawnych lub
                  innych specjalistycznych, jeśli wykraczają poza wiedzę tłumacza.

                  § 68. Protokołowanie tłumaczenia. Tłumacz przysięgły powinien tłumaczyć i dbać
                  o zaprotokołowanie wypowiedzi cudzoziemców dokładnie w takiej formie, w jakiej
                  je usłyszał,
                  to znaczy w pierwszej osobie, oddając całą treść i styl wypowiedzi, niczego nie
                  ujmując, nie dodając i nie zmieniając.

                  § 69. Użycie słownika podczas tłumaczenia ustnego. Tłumacz przysięgły powinien,
                  w razie potrzeby, poinformować zleceniodawcę podczas tłumaczenia ustnego o
                  konieczności skorzystania ze słownika.

                  § 70. Dostosowanie tempa wypowiedzi. Tłumacz przysięgły ma prawo prosić o
                  udostępnienie tekstu do tłumaczenia a vista lub o dostosowanie tempa wypowiedzi
                  do jego indywidualnych możliwości tłumaczenia, aby ułatwić mu nadążanie za
                  tłumaczeniem tekstu, zwłaszcza jeżeli występują w nim elementy trudne do
                  zapamiętania, takie jak liczby i nazwy własne.

                  • ka24 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 19:35
                    Polecam również zapoznanie się z ofertą wydawnictwa:
                    -> Wydawnictwo-> Katalog,
                    szczególnie z pozycją:
                    KODEKS TŁUMACZA PRZYSIĘGŁEGO Z KOMENTARZEM
                    opracowanie zbiorowe
                    Publikacja jest opracowaniem komitetu redakcyjnego,
                    w skład którego wchodzą przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości: B.
                    Cieślik, G. Dostatni oraz tłumacze przysięgli: D. Kierzkowska, J. Poznański i
                    E. Szędzielorz. Książka w twardej oprawie, z obszernym komentarzem
                    i ilustracjami.
                    60,00 zł (EUR 48.00)
                    • j1972 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 06.11.05, 20:46
                      Bardzo dziękuję. Rozjaśniło mi sie wiele rzeczy!A Kodeks sprawię sobie na pewno.
                      Pozdrawiam
                      Julka
                      • mrsjo2000 Re: Do tłumaczy przysięgłych - pytanko 07.11.05, 12:30
                        Ja tez wszystkim dziekuje za te cenne informacie !
                        To forum jest naprawde bardzo ciekaxe i oby tak dalej...:0)
                        Pozdrawiam !
Pełna wersja