.. na temat serotoniny..

08.02.06, 21:44
www.drug.pl/index.php4?action=view_article&article=4
NEUROPRZEKAŹNIKI

1 NEUROPRZEKAŹNIKI – WIADOMOŚCI OGÓLNE
Czy pamiętacie Państwo lekcje biologii na temat układu nerwowego człowieka?
Nie, nie – proszę się nie bać – nie będzie żadnego wykładu. Chciałbym jedynie
opowiedzieć kilka ciekawostek o zadziwiających substancjach chemicznych,
dzięki których obecności, między innymi, czujemy, rozumiemy i reagujemy na
bodźce.
Jak pewnie Państwo pamiętacie, układ nerwowy jest zbudowany ze specyficznych
komórek nerwowych zwanych neuronami. Komórki nerwowe są wyposażone w kilka
wypustek zwanych dendrytami i pojedynczą wypustkę – neuryt. Komórki nerwowe
przewodzą bodźce, (impulsy) podobnie jak przewody elektryczne – prąd
elektryczny. Przewodzenie bodźców następuje zawsze w jednym kierunku: od
dendrytów do ciała komórki i z komórki dalej przez długi neuryt.
Jak to się dzieje, że miliardy komórek nerwowych, tak przecież niewielkich,
są w stanie przewodzić bodźce pomiędzy oddalonymi rejonami ciała, takimi jak
oczy i ośrodek wzrokowy w mózgu np. piłkarza a mięśniami jego prawej nogi
wkopującej piłkę do bramki? Odpowiedzialne za połączenia międzykomórkowe w
układzie nerwowym oraz między komórką nerwową a komórką innego układu (np.
mięśnia) są synapsy. Synapsy to styki między komórkami nerwowymi, to miejsce
przeskoku, przekazywania bodźca z jednej komórki do drugiej.
Ten przeskok, jak się okazuje, jest możliwy dzięki mikroskopijnym ilościom
substancji chemicznych wydzielanych przez komórkę nerwową do miejsca styku z
innymi komórkami czyli synapsy. Substancje chemiczne, o których mowa, zwą się
neuroprzekaźnikami czyli przekaźnikami impulsów nerwowych pomiędzy komórkami
i umożliwiają rozchodzenie się impulsów po układzie nerwowym tak, jak
przekaźniki telewizyjne umożliwiają transmisję programu telewizyjnego w
najdalsze zakątki kraju.
    • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:45
      Szanowni Państwo, pozwalam sobie zająć Państwa uwagę tymi sprawami z bardzo
      prostej przyczyny. Wszelkie zaburzenia rozchodzenia się impulsów nerwowych mają
      swe nieprzyjemne, chorobowe skutki. Szczególnie dotyczy to opóźnienia lub
      zniekształcenia impulsów przechodzących przez synapsy wskutek np. braku
      odpowiedniej ilości neuroprzekaźników.
      Jak można w najprostszy sposób przedstawić działanie neuroprzekaźników? Proszę
      wyobrazić sobie korytarz z dwiema parami drzwi. To synapsa. Jedne drzwi szybko
      uchylają się. To komórka nerwowa, która właśnie otrzymała impuls i wydziela
      neuroprzekaźniki do korytarza-synapsy. Neuroprzekaźniki mają kształt kluczy,
      przelatują przez korytarz i odnajdują liczne zamki (receptory) blokujące
      sąsiednie drzwi. Gdy jest ich dostateczna ilość, wszystkie zamki zostaną
      otwarte, drzwi się uchylą i impuls popłynie dalej przez kolejną komórkę nerwową.
      Pierwsza z komórek musi teraz odpocząć i przygotować się na ewentualną
      transmisję następnego impulsu. W tym celu musi odzyskać wysłane wcześniej
      klucze-neuroprzekaźniki tkwiące w zamkach-receptorach sąsiedniej komórki
      nerwowej. Służy temu zmyślny mechanizm, któremu nadano okropną nazwę „wychwytu
      zwrotnego” a który służy do wyjęcia kluczy tkwiących w zamkach-receptorach
      komórki sąsiedniej i powrotu kluczy-neuroprzekaźników do komórki macierzystej.
