_________Przed Komisję, w celu złożenia zeznań

01.06.07, 12:52
wezwani zostali m.in. Józef Oleksy, Bogdan Pęk, Hanna Gronkiewicz-Waltz,
Marek Borowski, Grzegorz Kołodko, Janusz Lewandowski.

Było nie popełniać błędu po błędzie osłabiając państwo
pod dyktando KŁAMSTW neo-liberałów przez pompowanie giełdy, zachęcanie do
ograbiania małych i słabych inwestorów i promowanie polityką nadzoru bankowego
kapitału krótkoterminowego kosztem społeczeństwa, wzmacnianie kursu,
bezwzględne schlebianie żadaniom wielkiego kapitału ponadnarodowego,
uleganie presji na szybką prywatyzację za bezcen itp.

Czy Kołodko też jest durniem jak laik #?

Zobaczymy co dalej...
obowiążkiem regulatora ale poczekać z prywatyzacjami
balon pęknie

    • hasz0 Jestem transmitowany?a niech ludzie poznają prawdę 01.06.07, 12:56
      nie wiedziałem, że ludzie to oglądają...
    • jaceq Re: _________Przed Komisję, w celu złożenia zezna 02.06.07, 14:23
      > wezwani zostali m.in. (...) Bogdan Pęk...

      Zwłaszcza ten Pęk. Z wyglądem (wzrok, suknia) jak z Wieszcza "pójdźcie o
      dziatki, pójdźcie na wzgórek..." on nie powinien w ogóle sprzed komisyj odchodzić.
      • hasz0 __________________Pęk jest ok ale nie wie że... 02.06.07, 16:28
        uścisk powinien być zdecydowany ale niezbyt długi, podczas którego należy
        utrzymywać kontakt wzrokowy ze swoim rozmówcą, należy stosować oszczędną
        mimikę; ludzie impulsywni powinni świadomie się hamować, nie stosować
        wystudiowanych gestów; które powinny być naturalne, zgodne z własną sobowością,
        tzw. „znak firmowy”, starać się mówić wolno, w trakcie wypowiedzi robić krótkie
        przerwy, na krześle najlepiej usiąść spokojnie i wygodnie, w pozycji lekko
        odchylonej do tyłu

        Ruchy i postawa ciała są dobrymi wskaźnikami pozycji (statusu) ludzi. Gdy dwie
        osoby spotykają się ze sobą, to bardziej rozluźnioną postawę przyjmuje zwykle
        ta osoba, która ma wyższy status społeczny. Może to objawić się np. w
        gestykulacji i ruchach rąk, pozie ciała. I tak, osoba swobodna, rozluźniona
        zazwyczaj wykonuje szerokie ruchy wspomagające wypowiadane treści, zazwyczaj
        także siada, nie stoi, przyjmując asymetryczną postawę ciała - zakłada nogę na
        nogę, wykonuje ruchy tułowia w przód i w tył, jeśli jest zainteresowana rozmową
        lub odwraca się tyłem albo bokiem, jeżeli chce wydłużyć dystans, czy zachować
        rezerwę.

        Przez pojęcie gestykulacji rozumiemy ruchy rąk, dłoni i palców, które udzielają
        nam dodatkowych informacji o naszym rozmówcy. „Gra rąk” rozpoczyna się już od
        momentu podania partnerowi ręki na przywitanie. Poprzez uścisk dłoni zarówno
        kandydat, jak i pracodawca dostarczają nawzajem informacji o sobie. Każdy z
        nich zwróci uwagę, czy był to mocny uścisk dłoni, czy jak ściśnięcie
        przysłowiowej „mokrej ścierki”.

        Gestykulacja jest nierozłącznym elementem każdej rozmowy i nie należy jej
        unikać. W wielu sytuacjach podkreśla ona ważność wypowiedzi. Człowiek
        pozostający w bezruchu wydaje się być nienaturalny i mało przyjazny.
        Równocześnie jednak wiadomo, że im człowiek jest bardziej zdenerwowany, tym
        gestykulacja jest bardziej wyrazista

