Hej spiochy!!!!!Pobudka!

[ditta12]

Wchodze na forum a tu nie ma co poczytac!!!!!!Oj chyba sie
pospaliscie czy co?????))))))

[i_am_the_army]

a Ty Ditta dalej fruwasz??

[ditta12]

))))))))Czasem troszeczke,ale juz opadam i co najwazniejsze-
sypiam)))))))Lit jest kochany!

[i_am_the_army]

A w jakiej dawce bierzesz lit? Bo ja 250-gramowe piguły w liczbie 2,5 na dobę.

[ditta12]

tez 250mg. 3piguly a obecnie 4.Lykam je wszystkie naraz zeby nie
zapomniecBierzesz pewnie jeszcze cos na deser,czy tak???

[i_am_the_army]

tak, ale to taki naprawdę mini desereczek - bo biorę na noc jeszcze Zalastę, ale
w daweczce...... uwaga.... 1/4 najmniejszej dawki, czyli 1/4 z 5mg , a i to,
przyznaję, zdarza mi się nie wziąć
ja i tak najbardziej ufam Litowi... mimo, że nie działa do końca fenomenalnie na
mnie, ale coś tam działa i - przede wszystkim - wcale nie szkodzi, tak więc Lit
górą )

[i_am_the_army]

a jak długo łykasz już Licik? bo ja ponad 3 lata, no już w sumie niebawem
stuknie czwarty rok.
i oby mi służył wiecznie

[trajlajlaj]

Ja łykałam licik 7 lat aż się nieomal udusiłam - wysiadła tarczyca.A po
depakinie wątroba.To wasz wybór.A lekarze lubią testować leki na pacjentach.I
jeszcze jechać na wyjazdy zagraniczne na koszt firmy farmaceutycznej.Co kilka
lat zmienia się moda na leki.

[i_am_the_army]

wiesz, jak by się tak martwić, że być może za x lat brania jakiegoś leku będzie
ze mnie wrak to chyba lepiej od razu się rzucić pod pociąg.
kwestia wyboru - albo bierzesz co dają i co w miarę pomaga, albo po Tobie - bo
wg mnie jeśli ktoś tak podchodzi do leków i może sobie pozwolić na to, by tak
podchodzić, tzn. bez nich jakoś tam funkcjonuje, to nie może on wypowiadać się w
kwestii, co to tak naprawdę jest choroba.
ja znam zagrożenia brania leków, które biorę, ale jeśli mi one pomagają, to
niestety wybieram pewne teraz (że pomagają), a nie niepewne jutro (że mogą mi
nieźle zaszkodzić)
to się nie tyczy leków, które od razu widzę, że mi szkodzą.
tyle

PS. czy Ty to dawaj-lama z nowym nickiem jesteś? bo jakoś styl pisania podobny

[trajlajlaj]

Zgadza się.Jestem pełna podziwu dla twojej przenikliwości.

[ditta12]

Cos okolo 14 lat biore ten lit i jakos jeszcze zyje))Nic mi nie
wysiadlo,badania mam dobre.Tez powinnam brac kawaleczek zalasty ale
nie moge bo nici z pracy by byly.Albo praca albo zalasta w moim
przypadku .Najgorsze jest to ze nie mam kiedy badac poziomu litu
przez te zawirowania w sluzbie zdrowia

[lolinka2]

trajlajlaj napisała:

> Ja łykałam licik 7 lat aż się nieomal udusiłam - wysiadła tarczyca.A po
> depakinie wątroba.To wasz wybór.A lekarze lubią testować leki na pacjentach.I
> jeszcze jechać na wyjazdy zagraniczne na koszt firmy farmaceutycznej.Co kilka
> lat zmienia się moda na leki.

A niech ci język przyschnie do podniebienia i z wysuszenia odpadnie za
bluźnierstwo przeciwko temu dobremu człowiekowi, dzięki któremu moja jakość
życia jest na poziomie przyzwoitym co najmniej... Wrrrrrr....

Proszę bez uogólnień następnym razem. Bo w szerokim tłumie tych, do których
twoje stwierdzenia m.o.g.ą (nie muszą, ale mogą) mieć przyłożenie, zdarzają się
perły, którym możesz gadaniem zrobić krzywdę (lub ich pacjentom - krzywdę
moralną, jak teraz, buuuuu....)

[maciusiko]

Kazdy pisze o wlasnych doswiadczeniach i ma do tego prawo,chyba,ze sie cos zmienilo?

