Gość: Kir
IP: *.lubsza.sdi.tpnet.pl
16.08.04, 22:57
Tym razem przedstawię nie swój tekst , lecz fachowy referat S.Kluczyńskiej na
tematy tak głośne ostatnio.Wiele jest w mediach wyrażanych negatywnych opinii
na temat pedofilii ale widoczny jest również brak konkretnych wiadomości
i efektywnych działań zmierzających do jej zwalczania.Przede wszystkim razi
w oczy brak informacji gdzie osoby pokrzywdzone mogą szukać pomocy,ale także
jak postępować z takimi osobami.Internet również kuleje pod tym względem bo
taki "laik-wyszukiwarkowy" jak ja miał z tym poważne problemy.Może ten
referat w jakimś stopniu uzupełni te luki, w każdym bądź razie nie
zaszkodzi.Sprawcami się nie zajmuję bo od tego jest niezawisły sąd
a pozytywną opinię o czynach pedofilów może mieć tylko zboczeniec.
NIEBIESKA LINIA 3/20/2002
Przemoc seksualna wobec dzieci
Sylwia Kluczyńska
Istnieje wiele definicji przemocy seksualnej wobec dzieci, które nie zawsze
są zgodne ze sobą. W literaturze przedmiotu obok "przemocy seksualnej wobec
dzieci" stosuje się zamiennie takie terminy, jak: "wykorzystywanie
seksualne", "krzywdzenie seksualne", "molestowanie seksualne", czy
też "nadużycie seksualne". Światowa Organizacja Zdrowia proponuje używanie
terminu "przemoc seksualna", przez którą rozumie się wykorzystywanie dzieci
dla uzyskiwania przyjemności seksualnej przez osoby dorosłe.
Różne aspekty przemocy seksualnej łączy w sposób wyczerpujący definicja
proponowana przez Standing Committe on Sexually Abused Children; zgodnie
z nią za dziecko wykorzystane seksualnie można uznać każdą jednostkę w wieku
bezwzględnej ochrony (wiek ten określa prawo), którą osoba dojrzała
seksualnie naraża na jakąkolwiek aktywność natury seksualnej, w celu
seksualnego zaspokojenia. Należy podkreślić, że seksualna aktywność pomiędzy
dorosłym a dzieckiem traktowana jest zawsze jako nadużycie.
Co to jest pedofilia?
Za pedofilię uznaje się każde zachowanie osoby dorosłej wobec dziecka,
które służy podnieceniu i zaspokojeniu własnych potrzeb seksualnych. Ważna
jest tutaj motywacja podejmowanego działania, a nie tylko samo zachowanie
(np. głaskanie, całowanie, oglądanie ciała małego dziecka przez rodziców,
podyktowane troską, opiekuńczością, miłością - nie ma nic wspólnego
z podofilią!).
Czyn pedofilny nie jest równoznaczny z pedofilią. Najprościej można
zdefiniować pedofilię jako podejmowanie aktywności seksualnej z dziećmi lub
fantazjowanie o tej aktywności przez osobę dorosłą jako stale preferowany lub
wyłączny sposób osiągnięcia podniecenia seksualnego i orgazmu. Czynów
pedofilnych mogą dokonywać nie tylko pedofile, ale również osoby, które
podejmują kontakty seksualne z dziećmi, gdyż mają trudność (z różnych
powodów) w nawiązaniu kontaktów seksualnych z osobami dorosłymi.
Dziecko w tym przypadku jest bardziej dostępnym, łatwiejszym w pozyskaniu
partnerem seksualnym niż osoba dorosła, choć nie jest najbardziej pożądanym
erotycznie obiektem. U osób, które podejmują zastępcze, sytuacyjne czyny
pedofilne, rozpoznaje się między innymi: psychozy, zaburzenia osobowości,
otępienie starcze, zmiany organiczne.
Kazirodztwo
Jest to współżycie seksualne między spokrewnionymi osobami. Stopień
pokrewieństwa określają normy prawne. Szczególną formą kazirodztwa są
zachowania seksualne osób dorosłych, głównie ojców, w stosunku do własnych
bądź przysposobionych dzieci. Kazirodztwo wobec dziecka zalicza się do czynów
pedofilnych. Z badań wynika, że - ze względu na więź pokrewieństwa -
konsekwencje kazirodztwa są dla ofiary o wiele bardziej dotkliwe niż
w wypadku innych czynów o tym charakterze. Zależność dziecka od rodziców
sprawia, że ma ono utrudnioną możliwość obrony, ucieczki, czy też separacji
od sprawcy. Tenże, posiadając władzę rodzicielską, dysponuje większą swobodą
działania i ma stały i nieograniczony dostęp do swojej ofiary.
Wykorzystywanie seksualnie dziecka w rodzinie zazwyczaj powtarza się w sposób
systematyczny przez dłuższy czas, rzadziej ma charakter epizodyczny.
