kriss67
09.01.08, 08:51
9 stycznia 1948 roku przyszedł na świat "człowiek, który zatrzymał
Anglię". Jan Tomaszewski
Jan Tomaszewski, pseud. Tomek, polski piłkarz, trener i publicysta
sportowy. Grał na pozycji bramkarza, wielokrotny reprezentant Polski
w piłce nożnej. Należał do czołówki bramkarzy lat 70 i uważany jest
za jednego z najlepszych bramkarzy w historii polskiej piłki nożnej.
Od 1973 roku (z przerwą w latach 1978-1982, kiedy kontynuował
karierę piłkarską w Belgii i Hiszpanii), mieszka w Łodzi.
Jako piłkarz największe sukcesy odniósł grając w reprezentacji
Polski. W drużynie narodowej zadebiutował 10 października 1971 w
meczu eliminacji mistrzostw Europy z drużyną RFN w dramatycznych
okolicznościach – wyznaczony do gry Piotr Czaja tuż przed meczem
rozchorował się i musiał zostać zastąpiony przez Tomaszewskiego.
Reprezentacja Polski przegrała 1:3, a Tomaszewskiego bardzo
krytykowano za postawę w reprezentacyjnym debiucie.
Następny mecz w drużynie narodowej udało mu się rozegrać dopiero po
półtorarocznej przerwie w marcu 1973. Wówczas jednak wywalczył sobie
miejsce w pierwszej jedenastce reprezentacji, z którą jesienią 1973
wywalczył awans do mistrzostw świata. Przyczyniła się do tego jego
postawa w meczu eliminacyjnym z Anglią rozgrywanym 17 października
1973 na stadionie Wembley. Nazwany przed meczem przez popularnego
angielskiego trenera Briana Clough clownem Tomaszewski skutecznie
bronił polskiej bramki, przepuszczając w meczu tylko jeden strzał,
oddany przez Allana Clarke'a z rzutu karnego. Dzięki swojemu
występowi zdobył duży szacunek wśród angielskich kibiców oraz zyskał
przydomek bohatera z Wembley, oraz człowieka, który zatrzymał Anglię.
W 1974 brał udział w mistrzostwach świata w RFN, w których
reprezentacja Polski zajęła trzecie miejsce. Dwukrotnie w tych
mistrzostwach obronił rzuty karne – Staffana Tappera w meczu ze
Szwecją i Uliego Hoenessa w meczu z RFN. Po mistrzostwach zdobył
wielkie uznanie, a Pelé nazwał go najlepszym bramkarzem świata.
W reprezentacji Polski wystąpił również na Igrzyskach Olimpijskich w
Montrealu w 1976 (srebrny medal) oraz na mistrzostwach świata w
Argentynie w 1978, w trakcie których stracił miejsce w
reprezentacyjnej bramce na rzecz Zygmunta Kukli. W czasie obydwu
mistrzostw świata (1974, 1978) rozegrał 990 minut w 11 spotkaniach.
Do drużyny narodowej powrócił na 2 mecze w 1981. Ostatni występ, a
zarazem jedyny jako kapitan reprezentacji zanotował w towarzyskim
spotkaniu z Hiszpanią rozegranym 18 listopada 1981. Ogółem w barwach
narodowych wystąpił w 63 meczach oficjalnych.
Sto lat, Panie Janie
Pozdro
Krzysztof