        można oceniać z kim mamy do czynienia. I tak na przykład, ruchy rąk na poziomie
        klatki piersiowej, dynamiczne i szybkie to gestykulacja wojująca, która
        mówi: „czuję się zagrożony”, „przecież mam rację i nie kłóć się ze mną”. Tak
        gestykulującą osobę nie należy przekonywać do czegokolwiek, bowiem i tak nie
        dotrą do niej żadne argumenty. Natomiast jeśli podczas rozmowy partner nasila
        gestykulację przy omawianiu określonego tematu, można zastanowić się czy w ten
        sposób nie chce on przekazać dodatkowych argumentów. Znawcy mowy ciała
        wyróżnili jeszcze gestykulację okrągłą i ostrą. Gestykulacja okrągła (koliste
        ruchy) może znamionować osobę inteligentną, bystrą, ale powierzchowna. Stąd
        chociażby podczas negocjacji należy dokładnie przysłuchać się argumentacji
        osoby posługującej się tego typu gestykulacją, czy nie są one np. zbyt ogólne
        lub mętne.
        Ostra gestykulacja (ruchy usztywnione) jest specyficzna dla ludzi, którym jak
        twierdzi badacz trudno pójść na kompromis.
        Nie wszystkie jednak odruchy są niepożądane, bowiem rozwarta dłoń, skierowana w
        stronę partnera, bardzo podkreśla znaczenie wypowiadanych słów. Wymowa dłoni
        jest różna i zależna od sytuacji. Dłonie zaciśnięte mówią o nie przyjmowaniu
        czegoś, niechęci do nas lub agresji. Zaś zamknięte z wysuniętym palcem
        wskazującym lub trzymane w kieszeni z wystającym kciukiem do oznaka poczucia
        dominacji. Dłonie otwarte luźno układane na blacie z szeroko rozstawionymi
        palcami oznajmują otwarcie na osobę i jej propozycję. Zaplątanie rąk jest
        niestety sygnałem potrzeby dystansu, wycofania się i zamykania się na bodźce
        zewnętrzne. Jeżeli zatem ktoś idzie do szefa prosić o podwyżkę, a wychodzi
        widzi go siedzącego za biurkiem, z zaplecionymi rękoma, lub nerwowo
        spacerującego po pokoju i żywo gestykulującego, może mieć pewność, że nic z
        tego nie wyjdzie.
        Warto też wspomnieć o zachowywaniu odpowiedniej odległości wobec swojego
        rozmówcy. Każdy człowiek ma tzw. przestrzeń psychologiczną wokół siebie.
        Naruszenie owej przestrzeni powoduje uczucie dyskomfortu, a nawet agresję.

        Wyróżnia się cztery strefy dystansu:

        strefa publiczna - pow. 3,5 m, od rozmówcy , najczęściej przyjmuje się podczas
        wystąpień publicznych, czy zwracania się do grupy. to odległość jaka zachowana
        jest zwracając się do innych ludzi
        strefa społeczna - 1,5-3,5 m, zachowujemy ja w stosunku do nieznajomych osób;
        strefa osobista - 50-150 cm, taka odległość utrzymuje się podczas kontaktów
        społecznych i towarzyskich;
        strefa intymna - 15-50 cm obrazuje przychylne nastawienie do osoby, do sfery
        tej mają dostęp osoby tylko związane uczuciowo z rozmówca

        • hasz0 sztukę tę na zebraniach ZMS i PZPR nieroby i lenie 02.06.07, 16:34
          opanowali do perfekcji przez to, że czuli się ważniejsi od mądrzejszych,
          odważniejszych, uczciwszych, lepszych, pracowitszych i moralnych!
          Tak jak dłonie lenia sa gładkie a sparwcowane drżace, zniszczone i brzydkie
          to jak oiękny brak fałdów na korze mózgowej!
          Tak brak refleksji i doświadczenia wykorzystują pasożyty w naturze
          do zdobywania przewagi! Piekno niesłusznie kojarzy się z dobrem.
          Spotykając po raz pierwszy osobę, każdy z nas zwraca uwagę na jej wygląd,
          ubiór, sposób poruszania się, czy mówienia. Ta pierwotna ocena ekspresji
          niewerbalnej osoby stanowi jakby kontekst ułatwiający nam, bądź utrudniający
          nawiązanie właściwego porozumiewania się. Porozumiewamy się bez pomocy słów,
          czyli poprzez gesty, mimikę, dotyk, odległość (która zawsze budziła
          zainteresowanie badaczy). Starali się oni poznać, które komunikaty co
          oznaczają, a więc jakie ruchy zdradzają nasze myśli, intencję, uczucia,
          ustosunkowania się. Znajomość tych komunikatów w ostatnim czasie cieszy się
          dużym powodzeniem w świecie biznesu, czy marketingu. Żeby więc nie dać się
          oszukać, właściwie poprowadzić rozmowę, transakcję, umiejętność korzystania z
          komunikatów niewerbalnych jest wręcz niezbędna.


