m.maska 19.09.18, 00:12 Opis części (1) w poniższym linku: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(1) (link) Odpowiedz Link czytaj wygodnie posty
m.maska 19.05.18 Zaragoza 19.09.18, 00:20 Właściwie cała trasa naszej wycieczki przebiegała przez Kastylię, Castilla-La Mancha i Castilla y León, ale tego jednego dnia, byłyśmy w Aragonii. Odpowiedz Link
al-szamanka Re: 19.05.18 Zaragoza 19.09.18, 05:02 m.maska napisała: > Właściwie cała trasa naszej wycieczki przebiegała przez Kastylię, Castilla-La M > ancha i Castilla y León, ale tego jednego dnia, byłyśmy w Aragonii. > > Jak widać, był to chłodny poranek, bez kurtki nie dało rady. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 19.09.18, 11:50 SARAGOSSA Saragossa – miasto, które niekoniecznie znajduje się na trasie, jeśli spędza się urlop w Hiszpanii. Barcelona, Valencia, Madrid czy Sevilla to miasta, które są bardziej znane – chociaż my Polacy mamy jednak więcej sentymentu do Saragossy – to w Saragossie Jan Potocki “znalazł rękopis” Zdecydowałyśmy się na nadrobienie trasy, aby obejrzeć to piąte największe, po Sevilli, miasto Hiszpanii. Mimo, że centrum Aragonii nie może konkurować z typowymi ośrodkami urlopowymi Półwyspu Iberyjskiego – to jednak warto było pojechać tę okrężną trasę, żeby zobaczyć Saragossę. Saragossa położona w północno-wschodniej Hiszpanii na rzeką Ebro, jest stolicą Aragonii, Miasto było wielokrotnie zdobywane i obecnie nosi przydomek “miasto pięciu kultur”, ponieważ można w nim odnaleźć ślady dziedzictwa Rzymian, Iberów, Żydów, Muzułmanów i Chrześcijan. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 20.09.18, 01:34 W miejscu gdzie dziś leży Saragossa kiedyś była celtycko-iberyjska osada Salduba, w latach 24 – 12 p.n.e. Rzymianie założyli osadę pod nazwą Colonia Caesaraugusta i to właśnie z tej łacińskiej nazwy miasta – z przejściowym arabskim określeniem Saraqusṭa, wywodzi się dzisiejsza Zaragoza. Miasto przechodziło burzliwe dzieje, podobnie jak cały Półwysep Iberyjski. W roku 380 odbył się (pierwszy) Synod w Saragossie, wtedy jeszcze w Colonia Caesaraugusta. W roku 452 miasto zdobyło germańskie plemię Swebów, od 466 włączona została do Królestwa Wizygotów. W 541 roku była oblegana przez Franków – pozostała niezdobyta. W okresie panowania Wizygotów, szczególnie w VII wieku Saragossa stała się centrum rozkwitu kultury i sztuki. W 711 roku Aragonię, podobnie jak pozostałe tereny Półwyspu Iberyjskiego, najechali muzułmanie. Opór wobec okupacji zaczął się około stu lat później. W 1035 roku królestwo odziedziczył Ramiro I, syn z nieprawego łoża króla Sancho III z sąsiedniej Navarry. W roku 1118 wojska Chrześcijańskiego Królestwa Aragonii pod panowaniem Alfonso I odzyskały Saragossę z rąk muzułmanów, podniesiona została do rangi stolicy, była rezydencją królów Aragonii przez co zyskała na znaczeniu. Pomimo rekonkwisty katolicy i mahometanie jeszcze przez setki lat żyli obok siebie. To właśnie pozostali na tych ziemiach wyznawcy islamu stworzyli tak charakterystyczny styl mudejar w architekturze. W 1479 roku Aragonia połączyła się z Kastylią, poprzez małżeństwo Izabeli Kastylijskiej i Ferdynanda Aragońskiego, zawartej unii personalnej. W latach największego rozkwitu, jej terytorium obejmowało część Francji, Baleary, Neapol i Sycylię, a na południu sięgało aż po południowo-wschodnie rejony Murcji. Wg szacunków na początku XVI wieku moryskowie stanowili 16% populacji regionu. W roku 1502 nakazano im wszystkim zmienić wyznanie albo opuścić kraj. Ostateczny nakaz opuszczenia kraju wydany w 1609 roku przez Filipa II zakończył okres koegzystencji. Podczas wojny o niepodległość przeciw wojskom napoleońskim, Saragossa była oblegana od 15 czerwca do 13 sierpnia 1808 – bez skutku, ale już 21 grudnia tego samego roku podjęto kolejną próbę zdobycia miasta, które zakończyło się kapitulacją Saragossy 20 lutego 1809 roku. Eeeeh ten Napoleon, taki on francuski bohater ale ile państw go po dziś dzień przeklina, ile zniszczeń narobił. Podczas walk przeciw wojskom Napoleona, życie straciła niemal połowa mieszkańców Saragossy. Położenie nad urodzajnymi brzegami Ebro zapewniało miastu rozkwit gospodarczy, ale też Saragossa była ważnym punktem strategicznym. W czasie hiszpańskiej wojny domowej 1936-39 Saragossa opanowana była przez wojska generała Franco. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 20.09.18, 03:12 Casa Solans to jeden z najładniejszych modernistycznych budynków w Saragossie, znany jest także jako: Casa de los Azulejos(Dom Kafelków). Zbudowany w latach 1918-1921 na zamówienie przemysłowca Juana Solan. Jest dostępny do zwiedzania – ale... no właśnie ale, byłyśmy tam wcześnie, otwierano go dopiero półtorej godziny później, a my miałyśmy inne plany – chciałyśmy go tylko obejrzeć z zewnątrz. Na zewnętrznej ścianie widoczne są cztery znaki zodiaku – azulejos... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 21.09.18, 01:16 Miałam nieco inne plany, będąc wciąż jeszcze po drugiej stronie rzeki “marzyło” mi się, żeby choć na chwilę zatrzymać się i zrobić zdjęcie na Catedral-basílica de Nuestra Señora del Pilar de Zaragoza – tym bardziej, że słońce miałyśmy jeszcze za plecami. Niestety okazało się to niemożliwością - bezpłatne parkingi były zapchane tak, że trudno było nawet z nich wyjechać – zrezygnowałyśmy więc z szukania miejsca na przystanek i pojechałyśmy na parking położony dużo bliżej wszystkich zabytków, po drugiej stronie rzeki, na którym nie było żadnego problemu ze znalezieniem miejsca – był płatny. Pierwsze jednak co zamierzałyśmy zrobić to wyjaśnić sprawę “otwartego” bagażnika – na szczęście okazało się, że wszystko było w porządku – to tylko my, nie wiedziałyśmy, że to wszystko przez tę “nowoczesność”. Winda z parkingu wywiozła nas wprost u stóp fontanny Fuente de la Hispanidad. Fuente de la Hispanidad prezentuje się rzeczywiście spektakularnie, znajduje się na Plaza del Pilar, została zbudowana na cześć byłych hiszpańskich kolonii zamorskich. Basen fontanny ma kontury Ameryki Południowej. Jedna część, wyższa stroma, prezentuje Amerykę Środkową, podczas gdy drugi, płaski basen Amerykę Południową. Dobrze widoczne są te kontury jednak dopiero z góry, z wieży Basílica de Nuestra Señora del Pilar, te dwa zdjęcia zapożyczyłam z netu – na wieżę wprawdzie wjechałyśmy ale tam hen wyżej... ale o tym potem. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 21.09.18, 08:20 Skoro już byłyśmy w tym miejscu, należało skorzystać, zanim wejdziemy już tak rzeczywiście między te najważniejsze zabytki Saragossy na Plaza del Pilar... Za Fuente de la Hispanidad widoczna jest ośmiokątna wieża barokowego kościoła San Juan de los Panetes, lekko pochylona w stronę Plaza del Pilar. Iglesia de San Juan de los Panetes poświęcona jest Świętemu Janowi z Jerozolimy, wewnątrz na posadzkach widoczne są w różnych miejscach krzyże maltańskie, ale samo wnętrze kościoła jest skromne. Tuż za kościołem znajduje się Torreón de la Zuda, wieża, będąca pozostałością dawnej muzułmańskiej twierdzy Zuda. Wieża znajduje się na obszarze bogatym w odkrycia archeologiczne, zbudowana była na pozostałościach rzymskich murów obronnych, których grubość sięgała siedmiu metrów a miasto chroniło 120 wież, niektóre o średnicy ośmiu metrów – na długości 3 km – broniły, praktycznie kwadratowego, obszaru miasta. Zuda znajdowała się w północno-zachodnim narożniku w pobliżu Ebro. Obecnie w Torreón de la Zuda mieści się informacja turystyczna. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 21.09.18, 08:49 Stojąc przed wejściem do Iglesia de San Juan de los Panetes położonego nieco wyżej od pozostałych zabudowań placu, można było zobaczyć jak wielki jest Plaza de Nuestra Señora del Pilar. Widoczna na zdjęciu środkowa, mniejsza od pozostałych, wieża to wieża katedry la Seo zamykającej Plaza del Pilar. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 23.09.18, 13:50 Pod pojęciem Hispanidad(hiszpańskość) należy rozumieć ogół hiszpańskojęzycznego świata, ale także światopogląd panujący w Hiszpanii i Iberoameryce, przy czym hiszpańskojęzyczne kraje tworzą w tym sensie jedność. W sensie określenia geograficzno-kulturowego, dzień odkrycia Ameryki (12 października) do dzisiaj określany jest jako Dia de la Hispanidad (Dzień Hiszpanskosci) i jest hiszpańskim świętem państwowym. W sensie polityczno-ideologicznym pojęcie “Hiszpańskość” największy rozkwit święciło w pierwszej połowie XX wieku, a szczególnie w okresie dyktatury Francisco Franco w Hiszpanii, cieszącego się dużą popularnością i służącego za wzór wielu południowoamerykańskich prezydentów takich jak Juan Perón ale także Augusto Pinochet. Ten światopogląd podkreślał to, że do dnia dzisiejszego społeczność krajów hiszpańskojęzycznych jest znacznie bliższa, a podobieństwa kulturowe są znacznie wyraźniejsze niż między krajami byłego imperium kolonialnego Francji lub Anglii. Dlatego kraje te mają wiele cech, które sprawiają, że można je postrzegać jako jedność. Idea Hispanidad szła w parze z hiszpańską doktryną gloryfikującą wielkość, misję i elitarność kraju, która po hiszpańsku jest opisywana jako la vocación imperial (powołanie do imperium). Ta koncentracja na Ibero-Ameryce oznaczała jednocześnie odwrócenie się od Europy, które zostało dodatkowo wzmocnione przez tzw. Leyenda negra (Czarna Legenda). Sam Franco pośrednio odniósł się do leyenda negra, gdy sformułował hasło "Hiszpania jest inna" (niż reszta Europy). Hiszpania pozostała neutralna podczas obu wojen światowych. Oznaczało to, że kraj miał pewną szczególną rolę w Europie. Plaza de Nuestra Señora del Pilar albo po prostu Plaza del Pilar to jedno z najbardziej uczęszczanych miejsc w Saragossie. To tam znajduje się Catedral-basílica de Nuestra Señora del Pilar. Plaza del Pilar zyskała też przydomek “el salón de la ciudad” - tam odbywają się publiczne imprezy. Nazywana jest też Plaza de las Catedrales, to tam znajdują się obie katedry Saragossy, la Seo i el Pilar. Przy Plaza del Pilar oprócz tych dwóch znaczących zabytków miasta mieszczą się też la Lonja (budynek dawnej giełdy), ratusz, fontanna Hispanidad, kilka dziedzińców i pomnik Francisco de Goya. Plaza del Pilar w liczbach... plac jest długości 735 metrów i szerokości 288... czekał nas niezły spacer. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 03:00 Najważniejszym zabytkiem Starego Miasta jest Catedral-basílica de Nuestra Señora del Pilar de Zaragoza czyli Basílica del Pilar jest największym i jednym z najważniejszych barokowych kościołów Hiszpanii. Zbudowana w stylu barokowym z mnóstwem ozdób i fretworków na fasadach Katedry. Wnętrza zdobią jaspis, brąz, różnobarwne marmury, na sklepieniach w katedrze znajdują się obrazy samego Francisco Goya. Patronat Matki Bożej sięga tradycji, zgodnie z którą Matka Boska ukazała się Apostołowi Jakubowi Starszemu na kolumnie lub filarze (hiszpański pilar) 2 stycznia 40 roku ne. Na tym filarze znajduje się cudowna figurka Matki Bożej na filarze. Wg legendy to w miejscu obecnego kościoła miało nastąpić cudowne objawienie Dziewicy apostołowi Jakubowi. Najświętsza Maryja Panna jest patronką Hispanidad (Świata hiszpańskiego), święto Matki Bożej Pilar 12 października jest świętem narodowym w Hiszpanii. