Pasierb,pasierbica dorosłe.

[twojafantazja]

Takie moje małe przemyślenia (trochę przeczytałam wątków z tego forum).
Mam dwie dorosłe pasierbice.Dla macoch chyba układ w którym pasierb lub
pasierbica są już dorosłe to chyba najlepszy możliwy układ.
Nie trzeba zajmować się (jak kilkulatkiem),nie mają humorów, głupawek i okresu
buntu(jak nastolatki),nie ma już problemu alimentów,nie trzeba włóczyć się po
sądach w sprawie "widzeń", w większości przypadków mieszkają osobno.
A i czasem pomogą w różnych rzeczach ( w moim przypadku jest to opieka nad
naszym mieszkaniem i zwierzyńcem na czas wyjazdów wakacjowych).

[dyderko]

Hmmm... Sama dorosłość nie rozwiązuje wszystkiego, ułatwia ale nie
rozwiązuje. Bo te dorosłe dzieci mogłyby nie godzić się na Twoje
istnienie przy boku ich ojca (bywa tak), albo ich matka mogłaby
judzić je przeciwko Tobie i ich ojcu, co pewnie utrudniałoby
pomaganie Wam (w najlepszym wypadku).
Najlepszym możliwym układem jest sytuacja gdy rozwiedli się ludzie
dorośli, wtedy wiek dziecka jest okolicznością dodatkową.

A, taka mądra i obiektywna jestem że uważam jeszcze że nowi
partnerzy rodziców też dorośli być powinni... bo oni także mogą
dobrze namieszać.

[m-m-m]

Dorosły pasierb też bywa źródłem utrapienia, często rodzic majacy
poczucie winy z powodu rozwodu sprzed X lat cały czas jak automat
próbuje "wynagrodzić" te traumę dorosłemu dawno człowiekowi,
traktując go jak nastolatka, dając pieniądze, wyżywienie, dach nad
głową i w ogóle pędząc na każde jego zawołanie...

[yuka66]

Ja mam doroslych pasierbow i wcale nie jest to latwe - przynajmniej
nie dla mnie. Moj maz jest na kazde zawolanie corki. Jak potrzebuje
kogos, zeby zostac z jej dziecmi, to moj maz ma jedna i niezmienna
odpowiedz "z przyjemnoscia, z przyjemnoscia" bez sprawdzenia nawet w
kalendarzu czy nie mamy czegos zaplanowanego na ten dzien.

[chalsia]

> nie dla mnie. Moj maz jest na kazde zawolanie corki. Jak
potrzebuje
> kogos, zeby zostac z jej dziecmi, to moj maz ma jedna i niezmienna
> odpowiedz "z przyjemnoscia, z przyjemnoscia" bez sprawdzenia nawet
w
> kalendarzu czy nie mamy czegos zaplanowanego na ten dzien.

wiesz, większość dziadków/babć tak ma )))

[yuka66]

Pewnie tak, ale moj maz nie jest tylko dziadkiem, ale tez ojcem
naszej dziesiecioletniej corki, wiec wydaje mi sie, ze nie powinno
to byc tak oczywiste, ze rzuca wszystko i leci.

[luna67]

no co za ojciec jak mu blizsza "kurtka" od "koszuli" (kurtka: wnuki (1/4 genow),
koszula: wlasne dziecko (1/2 genow)))

Ja bym chyba rewolucje zrobila

[yuka66]

Nie, Luna, to nie o wnuki chodzi, on tylko starszej córce nie
potrafi niczego odmówić. Naszej wspólnej zresztą też nie. Denerwuje
mnie tylko to, że zgadza się, nie sprawdzając nawet czy nie mamy
czegoś innego w planach.

[reksia]

chalsia napisała:

> wiesz, większość dziadków/babć tak ma )))

nieprawda ))

[twojafantazja]

chalsia napisała:

> > nie dla mnie. Moj maz jest na kazde zawolanie corki. Jak
> potrzebuje
> > kogos, zeby zostac z jej dziecmi, to moj maz ma jedna i niezmienna
> > odpowiedz "z przyjemnoscia, z przyjemnoscia" bez sprawdzenia nawet
> w
> > kalendarzu czy nie mamy czegos zaplanowanego na ten dzien.
>
> wiesz, większość dziadków/babć tak ma )))

Ufff,na szczęście moja pasierbica,ma podejście do dzieci takie jak moje (" w
żadnym wypadku"),ale gdyby miała to wręcz namówiłabym ją ,żeby zostawiła mojemu
mężowi takiego ryczącego (najlepiej z kolką) niemowlaka,przynajmniej na
weekend.Mąż (ze względu na to,że jak pasierbica była niemowlakiem wyjechał do
pracy zagranicę na ok. rok) ma bardzo sielankowe podejście do małych dzieci
(rodem chyba z reklam pieluszek)-szybko by mu się odniechciało
Drugą "przyszywaną" pasierbicę poznał,gdy już miała 4 latka.

[reksia]

dorosłość i dojrzałość, często nie ma niestety, nic wspólnego z
wiekiem

[helga1970]

a ja mam ambiwalentne uczucia w tym temacie. Byłam blisko z moja
pasierbicą i chociaz nie wychowywałam jej bezposrednio
oddziaływałam na nią równie mocno jak matka. Nigdy jednak nie
starała sie być taka jak ja a jej wzorem postepowania była zawsze
tamata kobieta.Moze dlatego, ze jest artystka- i łatwiej młodej
dziewczynie było uczestniczuc w jej dość rozrywkowym życiu niż moim
poukładanym wewnetrznie i zewnetrznie.
Nie skończyła szkoły, ma niby dobra prace wiec motywacja żeby sie
kształcic żadna w niej nie zaistaniała. Nie umie być w związkach z
facetami - traktuje ich prezdmiotowo.Życiowo mimo,że jest
smodzielna ma doła. I jest tak jak był 15 lat temu czyli możemy
sobie pogadac popsioczyc nawet na jej mame ale żyje tak jak ona
własnie, dalej powiela nieciekawe wzorce, które w rezulatacie nie
specjalnie daja jej szczescie. Ja jestem dla niej jakims punktem
odniesienia ale jest ta szyba miedzy nami , granica biologicznej
przynaleznosci. Nie wiem jak to nazwac: bedzie pluła sobie w brode
ale bedzie powtarzac błeędy matki a mnie sie przyjdzie wypłakac ale
nie posłucha sie mnie. Własciwie nie potrzebuje sobie udawadniac,
ze jestesmy blisko bo jaks tam więż jest i to mi wystarcza. Ale
czasami chcialabym miec na nią wieksze przełozenie..