[o-solitude]

a ja myślę, że obie macie racje, tyle że opisujecie różne wycinki rzeczywistości.
to fakt, że istnieją dwie grupy lekarzy:
1. ci, którzy kierują się przede wszystkim dobrem pacjenta, dobierają leki
indywidualnie do objawów i - później - reakcji na dany lek, jak trzeba, to
zmienią dawkę lub lek, wyjaśniają co robią, a przy tym biorą pod uwagę
indywidualne odczucia (a nawet uprzedzenia) pacjenta co do danego leku.
i
2) tacy, co kierują się przede wszystkim nazwą leku i firmy go produkującej, a
co za tym idzie - osobistymi korzyściami z przepisania danego leku. a pacjenta
traktują jak zło konieczne, nie słuchają albo słuchają wybiórczo i ogólnie mają
w dupie wszystko poza własnymi wczasami na majorce.

ja miałam styczność i z 1) i z 2). oczywiście mój ostateczny wybór padł na
lekarkę z grupy 1. ale niestety wiem, że nie każdy ma szczęście tak dobrze
trafić. ja trafiłam już za drugim razem, ale wiem, że niektórzy muszą szukać
dłużej.

[ditta12]

To jest forum dyskusyjne i kazdy ma prawo sie wypowiadac.Tak mi sie
wydaje.Czy moze sie myle?

[maciusiko]

O-solitude-dokladnie tak jest jak piszesz.Ja mialam jeszcze(na poczatku swojej kariery z chad) kontakt z lekarzem(klinika prywatna)ktory nalezy do osobliwej grupy.Dowiedzialam sie pozniej,ze niektorzy po leczeniu u niego(przepisywal mnostwo specyfikow),konczyli w szpitalu na odtruciu.Gdy bylam o krok od...kazal mi napisac"nie wyrazam zgody na leczenie szpitalne"-jak sie pozniej okazalo,nie mogl kierowac do szpitala...Mysle,ze wiele osob piszacych na forum lub tylko czytajacych,moze byc wlasnie takimi poczatkujacymi jak ja sprzed lat.I powinni zapoznac sie z roznymi opiniami,zeby moc wyciagnac konstruktywne wnioski.A lekarze jak wszyscy-sa ludzie i ludziska.

[o-solitude]

no to rzeczywiście konował Ci się trafił.
moja pierwsza lekarka z kolei (aż mi się zimno robi, jak ją wspominam),
przepisywała mi dużą dawkę silnego antydepresanta*) i nawet nie chciała słuchać,
że lek ten powodował u mnie ogromne skoki nastroju, w zawrotnym tempie i o dużej
amplitudzie. a jednocześnie wysyłała mnie do kliniki nerwic*), bo stwierdziła,
że "ma wrażenie, że oprócz depresji mam jeszcze inne problemy..." brrrrr...

*) dla osób, które się nie orientują - warunkiem leczenia w klinice nerwic jest
całkowite odstawienie wszelkich leków i leczenie wyłącznie za pomocą terapii
zajęciowej i psychoterapii, w związku z czym nie można kierować tam osób, które
np. są w depresji wymagającej farmakoterapii. jeśli więc moja była pani dr
uznawała, że nie potrzebuję leków, to po jaką cholerę mi je przepisywała?

[beatrix-kiddo]

ooo, to jak już sobie po świrologach jedziemy, to mnie się kiedyś taka pani
trafiła, która mnie poinformowała, jak byłam akurat w fazie ciężkiej depresji,
że wszystko co mi w życiu nie wychodzi to moja wina. Jakież to podnoszące na
duchu i profesjonalne było, zważywszy, że jednym z objawów depresji jest
poczucie winy za wszystko, włącznie z II wojną światową?! Wspominam tę panią
czule do dziś, brrrrr. Abstrahując oczywiście od tego, czy moje porażki życiowe
są przeze mnie zawinione czy nie, bo to zupełnie inna bajka

[i_am_the_army]

najlepiej mój poprzedni lekarz... ja do niego przychodzę w ciężkiej depresji,
ledwom żywa, a on mnie z błotem zaczyna mieszać, że ja niezaradna jestem, etc,
wyobrażacie sobie??? a wszystko tylko dlatego, że wjechałam na jego ambicje
mówiąc, że po leku, który mi on zapisał (lamotrygina to była) omal nie kopnęłam
w kalendarz (!!!)

nie no, to było już jakiś czas temu, ja już ochłonęłam, ale wciąż, nawet dziś na
trzeźwo, nie potrafię znaleźć w tamtej sytuacji swojej winy a usprawiedliwienia
dla niego........ serio, mimo usilnych prób (a z natury jestem raczej bardziej
krytyczna w stosunku do siebie a nie do innych)

[i_am_the_army]

a ja od tego dobrego człowieka uciekłam gdzie pieprz rośnie - patrz co
napisałam poniżej

tak, lekarze są różni, nawet ci sami dla różnych osób, dlatego w gruncie rzeczy
wszystkie opinie są cenne

[i_am_the_army]

co napisałam powyżej nie poniżej - drzewko się jakoś dziwnie ułożyło