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 19:50 Historia Wokół objawienia Santa María del Pilar(Matki Bożej na kolumnie) budowano sukcesywnie liczne kościoły. Pierwszą była mała kaplica poświęcona opiece kolumny. Po rekonkwiście w Saragossie pod panowaniem króla Alfonsa I w 1118 r. wybudowano romański kościół, który został zniszczony przez pożar w 1434 r. Kościół ten został przebudowany w stylu gotyckim z elementami mudéjar. Dzisiejsza barokowa konstrukcja pochodzi z lat 1681-1754. Budowla w obecnej formie ma długość 130 m i 67 m szerokości, cztery wieże i jedenaście kopuł. Oprócz wieku biskupów, w kościele spoczywa generał José de Palafox y Melci, obrońca Saragossy, z okresu wojen napoleońskich. Wnętrze Prostokątna budowla o czterech narożnych wieżach z zewnątrz sprawia wrażenie symetrycznej, wnętrze jest podzielone na główną nawę o trzech kopułach i dwie boczne, każda z nich ma cztery kopuły. Kiedy wchodzi się do kościoła trudno początkowo zorientować się w jego rozplanowaniu, dopiero położenie Santa Capilla (Święta Kaplica) i przejętego z poprzedniej budowli głównego ołtarza oraz chóru wyznacza kierunek podłużny. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 20:07 Santa Capilla Santa Capilla tworzy półotwartą przestrzeń we wschodniej części bazyliki, została dodana w 1725 roku przez Venturę Rodríguez w nowo powstającym kościele. Owalny kształt kopuły, otwartej na sklepieniu jest uzupełniony bocznymi pół-kopułami. Konstrukcja wspierana jest przez cztery główne filary bazyliki, ściany zastąpione zostały kolumnami, w ten sposób dostęp do kaplicy jest możliwy z trzech stron. Ołtarz znajduje się na ścianie położonej w kierunku wnętrza kościoła. W centrum kaplicy rzeźba z białego marmuru i pozłacanego brązu przedstawia przybycie Najświętszej Maryi Panny, po lewej stronie znajduje się grupa siedmiu osób nawróconych, wg legendy, przez Jakuba Starszego, zanim Matka Boża pojawiła się na filarze. Ten filar znajduje się po prawej stronie kaplicy. Na nim stoi niewielki posąg Matki Boskiej z pozłacanego drewna, otoczony bogatą biżuterią, posążek każdego dnia jest ubierany w inną sukienkę. Element sklepionego stropu we wschodniej części nawy głównej naprzeciw Santa Capilla został zaprojektowany w 1772 roku przez Francisco de Goya z freskiem Adoracja imienia Boga. Była to pierwsza praca Goi w Saragossie, po jego powrocie z Włoch. W 1782 roku ozdobił jedną z kopuł północnej nawy kolejnym freskiem (Regina Martyrum). Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 20:10 Była sobota, w Santa Capilla odbywała się msza święta, dlatego nie mam zdjęć z samej kaplicy. Poniższe foty - z netu. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 20:24 Retabulum czyli nastawa ołtarzowa ołtarza głównego łączy w sobie gotycką płaskorzeźbę i elementy górnego poziomu z renesansowymi rzeźbami w środkowej i dolnej części. W centrum przedstawiona jest scena Wniebowzięcia, po lewej stronie widać przedstawienie Jezusa w świątyni, a po prawej narodziny Dziewicy. Poniżej znajduje się rząd siedmiu drewnianych paneli, na których widoczne są pozostałości pierwotnie kolorowych malowideł. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 20:33 Ciekawostką w Basílica del Pilar są dwie bomby lotnicze, które eksponowane są na jednym z filarów w pobliżu Santa Capilla. W hiszpańskiej wojnie domowej, wczesnym rankiem 3 sierpnia 1936 r., Republikański samolot zbombardował Basílicę. Zrzucił trzy bomby, z których żadna nie wybuchła. Pierwsza bomba uderzyła kilka metrów przed bazyliką, druga przebiła dach, a ostatnia uderzyła obok ściany z obrazem Francisco de Goya. Wierni przypisywali, to że bomby nie wybuchły opiece Dziewicy Maryi. 2 października 2013 r. kilka dzieł sztuki w kościele zostało w niewielkim stopniu zniszczonych podczas detonacji ładunku wybuchowego. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 21:00 A tak wygląda z góry Catedral-basílica de Nuestra Señora del Pilar de Zaragoza, bardzo symetryczna, nie została zbudowana na planie łacińskiego krzyża, ale raczej przypomina plan meczetu - jednak nic nie wspomina się żeby miała coś wspólnego z meczetem jak wiele innych hiszpańskich kościołów... W lewym górnym rogu na planie widoczna jest Torre del Pilar - i tam udałyśmy się oczywiście - windą na górę. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 24.09.18, 23:24 Torre del Pilar... Na jedną z wież Basílica del Pilar można wjechać windą i pooglądać jej wszystkie kopuły z góry. Windę można zdzierżyć – to jest ok... zrobić kilka fajnych fotek na dachy i na Ebro. Rozmawiałyśmy po polsku, zaczepił nas facet, który właśnie zszedł z górnego piętra, po angielsku, ale okazało się, że przyjechał z okolic Salzburga. Podróżował z żoną w podobny sposób jak my, bardzo zachwalał widok z wyższej kondygnacji wieży, na którą trzeba było już wejść kręconymi schodami – zapierałyśmy się bardzo, bo już ta wysokość to było dosyć żeby przywołać nasze lęki, facet zaofiarował się, że wejdzie z nami. Tak bardzo nas przekonywał, że dałam się skusić – pod ramię z nim pomaszerowałam w górę: jedno kółko, drugie kółko, robiło mi się coraz bardziej niewyraźnie – jakiś metalowy pomościk, ale kiedy ujrzałam przed sobą kolejne kręcone schody ale tym razem z mlecznego szklą stwierdziłam, że w tym miejscu moja „odwaga“ się skończyła – dlatego foty wyłącznie z kondygnacji na którą dojeżdża winda... zjechaliśmy z powrotem, a potem już przed bazyliką okazało się, że własnej żony w ogóle nie udało mu się namówić nawet na wjazd windą – czekała na niego na dole Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 01:28 I znowu na Plaza de Nuestra Señora del Pilar może właśnie w tym miejscu byłyśmy w połowie długości placu, a może jeszcze nie. Przed nami plac zamykała wieża katedry Catedral del Salvador albo krócej La Seo de Zaragoza za bazyliką Del Pilar widoczny był już ratusz... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 14:22 Plaza del Pilar po stronie położonej bliżej rzeki wygląda jak zbiór zabytków – jeden za drugim w zgodnym szeregu... ledwie kończy się Basílica del Pilar a już dochodzi się do ratusza... budynek Ayuntamiento de Zaragoza zbudowany w stylu renesansu aragońskiego z elementami mudéjar został jednak ukończony dopiero w 1965 roku. Po obu stronach głównego wejścia umieszczono posągi świętego Walera i Anioła Miasta. Tuż za ratuszem widoczna jest kolejna budowla, z pierwszej polowy XVI wieku (1541-1551), to najważniejszy renesansowy budynek w Aragonii. Pierwszy jaki zbudowano w tym stylu z wyraźnymi wpływami florentyńskiego pałacu Quattrocento, chociaż i tutaj pojawiają się elementy dekoracyjne mudéjar. La Lonja była budowlą publiczną, miejscem dawnej giełdy, służyła też przez pewien czas w charakterze arsenału, dzisiaj jej wnętrza wykorzystywane są jako sale wystawowe. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 16:13 A tak wygląda wnętrze La Lonja - piękne sklepienia... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 16:16 Ale żeby było uczciwie, "sztukę", którą tam wystawiano, też cyknęłam... może nie wszystko, ale uważam, że taki wybór już daje jakieś pojęcie... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 19:39 La Catedral del Salvador en su Epifanía de Zaragoza jest jedną z dwóch katedr Saragossy, wraz z bazyliką i katedrą del Pilar. Zwykle nazywana “la Seo” w odróżnieniu od “el Pilar” Zbudowana została na terenie antycznego rzymskiego forum Caesaraugusta i meczetu Saraqusta, którego ślady minaretu widoczne są na dzisiejszej wieży katedry.. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 19:51 Budowę katedry rozpoczęto w XII wieku w stylu romańskim, zintegrowano ją z meczetem Aljama, poprawiano i rozbudowywano do 1704 roku, kiedy dobudowano barokowa wieżę zegarową. Fasada niestety była częściowo zasłonięta rusztowaniem, na szczęście wnętrze już nie Schody w gore wiodły do znajdującego się w części La Seo, Museo de Tapices. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 20:04 Była sobota, katedra była dostępna dla zwiedzających do godziny 12:30 – nasz pech, pozostało nam niewiele czasu, nie tylko na obejrzenie katedry ale także na zobaczenie Museo de Tapices. Museo de Tapices prezentuje w trzech salach i w foyer zbiory arrasów tworzących różne serie o różnorodnej tematyce: religijno-biblijne, moralizująco-filozoficzne, historyczne, mitologiczne i astrologiczne. Wystawionych jest 63 wspaniałych unikalnych “ściennych dywanów” - niestety fotografowanie nie było tam mozliwe – a byłoby co. Kilka fotek z netu Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 20:19 Plac przed La Seo rzecz jasna musi zmienić nazwę na Plaza de La Seo, mimo, że jest przedłużeniem Plaza del Pilar... Kiedy opuszczałyśmy katedrę, już pojawiali się pierwsi weselni goście - widocznie sobota jest właśnie dniem ślubów - bo tylko w sobotę katedra otwarta jest do południa do 12:30, zwykle do 14:00. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 01:48 Idąc wzdłuż murów katedry, która niewątpliwie ma w sobie elementy stylu mudéjar zagłębiłyśmy się w uliczki Starego Miasta... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 02:40 Kilka migawek z naszego spaceru po Starym Mieście Saragossy... Odpowiedz Link
a74-7 Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 19:36 Ale żeby było uczciwie, "sztukę", którą tam wystawiano, też cyknęłam... może nie wszystko, ale uważam, że taki wybór już daje jakieś pojęcie... Hehe spokojnie mozna przejsc przez ta wystawe z glowa wzniesiona do gory, podziwiajac piekne sklepienie Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 25.09.18, 20:08 a74-7 napisał: > Ale żeby było uczciwie, "sztukę", którą tam wystawiano, też cyknęłam... może ni > e wszystko, ale uważam, że taki wybór już daje jakieś pojęcie... > Hehe spokojnie mozna przejsc przez ta wystawe z glowa wzniesiona do gory, podzi > wiajac piekne sklepienie Prawda? no cóż, dzisiaj można już wszystko podciągnąć pod sztukę... ktoś to wystawia, ktoś to promuje, tylko ci "chciałbym artyści" siedzą na tej "sztuce" - co tu dużo mówić, każdy może sobie takie coś napaćkać. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 16:21 Szłyśmy do muzeum, które koniecznie chciałam obejrzeć, choć tak naprawdę nie wiedziałyśmy co nas tam oczekuje - to co żeśmy tam zobaczyły, przeszło nasze oczekiwania. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 17:26 Museo de los Faroles y Rosario de Cristal – Muzeum Latarni i Kryształowego Różańca umiejscowiono w dawnym kościele Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús przy Plaza San Pedro Nolasco. Po zapłaceniu doprawdy symbolicznej kwoty za bilety wstępu – 2€ weszłyśmy w bajecznie kolorowy świat, kryształów i światła. Może jeszcze gdzieś na świecie istnieje takie drugie miejsce, chociaż wydaje mi się to niemożliwe, ponieważ "latarnie" są związane ze stolicą Aragonii i Świętem Kryształowego Różańca obchodzonym tam każdego roku 13 października. Już w środku przed nami zapaliła się pierwsza “latarnia” - umówmy się, że takiego określenia będę używać – bo jak inaczej można nazwać te bajecznie kolorowe eksponaty... przy okazji można było odsłuchać opisu dotyczącego "latarni" – w języku hiszpańskim niestety tylko, kiedy ten się kończył zapalała się kolejna “latarnia”. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 21:19 Museo de los Faroles y Rosario de Cristal przechowuje i prezentuje „latarnie“, które można oglądać cały rok a które rokrocznie biorą udział w nocnej procesji 13 października podczas obchodów Święta Kryształowego Różańca Matki Boskiej del Pilar (Nuestra Señora del Pilar), każda “latarnia” odpowiada poszczególnej części różańca. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 21:49 2 stycznia 1889 roku zostało powołane do życia Real Cofradía del Santísimo Rosario de Nuestra Señora del Pilar - Królewskie Bractwo Przenajświętszego Różańca Matki Boskiej del Pilar. Główna rada podjęła decyzję o budowie “latarni” które reprezentowałyby każdą z części różańca: Misterium, Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Glorii i Litanii. Prace zostały szybko wykonane i jeszcze tego samego roku odbyła się pierwsza procesja w Saragossie. W kolejnym roku uroczystości przesunięto na 13 października jednocześnie po raz pierwszy odbyły się pod oficjalnym mianem: Rosario de Cristal (Kryształowy Różaniec). Początkowo „latarnie“ były oświetlane przez świece, dopiero po roku 1967 wprowadzono oświetlenie elektryczne. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 26.09.18, 22:05 Poszczególne "latarnie" każda inna, każda niosła inny przekaz - niektóre wzruszająco piękne, inne przywodziły na pamięć miejsca, które już widziałyśmy - a przecież każda z nich miała do spełnienia jakąś rolę, tej jednej nocy w roku. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 01:02 „Latarnie“ , prezentowane podczas procesji 13 października i 300 pozostałych świateł jest w takiej samej kolejności prezentowana w Muzeum w jakiej pojawiają się podczas procesji. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 02:15 Pokazane są „latarnie“ różnych tajemnic: radosne, bolesne i chwalebne włącznie z „latarnią“ tajemnicy światła, którą dodał Jan Paweł II. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 02:39 Można podziwiać i zachwycać się „latarniami“, które prezentują poszczególne tajemnice, są to autentyczne dzieła sztuki wykonane ze szkła, które zostały przekazane przez różne hiszpańskie instytucje takie jak Ministerio de Marina (Ministerstwo Marynarki), diecezja Toledo czy diecezja Barcelona. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 14:30 Latarnie: la Asunción, la Salve, los Santuarios Marianos I Santo Dominguito de Val wyróżniają się pięknem, ale... Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 15:16 ...najbardziej okazała z powodu monumentalności jest “latarnia” de la Hispanidad znalazla swoje miejsce przed głównym ołtarzem Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús ... to jedna z najbardziej spektakularnych “latarni”. Pomysł jej budowy narodził się z inicjatywy Rady Miejskiej w 1945 roku w celu promowania proklamacji Santa María del Pilar jako Królowej i Patronki Hispanidad(świata hiszpańskiego). Ogłoszono wtedy konkurs na projekt "latarni", nagroda wynosiła 5tys. pesetas. Farol de la Hispanidad ma szerokość 2,95 metra, długość 4,30m i wysokość 5,26m. W przedniej części widoczna jest stępka karaweli Santa María z zapalonymi świecami reprezentującymi Amerykę, pośrodku krzyż i Santa María del Pilar. Także jej boki są bardzo interesujące, na jednym z nich znajduje się data odkrycia Ameryki 12.10.1492, na drugim data zjednoczenia Hiszpanii, odbicia Granady ostatniego bastionu Maurów, 02.01.1492. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 16:23 Farol de los Santuarios Marianos - Latarnia Sanktuariów Maryjnych, jest smukła, na jej podstawie widoczne są witraże przedstawiające główne sanktuaria maryjne Hiszpanii: el de Ntra. Sra. del Pilar de Zaragoza, Ntra. Sra. de Covadonga de Oviedo, Ntra. Sra. de los Desamparados de Valencia, Ntra. Sra. de Ajué de Navarra, Ntra. Sra. de las Angustias de Granada, Ntra. Sra. de la Almudena de Madrid, Ntra. Sra. de Begoña de Bilbao, Ntra. Sra. de la Fuensanta de Murcia, Ntra. Sra. de Monserrat de Barcelona, Ntra. Sra. de Guadalupe de Extremadura, Ntra. Sra. de la Vega de Teruel, Ntra. Sra. de las Salas de Huesca. W górnej części „latarni” znajduje się wizerunek Matki Boskiej zwieńczonej Koroną, a pod nią tarcza z herbem Aragonii. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 22:00 Niektóre „latarnie” mają dłuższą historię niż sama procesja Rosario del Cristal, do nich zalicza się Farol de la Basílica del Pilar, zbudowana ze 130 000 kawałków szkła, przez które można zajrzeć do wnętrza świątyni. Odpowiedz Link
a74-7 Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 22:31 Czy ta ta latarnia z ktora chodza na procesje ? Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 22:49 a74-7 napisał: > Czy ta ta latarnia z ktora chodza na procesje ? No tak... wożą te latarnie na wózkach, przecież to ma na pewno niesamowitą wagę... Pierwsza z nich, dokładnie tak jak ustawione są w muzeum, widoczna jest na poniższym video ok. 3:30min Rosario de Cristal Zaragoza 2017 Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 22:35 Wystawa obejmuje także 63 lampiony o kształcie gwiazd symbolizujące litanie Świętego Wawrzyńca. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 27.09.18, 22:38 Dotarłyśmy do ostatniej wielkiej latarni Farol de la Basílica del Pilar – kiedy mijałyśmy te obejrzane już gasły, teraz zapaliły się jeszcze raz, wszystkie jednocześnie i towarzyszyła temu szczególna muzyka – tradycyjna hiszpańska, słychać w niej było kastaniety a jednocześnie podkreślała doniosłość miejsca i tego co nas otaczało. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 28.09.18, 00:13 A to już tak na zakończenie... chybotliwe trochę... Museo de los Faroles y Rosario de Cristal Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 28.09.18, 00:15 Po wyjściu z Museo de los Faroles y Rosario de Cristal musiałyśmy trochę ochłonąć, usiadłyśmy w kafejce żeby się czegoś napić i dopiero wtedy złapałam się na tym, że przez całe muzeum przeszłam w okularach przeciwsłonecznych - tak więc dla mnie było tam mimo wszystko ciemniej niż było w rzeczywistości Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 28.09.18, 01:56 Teatro Romano de Caesaraugusta Dosłownie tuż obok w samym środku miasta znajdują się ruiny rzymskiego teatru... El teatro romano de Caesaraugusta datowany jest na I wiek naszej ery. 7tys. m² i 6 tys. miejsc na widowni – jest jednym z największych rzymskich teatrów Hiszpanii. Ruiny odkryto stosunkowo niedawno, podczas prac budowlanych w 1972 roku. Po wielu latach restauracji i ogromnych inwestycji został udostępniony publiczności w 2003 roku. Całość zabezpieczona jest dachem. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 28.09.18, 01:59 Przy ruinach mieści się także muzeum, ale... dochodziła godzina 14 a to znaczyło, że przez kolejne dwie godziny możemy sobie co najwyżej pooglądać Saragossę. Rzymski teatr można jednak obejrzeć wprost z ulicy, chyba, że ktoś koniecznie chce się zagłębić i pospacerować po wykopaliskach. I tak by nas tam nie wpuścili, na 15 minut przed sjestą. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 28.09.18, 10:57 To już był czas na spacer po mieście - właśnie dochodziłyśmy do kościoła San Miguel de los Navarros - nad głównym wejściem widoczna była rzeźba Świętego Michała walczącego ze... zatrzymałam się żeby zrobić zdjęcie... AL: potem sobie zrobisz, za dwie minuty kościół zamkną, wtedy będziesz miała czas z oczywistościami się nie dyskutuje. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 29.09.18, 02:02 Iglesia de San Miguel de los Navarros – to jednonawowy kościół zbudowany w stylu mudéjar o sławnej wieży z pięknym barokowym ołtarzem z polichromowanego drewna z figurą Świętego Michała Archanioła pokonującego diabła. Campana de los Peridos (Dzwon Zabłąkanych) – to dzwon Iglesia de San Miguel de los Navarros. W XVI wieku mieszkańcy Saragossy pracowali od wschodu do zachodu słońca nad brzegiem rzeki Huerva. W tym czasie wegetacja była tam tak bogata, że wśród niej ludzie mogli się chować. Zdarzało się, szczególnie zimą, kiedy z powodu mgieł tworzących się w bliskości rzeki, ludzie nie mogli odnaleźć drogi do miasta i noc ich zaskakiwała poza domem. Zima stulecia we wczesnym latach XVI wieku (1505, 1509 albo 1529 być może – ponieważ różne źródła podają różne daty) była szczególnie zimna i wilgotna. Tego roku znaleziono zwłoki dwóch kobiet w pobliżu rzeki, wtedy to kler Iglesia de San Miguel znajdującego się obok Puerta del Duque postanowił w wieży dzwonnicy ustawić wielką latarnię, która wzmocniona przez lustra mogła służyć jako świetlny ogień, którego światło wskazywało drogę. W 1556 roku podczas burzy wiatr zdmuchnął latarnię i wiele osób zginęło, kiedy rzeka wylała, próbując ratować siebie albo swoich bliskich. Podczas gdy miasto było coraz częściej nawiedzane przez naturalne katastrofy, ratusz uznał, że jeden z kościelnych dzwonów tego kościoła będzie bił co pół godziny od zmierzchu do północy. Władze miasta odniosły się pozytywnie do tej propozycji i stwierdziły, że dzwonnik powinien zamieszkać w wieży żeby dzwonił co pół godziny od zapadnięcia zmierzchu do północy. Ponadto należało oświetlić jeszcze wyższy punkt wieży. Dźwięk dzwonów kościoła prowadził tych, którzy błąkali się po mieście a którzy zyskali przydomek “zabłąkanych”. Dwieście lat później, w roku 1725, kiedy teren został oczyszczony z chwastów i drzew przestano palić latarnię na wieży, dzwon przez wszystkich nazywany już “dzwonem zabłąkanych” bił nadal, ale już co godzinę od godziny 9 jesienią i zimą i od godziny 10 w pozostałe pory roku. Obecnie istnieje dzwon, który w symboliczny sposób kontynuuje odtwarzanie trzydziestu trzech rytmicznych dzwonków rytuału, ale tym razem tylko raz dziennie o 22:05. Dzwon, który obecnie bije nie jest oryginalny, został odlany w XIX wieku, ma średnicę 67cm, waży 180kg i ma wygrawerowany napis: “Miguela soy, titulada de asonar el reloj, a expensas de la parroquia de San Miguel de los Navarros de Zaragoza. Quintana, 1833.” (Miguela, jestem nazywana zegarem, nakładem parafii San Miguel de los Navarros de Zaragoza. Quintana, 1833.) Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 29.09.18, 02:08 I faktycznie to był ostatni dzwonek, kiedy opuściłyśmy kościół - drzwi za nami zamknęły się na kolejne dwie godziny... Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 29.09.18, 17:29 Plaza de los Sitios To zaciszny zakątek w samym centrum Saragossy, mimo, że kilka bloków dalej znajduje się Paseo de la Independencia czy Paseo de la Constitución. Plaza de los Sitios to enklawa spokoju, izolowana od ruchu z pięknym parkiem z jednym z najpiękniejszych pomników miasta – Monumento de los Sitios. Plac szczyci się wspaniałą architekturą, budowle zbudowano z okazji hispano-francuskiej wystawy w roku 1908, póżniej zostały zaadaptowane przez różne instytucje, dzisiaj mieści się tam m.in. Museo Provincial, szkoła sztuki użytkowej, Hospital de la Cruz Roja i wiele innych. Z tego powodu jest to miejsce ustronne i mało komercyjne, ponieważ brakuje tam wolnych lokali. W 1908, sto lat po zdobyciu Saragossy przez wojska napoleońskie zorganizowano hispano-francuską wystawę. W zwiazku z tym zurbanizowano tereny sięgające do Huerta de Santa Engracia. Aby celebrować wystawę zbudowano prostokątne budynki na prostokątnym placu. Dzięki tamtej wystawie Saragossa ma dzisiaj piękny plac z dużą ilością zieleni, miejsce na odpoczynek – w samym centrum miasta. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 29.09.18, 17:45 Monumento a los Sitios de Zaragoza Pomnik wykonany przez Agustína Querola stanął na Plaza de los Sitios z okazji obchodów wystawy hispano-francuskiej, Jego inauguracji dokonał król Alfons XIII, 28 października 1908 r. Pomnik przedstawia kilka scen z oblężenia Saragossy oraz kilku jego bohaterów. Z jednej strony pojawia się Agustina de Aragón broniąca drzwi El Portillo z kilkoma zaragozanos, można także odróżnić generała Palafoxa. W innej części można zobaczyć klasztory San Lázaro i Santa Isabel a u ich stóp szczątki, nad nimi wznosi się orzeł napoleoński. Pojawia się także hrabina Bureta z kolejną grupą kobiet ciągnących armatę, a w tle Virgen del Pilar, cierpiąca z powodu dramatu wojny. W górnej części znajduje się personifikowana postać Saragossy trzymająca w jednej dłoni tarczę z herbem miasta. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 30.09.18, 03:32 Basílica menor de Santa Engracia Jej początki sięgają III-IV wieku. W tym miejscu stała kaplica w której czczono szczątki Santa Engracia i męczenników z Saragossy. Dwa wczesnochrześcijańskie sarkofagi z pierwszej połowy IV wieku znajdują się w krypcie kościoła. To miejsce chrześcijańskiego obrządku pozostało kościołem także podczas panowania Wizygotów. W okresie panowania Maurów, kościół był centrum ludności mozarabskiej. W drugiej połowie XV wieku Juan II de Aragón postanowił ufundować klasztor naprzeciwko kościoła, jednak budowę zrealizował dopiero Fernando el Católico . Podczas oblężenia Saragossy w 1808 roku przez wojska napoleońskie klasztor został całkowicie zniszczony – zachowała się wyłącznie renesansowa fasada. Portal z alabastru zbudowany w latach 1512-1515 został w końcu XIX wieku odrestaurowany. Ten renesansowy portal zbudowany jest w formie ołtarza, z medalionami i rzeźbami różnych osobistości i świętych. W czterech niszach po obu stronach wejścia rzeźby przedstawiają ojców kościoła zachodniego. W górnych po obu stronach Dziewicy Mszy Świętych widoczni są obaj katoliccy królowie z których inicjatywy klasztor został zbudowany. Jak już wspominałam – minęła godzina 14 i wszystko było zamknięte – tak więc mogłyśmy tylko obejrzeć fasadę bazyliki Santa Engracia. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 30.09.18, 03:40 Pozostał nam spacer po mieście... trzeba było ten czas wykorzystać, miałyśmy czas do godziny 16. Ten budynek na górnej fotografii - to budynek poczty. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 30.09.18, 15:07 I tak doszłyśmy do Plaza de España El Monumento a los mártires de la religión y de la patria (Pomnik męczenników religii i ojczyzny) – zbudowany jest z kamienia i brązu, poświęcony jest najważniejszym męczennikom Saragossy od IV wieku ale także tym, którzy bronili Saragossy podczas oblężenia przez wojska napoleońskie. Został wzniesiony na Plaza de San Francisco, obecnie Plaza de España a jego uroczyste odsłonięcie nastąpiło 23 października 1904 roku. Cała grupa zwieńczona jest krzyżem “Coso”, który został zniszczony podczas oblężenia Saragossy. Przed krzyżem widoczny jest skrzydlaty anioł podtrzymujący prawą ręką poległego Aragończyka, lewa ręka skierowana jest ku niebu. Na okrągłym centralnym korpusie zakończonym blankami symbolizującym wieżę obronną widać tarczę z herbem Saragossy a poniżej koronowana żeńska postać będąca alegorią Saragossy trzymająca w dłoni zwój ze spisaną historią stolicy Aragonii z zawieszoną na niej pieczęcią. To pod tym pomnikiem każdego roku 13 października rozpoczyna się procesja Rosario de Cristal. Odpowiedz Link
m.maska 19.05.18 Zaragoza 01.10.18, 15:08 El Coso to jedna z najstarszych i najbardziej znanych ulic w Saragossie. Ma ponad dwa tysiące lat historii, ponieważ jej układ odpowiada szlakowi, który otoczył mur w czasach rzymskich i z którego wywodzi się jego nazwa. Antiguo Casino Mercantil - Centro Mercantil Industrial y Agrícola Pałac zbudowany został w pierwszej połowie XVI wieku przez Juan Coloma, sekretarza Ferdynanda Katolickiego. W roku 1910 zakupiony przez Centrum Przemysłowo-Rolnicze w Saragossie. W latach 1912-1914 wykonano fasadę, przebudowano wnętrza i schody. W latach 1917-1922 urządzono sale jadalną i bilardową w której organizowano spotkania znanych artystów. Cały kompleks tworzy piwnica i cztery piętra na których znajdują się sale urządzone w różnych stylach. Wymienia się między innym Goya Hall, Red, Pompeyano – była sobota i tego dnia ten obiekt był zamknięty. A szkoda. La casa palacio de los Condes de Sástago – renesansowy pałac hrabiów Sástago, zbudował go Artal de Alagón, Conde de Sástago y Virrey de Aragón w latach 1570-1574. W późniejszym czasie był tymczasową rezydencją królów w drodze przez Saragossę (Felipe II i w 1814 Fernando VII). Podczas wojny o niepodległość budynek poniósł szkody spowodowane przez pożar pobliskiego Convento de San Francisco. Od 1813 r. stał się siedzibą rady wojennej pod przewodnictwem José de Palafox, który mieszkał w pałacu do 1815 r. Od 1825 roku pałac stał się siedzibą generalnego kapitana. A od 1827 do 1847 kwaterą główną armii i komendy policji. W 1974 r. budynek był w bardzo złym stanie z obawy, że może zostać zburzony, powstała grupa obywatelska w obronie pałacu, której udało się ogłosić fasadę i pierwsze piętro narodowym dziedzictwem. Od 1981 roku budynek należy do Diputación Provincial de Zaragoza, która poddała go intensywnym pracom konserwatorskim w celu przywrócenia pierwotnego wyglądu, zważywszy, że został on znacznie zmieniony na przestrzeni lat, kiedy pałac pełnił różne funkcje. Prace konserwatorskie przeprowadzono na podstawie pierwotnych planów z XVI wieku. Obecnie Diputación Provincial de Zaragoza wykorzystuje tę przestrzeń jako salę wystawową. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 01.10.18, 20:00 El edificio La Adriática Budynek znajdujący się pod numerem 34 Calle del Coso w Saragossie został zaprojektowany w 1948 r. Znajduje się w widocznym miejscu, zajmując niewielką działkę z potrójną fasadą u zbiegu ulic i plaza San Roque. Chodziło o zaprojektowanie budynku o skali i monumentalności godnej jego uprzywilejowanej roli. Ograniczenia wymiarowe działki zostały skompensowane większą wysokością w stosunku do sąsiednich budynków. Budynek przekracza 40 metrów wysokości, co było nie byle jakim wydarzeniem w powojennej Saragossie, biorąc pod uwagę pierwszy "drapacz chmur" miasta. W budynku mieszczą się biura, mieszkania ale także lokale usługowe i komercyjne. Na górnej kondygnacji fasady umieszczono rzeźbę skrzydlatego lwa. … tuz obok znajduje się Iglesia de la Mantería – kościół o bogatej historii i ponoć pięknych freskach – był oczywiście zamknięty i nawet nie wiem czy ze względu na nieodpowiedni czas, czy po prostu zamknięty z zasady. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 02.10.18, 00:31 Przy Calle del Coso n° 1 znajduje się Palacio de los Condes de Morata de Jalón o de los Luna, obecnie siedziba Sądu Najwyższego Aragonii. Pałac hrabiów de Morata de Jalón, markizów de Villaverde, hrabiów Argillo, zwany także Palacio de los Luna – to renesansowy pałac z XVI wieku zbudowany na zlecenie Pedro Martínez de Luna pierwszego hrabiego Morata i wicekróla Aragonii. Budowę rozpoczęto w 1551 roku a kamienie umieszczone na cokole budowli pochodzą z rzymskiego muru. Interesujący jest szczególnie portal pałacu. Po obu stronach półkolistego łuku umieszczono posągi gigantów reprezentujących po prawej Herkulesa zaś po lewej Geryona, chociaż inne źródła identyfikują tę postać z Tezeuszem. Na fryzie przedstawiono scenę triumfu Cezara, na tympanonie Helios w towarzystwie Aurory i Luny. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 02.10.18, 01:20 Spojrzałam na tę pierwszą fotografię i zauważyłam zegar – była godzina 14:55 – miałyśmy 65 minut żeby obejrzeć ile się da i ewakuować się do innej części miasta. A co zobaczyłyśmy w ciągu tej godziny... La Iglesia de San Felipe y Santiago el Menor Budowę kościoła rozpoczęto w 1686 roku z inicjatywy markizów de Villaverde, miał on zastąpić inny kościół, który stał się zbyt mały. Markizowie mieszkający w sąsiadującym pałacu, tym samym, który później zajmowali hrabiowie Argillo, dali ziemię i część pieniędzy niezbędnych do budowy kościoła – pod warunkiem, że będą mieli bezpośredni dostęp do kościoła z pałacu. W roku 1752 kościół zmodernizowano w stylu klasycystycznym a jego budowę ukończono dopiero w połowie XVIII wieku. Na zewnątrz wyróżnia się główna fasada – po obu stronach wejścia widoczne są bardzo piękne salomoniczne kolumny* wyrzeźbione z czarnego kamienia z Calatorao. Portal zwieńcza figura Świętej Heleny i płaskorzeźba przedstawiająca Eucharystię. salomoniczne kolumny*- kolumna Salomona to kolumna o spiralnym kształcie, wykorzystywana głównie w Europie i Ameryce w architekturze barokowej. Nazwę zyskała ze względu na przekonanie, że tak właśnie wyglądały kolumny świątyni Salomona. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 02.10.18, 18:59 Museo Pablo Gargallo – muzeum poświęcone wielkiemu rzeźbiarzowi Aragonii, Pablo Gargallo mieści się w budynku z XVI wieku – na bardzo przytulnym niewielkim placyku. Torreón de Fortea – to mała średniowieczna wieża w stylu mudéjar z XV wieku. Torre Nueva – dzisiaj w miejscu w którym niegdyś stała już tylko mural przypomina o jej istnieniu. Torre Nueva była najsławniejszą wieżą w stylu mudéjar i pierwszą wielką budowlą w mieście w XVI wieku. Rada miasta w latach 1504-1512 zarządziła budowę wieży na której umieszczono by publiczny zegar i dzwony, które regulowałyby życie miasta. Dzwony zawieszono na wieży w 1508 roku. Pierwsza kondygnacja wieży miała kształt gwiazdy o szesnastu szpicach, kolejna była ośmiokątna o kanciastych narożnych przyporach charakterystycznych dla wież budowanych w XVI wieku. Hełm wieży dodano w XVIII wieku(1749), była to kolorowa potrójna wieżyczka, którą usunięto w 1878 roku. Całość bogato zdobiły ceramiczne wzory figur geometrycznych. Ponadto otworzono okna zwieńczone spiczastymi łukami. Wkrótce po zakończeniu budowy, wieża zaczęła się pochylać, prawdopodobnie było to spowodowane pośpiechem podczas budowy fundamentów i pierwszej kondygnacji: południowa część była gotowa szybciej niż północna co spowodowało różnicę napięć między obiema stronami i spowodowało pochylenie wieży. Próbowano zapobiec pochyleniu poprzez wzmocnienie fundamentów, ale pochylenie pozostało. Odchylenie od pionu wynosiło prawie trzy metry. Tym samym w XVI wieku wieża stała się symbolem miasta. Podczas oblężenia Saragossy przez wojska napoleońskie, wieżę wykorzystywano do obserwacji ruchów wojsk francuskich i powiadamiania ludności o nadciągającym niebezpieczeństwie. Uważana była za najsławniejszą krzywą wieżę Hiszpanii. W XIX wieku była obiektem wielokrotnie reprodukowanym przez rytowników, fotografów, malarzy. W roku 1878 rozebrano potrójną wieżyczkę wieńczącą wieżę. W roku 1892 Rada Miasta podjęła decyzję o rozebraniu wieży uzasadniając swoją decyzję pochyleniem wieży i rzekomym zniszczeniem. Ta decyzja spotkała się z licznymi protestami intelektualistów i mieszkańców, jednak wszelkie protesty okazały się daremne. Wśród obrońców wieży wyróżnili się bracia Gascón de Gotor, którzy opublikowali liczne artykuły w obronie “Torricido” określając wieżę, jako najpiękniejszą w styl mudéjar a jej rozbiórkę największym przestępstwem dokonanym na sztuce w Hiszpanii. Rozbiórka wieży trwała rok, począwszy od lata 1892 r. wraz z instalacją rusztowań. Cegły wieży sprzedano na fundamenty nowych domów w mieście, okazało się, że są idealnie solidne, a wieża została arbitralnie rozebrana. Latem 1893 r. ostatecznie Saragossa została bez Torre Nueva. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 02:26 Iglesia de Santa Isabel de Portugal – Kościół Św. Królowej Izabeli znajduje się w Saragossie przy Plaza del Justicia. Poświęcony jest Elżbiecie Aragońskiej urodzonej w Saragossie w Palacio de la Aljafería. Była ona córką króla Aragonii Piotra III Wielkiego i królowej Konstancji Sycylijskiej (wnuczki cesarza niemieckiego – Fryderyka II). Jako mała dziewczynka poślubiła króla Dionizego I Portugalskiego, poetę – znanego jako Rei Lavrador – Król Rolnik, ponieważ hodował on lasy niedaleko Leiri. Drzewo z tych lasów używane było później do produkcji łodzi wykorzystanych podczas wielkich odkryć geograficznych. Elżbieta po cichu regularnie uczestniczyła we wszystkich praktykach religijnych i żyła w ubóstwie. Po kanonizowaniu Isabel(takie nosiła imię w Portugalii) w 1625 r. przez papieża Urbana VIII, jej kult szybko rozprzestrzenił się w regionie aragońskim, w 1678 roku podjęto decyzję o budowie kościoła, w tym samym czasie byly budowane Basílica del Pilar i Iglesia de San Juan de los Panetes. Fasada świątyni wykonana jest w stylu barokowym charakterystycznym dla świątyń budowanych pod koniec XVII wieku z elementami pojawiającego się dopiero churrigueryzmu. Iglesia de Santa Isabel de Portugal szczególnego znaczenia nabiera podczas obchodów Semana Santa (Wielkiego Tygodnia) stamtąd rozpoczyna się procesja Santo Entierro. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 16:00 Puerta de Toledo – zachowała się już jedynie jako mural w miejscu w którym niegdyś się znajdowała. Puerta de Toledo była jedną z dwunastu bram w murach otaczających Saragossę. Znajdowała się w pobliżu Iglesia de San Juan de los Panetes na tyłach obecnego Mercado Central. W tym miejscu jeszcze kilka lat temu znajdowały się łuki wznoszące się nad statuą Augusta. Jej początki sięgały czasów rzymskich, w okresie panowania Maurów brama nosiła nazwę Puerta Belkala i Puerta Bad al-Yanud i była wjazdem do miasta od strony zachodniej, szczególnie używana do królewskich parad i procesji z pobliskiego Palacio de la Aljafería. Brama była zamykana. Droga przez bramę prowadzila na ulicę Caesaraugusta zwaną Kardus, która przecinała miasto ze wschodu na zachód. W roku 1210 król Pedro II Aragoński przeniósł w granice miasta rynek zbóż, tworząc tym samym zalążek centralnego rynku, który mieści się tam po dzień dzisiejszy. Po obu stronach monumentalnego łuku zamykanego żelaznymi wrotami stanęły dwie imponujące wieże zwieńczone blankami. Od 1440 roku w wieżach usytuowano królewskie więzienie, a od 1556 roku zamienione zostało na Cárcel de Manifestados bardziej nastawione na więźniów politycznych. Przed bramą znajdował się rynek, przeniesiony w XII wieku z dawnej siedziby przy Puerta Cinegia. W XVI i XVII wieku było to najważniejsze miejsce życia miasta, to tam odbywały się handel, turnieje i walki byków. Również tam znajdował się miejski pręgierz – plac nazywano placem Sprawiedliwości – tę nazwę nosi po dzień dzisiejszy – Plaza del Justicia. Ze względu na zły stan Puerta de Toledo w roku 1842 zdecydowano o jej rozbiórce. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 16:18 Dzisiejsza Saragossa, jej historia i kultura to wielowiekowa tradycja i spuścizna po rzymskiej kolonii Caesaraugusta założonej między 19 a 15 rokiem p.n.e. przez cesarza Cezara Augusta. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 17:31 Puente de Piedra – kamienny most wzniesiony nad Ebro. Prace nad obecnym mostem rozpoczęto w 1401 roku ale z przekazów wynika, że w ty miejscu znajdował się już most w czasach rzymskich (827-828), który zrekonstruował Abderramán II w 839 roku. W roku 1643 powódź zniszczyła dwa środkowe przęsła mostu. Na moście stały także dwie wieże, które zburzono w 1906 roku. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 17:35 W 1991 roku po obu stronach mostu umieszczono lwy wykonane z brązu. Puente de Piedra ma 225 metrów długości i daje wręcz pocztówkowy widok na Basílica del Pilar. Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 17:43 Wróciłyśmy na Plaza del Pilar - tam gdzieś na horyzoncie przy tej środkowej wieżyczce znajdowało się wejście do parkingu - dojście tam zajęło nam pół godziny Odpowiedz Link
m.maska Re: 19.05.18 Zaragoza 03.10.18, 17:52 Może nie do końca potrzebowałyśmy na przejście przez Plaza del Pilar pół godziny - mnie np. zachciało się jeszcze lodów - a jeśli jest taka okazja to jadam lody na siedząco - tam była. Spojrzałyśmy jeszcze na wystawę dewocjonaliów - oczywiście, że w takim miejscu dominowały figurki Santa María del Pilar. To był najwyższy czas, żeby opuścić Casco Antiguo i pojechać w okolice Palacio de la Aljafería. Odpowiedz Link
m.maska Palacio de la Aljafería 04.10.18, 01:12 Z jednej strony planuje zwiedzanie wg godzin w jakich obiekty są otwarte z drugiej jestem za każdym razem zaskoczona kiedy okazuje się, że udało mi się niemal co do minuty trafić. Tak było i tym razem - Palacio de la Aljafería otwierano po przerwie o godzinie 16:30 - pierwsza z fotografii nosi godzinę 16:34... Informacje zawarte w polskiej wersji Wikipedii są... powiedzmy niezbyt obszerne... z wiki "Aljaferia (arab. قصر الجعفرية Qasr Aljafariya, hiszp. Palacio de la Aljafería) – ufortyfikowany średniowieczny pałac muzułmański (alkazar) zbudowany w drugiej połowie XI wieku w stylu mauretańskim na terenie taifatu Saragossy w muzułmańskim Al-Andalus – dzisiejszej Saragossie w Hiszpanii. Pałac mieści obecnie Kortezy (regionalny parlament) wspólnoty autonomicznej Aragonii. Najokazalszy obiekt mauretański poza Andaluzją. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 06.10.18, 01:16 Zakupiłyśmy bilety - wchodzimy... na początek Patio de San Martín Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 06.10.18, 12:56 Z zewnątrz potężny zamek obronny a w środku... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 02:00 Palacio de la Aljafería – zbudowany jest z grubsza na planie kwadratu, otoczony murami obronnymi i fosą. Najstarsze części pochodzą z okresu panowania Maurów (zwłaszcza po 1065 r.). Na przestrzeni wieków części budowli były dodawane i zmieniane kilka razy. Ostatnie poważne zmiany miały miejsce w XIX wieku, a po drugiej wojnie światowej przeprowadzono rozległe wykopaliska i rekonstrukcje. W pałacu znajduje się obecnie muzeum i parlament regionalny Aragonese. Okres panowania Maurów W drugiej połowie IX wieku, zbudowano po północnej stronie wieżę mieszkalną, która później, po dramacie Antonio García Gutiérrez i operze „Trubadur” Giuseppe Verdiego otrzymała nazwę „Wieża trubadurów”, jej dolne piętra pochodzą jeszcze z tamtego okresu. Pałac został rozbudowany do obecnych wymiarów w okresie od i po roku 1065 podczas panowania Królestwa Taifa, kiedy to poza murami miasta zbudowano bogato zdobiony letni pałac. Budowniczym był król Abu Ahmad ibn al-Hud Ǧa'far Muqtadir, od którego wywodzi się nazwa budowli (Ǧa'far> al-Ǧa'fariyyà). Centrum stanowił otoczony korytarzami a usytuowany na północ-południe dziedziniec – obecnie Patio de Santa Isabel do którego od północy przylegały okazałe komnaty. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 02:06 Po rekonkwiście Po rekonkwiście w 1118 roku, odbiciu Aragonii przez chrześcijańskiego władcę Alfonso I "El Batallador" (wojownika), Aljafería stała się pałacem królów aragońskich i katolickich. W ciągu wieków prowadzono gruntowne przebudowy i rozbudowy w stylu mudéjar. Dziś znowu można oglądać oficjalne pomieszczenia, które zostały zbudowane w 1488 roku przez katolickich królów w na nowo zrekonstruowanym piętrze usytuowanym nad starymi mauretańskimi wystawnymi salami. Prace zostały ukończone w 1495 r. i opisane przez niemieckiego humanistę, lekarza i geografa Hieronima Münzera. Monumentalne schody prowadzą z dziedzińca na parterze do galerii na pierwszym piętrze. Jest to tzw. Sala tronowa z bogato rzeźbionym, kolorowym i złotym sufitem. Sala jest otoczona mniejszymi pomieszczeniami, w których zachowały się bogato zdobione drewniane sufity. Od 1593 roku, głównie cywilny pałac na polecenie hiszpańskiego króla Filipa II zamieniono w nowoczesną cytadelę, czyli budowlę militarną. Cały kompleks został otoczony murem zewnętrznym i imponującą fosą. Potem nastąpiła dalsza rozbudowa i przebudowa, w XVIII i XIX wieku zbudowano kilka bloków koszarowych, zwłaszcza w okresie panowania Karola III a za czasów Izabeli II, uzupełniono o dwie neogotyckie wieże. Te dobudowane budowle są nadal zachowane i dziś tworzą zachodnią stronę kompleksu, który jest wykorzystywany przez biura administracji. Od 1931 roku Aljafería jest na liście zabytków chronionych. W 1947 r. rozpoczęto szeroko zakrojone prace restauracyjne, które trwały do lat 80-tych. Przeprowadzono rozległe rekonstrukcje, prawie całkowicie przebudowano półokrągłe wieże wschodniej elewacji zewnętrznej oraz części wspaniałych pomieszczeń z okresu mauryjskiego. Od 1987 r. Parlament Aragoński Cortes de Aragón spotyka się w hali na południowo-wschodniej stronie kompleksu, na południe od Patio de San Martin. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 02:15 Palacio de la Aljafería 4 czerwca 1931 roku Aljafería została wpisana na listę zabytków o znaczeniu historycznym i artystycznym, mimo to w 1947 roku nadal była w fatalnym stanie, jak to określił architekt Íñiguez Almech wyglądała jak pożałowania godny, okryty szmatami strach na wróble. Íñiguez Almech przez trzydzieści lat zajmował się ratowaniem tego miejsca a po jego śmierci w 1982 roku kontynuowali prace jego następcy. Wynikiem ich pracy jest dzisiejszy wygląd pałacu gdzie można określić które części budowli zostały zrekonstruowane a które są oryginalne. W roku 2001 UNESCO uznało architekturę mudéjar Aragonii jako dziedzictwo kulturowe, przy czym szczególną rangę nadano Palacio de la Aljafería jako jednemu z najbardziej reprezentacyjnych i charakterystycznych monumentów aragońskiej sztuki mudéjar. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 16:48 Islamski pałac W obecnym pałacu nadal widać zbudowane na planie kwadratu mury z dużymi półkolistymi wieżami zamkowymi do których należy także potężna Wieża Trubadura, której dolna część pochodzi z IX wieku. To najstarsza pozostałość całego architektonicznego kompleksu. Islamski pałac posiada w centrum budowli kilka pomieszczeń zbudowanych na wzór i wg typologii pałaców islamskich Omajjadów, tak jak budowano mauryjskie pałace na pustyni (których chronologia sięga VIII wieku). Pałac-Taifa, Aljafería w przeciwieństwie do obronnego wyglądu murów przedstawia wewnątrz delikatną piękną ornamentykę i kompozycje wielkiego prostokątnego wewnętrznego dziedzińca z fontanną w południowej jego części. Przylegają do niego dwa korytarze kolumn zwieńczonych wspaniałymi łukami, tworzącymi niejako zasłonę. W dalszej części pomieszczenia podzielone na trzy, pierwotnie służyły do ceremonii i do celów prywatnych. W północnej hali kolumnowej znajduje się małe pomieszczenie modlitewne o formie ośmiokąta i niewielkich wymiarach, wewnątrz delikatnie dekorowane gipsowymi typowymi motywami arabesek zwanych też ataurique ale także niektóre bardzo interesujące zachowane fragmenty obrazów w żywych i kontrastowych kolorach. Wszystkie te artystyczne motywy należą do budowli powstałej w drugiej połowie XI wieku zbudowane przez emira Abū Jaʿfar Aḥmad ibn Hūd al-Mūqtadir i odzwierciedlają znaczenie kulturowe i artystyczną wirtuozerię jego dworu. Ponadto Palacio de la Aljafería jest jednym z najlepszych dzieł sztuki hiszpańsko-mauretańskiej i co zapewne zdziwi wielu, którzy oglądali inne mauretańskie budowle w Andaluzji, to właśnie Aljafería była wzorcem na którym opierali się budowniczowie Reales Alcázares w Sevilli i Alhambry w Granadzie. