rimbalzo
01.06.08, 10:00
Kto mieszka w Bawarii ten zna starania miasta Dachau o dbanie
szacunku dla miasta i powiatu.
Tolerancja i porozumienie mają pośredniczyć w Dachau jako miejsce
lekcji w obchodzeniu się z przeszłością. Bo miasto to , jeszcze
dzisiaj ponad 60 lat po wojnie ma negatywne konotacje i zagranicą
jest znane tylko ponieważ znajdował się tam KZ Dachau.
A jak to jest w takim miejscu jak Auschwitz i kto mieszka w
Auschwitz?
To pytanie postawili sobie w 2005 r dwaj studenci , politolog Johan
Robberecht naukowiec mediów i filmowiec Marian Ehret.
Powstał z tego zasługujący na uwagę , jednogodzinny film
dokumentarny pod tytułem "Die Auschwitz Dialoge" (Auschwitz’owskie
Dialogi).
Z kamerą i tłumaczką ruszyli w drogę by poznać życie w mieście
Auschwitz, dzisiaj Oświęcim .
Film składa się z 2.części . W pierwszej części śledzą polską wersję
i wypowiedzi polskich mieszkańców Oświęcimia. Młodzież skarży się ,
że to miejsce nie stwarza im żadnych perspektyw , jest wysokie
bezrobocie i duże problemy z alkoholem i narkotykami.
Co prawda są pewne inicjatywy dla impulsu wzrostu gospodarczego ,
ale plany władz miasta prawie zawsze kolidują z interesami muzeum i
miejscem pamięci byłego obozu śmierci.
Fabryka chemiczna "Dwory S.A.", której tereny są większe niż całe
miasto , podczas „komunizmu” dbała o pewien dobrobyt i Oświęcim
expandował z miasta liczącego 12.000 mieszkańców do dzisiaj 45.000 .
Miejscowy szpital , centrum kulturalne , szkoły i przedszkola były
inicjowane i zbudowane przez "Dwory" .
Jednakże tymczasem zanosi się na kryzys tego koncernu , który
przed kilkoma laty przemianował się z "Oswiecim S.A." na "Dwory
S.A.". Pod naciskiem zagranicy , jak mówią mieszkańcy Oświęcimia.
W Oświęcimiu jest się przekonanym , że to miasto jest sterowane z
New York, Warszawy i Tel Aviv , a więc przez Żydów i że , Żydzi
nie życzą mieszkańcom żadnej przyjemności ani dobrobytu.
Także gdy extremalne wypowiedzi , jak tej pijanej młodzieży która
krzyczy „ pozwólcie nam zwyczajnie ubić Żydów” nie są regułą ,
panuje w Oświęcimiu ukryty antysemityzm , który prawie zawsze jest
widoczny w rozmowie.
Doktryna ukuta podczas „komunizmu“ , Auschwitz jest polskim
miejscem pamięci w którym przede wszystkim ginęli Polacy , jeszcze
długo nie jest passe , tak że panuje dziwny konflikt pamięci między
polską a żydowską pamięcią Oświęcim .
W drugiej części twórcy filmu idą tą samą drogą i odwiedzają te same
miejsca jeszcze raz , tym razem jednakże z „żydowską“ perspektywą ,
jeżeli tak się chce.
Nagle wszystkie sprawy wyglądają zupełnie inaczej. Na przykład ta
historia o tym budynku , w którym miało być urządzone Disko , które
w związku z międzynarodowym protestem nie doszło do skutku .
Ten pustostojący dom jest przecież oddalony o 1 km od obozu ,
oburzają się mieszkańcy Oświęcimia.
A przecież w tym budynku pracowali tam przymusowi więźniowie i tam
umierali.
A te sławne "Dwory S.A." wypłynęły w 1945 r z ówczesnego Buna-
Fabrikkomplex "I.G. Farben" . Przynależny teren był obozem
pracy "Auschwitz III - Monowitz", który wybrany został przez "I.G.
Farben" z KZ Auschwitz z powodu „siły roboczej” .
Konflikty skumulowały się w styczniu 2005 podczas uroczystości
60.lecia wyzwolenia obozu.
Z okazji wejścia Czerwonej Armii do miasta ,zaproszeni zostali wtedy
oficjele przez władze miasta na uroczystości na żydowskim cmentarzu.
Oficjalna uroczystość odbyła się w obozie Birkenau , obok
izraelskiego prezydenta Mosche Kazaw’a przemawiał też Vladimir
Putin i ówczesny polski min. spr.zagr.
Bartoszewski zezwolił w wczesnych latach 1990 zbudować naprzeciw KZ
Auschwitz I supermarket , dla zorganizowania zaopatrzenia w żywność
turystów .
Pod międzynarodowym naciskiem odebrał to zezwolenie , co mogło
władze miasta wpędzić w bankructwo.
Od tego czasu Bartoszewski widziany jest tam jako intim-wróg i agent
rzekomego żydowskiego spisku.
Co pozostało ? mocno mdły niesmak i wyraźne pojęcie , że
antysemityzm który w Auschwitz wycisnął swoje mordercze piętno ,
będzie istniał zawsze , z i bez Żydów.
Ale jest tez zrozumienie dla tych ludzi w Oświęcimiu , przede
wszystkim dla młodzieży która widzi siebie w sytuacji bez wyjścia.
Jednakże przeważa troska o przyszłość pamięci i jej miejsc.
Die Auschwitz-Dialoge
Dokumentarfilm, 60 min
Regie (reżyseria) : Marian Ehret
Buch (scenariusz) : Marian Ehret & Johan Robberecht
Od lipca 2008 film ten jest w ofercie Münchener FWU Institut für
Film und Bild in Wissenschaft und Unterricht (inkl. Goethe-
Institute).
Kontakt : Telefon: 089/6497-444; Fax: 089/6497-240
--------------------
Quelle haGalil.com (wydanie 27.05.2008)
I love Israel and Dayan