          Większość reakcji naszego ciała to reakcje spontaniczne. Bardzo często nie
          zdajemy sobie sprawy z sygnałów, które podświadomie wysyłamy, często są one
          naszą „drugą naturą” Jeśli zidentyfikujemy je i świadomie zastąpimy innym
          zachowaniem, wówczas przestaną psuć nasz image. Reakcje emocjonalne są
          odruchowe i dlatego znajdują odbicie w zachowaniu, gestach i sposobie bycia.
          Nie są one sterowane naszą wolą, ale możemy je niezauważalnie dla słuchacza
          korygować.


          Co mówią zatem poszczególne wskaźniki komunikacji niewerbalnej?


          Chód

          Już po sposobie przekraczania progu wnikliwy obserwator rozpozna pewne cechy
          osobowości przyszłego kandydata do pracy: wkracza swobodnie i energicznie, czy
          niepewnie i z wahaniem. Idzie szybko, konsekwentnie zmierzając do celu, czy
          powoli, niepewnie, ze świadomością, że zaraz zacznie się rozmowa. Aby sprawić
          wrażenie człowieka pewnego siebie należy wejść zdecydowanym krokiem, kierując
          wzrok na pracodawcę.


          Postawa

          Wchodząc na rozmowę należy trzymać się prosto, wzrok kierować prosto na
          rozmówcę. Nie wpatrywać się w niego uporczywie, ale utrzymywać 2-3 sekundowy
          kontakt wzrokowy. Nigdy nie należy przyjmować pozycji pokory, jak również
          pozycji aroganckiej, tzn. wyprostowanej, ale zbyt odchylonej do tyłu. Warto
          również zwrócić uwagę na sposób trzymania swoich dokumentów, nie należy trzymać
          ich zbyt kurczowo w dłoni.


          Sposób siedzenia

          Nie należy siadać na krawędzi krzesła, ale spróbować usiąść prosto, swobodnie
          wyczekująco. Poprzez sposób siedzenia również można okazać zainteresowanie i
          uwagę.


          Głos i jego brzmienie

          Osoby niepewne charakteryzują się nieśmiałym i drżącym głosem. Ich wypowiedzi
          są mało przekonujące. Z kolei, głos ludzi agresywnych jest zdenerwowany,
          podniesiony i brzmi ostro. Podczas rozmowy z pracodawcą należy panować nad
          swoim głosem, tak aby brzmiał on pewnie, zdecydowanie, wymownie i swobodnie.
          Efekt ten można osiągnąć mówiąc wolno oraz często stosując krótkie przerwy. Dla
          dobrego mówcy stosowanie pauz jest rodzajem instrumentu, którym posługuje się
          podczas rozmowy.


          Na płynność wypowiedzi wpływa też dobre merytoryczne przygotowanie kandydata do
          rozmowy. Sprawiają one wrażenie wypowiedzi wyraźnych i zdecydowanych. Czasami
          mówi się, że „brzmienie czyni muzykę”. Sposób wymawiania słów ma wpływ na
          słuchacza i na charakter przekazywanych mu sygnałów. Warto pamiętać, że
          brzmienie wypowiedzi może być czasami ważniejsze od jej zawartości.
          Przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej dobrze byłoby wcześniej zrobić
          trening i skontrolować brzmienie swojego głosu za pomocą na przykład
          magnetofonu.