Ingerencja osób trzecich działających w obronie dziecka jest utrudniona.
Dziecko zazwyczaj zmuszone jest do uruchomienia długotrwałych strategii
zaradczych, pozwalających na pozostanie w rodzinie, która jest zarówno
źródłem patologii, jak i oparcia.
Rodzaje przemocy seksualnej
Istnieje wiele typologii przemocy seksualnej wobec dzieci; najczęściej
badacze wyróżniają następujące jej rodzaje:
1. Bez kontaktu fizycznego
Rozmowy o treści seksualnej
Sprawca wyraża wprost swoje pragnienia seksualne wobec dziecka (np.
Popatrz na mojego siusiaka, pokaż mi to, co masz pod majteczkami), wyraża
opinie na temat atrakcyjności erotycznej dziecka lub własnej (Masz ładną
pupę, chcę ją lepiej obejrzeć, masz piękne cycuszki, chcę je pocałować itp.)
albo opowiada dziecku o swojej aktywności seksualnej z innymi osobami.
Ekspozycja anatomii i czynności seksualnej
Sprawca pokazuje dziecku swoje intymne części ciała, może też masturbować
się w jego obecności.
Podglądactwo
Dziecko jest podglądane w czasie kąpieli, czynności fizjologicznych;
towarzyszy temu podniecenie i masturbacja sprawcy. 2. Kontakty seksualne
polegające na pobudzaniu intymnych części ciała
Dotykanie ciała dziecka
Całowanie intymnych części jego ciała
Ocieractwo
Pobudzanie ręczne narządów płciowych dziecka
3. Kontakty oralno-genitalne
4. Stosunki udowe
5. Penetracja seksualna (oralno-genitalna)
6. Komercyjne seksualne wykorzystywanie dzieci (np. dziecięca pornografia czy
prostytucja)
7. Seksualne wykorzystywanie dzieci powiązane z innymi formami przemocy (np.
dewiacyjne formy przemocy seksualnej)
Jak rozpoznać przemoc seksualną wobec dzieci?
Objawy somatyczne
Najczęściej mają charakter pośredni. Należą do nich:
Ciąża
Choroby weneryczne
Wirus HIV
Infekcje dróg moczowo-płciowych
Urazy zewnętrznych narządów płciowych
Urazy odbytu, pochwy
Przerwanie błony dziewiczej
Krwawienie z narządów rodnych
Ból przy oddawaniu moczu czy kału, krwawe stolce
Infekcje jamy ustnej Wymienione objawy (oprócz ciąży, choroby wenerycznej)
wyłącznie sugerują, iż są konsekwencją nadużycia seksualnego. Mogą one
powstać z innych powodów. Same w sobie mają niewielką wartość diagnostyczną,
ale stanowią ważny element rozpoznania wykorzystania seksualnego,
w powiązaniu ze stwierdzonymi objawami psychologicznymi i behawioralnymi.
Objawy psychologiczne i behawioralne
Nadmierna erotyzacja dziecka: prowokacyjne i uwodzicielskie zachowania
seksualne, erotyczne rysunki lub zabawy, agresja seksualna wobec rówieśników,
wczesna lub nasilona masturbacja dziecięca, nieadekwatna do fazy rozwoju
psychoseksualnego, nieadekwatny do poziomu rozwoju dziecka język dotyczący
sfery seksualnej
Obniżony nastrój
Lęk, niepokój (dziecko może bać się iść do szkoły, boi się kontaktów
z ludźmi, boi się spać samo itd.)
Poczucie winy, niska samoocena
Myśli samobójcze
Koszmary
Lęki nocne
Nadpobudliwość psychoruchowa
Trudności w koncentracji uwagi
Wtórne moczenie nocne
Zachowania regresywne (np. powrót do ssania palca czy smoczka)
Picie alkoholu, narkotyzowanie się
Prostytucja
Zaburzenia łaknienia - anoreksja, bulimia
Problemy szkolne, złe relacje z rówieśnikami
Dolegliwości psychosomatyczne: bóle brzucha, głowy, nudności, wymioty.
Większość z tych zachowań może mieć związek z innymi problemami dziecka, choć
na pewno zawsze trzeba je poważnie rozważyć pod kątem nadużycia seksualnego.
Klasyfikacja objawów przemocy seksualnej (według Frances Sink)
I poziom
Bezpośrednia komunikacja Dziecko mówi o swoich przeżyciach, potrafi to
pokazać na sobie; może pokazać np. siniaki na ciele, plamę nasienia
II poziom
Komunikaty pośrednie Przeżywa lęk, napięcie, podejmuje zabawy o treści
erotycznej itp.
III poziom
Ostre urazowe objawy Cierpi na zaburzenia snu, moczenie nocne, zaburzenie
łaknienia, płaczliwość, p