randybvain
28.04.04, 03:52
Wielokrotnie przywołuje się tu na forum i w innych miejscach fakt
tysiącletniego konfliktu pomiędzy Polakami a Niemcami. Wspomina się o bitwie
pod Cedynią i Chrobrowskim zajęciu Milska i Łużyc, a nawet o żelaznych
słupach. Jednak czy naprawdę u zarania państwa polskiego Polacy byli w
konflikcie z Niemcami?
Mieszko był uważany za przyjaciela cesarza. Zaczynał od rozszerzania granic
swego państwa i wojny z potęgą Wolinu. Walczył z saskim Wichmanem i
Wieletami. Bitwa pod Cedynią była konfliktem z Hodonem z Marchii,
najprawdopodobniej współpracującym z Wolinianami i Wieletami. Po ataku
słowiańskim na Hobolin i Hamburg Mieszko żeni się z córką Teodoryka z Marchii
Północnej. Czy nie oznacza to, że wcześniej stał po stronie Teodoryka i
walczył z Wieletami? Cały czas uwaga Mieszka ciągnie się ku Pomorzu i dopiero
pod koniec swego życia atakuje Kraj Wiślan i przyłącza go do swego państwa.
Po nim następuje Chrobry, bedący w dzieciństwie zakładnikiem u cesarza, a
teraz współpracujący z Ottonem III. Kroniki zachodnie wspominaja, że Bolesław
odprowadzał Ottona po zjeździe gnieźnieńskim aż do Akwizgranu, gdzie w nocy
został otwarty grób Karola Wielkiego i podobno Chrobry dostał jego tron
(aczkolwiek to tylko legenda). Diadem i włócznia św. Maurycego były jednak
jak najbardziej realne. Dopiero od Henryka II zaczyna się ekspansja Chrobrego
na zachód, zajęcie Łużyc i Milska, potem Praga i Kijów. Chrobry zresztą
zachowywał się trochę tak jakby rzeczywiście domysł o ustanowieniu go
następcą Ottona był słuszny. Jednak jego potomkowie zawsze w jakiś sposób
dążyli do Zachodu i Niemiec. Żony Piastów były często germańskie, a ich córki
wychodziły za różnych Henryków i Konradów. Dzieciom nadawali imiona takie
jak: Lambert, Herman, Henryk, Konrad, Odo, Adelajda, Regelinda, Rycheza.
Czy zatem rzeczywiście Niemcy i Polacy są od wieków wrogami?