          Twarz

          Na twarzy najwyraźniej uwidaczniają się ludzkie emocje i uczucia, takie jak:
          radość, uwaga, smutek, zaciekawienie i inne. Mimochodem zwracamy więc uwagę
          jaki wyraz twarzy ma nasz rozmówca. W potocznym obiegu używa się np.
          stwierdzenia „twarz pokerowa”, czyli nie wyrażająca jakichkolwiek uczuć, czy
          zainteresowania lub „twarz plastyczna” wskazująca na zainteresowanie oraz
          zaangażowanie w kontekście. Najbardziej wymowna częścią twarzy są jednak oczy.
          Jak głosi stare przysłowie „oczy to zwierciadło duszy”, dlatego też kontakt
          wzrokowy stanowi o charakterze wzajemnego stosunku między ludźmi. Osoby, które
          darzą się sympatią są skłonne do częstego spoglądania na siebie. Osoby, które
          się nie lubią, starają się na siebie nie patrzeć. Wpatrywanie się komuś w oczy
          budzi zagrożenie, a spuszczanie oczu ku dołowi nieśmiałość, chęć ukrycia czegoś
          oraz unikanie bliskiego kontaktu. Zaś unoszenie brwi świadczy niezadowoleniu
          lub wątpliwościach partnera rozmowy. Dość wymowne są także źrenice oka. Z
          przeprowadzonych eksperymentów wynika, że u osób, które są zainteresowane, bądź
          zaciekawione kimś/czymś źrenice rozszerzają się. Zaś u osób nie
          zainteresowanych źrenice nie zmieniają swojej objętości. Jako przykład może
          służyć zdarzenie - anegdota mająca miejsce w Chinach. Grupa biznesmenów
          amerykańskich pojechała do Chin prowadzić transakcję kupna-sprzedaży. Aby
          utargować jak największą cenę, trenowali przez dłuższy czas nową metodę
          zdobywania przewagi w negocjacjach - obserwację źrenic partnera. Gotowi na
          konfrontację i mając przekonanie o swojej wyższości z powodu posiadanej wiedzy
          na temat źrenic, umówili się na spotkanie. Okazało się jednak, że Chińczycy
          pokrzyżowali im plany, gdyż przyszli na spotkanie w ciemnych okularach. Mimo to
          transakcja się odbyła. Z jakim skutkiem dokładnie nie wiadomo.


          Mimika

          Przez pojęcie mimiki rozumiemy reakcje twarzy na odczucia wewnętrzne.
          Największe znaczenie mają:

          marszczenie czoła (zmarszczki pionowe, poziome),
          ruchy brwi,
          szerokość otwarcia oczu (zwężanie i rozszerzanie źrenic),
          usta (rozchylone, zamknięte, zaciśnięte wargi),
          trzymanie głowy.


          Aby rozmowa odniosła właściwy skutek należy wiedzieć, że:

          wywołanie wrażenia pewności siebie można spowodować poprzez utrzymywanie 2-3
          sekundowego kontaktu wzrokowego ze swoim rozmówcom;
          jeśli w rozmowie bierze udział kilka osób, od czasu do czasu należy spojrzeć na
          każdą z nich;
          poziome zmarszczki na czole i szeroko otwarte oczy są sygnałem niedowierzania,
          a nie uważnego stosunku do problemu; o koncentracji na problemie świadczą
          pionowe zmarszczki i zwężone oczy;
          do kontrolowania reakcji wypowiedzi można wykorzystać kontakt wzrokowy, np.
          pytające spojrzenie, potakiwanie głową itp., które mogą sprowokować słuchacza
          do odezwania się;
          „Kto nie potrafi się uśmiechać nie powinien otwierać sklepu” (zgodnie z
          twierdzeniem Chińczyków). Uśmiechając się od czasu do czasu, można stworzyć
          pozytywny klimat rozmowy.
          • hasz0 Pewnie percepujesz niełwasciwym kanałem Jacqu 02.06.07, 16:37
            Rozpoznanie dominującego kanału

            Wszyscy odbieramy świat za pomocą tych samych zmysłów, ale wiemy, że ludzie
            preferują różne kanały informacyjne. Aby nasza komunikacja przebiegała bez
            zakłóceń musimy znaleźć z rozmówcą wspólną płaszczyznę porozumienia.
            Powinniśmy odszyfrować dominujący kanał osoby, z którą rozmawiamy. Nie jest to
            łatwe i warto nad tym popracować, gdyż różnice w percepcji są często przyczyną
            konfliktów. Pomóc w zastosowaniu tej techniki może znajomość słów procesowych.
            Są wśród nas „słuchowcy”, „wzrokowcy”, „uczuciowcy”.

            Wzrokowiec: słowa: wizja, zamglony, pokazać, wyjaśnić, niewyraźny,
            skoncentrować, spojrzenie, perspektywa, ujawnić, iluzja, pomysł, kolorowy itp.

            zwroty: rozumiem co masz na myśli...,widzę o co chodzi..., patrząc z mojej
            strony..., wygląda to inaczej... itp.

            Słuchowiec: słowa: słuchać, mówić, dyskutować, głośno, zgadzać się, słyszalny,
            krzyczeć, dopowiedzieć, zakomunikować itp.

            zwroty: słyszałem, że..., zgoda jest dla mnie bardzo ważna..., chciałabym ci
            zakomunikować...itp.