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 17:17 Średniowieczny chrześcijański pałac Po rekonkwiście Saragossy przez Alfonso I., el Batallador(Wojownik) w roku 1118 w Aljafería nastała epoka chrześcijańska. Pałac stał się siedzibą monarchów Aragonii, którzy go rozbudowali, wprowadzili cały szereg przeprojektowań i unowocześnień. Z całego okresu epoki średniowiecza(od XII do XIVw.) pochodzi La iglesia de San Martín, tzw. Alkowy Santa Isabel, nieistniejąca dziś kaplica de San Jorge i zachodnia część łuków na Patio de Santa Isabel, ale głównie komnaty króla Piotra IV w stylu mudéjar zwieńczone piękną boazerią, niedawno odnowione. Niezwykłe znaczenie tych budowli ma również ich elegancja i wpływ na powstanie stylu aragońskiego mudéjar. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 18:01 A obecnie... La bandera de Aragón es la tradicional de las cuatro barras rojas horizontales sobre fondo amarillo. El escudo de Aragón es el tradicional de los cuatro cuarteles, rematado por la corona correspondiente, que figurará en le centro de la bandera. Articulo 3.1 y 3.2. del Estatuto de Autonomía de Aragón 1. Flaga Aragonii jest tradycyjna cztery poziome czerwone pasy na żółtym tle. 2. Herb Aragonii jest tradycyjnie podzielony cztery ćwiartki, zwieńczony odpowiednią koroną i pojawia się na środku flagi. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 18:18 Poniżej makiety Aljafería, jak zmieniał się wygląd pałacu na przestrzeni wieków... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 07.10.18, 18:23 A tak prezentuje się Aljafería dzisiaj... ta kwadratowa wielka wieża, to właśnie "Wieża Trubadura". Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 08.10.18, 10:13 Pałac Królów Katolickich Został zbudowany około 1492 roku na mauryjskich podwalinach jako symbol władzy i prestiżu chrześcijańskich monarchów. Prowadzenie prac zlecono mistrzowi budowlanemu stylu mudéjar Faraig de Gali i połączono artystyczne dziedzictwo średniowiecza dodając elementy renesansu, w ten sposób powstał jeden z charakterystycznych przykładów stylu zwanego stylem królów katolickich. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 08.10.18, 10:16 Pałac ma reprezentacyjną klatkę schodową, galerie albo korytarz i cały szereg sal zwanych „de los Pasos Perdidos“ (zagubionych kroków), które zamyka sala tronowa. Najbardziej interesujące cechy tych bocznych sal to z jednej strony posadzki z małych płytek i kafelków z Muel z drugiej belki stropowe z pozłacanego i wielobarwnego drewna, wśród których na szczególną uwagę zasługuje wspaniała okładzina sufitowa sali tronowej. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 01:11 Był to obszar w którym koncentrował się trakt królewski, był zaprojektowany jako miejsce w którym świętowano i odbywały się wszelkiego rodzaju pałacowe ceremonie, miejsce w którym władca wysłuchiwał skarg i próśb najwybitniejszych osobistości królestwa Aragonii. Jego wymiary czynią Salón del Trono wyjątkowym, dwadzieścia metrów długości, prawie osiem metrów szerokości, ściany, które oprócz otworów okiennych nie mają żadnych dekoracji i które były prawdopodobnie ozdabiane bogatymi gobelinami, brokatami i zasłonami. Po stronie północnej znajdują się dwa małe, najwyraźniej prywatne pomieszczenia, fałszywie zwane jako Sala Konsultacyjna i Sala Świętej Isabel. Po wschodniej stronie piękne drzwi łączą Salón del Trono z „Salas de Pasos Perdidos” (Sale zagubionych kroków). Najbardziej wyróżniającą się cechą sali tronowej jest jej wspaniały kasetonowy sufit: rzeźbiony, złoty i wielobarwny, podparty solidnymi belkami i przyporami, ozdobiony girlandami i ośmiokątnymi gwiazdami, a równocześnie w sumie trzydzieści kwadratowych kasetonów. W kasetonach umieszczono rozety kwiatowe o zwiniętych liściach w środku i duże zwisające szyszki, które zawsze były symbolem płodności i nieśmiertelności. Ponadto ciągle pojawiają się znaki jarzma i strzał. Te kasetony odbijały się w posadzkach wyłożonych małymi kafelkami o różnych formach kwadratów i ośmiokątów z symbolicznie przedstawionymi geometrycznymi i roślinnymi motywami. Pozostało tylko kilka oryginalnych fragmentów tej posadzki. Poniżej wspomnianych kasetonowych paneli przebiega galeria z której goście mogli obserwować królewskie spotkania odbywające się w sali tronowej (przypuszczalnie był to obszar zarezerwowany dla dam, skąd wzięło się matronium – jak nazywano takie miejsca). Między dwoma szerokimi gzymsami ozdobionymi motywami roślinnymi i zwierzęcymi (szczygieł, liście winorośli, uskrzydlone smoki, mityczne stworzenia) znajduje się gotycki napis, który odzwierciedla symboliczny charakter Pałacu Królów Katolickich: alegorycznie nawiązuje do roku 1492, kluczowej daty ich panowania, rok odzyskania Królestwa Nasrydów w Granadzie i początek morskich wypraw Kolumba. Ten dwukrotnie powtarzający się napis brzmi: „Ferdinandus, Hispaniarum, Siciliae, Sardiniae, Corsicae, Balearumque rex, principum optimus, prudens, strenuus, pius, constans, iustus, felix, et Helisabeth regina, religione et animi magnitudine supra mulierem, insigni coniuges, auxiliante Christo, victoriosissimi, post liberatam a mauris Bethycam, pulso veteri feroque hoste, hoc opus construendum curarunt, anno salutis MCCCCLXXXXII.“ Oznacza to: "Fernando, król Hiszpanii, Sycylii, Sardynii, Korsyki i Balearów, najlepszy wśród książąt, roztropny, odważny, pobożny, wytrwały, sprawiedliwy, szczęśliwy i Isabel, królowa nad wszystkimi kobietami z powodu pobożności i wielkości jej ducha "doskonałe i zwycięskie małżeństwo z pomocą Chrystusa, pragnęło stworzyć to dzieło po wyzwoleniu Andaluzji od Maurów i wyrzuceniu starego i okrutnego wroga w roku zbawienia 1492". Podczas renowacji boazerii sali tronowej, wśród belek odkryto pergaminy i strony pochodzące z dwóch różnych ksiąg Koranu, prawdopodobnie należały one do jednego z rzemieślników mistrzów mudéjar pracujących przy tworzeniu tego wspaniałego sufitu. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 01:34 Salas de Pasos Perdidos – komnaty zagubionych kroków. XV wiek Są to trzy przedsionki sali tronowej znajdujące się nad meczetem, teraz odrestaurowane. W pierwszej komnacie herb Monarchii ze skrzydlatym potworem, stworzeniem Pedra IV, co oznacza "D'Aragón" (dragon - smok), nazwisko i tytuł dynastii i nazwa całego regionu. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 01:39 Widok z galerii górnego piętra na Patio de Santa Isabel Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 01:51 Renowacja i rozbudowa Na polecenie króla Filipa II. inżynier Tiburcio Spanochi z Sieny od 1593 roku, opracował plany przebudowy Aljafería w nowoczesną twierdzę-cytadelę. W tym celu cały kompleks otoczono murem zewnętrznym, potężną fosą i odpowiednio mostami zwodzonymi. Ale cel tej konstrukcji w rzeczywistości był jeden, manifestacja królewskiej władzy wobec prawnych żądań Aragończyków ale także by zdusić w zarodku możliwe bunty mieszkańców Saragossy. Po tej pierwszej transformacji wojskowej nastąpiły kolejne bardziej inwazyjne zmiany w XVIII i XIX wieku Budowla została gruntownie zmieniona, tak by przekształcić ją w koszary. Dzisiaj nadal można oglądać zbudowane w czasach panowania Karola III bloki i dwie neogotyckie wieże z okresu panowania Izabeli II. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 03:08 I oczywiście drzewo genealogiczne królów Aragonii od Ramiro I (1035-1064) aż po Królów Katolickich Izabelę Kastylijską i Fernando Aragońskiego i kolejne pokolenie Juana, której syn Carlos I (1516-1556) był także królem Aragonii. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 03:11 I jeszcze klatka schodowa... eleganckie szerokie schody... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 03:17 Wróciłyśmy na parter... nie sposób przejść obok Salón Dorado(Złoty salon) i nie cyknąć kolejnej fotografii - z przeciwnej strony... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 12:07 Patio de Santa Isabel jest nieduże w porównaniu z patiami w Palacio de Generalife w Granadzie jest jakby miniaturą tamtych. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 12:12 ...bez komentarza... w końcu będąc tam też nie gadamy ze sobą - chłoniemy atmosferę... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 12:23 Jak przystało na tak potężną budowlę obronną jest tylko jedno wejście/wyjście... wróciłyśmy na Patio de San Martín - niestety Iglesia de San Martín był zamknięty. Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 12:29 Dziś już nie most zwodzony a elegancki szeroki murowany łączy pałac z resztą miasta, poniżej widoczne były pozostałości dawnej fosy, które obecnie są terenem spacerowym... Odpowiedz Link
m.maska Re: Palacio de la Aljafería 09.10.18, 12:43 Istnieje bardzo niewiele aragońskich zabytków z tak wybitnymi dowodami architektonicznymi, jak Aljafería w Saragossie, w niej skupia się dziesięć stuleci życia codziennego i wydarzeń historycznych Aragonii. Opuściłyśmy Palacio de la Aljafería ale to jeszcze nie był koniec naszej wędrówki po Saragossie - miałyśmy jeszcze jeden niewielki obiekt do zobaczenia i już trzeba było myśleć o opuszczeniu Saragossy do hotelu miałyśmy jakby nie było jeszcze około 170km... dzisiaj wspominam tamten dzień i pamiętam, że był wyjątkowo upalny - parkowałyśmy około kilometra od pałacu i samochód stał w słońcu - dlaczego tak dobrze to pamiętam? bo potem pogoda średnio nas rozpieszczała ale też Saragossa była miejscem położonym najniżej na naszej trasie. Odpowiedz Link
m.maska Patio de la Infanta 10.10.18, 01:29 Klejnot architektury - jedyny w swoim rodzaju... na zakończenie naszej wędrówki po Saragossie - maleńka perełka o niesłychanie bogatej historii. Patio Infantki, architektoniczny klejnot renesansu w Saragossie, był centralną częścią i jedyną pozostałością dawnego Domu Zaporty, rezydencji Gabriela Zaporty, żydowskiego konwertyty, który przeszedł na wiarę rzymsko-katolicką, szlachetnego bankiera Aragonii. W 1549 roku zbudował dom jako prezent dla żony Sabiny de Santángel Od 1980 r. Patio de la Infanta znajduje się w głównej siedzibie Ibercaja na ulicy San Ignacio de Loyola, po tym, jak bank odzyskał go i zwrócił rodzinnemu miastu, Saragossie. Miłość i astrologia, sztuka i ezoteryka oraz polityka i historia sprawiają, że ten renesansowy dziedziniec hiszpańskich obrazów stylu "plateresque" jest fascynującym wszechświatem pełnym symboli i kluczy z wieloma interpretacjami. Od kiedy został zbudowany do dziś, jego historia tworzona była przez ludzi, którzy tam mieszkali i wydarzenia które zdają się krążyć wokół samego losu budynku, a także odzwierciedlają historyczne elementy i symbole ewolucji kultury. Zaparkowałyśmy w pobliskim podziemnym parkingu i właściwie minęłyśmy to miejsce - nie przyszło nam do głowy, że Patio de la Infanta wtopione jest w jakiś biurowiec, dopiero kiedy po drugiej stronie ulicy niczego nie znalazłyśmy - zawróciłyśmy i proszę, było... Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 02:22 Renesans - Saragossa (XVI w.) Saragossa w XVI wieku była bogatym miastem, nazywanym "Szczodra" rozwijał się handel i przemysł. W mieście będącym pod patronatem Alonso i Hernando de Aragón, naturalnego syna i wnuka Ferdynanda Katolickiego kwitła sztuka i kultura, Saragossa była także siedzibą sądu hiszpańskiego króla Karola I w ciągu różnych okresów jego panowania; skupiał on wokół siebie europejskich intelektualistów. Bogactwo Saragossy znalazło odzwierciedlenie w architekturze cywilnej tego okresu. Można do nich zaliczyć takie budowle jak Lonja, zbudowana jako miejsce spotkań kupców i zaprojektowane przez Juana de Soriñena ale też rezydencje, które prezentowały władzę i pieniądze ich arystokratycznych właścicieli. Należą do nich Dom Mniejszego Szlachetnego Jerónimo Cósida, który Ibercaja odzyskał w 1976 roku i jest obecnie siedzibą Goya Museum. Saragossa, była siedzibą i stolicą Korony Aragonii, spoglądała także poza granice za morze. Handel z Włochami doprowadził do importu mody, która znalazła odbicie przede wszystkim w architekturze, która łączyła elementy renesansowe z niezapomnianymi elementami gotyckimi i mudéjar. Obecnie istnieje mniej niż dwadzieścia spośród 200 szlacheckich rezydencji i domów, które w tamtym czasie były w mieście. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 12:15 La casa palacio de Gabriel Zaporta na skraju starej żydowskiej dzielnicy (1549) Saragossa w 1500 roku rozbudowywała się i przebudowywała na skraju dawnej dzielnicy żydowskiej, która po Edyktach z 1492 roku i nowej Inkwizycji, zniknęła. Nowa Ulica, która w średniowieczu nosiła nazwę Botigas Fondas, a następnie Alta de San Pedro i dziś znana jest jako Calle San Jorge, biegła do San Pedro Nolasco, na skraju dawnej żydowskiej dzielnicy. To tutaj Micer Gabriel Zaporta, nawrócony na katolicyzm Żyd, skarbnik króla, postanowił zbudować swój dom. Dom Zaporta stał na działce, którą później zajmował oddział Ibercaja San Jorge, była to pierwsza główna siedziba tego banku, w latach 1913 -1980. Gabriel Zaporta zbudował swoją rezydencję w nowej, dobrej, chrześcijańskiej okolicy, łącząc kilka działek między kościołami San Pedro i San Andrés, w tym duży ogród. Posiadłość zajmowała w sumie 1700 metrów kwadratowych pomieszczeń mieszkalnych rozmieszczonych wokół wspaniałego centralnego dziedzińca, który przetrwał czas. Dom został zbudowany w 1549 roku, zgodnie z ówczesnymi standardami, aranżacja wokół dziedzińca centralnego, spuścizna Rzymian i zdobnictwo w stylu włoskim. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 12:47 Gabriel Zaporta i Sabina Santángel 1549-1579 Gabriel Zaporta pochodził z rodziny żydowskich konwertytów w Monzon od XIII wieku byli to kupcy i administratorzy. Zaporta osiadł w Saragossie około 1535 roku z Jerónimo Arbizu, damą szlachetnego rodu, która dała mu dwoje dzieci: Isabel i Luis. Zaporta pracował w bankowości i handlu w Aragonii i Kastylii, a także prowadził handel z Walencją, Francją, Flandrią i Indiami, eksportując produkty, takie jak wełna, szafran i pszenica, sprzedając zwierzęta gospodarcze i nieruchomości, nieruchomości leasingowe i cła oraz udzielając pożyczek pieniężnych i kredytowych. Jego klientami był m.in. król Karol I. Gabriel Zaporta był wiodącym bankierem Korony Aragońskiej, interesy prowadził w domu i na dziedzińcu, dziś znanym jako Patio de la Infanta. W 1542 r. Król Hiszpanii Karol I nadał mu tytuł szlachecki Aragonii i majątku Valmañá, tytuł, do którego mógł dodać wiele innych, takich jak gubernator skarbu generalnego Aragonii, członek Sądu Gospodarczego i przysięgłego, który bronił miasta i jego mieszkańców przed magistratem. Jego pierwsza żona zmarła wcześniej i Gabriel ożenił się ponownie, z Sabiną Santángel. Także z rodziny żydowskich konwertytów, córki kupca Alonso Santángela i Anny Torrijos. Gabriel był 24 lata starszy od Sabiny, która wyszła za niego w wieku 20 lat. Wszyscy wiedzieli, że Gabriel był bardzo zakochany w Sabinie, którą nazywał "moją bardzo kochaną żoną" aż do śmierci. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 13:30 Dziedzictwo rodzinne 1580-1636 Gabriel i Sabina mieli troje dzieci: Gabriela, Guillena i Leonor. Sabina zmarła 20 marca 1579 roku w wieku 50 lat pomimo tego, że była znacznie młodsza od swojego męża. Gabriel Zaporta był zrozpaczony, ponieważ bardzo kochał Sabinę, ale także widział zagrożenie dla rodu i nazwiska, wiele jego dzieci i wnuk zmarło. Córka Isabel z pierwszego małżeństwa zmarła bezpotomnie. Gabriel, pierwszy syn, z małżeństwa z Sabiną, również zmarł w wieku 19 lat, a Guillen, został franciszkaninem, odrzucając spadek i nazwisko. Leonor, poślubiła szlachcica z Aragonii, urodziła mu wnuka, Martina, który również zmarł w wieku dwóch lat. Tylko Luis, najstarszy syn Gabriela Zaporty, z pierwszego małżeństwa, dał mu wnuczkę, Jerónimo, która jeszcze żyła. Gabriel Zaporta zmarł 4 lutego 1580 roku, dziesięć miesięcy po śmierci Sabiny. Jego syn Louis odziedziczył dom, ale zmarł rok po ojcu w 1581 roku. Jego córka Jerónimo Zaporta y Albión odziedziczyła dom w wieku sześciu lat. W 1587 wdowa po Luisie, Mariana de Albión y Reus, matka Jerónimo, poślubiła poetę i humanistę Lupercio Leonardo de Argensola, Wielkiego Kronikarza Królestwa Aragonii, słynnego pisarza i historyka, który wraz bratem Bartolomé (bracia Argensola) zajmuje trwałe miejsce w historii literatury aragońskiej. Znakomity Lupercio Argensola mieszkał w domu Zaporta, dopóki nie przeniósł się do Neapolu z żoną Marianą w 1610 roku. Z tego małżeństwa narodził się Gabriel Leonardo, przyrodni brat Jerónimo. Jerónimo, która nie miała dzieci i owdowiała w 1636 roku, sprzedała dom przyrodniemu bratu Gabrielowi Leonardo y Albión, sekretarzowi hrabiego Lemos i redaktorowi wierszy ojca i wuja. Własność, która następnie przejął jego syn Miguel Leonardo de Barriosiendo w drugiej połowie XVII wieku. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 14:54 Towarzystwo Ekonomiczne i Akademia Sztuk Pięknych Oświeceni myśliciele w La Casa de Gabriel Zaporta (1714-1784) W XVIII wieku dom przeszedł z rodziny Leonardo de Argensola do innej dynastycznej linii właścicieli, rodziny Franco (znana później jako rodzina Franco y López), ta posiadłość podzieliła na części, które następnie wynajęto. Jeden ze spadkobierców, Miguel Franco, będący właścicielem w 1780 roku, przekazał parter domu bogatemu kupcowi Martinowi de Goicoechea, patronowi, przyjacielowi i protektorowi Francisco de Goya. Był to kluczowy okres w historii rozwoju Aragonii. 1 marca 1776 r grupa aragońskich myślicieli oświecenia założyła Królewskie Towarzystwo Ekonomiczne w Aragonii, byli zdecydowani ulepszyć i zmodernizować swój region. Wiązało się to z badaniami i inicjatywami dotyczącymi rozwoju zasobów naturalnych, promowania przemysłu i nauczania ludzi w dziedzinie sztuki i nauki z pomocą uniwersyteckich katedr i szkół, które sami sfinansowali. W dniu 19 października 1784 r. Towarzystwo Ekonomiczne otworzyło Szkołę Rysunku, sukcesora Towarzystwa założonego przez Ramirezów w 1714 r., w salach na parterze Casa de Zaporta wychodzących na dziedziniec, ponieważ wierzyli, że rysowanie i twórczość artystyczna są niezbędne dla postępu nauki. Mieli wsparcie i patronat przedsiębiorcy Juana Martina de Goicoechea, który tę działalność finansował. W kwietniu 1792 r. Król Karol IV przekształcił szkołę w Królewską Akademię Sztuk Pięknych San Luis na wniosek Towarzystwa Ekonomicznego, którego pierwszym dyrektorem był Juan O'Neill, kapitan generalny królestwa Aragonii. Ze strony hrabiego Arandy, Pedro Pablo Abarca de Bolea, Canon Pignatelli i malarza królewskiego Francisco Bayeu nastawienie było krytyczne. Juan Martin de Goicoechea (1732-1806) był wybitnym kupcem w Saragossie. Studiował handel we Francji, był skarbnikiem Cesarskiego Kanału Aragonii i przedstawicielem Banku San Carlos. Jego inne główne inicjatywy obejmowały plantacje oliwek w Las Fuentes de Zaragoza. Jego wiedza o Francji i jej kulturze sprawiała, że był aktywnym myślicielem oświecenia, został zastępcą dyrektora Towarzystwa Ekonomicznego. Stworzył bibliotekę Akademii, pomógł założyć Katedry Rysunku, Mechaniki i Geometrii, a także sfinansował nauczanie rysunku i edukację smaku na Akademii Sztuk Pięknych. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 15:20 Ramón de Pignatelli. Znakomity najemca 1714-1784 Zmodernizowanie Aragonii doprowadziło do tego, że szlachta, duchowni, urzędnicy i klasa średnia pracowali dla zapewnienia szczęścia wszystkim w Aragonii. Przeprowadzali badania, aby dowiedzieć się o sytuacji społeczno-ekonomicznej królestwa Aragonii, a także szukali sposobów na poszerzenie zasobów, ulepszenie przemysłu i nauczanie ludzi nauk i sztuki, co umożliwi im lepsze życie. Królewskie Towarzystwo Gospodarcze Aragonii zostało zatwierdzone przez króla Karola III i składało się z członków, którzy łożyli na jego działalność. Ramon de Pignatelli y Moncayo, był najbardziej znamienitym człowiekiem w Saragossie swoich czasów, który wynajmował pierwsze piętro La Casa de Zaporta aż do swojej śmierci w 1793 roku. Miał umiejętność zarządzania i był jedną z najważniejszych postaci, jakie Aragonia kiedykolwiek miała. Roman de Pignatelli y Moncayo (1734-1793), kanonik kościoła metropolitalnego Saragossy, syn hrabiego Fuentes i rektor uniwersytetu, umożliwił budowę Cesarskiego Kanału Aragońskiego i Kanału Królewskiego Tauste, był obrońcą walki byków w Saragossie. Przychody z nich następnie wykorzystywano do finansowania Hospicjum Pignatelli lub La Real Casa de Misericordia, którego celem była pomoc żebrakom. Był członkiem aragońskiej partii Arandy i jednym z założycieli Towarzystwa Ekonomicznego. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 15:45 María Teresa de Vallabriga. Infantka 1793-1820 30 listopada 1791 r. Maria Teresa de Vallabriga y Rozas powróciła do Saragossy. Jej rola będzie decydująca dla Casa de Zaporta.. Maria Teresa de Vallabriga była wdową po księciu Ludwiku de Bourbon, bracie króla Karola III, gdy owdowiała nie pozwolono jej wrócić do swojego rodzinnego miasta jako rekompensatę za życie i upokorzenia na dworze królewskim. Po latach kiedy krol Karol IV pozwolił jej na powrót, wybrała życie w swoim mieście do śmierci, a Saragossa powitała ją ciepłem i wielkim uznaniem. Żona infanta, choć bez oficjalnego tytułu, przez mieszkańców Saragossy zawsze była nazywana "Infantką". Maria Teresa de Vallabriga wprowadziła się do Casa de Zaporta wiosną 1793 roku po śmierci Ramona Pignatellego. Odtąd Casa de Zaporta już zawsze będzie nazywany domem infantki, a jego dziedziniec, dzisiaj oglądamy jako Patio de la Infanta. Małżeństwo Teresy z księciem Ludwikiem było układem politycznym, na które zgodę wydał król Karol III jednakże pod warunkiem zrzeczenia się przez oboje praw dla swoich dzieci do korony. Teresa wychodząc za mąż miała 17 lat, książę Ludwik 49. Patronowała Francisco de Goya, znana jest z wielu portretów tego genialnego malarza. Maria Teresa de Vallabriga gromadziła wokół siebie uczonych i intelektualistów tamtych czasów, którzy wraz z Francisco de Goya odwiedzali dom Zaporty.. Odpowiedz Link
