Z prochu powstales,w proch sie obrocisz

01.03.06, 03:49


„Od ciemnej grudki prochu; która smoli ręce,
z namaszczeniem rzuconej w Popielcową Środę,
cichutka radość wzbiera.
O rzuć prochu więcej, na warkocz, na czuprynę, w książeczki, na brodę...
Bo przecież od tej grudki – wiosna w drzwiach kościoła, (...) będzie
więcej spowiedzi i dobrych uczynków,
wiele rzeczy skradzionych powróci w czas krótki
a wszystko się rozpocznie po prostu od Środy,
i właśnie od popiołu...
od smolącej grudki”.

Ks.Jan Twardowski.

Bede dzis w kosciele..i dam sie pobrudzic popiolem.
    • jes3 Re: Z prochu powstales,w proch sie obrocisz 01.03.06, 23:59
      Byłem dzisiaj na pogrzebie /daleka rodzina/. Pogrzeb zawsze wyzwala refleksje o
      ludzkiej kondycji, o sensie codzienności ...
      Dla mnie to dużo cenniejsze,niż puste kościelne rytuały.
      • sloggi Re: Z prochu powstales,w proch sie obrocisz 02.03.06, 00:04
        Czasami i te rytuały potrafią być piękne i wzbudzić refleksje.
      • skiela1 Re: Z prochu powstales,w proch sie obrocisz 02.03.06, 00:05
        jes3 napisał:

        > Byłem dzisiaj na pogrzebie /daleka rodzina/. Pogrzeb zawsze wyzwala refleksje o
        >
        > ludzkiej kondycji, o sensie codzienności ...

        raczej przemijania i naszej kruchosci
Pełna wersja