zlodziej czasu

[zettrzy]

to forum... i inne fora
niby mam co robic a mimo to siedze na jakims forum i w klawiaturke buch buch

[vitalia]

Mam tak samo jak Ty...kompa swego a wnim......

[wedrowiec2]

[rafi.raf]

mam ten sam problem. dzis caly dzien siedzialem na forach, a robota lezy z boku...

[zeppelia]

może cierpimy na zbiorowe uzależnienie

[f.l.y]

to klimat S@lonu...to dymek parujących gorących , czarnych kaw i cynamonowy
zapach ciasteczek....
to rozmowy ludzi i w końcu nasza ludzka ciekawość....

[rafi.raf]

f.l.y napisała:
> to rozmowy ludzi i w końcu nasza ludzka ciekawość....

[vitalia]

Qrde tyle mam do czytania i do pisania,tyle roboty papierkowej ....ale okropnie
nudnej.I co wybieram ...czytanie i pisanie..ale tu.

Jak by to powiedzieć...

[h8red]

...szkoda rąk do gadania ))

[sloggi]

h8red napisał:

> ...szkoda rąk do gadania ))
>
No na Antypod nie pojadę, a telefon kosztuje.

[h8red]

sloggi napisał:

> (...) a telefon kosztuje.

wrzuć monetę, wrzuć monetę, wrzuć monetę...

[grazia.eni]

Pierwszy złodziej, którego polubiłam

forum i ... skutki ;)

[aankaa]

Fascynacja – nie, raczej zauroczenie (na początku), później nałóg, a potem –
potem przyszło „opamiętanie”

Po raz pierwszy weszłam na forum kilka lat temu (za koleżanką, która
je „wyszpiegowała” na kobietę. Tak to się zaczęło. Wtedy to było fajne
forum ... Po kobiecie była „Warszawa” – i ... zaproszenie Niecha (wątek ”
forumowicze Pragi Południe zapraszają...” na spotkanie pod mostem. Wariackie
letnie łykędy spędzone w knajpie, tam śpiewy i tańce, powroty nad ranem.

W tzw międzyczasie zaczęły powstawać fora prywatne. Tsza się było zalogować.
Chcąc, nie chcąc uczyniłam to (o ja nieszczęsna !).

Później poszło „z górki”... w pracy (jeśli była wolna chwila – forum). Po kilku
miesiącach „dorobiłam się” stałego łącza. I to była klęska totalna – szybko
do domu, obiad (albo i nie), i łubu-du w klawisze.

Mijały kolejne miesiące, życie rodzinne legło w gruzach, kuchnia przypominała
bar szybkiej (i self-service) obsługi. Dobrze, że dziecki nauczone były
porządku i sumienności – dzięki temu kończyły kolejne lata edukacji (z
zadziwiająco dobrymi wynikami). Pewnie wyczuły pismo nosem – zadowolona
(przynajmniej wtedy) matka to spokój w domu i ogólne szczęście

W tzw. kolejnym międzyczasie pojawiły się prywatne fora, pogaduszki, i co za
tym idzie – spotkania. Te z kolei przerodziły się w znajomości. Coraz bardziej
zażyłe, wplątujące w układy. Nie zawsze kończyło się to miło. Po czasie okazało
się, że wyszłam na tym jak Zabłocki na mydle ...

Kolejne miesiące to stopniowe „dawkowanie” przyjemności jaką są pogaduszki
forumowe. Jeszcze kilka zrywów / forumowych spotkań / akcji.

Teraz mam ten „komfort” że w pracy nie mam czasu na net, w domu mnie „nie
ciągnie”.

A i czkawką mi się odbijają (do dziś) co poniektóre znajomości