m.maska Maria Teresa de Vallabriga 10.10.18, 17:02 www.wikiwand.com/pl/Maria_Teresa_de_Vallabriga Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 10.10.18, 18:25 Inne użytkowanie Domu i Patio Infantki - XIXw. Po śmierci księżniczki budynek pozostał własnością rodziny Franco y López i był używany do różnych celów. Dom gościł studentów i artystów, kupców i rzemieślników, był siedzibą różnych firm i instytucji. W 1838 r. mieściło się tam Koło Literackie, a majątek przekazywany był z pokolenia na pokolenie w tej samej rodzinie. Dokumenty z 1844 roku wskazują, że dom był w bardzo złym stanie. W 1871 roku jego dziedziniec został odnowiony, kiedy Klub Monarchiczny i Liberalny przeniósł się na środkowe piętro. Ale czas nie był sprzyjający dla „domu infantki“. Parter był wykorzystywany jako skład powozów i jako warsztaty, natomiast na ostatnim piętrze miało swoją siedzibę Koło Artystyczno-Literackie, a później Humanities College Dona Mariano Ponzano. Do warsztatu powozów dołączyły kolejne, istniały tam też stowarzyszenia, w tym Aragonese Academia de Derecho i Saragossa Club. W połowie XIX wieku dom odziedziczyła Teresa Franco y Lamuela, która poprzez małżeństwo weszła do w rodziny Segovii, baronów Torrefiel. W 1870 r. Dom był własnością trzech braci Segovia y Franco, którzy zezwolili na instalację oświetlenia gazowego i kontynuowali wynajem wolnych części budynku. W ten sposób wykorzystywano go również do innych celów, takich jak warsztat odlewniczy, magazyn węgla i drewna, szkoła muzyczna, centrum katolickiego klubu dla pracowników, warsztat i fabryka szkła, drukarnia, warsztat stolarski itp. Stan budynku stopniowo się pogarszał, a jego część trafiła do prywatnych lokatorów. W 1885 r. w Saragossie doszło do epidemii cholery, w Domu Infantki założono centrum pomocy społecznej. W rezultacie i dzięki wzorowemu zachowaniu mieszkańców, dom otrzymał tytuł "Muy caritativo". Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 01:23 Patio de la Infanta 1903 - Rozbiórka domu i przeprowadzka do Paryża Nocą 11 września 1894 r. doszło do poważnego pożaru domu. Dziedziniec i schody ocalały, ale reszta budynku musiała zostać rozebrana. Po tym pożarze, w 1899 r. spadkobiercy rodziny Franco y Segovia postanowili zburzyć spalone mury posiadłości. Niektórzy intelektualiści starali się temu zapobiec, ale ostatecznie w 1903 roku, dokładnie w dniu 4 lutego, w dniu śmierci Gabriela Zaporty, rozpoczęto prace rozbiórkowe. Części domu spotkały różne losy; schody i okap zaginęły, a patio zostało sprzedane za 17 000 peset francuskiemu antykwariuszowi Ferdinandowi Schultzowi. Patio zostało rozebrane i przewiezione do Paryża, gdzie ponownie złożone pełniło rolę wizytówki jego antykwariatu przy Rue Voltaire 25 w Paryżu. Powrót do Saragossy 1980 Informacja ta została podana w prasie, a José Sinués, dyrektor banku oszczędnościowego Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja, wysłał José María Royo Sinués i Benito Gil Cireza jako swoich przedstawicieli do Paryża, którzy zdecydowali się odkupić Patio de la Infanta. Był rok 1958. Caja, dziś Ibercaja, starała się przywrócić pamięć o Gabrielu Zaporta i przypomnieć splendor renesansowej Saragossy, siedziby i stolicy Korony Aragońskiej. Ibercaja zapłacił 30 milionów franków francuskich za dziedziniec. Przechowywano go w magazynach, aż do 1980 r. Zainstalowano go w nowej siedzibie Ibercaja między Plaza Paraiso a Calle San Ignacio de Loyola, gdzie dzisiaj można je oglądać.. Architekt Teodoro Rios Usón kierował demontażem i pakowaniem dziedzińca w Paryżu, a także jego montażem w centrum Saragossy ponad dwadzieścia lat później. Patio de la Infanta - Wydarzenia kulturalne w dzisiejszych czasach W swojej nowej lokalizacji Dziedziniec Infantki był wykorzystywany do celów kulturalnych, organizowano starannie dobierane koncerty i spektakle, ponownie odwołując się do intelektualnej tradycji Marii Teresy de Vallabriga i Oświecenia i intelektualistów, którzy się tam gromadzili. W 1692 r. Joseph de Sesma zbudował organy, które można oglądać w Patio de la Infanta, odrestaurowane w 1990 roku przez mistrzów konserwatorskich Arrizabalaga, którzy przywrócili pierwotną konstrukcję do najdrobniejszych szczegółów. Organy umieszczono na dziedzińcu i ten piękny instrument jest teraz używany podczas Edición del Ciclo de Órgano Joseph de Sesma , który odbywa się co roku. Górna galeria Patio de la Infanta została niedawno otwarta i udostępniona dla małych grup. Na wystawie znajdują się eksponaty z kolekcji Royal Economic Society of Friends of the Country z XVIII wieku, przywołujące na myśl czasy Marii Teresy de Vallabriga. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 18:01 Patio de la Infanta - Architektura Poniżej plan przekrojowy Domu Gabriela Zaporty, w którym można zobaczyć cuda, które zaginęły: schody, trzecie piętro i wieża. Domy, znane z okresu renesansu, miały trzy kondygnacje, ceglaną lub niekiedy kamienną ścianę zewnętrzną, bramę i duże okna na drugim piętrze. Charakterystyczną cechą aragońskiego ornamentu są wystające drewniane okapy, które chronią punkt widokowy lub galerię łuków. W środku wchodzi się na wewnętrzny dziedziniec, otwarty na niebo z kolumnami podtrzymującymi galerię na piętrze. Na tym piętrze znajduje się część gospodarcza: kuchnia, pralnia, pokoje dla służby itp. Wyżej na głównym piętrze, znajdował się duży pokój, w którym gospodarze domu przyjmowali gości. Na tym piętrze znajdowały się również sypialnie właścicieli, czasem kaplica i inne pomieszczenia. Najwyższego piętra, zwanego falsą, używano jako poddasze i mogło posiadać mniejsze pomieszczenia dla służby lub po prostu służyło do wietrzenia domu przez galerię. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 18:09 Hołd dla monarchii: dom Austrii Dziedziniec ma cztery równe strony, a balustrada, która biegnie dookoła, ma cztery medaliony z każdej strony z popiersiami postaci historycznych oddzielonych zdobionymi cokołami. Zaporta był skarbnikiem króla Karola I i można go zobaczyć w środkowej części balustrady, która obecnie znajduje się po lewej stronie od wejścia. Ferdynand katolicki Naprzeciw Karola I znajduje się, jego dziadek, Ferdynand Katolicki. Inni przedstawieni to: Filip Piękny, Karol Wielki i Fryderyk III, po drugiej stronie jest kilku cesarzy rzymskich, takich jak Trajan, Hadrian i Marek Aureliusz. Dama i lew Być może wyryte w jednej z ościeży górnej galerii widoczny jest Gabriel i Sabina, Lew i Pani, przedstawieni w formie symboli. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 18:35 Fryz kochanków Pod parapetem, nad kolumnami biegnie niewielki fryz zdobiony 28 medalionami patrzących na siebie par. Jest uderzający ze względu na delikatność, która jest być może jednym z kluczy do jego istnienia: czternaście par kochanków znanych w czasie, gdy budowane było patio. Z każdej strony jest siedem osobowości, które doskonale pasują do podium, które jest podstawą dla wyższych kolumn. Pamiętając o historii, która mogła inspirować ich rzeźbiarza i patrząc na ich stroje, możemy zgadywać, kogo reprezentują medaliony, są to: Żydzi Abraham i Sarah i Jakub i Rachela, Seneka i Pompeja będą parą z klasyki, Ulisses i Penelopa, Mauzolos i Artemizja. Istnieją także inne pary, których historie byłyby przesłaniem namiętności, takimi jak Bilkis, królowa Saby i Salomon, mądry Król; Achilles, wielki wojownik i Pentesileja, królowa Amazonek; Dante Alighieri i jego ukochana Beatrice; Parys i Helena; Eros i Psyche, i być może inne bardziej znane w tym czasie. Kochanków chroni mitologiczne zwierzę jako strażników miłości, co oznacza, że miłość jest strzeżona lub chroniona w tym miejscu. Dlatego też w tym czasie dom Zaporta nazywano także Pałacem Miłości. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 18:51 Konsole Ozdobne detale widoczne są także na konsolach, na szczytach kolumn, pojawia się kolejny klucz do interpretacji dziedzińca. Symbole na czterech środkowych kolumnach dziedzińca przywołują cztery elementy natury: Jednorożca symbolizującego Ziemię, Lwa symbolizującego Ogień i Orła symbolizującego Powietrze. Byłaby też woda na kolumnie Merkurego, reprezentowana przez Węża lub Smoka, ale ta została zniszczona i zastąpiona kopią jednorożca. Kolumna narożna jest zaokrąglona z rzeźbiarskimi przedstawieniami po każdej stronie korpusów, rzeźbami, które zostały zinterpretowane jako wady i zalety dzieci planet. Wszystkie postaci przedstawiają, rządzone przez planety, ludzkie postawy, ostrzegając przed zagrożeniami ze strony tychże postaci. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 19:16 Horoskop Dom został zbudowany tak, aby zaprezentować władzę i znaczenie społeczne właściciela, żaden dom w tamtych czasach nie mógł się równać pod względem piękna i bogactwa użytych materiałów lub innych komponentów, które później był naśladowane przez wielu znaczących szlachciców. Jednak zrozumienie prawdziwego klucza do wszechświata stworzonego w Domu Zaporta zajęło kilka stuleci, ponieważ nawróceni Żydzi musieli wykazać się wiarą chrześcijańską, a Gabriel i Sabina nie byli w stanie rozpoznać, co wtedy byłoby grzechem: centralny dziedziniec dom został zaprojektowany i wyrzeźbiony tak, by zachować tajemnicę, horoskop; 3 czerwca 1549 o 18.50, dzień i godzina ślubu Gabriela i Sabiny de Santángel, prawdziwych inspiratorów tego bogactwa. Wejście do domu prowadziło bezpośrednio na dziedziniec bez korytarza, jak zwykle w domach budowanych w tym czasie. Dziedziniec składa się z czterech równych boków, wspartych rzeźbionymi kolumnami alabastrowymi, z których każda ma trzy twarze. Kolumny przedstawiają planety astralnego wykresu, ale ich szczegóły zawierają niezliczone symbole wypełnione poezją i magią, które wykraczają poza czysto astrologiczne. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 19:54 Merkury i Księżyc Pierwszy widok na dziedziniec był z kolumny na osi z Księżycem. Kolumny są alabastrowe i naprawdę wyjątkowe w historii architektury. Mówi się, że być może ich twórca znal książkę "Veneris Tribunal", powieść romantyczną z XVI wieku, której okładka przedstawia strukturę wspartą alabastrowymi kolumnami kariatyd z trzema postaciami ludzkimi połączonymi ze sobą w hołdzie miłości, którą Wenus symbolizuje. Saturn i Słońce Kolumna Saturna na osi przecinającej poprzeczną do Słońca, Apollo, kolumna, która znajduje się po prawej stronie. Cztery kolumny, Merkury, Księżyc, Saturn i Słońce, znajdują się w środku boków i reprezentują trzy twarze tej samej planety, trzy aspekty lub trzy epoki. Łącznie na dziedzińcu znajduje się osiem kolumn: cztery w środku boków, tworzących kwadrat, a cztery inne kolumny w narożnikach, które w połączeniu z ich własnym kwadratem tworzą osiem punktów gwiazdy mudéjar, ponieważ symbolizują dwa zachodzące na siebie kwadraty, spotkanie Nieba i Ziemi. Odpowiedz Link
m.maska Re: Patio de la Infanta 13.10.18, 20:20 Wenus i Mars Narożne kolumny przedstawiają cale sceny. Ich trzy twarze mają różne postaci, które są ze sobą połączone. Wenus była żoną Wulkana, boga ognia i kuźni, a także kochanką Marsa, boga wojny. Dziedziniec domu Zaporta był również nazywany dziedzińcem Wenus, ponieważ uważano, że jego tajemnicze rzeźbiarstwo mogło być zainspirowane "Fontanną Wenus", opowieścią Hypnerotomachia Poliphili, która była filozoficzną książką o miłości i bardzo znaną w tym czasie niejako uzupełnieniem do Veneris Tribunal opublikowanego w 1537 roku. Mówiono również, że Sabina de Santángel była Wenus, symbolem miłości i inspiracji, Zaporty, który tym domem chciał oddać jej hołd. Była centrum tego iniwersum poezji i piękna, przyciągała najbardziej uczonych intelektualistów swego czasu, którzy spotkali się na Dziedzińcu Wenus. Jowisz i "kolumna" To jest kolejna kolumna w narożniku, przedstawiająca Jowisza i Saturna połączonych ramionami. Uczeni sugerują, że jest to alegoria alchemii i wskazuje trzy etapy alchemicznych poszukiwań. Ten alchemiczny klucz był pamiątką hebrajskiego pochodzenia nazwisk Zaporta i Santángel, a zatem znowu tajny klucz. Odpowiedz Link
m.maska W droge... 13.10.18, 20:31 I tak zakończyłyśmy naszą wędrówkę po Saragossie... Nocleg zaplanowałyśmy w Logroño - miałyśmy do przejechania 170km... Odpowiedz Link
a74-7 Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 10.10.18, 13:42 Bardzo piekne Patio . W archiwalnych obrazach ( z netu) Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 10.10.18, 14:49 Oj tak - burzliwe dzieje przezylo - az dziw, ze udalo sie go jeszcze poskladac. Odpowiedz Link
m.maska Re: Hola España 😄 18.05-3.06. 2018(2) 07.12.18, 13:26 Opis kolejnego punktu na mapie naszej podrozy pod ponizszym linkiem: Hola España 😄 19.05. - Logroño (link) Odpowiedz Link