      Do głównych grup neuroprzekaźników należą: serotonina, dopamina, adrenalina,
      noradrenalina, acetylocholina, peptydy, kwas GABA, glicyna i glutaminian.
      Tyle tytułem wprowadzenia. Te wiadomości teoretyczne będą wystarczające do
      zrozumienia roli niektórych, najważniejszych neuroprzekaźników w procesie
      przewodzenia nerwowego oraz ich roli w procesach chorobowych. I jeszcze jedna
      informacja. Neuroprzekaźniki są przedmiotem nieustających badań naukowych.
      Wiedza o nich powiększa się systematycznie, lecz jest jeszcze daleka od pełni.
      Tekst niniejszy jest tylko próbą zarysowania tej skomplikowanej problematyki.
      • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:45
        2 SEROTONINA
        W czasie naszego poprzedniego spotkania zapoznaliśmy się z rolą, jaką spełniają
        neuroprzekaźniki w procesie rozchodzenia się bodźców w układzie nerwowym. Są
        one odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów z jednej komórki nerwowej do
        sąsiedniej. Jednym z najważniejszych neuroprzekaźników jest serotonina.
        Serotonina zwęża naczynia krwionośne i powoduje skurcz mięśni gładkich macicy
        oraz przewodu pokarmowego. Najistotniejsze jest jednak działanie serotoniny w
        układzie nerwowym: przeciwdepresyjne i regulujące dobowy rytm organizmu (snu i
        czuwania). Stężenie serotoniny może kształtować nastrój człowieka. Depresje,
        migrenowe bóle głowy, zaburzenia snu, niektóre choroby psychiczne przebiegające
        z lękiem i natręctwami, skłonności samobójcze w dużym stopniu zależą od
        niewystarczającego poziomu tego neuroprzekaźnika. Jego nadmiar z kolei może
        prowadzić do stanów pobudzenia, z pobudzeniem maniakalnym włącznie. Wydzielanie
        serotoniny odbywa się w cyklu dobowym i jest znacznie większe w dzień,
        szczególnie zaś nasila się podczas przebywania w jasnych pomieszczeniach lub
        bezpośrednio na świetle słonecznym. W nocy poziom serotoniny spada znacznie,
        bowiem jest ona przekształcana do melatoniny – czynnika odpowiedzialnego za sen.
        Posiłki bogate w węglowodany sprzyjają produkcji serotoniny przez organizm.
        Cukierki i słodycze szybko zwiększają jej poziom. Jednak jest to działanie
        krótkotrwałe, trwające przez 1-2 godziny. Złożone węglowodany, zawarte w takich
        produktach jak ziemniaki, ryż, pieczywo, makaron mogą podwyższać jej pozom w
        mniejszym stopniu.
        Jeżeli organizm z jakiś powodów nie jest w stanie właściwie regulować stężenia
        serotoniny, można zastosować kilka grup leków wpływających na jej poziom. Do
        pierwszej z nich należą leki takie jak Aurorix i Mocloxil, spowalniające
        naturalny proces rozpadu serotoniny (powodowany działaniem tzw. enzymu MAO), do
        drugiej – preparaty zwiększające jej produkcję w organizmie, takie jak ziele
        dziurawca, 5-HTP, L-tryptophan, do trzeciej – spowalniające proces tzw.
        wychwytu zwrotnego serotoniny (o czym rozmawialiśmy przy poprzednim spotkaniu),
        których najsławniejszym przedstawicielem jest Prozac a jego polskimi
        zamiennikami m.in. Andepin, Bioxetin, Deprexetin, Fluoksetyna.
        Szczegółowe informacje o preparatach wpływających na poziom neuroprzekaźników
        mogą Państwo znaleźć w książce Leki. Encyklopedia popularna, którą gorąco
        polecamy wszystkim pacjentom.
        • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:46
          3 MELATONINA
          Melatonina jest hormonem, czyli substancją chemiczną sterującą różnymi
          procesami żywego organizmu. Produkowana jest przez mały gruczoł zwany
          szyszynką, znajdujący się w mózgu. Powstaje z serotoniny, neuroprzekaźnika o
          którym rozmawialiśmy przy poprzednim spotkaniu. Zwiększonemu wydzielaniu
          serotoniny przez szyszynkę sprzyja ciemność, natomiast silne oświetlenie a
          przede wszystkim światło słoneczne spowalnia proces jej wytwarzania.
          Badania naukowe dowodzą, że melatonina jest jednym z czynników chroniących
          przed nadmiernym stresem, pomaga w zwalczaniu chorób układu krążenia i chorób
          nowotworowych hamując namnażanie się komórek rakowych. Melatonina jest w dużym
          stopniu odpowiedzialna za nasz zegar biologiczny i to zarówno za dobowy rytm
          czuwania i snu jak również za synchronizację organizmu z porami roku. Jest
          bezpiecznym, nie powodującym uzależnień środkiem nasennym, który pomaga
          przywrócić naturalny cykl funkcjonowania organizmu w takich sytuacjach, jak
          zmiana stref czasowych lub praca na nocnej zmianie.
          Wydaje się, że jednym z warunków zachowania zdrowia jest zapewnienie wysokiego
          poziomu serotoniny w ciągu dnia a melatoniny w nocy. W tym celu należy zadbać o
          wystarczającą ekspozycję na światło słoneczne. Przeciętnie wystarczy godzina
          przebywania poza zamkniętymi pomieszczeniami, godzina przeznaczona na sport,
          spacer lub nawet na wypoczynek albo spożycie posiłku na balkonie lub w
          ogrodzie. Wcale nie chodzi o intensywne opalanie się. Jak wiadomo nadmiar
          szkodliwego promieniowania ultrafioletowego przyspiesza starzenie się skóry i
          nawet bywa niebezpieczny wywołując jej nowotwory. Warto też zadbać o
          dostateczne naświetlenie pomieszczeń, w których przebywamy w dzień.
          Natomiast w nocy potrzebna jest nam ciemność warunkująca produkcję melatoniny.
          Ograniczmy więc ilość światła w nocy, śpijmy dłużej, używajmy ciemnych, grubych
          zasłon, wstając – nie zapalajmy światła lub ograniczmy się do bardzo słabej
          nocnej lampki. Wydzielanie melatoniny przez szyszynkę może ulec zahamowaniu
          przez nawet krótką ekspozycję na silne światło.
          Melatonina jako lek wspomagający sen jest dostępna w aptekach i sprzedawana bez
          recepty lekarskiej. Należy ją zażywać na godzinę przed porą zaśnięcia.
          Najczęściej stosuje się raz dziennie 1 tabletkę 3 mg lub 5 mg. Szczegółowe
          informacje o melatoninie mogą Państwo znaleźć w książce Leki. Encyklopedia
          popularna, którą wszystkim gorąco polecamy.
          • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:47
            4 DOPAMINA
            Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, czyli związkiem, który pomaga w transmisji
            impulsów pomiędzy komórkami nerwowymi. Właściwy poziom dopaminy jest jednym z
            czynników warunkujących nasze zdrowie fizyczne i psychiczne. Jest ona
            odpowiedzialna za napęd ruchowy, koordynację ruchów oraz napięcie mięśni,
            odgrywa też ważną rolę w procesach emocjonalnych i uczenia się. Wykryto związek
            pomiędzy wydzielaniem dopaminy a pobudzeniem ośrodka nagradzania w mózgu,
            odpowiedzialnego za uczucie przyjemności. Okazuje się że alkohol i takie
            narkotyki jak morfina i kokaina wywołują uczucie przyjemności przez pobudzanie
            wydzielania dopaminy. Niedobór dopaminy jest jedną z przyczyn choroby
            Parkinsona, nadmiar zaś – niektórych chorób psychicznych, takich jak
            schizofrenia. Istotą działania wielu leków przeciwpsychotycznych stosowanych w
            schizofrenii jest podstawienie cząsteczek udających dopaminę (np. pochodnych
            fenotiazyny) zamiast niej samej.