            Czuciowiec: słowa: dotknąć, nacisnąć, zranić, pojąć, posługiwać się, ruch,
            napięcie, rozdrażniony, konkretny, miękki, nie do zniesienia itp.

            zwroty: czuję, że zmierzasz do..., wyczuwam twoje zdenerwowanie..., rozumiem co
            czujesz..., dotknęło mnie to co powiedziałeś...itp.

            Raport

            Jest on kolejną techniką porozumiewania. Stworzenie go wymaga znajomości
            sposobów skutecznej komunikacji, zebrania i wykorzystania całej posiadanej
            wiedzy globalnie. Raport to idealne zgranie z rozmówcą. Aby to zrobić trzeba:

            syntonii ciała polegającej na ułożeniu ciała w czasie rozmowy, tak by było
            lustrzanym odbiciem ciała rozmówcy,

            synchronizacji emocji, czyli empatii, osiągnięciu podobnego nastroju,
            wzajemnego zrozumienia przekazu werbalnego, wykorzystując klaryfikowanie,
            pytania otwarte,

            posługiwanie się tym samym kanałem zmysłowym, polegającym na rozpoznaniu kanału
            własnego oraz rozmówcy i zgranie ich.

            Zastosowanie tych technik pomoże nam w nawiązaniu rozmowy i umiejętnym jej
            podtrzymywaniu. Wykorzystując te techniki dialog, dla najbardziej nieśmiałych
            osób stanie się przyjemnością, pozwoli odkrywać innych ludzi i nawiązywać
            zupełnie niecodzienny kontakt.

            • rycho7 Jaki kanał byl wlasciwy z Paetzem? 02.06.07, 16:51
              hasz0 napisał:

              > Pewnie percepujesz niełwasciwym kanałem Jacqu

              Musisz poglebic katecheze.
        • rycho7 odleglosc wieksza od dlugosci 02.06.07, 16:48
          hasz0 napisał:

          > Wyróżnia się cztery strefy dystansu:
          >
          > strefa intymna - 15-...

          Dobry katolo-zart.
          • hasz0 Wiesz Rychu jak jąkała odegrał się na elokw.chamie 02.06.07, 17:12
            wysłuchawszy litanii ordynusich dowcipasów:
            - Ty taki... Ty owaki...

            Próbował: Ttttttty....rrrr.. Tttttttttttttttttty..

            Ale zrezygnowany przeszedł na - Ja..a ttttwardszeeeego.oo
            wyjmuję niiiiż ty wkłaaaadaaasz!
            • rycho7 Re: Jaki kanał byl wlasciwy z Paetzem? 02.06.07, 17:47
              hasz0 napisał:

              >Ale zrezygnowany przeszedł na - Ja..a ttttwardszeeeego.oo
              > wyjmuję niiiiż ty wkłaaaadaaasz!

              Aluzju ponial. Dobrze sie kryles dotychczas.
    • wikul Re: Przed Komisję, w celu złożenia zeznań 02.06.07, 21:15
      hasz0 napisał:

      > Czy Kołodko też jest durniem jak laik #?


      Aż tak to nie ale jest narcyzem i bufonem a wiec macie coś wspólnego ze sobą.
      Zwróć uwagę na jego adres www.
      www.tiger.edu.pl/kolodko/
      • hasz0 Jak to? Narcyz to bufon? 02.06.07, 21:35
        Kwaśniewski - "mały krętacz", Szmajdziński - "bufon", Olejniczak - "narcyz".
        Oleksy to roróznia! A Ty?
        Opisz semantycznie i pogrupuj synonimy:
        bubek
        buc
        bufon z łac. bufo 'ropucha'wł. buffonata 'błazeństwo' i buffo 'komiczny;
        komik operowy' buffone 'błazen;
        chwalipięta
        fanfaron
        megaloman
        mitoman

        narcyz - na pierwszy rzut oka mit o Narcyzie przestrzega nas przed przesadnym
        zachwytem nad własną osobą a jest on punktem wyjścia poza to, co powierzchowne.
        Każdy z nas ma w sobie coś z Narcyza — Dostrzegamy tylko odbicie twarzy maskę
        dla innych, która ie spada z twarzy nawet, gdy zgłębiamy samych siebie. Twarz
        Narcyza ukrywa to, co jest niewygodne: dręczące znaki zapytania, podważające
        pewność tezy. Mit ma więc drugie dno, niemal zaproszenie: zajrzyj w głąb
        siebie, przestań poznawać po pozorach, zmierz się z samym sobą.


        pyszałek
        samochwała
        ważniak
        zadufek
        zarozumialec

        Niech Cię ocenią!
Inne wątki na temat:
Pełna wersja