hasz0
25.03.08, 11:04
W celu ukrycia powyższego Eureko wprowadziła istotne zamieszanie w
trakcie postępowania arbitrażowego poprzez wymienne stosowanie pojęć
i określeń "Skarb Państwa" oraz "Rzeczpospolita Polska" w celu
wywołania wrażenia, że to Rzeczpospolita Polska była jego partnerem
w procesie negocjacji i wykonywania Umowy Sprzedaży Akcji oraz Umowy
Dodatkowej.
Zamieszanie, o którym mowa, jest nadal widoczne w całym uzasadnieniu
Trybunału i prawdopodobnie do pewnego stopnia przyczyniło się do
jego rozstrzygnięcia.
W istocie rzeczy Trybunał wielokrotnie wyraźnie określa
Rzeczpospolitą Polską jako kontrahenta Eureko w Umowie Sprzedaży
Akcji oraz Umowie Dodatkowej.
Przykłady takiego podejścia można odnaleźć w następujących
stwierdzeniach:
- "Trybunał uznaje, że na podstawie Pierwszej Umowy Dodatkowej
Rzeczpospolita Polska zaciągnęła zobowiązania" [pkt 157].
- "W Drugiej Umowie Dodatkowej Trybunał znajduje potwierdzenie
swojej niniejszej konkluzji, że Pierwsza Umowa Dodatkowa przyznawała
Eureko prawa nabyte w związku z przeprowadzeniem IPO oraz nakładała
w tym zakresie zobowiązania na Rzeczpospolitą Polską" [pkt 158].
- "Trybunał uznał, że zgodnie z jasno sformułowanymi postanowieniami
Pierwszej Umowy Dodatkowej, oświadczenie intencji RP w Umowie
Sprzedaży Akcji w zakresie przeprowadzenia IPO spółki PZU stało się
stanowczym i wiążącym zobowiązaniem Skarbu Państwa" [pkt 201].
- W pkt 512 Trybunał mówi o "bezwarunkowym zobowiązaniu
Rzeczypospolitej Polskiej wynikającym z Pierwszej Umowy Dodatkowej".
- "Oczywista decyzja Rzeczypospolitej Polskiej o odmowie
poszanowania i respektowania jej zobowiązań prawnych wynikających z
Umowy Sprzedaży Akcji oraz Pierwszej Umowy Dodatkowej" [pkt 225].
7.
Z powyższej analizy postanowień Umowy Dodatkowej mających istotne
znaczenie dla niniejszej sprawy wynika, że jedyną inwestycją
dokonaną przez Eureko w PZU były aktywa w formie akcji PZU nabytych
od Skarbu Państwa (20% akcji PZU) i BIG BG Inwestycje (10% akcji
PZU), przy czym ten ostatni podmiot nie był stroną Umowy Sprzedaży
Akcji.
Nieegzekwowalne prawa i oczekiwania wynikające z Umowy Sprzedaży
Akcji oraz Umowy Dodatkowej nie stanowią inwestycji - i to nawet w
najszerszym znaczeniu tego pojęcia - zarówno w prawie polskim, jak i
międzynarodowym.
Pomimo że mogą zostać powiązane z inwestycją dokonaną przez Eureko w
PZU, to jednak nie stanowią jej części. Odmienny pogląd przyjęty
przez Trybunał w tym zakresie jest bezpodstawny.
Trybunał wielokrotnie bezpodstawnie określa Rzeczpospolitą Polską
jako kontrahenta Eureko w Umowie Sprzedaży Akcji oraz Umowie
Dodatkowej.