            Dopamina podawana dożylnie zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego, objętość
            pompowanej krwi, podwyższa ciśnienie, poprawia przepływ krwi przez naczynia
            wieńcowe. przyspiesza akcję serca. W czystej postaci stosowana bywa w doraźnym
            leczeniu wstrząsów organizmu różnego pochodzenia. W organizmie jest szybko
            rozkładana przez enzymy (tzw. MAO i COMT). Dlatego w przypadku choroby
            Parkinsona, której przyczyną jest obumieranie w mózgu komórek produkujących
            dopaminę, objawiającej się m. in. sztywnością mięśni, niezbornością ruchów,
            drżeniami, sposobem ulżenia pacjentom jest podawanie związku o nazwie lewodopa
            (polskie leki Pardopa, Poldomet), który w mózgu jest przekształcany w dopaminę.
            Z kolei leki takie jak Amantix lub Viregyt K zwiększają uwalnianie dopaminy z
            nieuszkodzonych komórek nerwowych. Innym sposobem uzupełniania braków tego
            neuroprzekaźnika jest spowolnienie naturalnego procesu rozpadu dopaminy
            powodowanego działaniem enzymu MAO przez podanie tzw. inhibitorów MAO (np.
            Segan, Selerin, Selgin, Selgres). Czwarta grupa leków przeciw chorobie
            Parkinsona to tzw. agoniści dopaminy (np. Bromergon, Bromocom, Ergolaktyna).
            Zastępują one brakującą dopaminę, spełniając jej funkcję przekaźnika sygnałów
            nerwowych.
            • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:48
              5 ADRENALINA I NORADRENALINA
              Adrenalina jest neuroprzekaźnikiem odpowiedzialnym za transmisję impulsów
              pomiędzy komórkami nerwowymi i równocześnie hormonem, często zwanym „hormonem
              strachu, walki i ucieczki. Produkowana jest głównie przez komórki nerwowe kory
              nadnerczy i komórki autonomicznego układu nerwowego działającego niezależnie od
              naszej woli. W sytuacjach stresowych, przy wystąpieniu bodźca zarówno
              fizycznego jak i natury psychicznej a także przy zbyt niskim poziomie cukru
              (glukozy) w organizmie zostaje szybko uwolniona do krwi. Powoduje szybkie
              zwiększenie stężenia glukozy we krwi, działa przeciwstawnie do insuliny. To
              właśnie dzięki dodatkowej dawce glukozy gotowej do spalenia przez komórki
              mięśni organizm jest gotów do walki lub ucieczki.
              Adrenalina powoduje skurcz naczyń krwionośnych i podniesienie ciśnienia
              tętniczego. Przyspiesza czynność serca i zwiększa przepływ krwi. Obniża
              napięcie mięśni gładkich działając rozszerzająco m.in. na oskrzela; przyspiesza
              oddychanie. Nie działa podana doustnie, najskuteczniejsze jest podanie dożylne.
              Stosuje się ją głównie do leczenia ataków astmy, przy wstrząsie anafilaktycznym
              (czyli bardzo silnej alergicznej reakcji wielu układów organizmu) i przy
              zatrzymaniu czynności serca. W organizmie jest szybko rozkładana przez enzymy
              (tzw. MAO i COMT).
              Innym, bardzo podobnym do adrenaliny pod względem budowy chemicznej i działania
              neuroprzekaźnikiem i hormonem jest noradrenalina. Powoduje ona wzrost ciśnienia
              skurczowo-rozkurczowego, zwalnia czynność serca, zmniejsza ukrwienie mięśni i
              narządów wewnętrznych, hamuje ponadto skurcze mięśni gładkich przewodu
              pokarmowego, dróg oddechowych oraz dróg moczowych. Stosowana bywa w ciężkich
              stanach niewydolności krążenia, we wstrząsie w przebiegu zawału mięśnia
              sercowego, wstrząsach pourazowych i anafilaktycznych.
