Zwyczaje firmowe

[hellish.monster]

To znaczy mówienie sobie per Ty.

Czy muszę się na to godzić? W sensie czy muszę do kogoś zwracać się po imieniu, skoro mi zaproponowano? Ja nie chcę. Ta osoba niech se mówi do mnie po imieniu, ja nie będę. Zostanę przy "panie dyrektorze" [ale to taki nowoczesny dyrektor, co to z całą firmą jest po imieniu. będę się wyróżniać... ]

[user0001]

Jeśli w całej firmie jest taki zwyczaj to wydaj mi się, że musisz.

Ja przechodziłem z obsługi firmy w której był zwyczaj mówienia per Pan/Pani, do
obsługi firmy w której wszyscy mówili sobie po imieniu, na początku często
wyskakiwało mi "Pani" przed imieniem. Od kadrowej i głównej (obie starsze ode
mnie tylko o kilka lat) dostawałem ochrzan, że staro się z tym czują

[hellish.monster]

e tam. ja to nic nie muszę
źle się czuję mówiąc po imieniu do faceta, który mógłby być moim ojcem, a poza tym do osoby, która jest bardzo bardzo ważna w firmie. Nie i ch...

[robert.83]

U mnie wszyscy są po imieniu. I to odpowiada relacjom i sposobowi pracy (akurat
w tej firmie).

[kawamija]

moim zdaniem to dosyc głupawe jak słysze gdy ktos krzyczy Wojtus na
korytarzu na mojego szefa.........mnie się to nie podoba...myslę, że
praca to praca, jesli ktoś jest szefem to najlepiej go nazywać
zgodnie z zajmowaną pozycją........a tzw kumpelstwo da sie spokojnie
wyrazić w zachowaniu w stosunku do pracownika, dbaniu o niego a nie
w sztucznym mówieniu sobie po imieniu lub co sie czasem u mnie
zdarza używając zdrobnienia imienia ....


*****************
"gdybyś był a nie bywał
gdybyś miał a nie miewał"
*****************

[d3144]

Nie nie musisz.
Sam osobiście stosuję trochę intuicji na bazie własnych doświadczeń. Do
współpracowników domyślnie jest zwrot per Pan/Pani + imię a w przypadku wyższego
szczebla per Panie dyrektorze. Ewentualnie gdy jest to kierownik działu to może
być Pan/Pani + imię.
A teraz parę modyfikacji w zależności od zasad firmy.
W obrębie bliskich współpracowników (+ inni bliscy współpracownicy) w dziale
łącznie z jego kierownikiem można używać samego imienia ale bez zdrobnień.
Przy zwrocie do dyrektora nie będącego bezpośrednim przełożonym (jeśli jest
przełożonym to też nie) nie wypada publicznie zwrócić się po imieniu.
W większym gronie Panie dyrektorze, w mniejszym np. bliscy współpracownicy +
dyrektor można Pan/Pani + imię.
W rozmowie bezpośredniej bez osób postronnych można użyć imienia tyle, że
dyrektor musi to zaproponować.
Wykluczone jest jakiekolwiek "darcie" się na korytarzu po imieniu.
Dodatkowo dochodzi kwestia wieku i płci. W przypadku zwrotu do kobiety lub osoby
starszej wiekiem wypada użyć zwrotu Pan/Pani. I gdy osoba zaproponuje przejście
na samo imię. Ale z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to dyrekcji (poza rozmową na
osobności).
Jeszcze mógłbym dopisywać warianty.

Na początku lepiej używać bardziej formalnych zwrotów i np proponować przejście
na mniej formalne. Czasami przejście na "ty" może nastąpić automatycznie (i
znowu nie dotyczy to przełożonych i kobiet).
Kobiecie nie zawsze wypada pierwszej proponować przejście na "ty" chyba, że jest
przełożoną.
Nie każdemu może pasować zwracanie się po imieniu. Polityka firmy nie może tego
narzucać (chociaż są firmy, które próbują narzucać tzw. bardziej rodzinną
atmosferę).

Chyba da się to jakoś przeczytać. Pokręcone ale mam nadzieję, że czytelne.

[d3144]

Kurcze dużo tego nasmarowałem. Chyba powoli zboczenie zawodowe zaczyna się
pojawiać.

[robert.83]

A ja powiem, że nie ma reguły. Opisałeś zasady obowiązujące w naszym kręgu
kulturowym, zgodne z polskim wychowaniem.

Niestety firmy stosują różne kody, często zamerykanizowane. Jeśli w firmie
starszy stażem pracownik mówi, że mówimy sobie wszyscy po imieniu to... mówimy
sobie wszyscy po imieniu. Można się z tym nie zgadzać lub walczyć, ale osobiście
nie widzę sensu na dłuższą metę z staniu okoniem. Co możnaby osiągnąć poza
staniem się legendarnym kontestatorem?

W firmach zarówno kod językowy jak i sposób pracy może być różny. Ważne, żeby
był spójny i nie dezorientował. Nie ma złotych reguł.

Przenoszenie zasad między firmami amerykańskimi a japońskimi (zgodnie z książką
lub ściągawką na dłoni) skończy się źle.

U mnie od samej góry do dołu wszyscy są per Ty, odzywka per "Pan" jest
praktycznie oznaką wrogości i manifestowania dystansu. Więcej! Darcie japy przez
korytarz w sytuacjach podbramkowych lub śmiesznych się zdarza. Zdrobnienia się
zdarzają we wszystkie możliwe strony...

I cóż... jeśli ktoś się z tym czuje źle - powinien się rozejrzeć za czymś dla
siebie lepszym.

[d3144]

Tak, chodziło mi o zasady w warunkach polskich. Bardziej na początku pracy niż
później.
Zresztą co ja będę się rozpisywał, potrzeba sporo intuicji (przynajmniej na
początku).

[piorex12]

Ja wole niestety mowic per pan

[magl-owa]

U mnie sprawa jest dosc jasna: pani prezes, pan prezes; delegacje:
Herr/Frau + nazwisko;
reszta po imieniu bo jesteśmy wszyscy prawie w jednym wieku +-5 lat.

[fuks0]

Godzić się nie musisz, natomiast musisz sobie zdać sprawę, że będzie to niemile
widziane i prawdę mówiąc nie widzę jakiegokolwiek sensu, by stawać okoniem.

Pracowałem już w kilku firmach (mimo relatywnie niedużego doświadczenia
zawodowego) i w każdej współpracownicy zwracali się do siebie po imieniu/na ty.
W 1-2 z nich, do osób znacznie starszych niektórzy dodawali jeszcze Pan/Pani.

[z.a.w.s.z.e.s.a.m]

To tak, żebyś poczuła, że jesteś częścią wspólnoty. Do tego dochodzą wyjścia na pifko, wyjazdy integracyjne, karnet na siłownie i na basen, obiady z szefem. Integrujesz się i utożsamiasz się z grupą, z którą pracujesz, coraz ciężej pracujesz.

Tęgie głowy w HR nie dostają kasy wyłącznie za rekrutację i naliczanie płac. Oczywiście w pakiecie są jeszcze indywidualne plany rozwoju, ocena co pół roku i impreza świąteczna dla całej firmy. W pewnym momencie zaczyna brakować Ci już wspólnych tematów z ludźmi spoza firmy.

Myślę, że okoniem stawiać nie warto... ale zachować dystans do wszystkiego jak najbardziej. Niewidoczny dystans, szkoda tracić możliwości rozwoju i awansu, mimo wszystko.