              Adrenalina i noradrenalina przewodzą bodźce głównie między komórkami
              autonomicznego układu nerwowego, działającego poza naszą świadomością, a który
              unerwia mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, płuca, nerki, serce i naczynia
              krwionośne, narządy rozrodcze, skórę oraz liczne gruczoły. Ponieważ układ ten
              steruje ich pracą, zaburzenia w przepływie impulsów nerwowych mogą dawać liczne
              objawy chorobowe. Opracowano szereg leków działających na przewodnictwo
              adrenalinowe (tzw. przekaźnictwo adrenergiczne), stosowanych najczęściej przy
              leczeniu nadciśnienia, chorób serca i astmy.
              • venus22 Re: .. na temat serotoniny.. 08.02.06, 21:50
                6 ACETYLOCHOLINA
                Jednym z najczęściej spotykanych neuroprzekaźników przewodzących bodźce poprzez
                połączenia między komórkami nerwowymi jest acetylocholina. Produkowana jest
                zarówno w centralnym układzie nerwowym (mózg i rdzeń nerwowy) jak i układzie
                autonomicznym (tak jak omawiane wcześniej adrenalina i noradrenalina) oraz
                przez komórki nerwowe przesyłające bezpośrednio impulsy do mięśni.
                Acetylocholina jest bardzo szybko rozkładana przez enzym zwany w skrócie AChE.
                Jest to jedyny mechanizm unieczynniania acetylocholiny. Leki takie jak
                Brostagin, Mestinon, Polstigminum, Physostigminum salicilicum opóźniając
                działanie tego enzymu powodują zwiększenie poziomu acetylocholiny gotowej do
                przewodzenia impulsów nerwowych. Preparaty te bywają stosowane przy leczeniu
                miastenii, przewlekłej choroby charakteryzującej się występowaniem łatwego i
                szybkiego zmęczenia i osłabienia mięśni szkieletowych. Jej przyczyną jest
                wadliwe przechodzenie pobudzenia z nerwu na mięśnie spowodowane zwróceniem się
                sił własnej odporności na receptory neuroprzekaźników.
                Acetylocholina między innymi powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, obniża
                ciśnienie krwi, zwalnia bicie i siłę skurczu serca, powoduje skurcz mięśni
                oskrzeli, jelit i pęcherza moczowego. W czystej postaci nie ma obecnie
                zastosowania leczniczego ze względu na wielokierunkowe, toksyczne i bardzo
                krótkie działanie. Jako leki stosowane bywają jedynie jej pochodne.
                Choroba Alzheimera objawiająca się stopniowo nasilającymi się zaburzeniami
                pamięci i orientacji, otępieniem i niekiedy drgawkami wiąże się między innymi z
                ubytkiem komórek nerwowych kory mózgu i obniżeniem przekaźnictwa impulsów za
                pomocą acetylocholiny (a także dopaminy i serotoniny). Na razie brak jest
                skutecznych lekarstw na tę chorobę, dotykającą od 5 do 10% wszystkich ludzi.
                Natomiast preparaty atropiny, blokujące przewodzenie acetylocholinowe między
                komórkami nerwowymi, wpływając na działanie autonomicznego układu nerwowego
                działają silnie rozkurczowo. Leki z tej grupy znalazły zastosowanie w
                okulistyce do rozszerzania źrenicy oka przy wielu badaniach a także przy
                terapii stanów skurczowych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych,
                kolce jelitowej, nerkowej i żółciowej oraz bólów głowy na tle ..



                xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
                niestety ale widze ze cos ten link nie jest calkiem do konca..

                Venus
                • donjuan Re: .. na temat serotoniny.. 09.02.06, 17:09
                  Oh Venus ! Dzieki za te informacje . Jestes jak zawsze nieoceniona !
                  • mcbeal28 Re: .. na temat serotoniny.. 09.02.06, 18:06
                    ja tez bardzo diękuję zaraz to drukuje....od dawna zastanawiałam się na tamat
                    serotoniny...jednu neurolodzy zapisują divascan, który jest lekiem przeciw
                    serotoninowym,a inni leki przeciwdepresyjne, które w wiekszości podwyższają
                    poziom serotoniny....zaraz drukuje i czytam jeszcze raz;-)
Pełna wersja