Dodaj do ulubionych

list do prof. dr inż. arch. Zbigniewa Bacia

21.11.02, 21:41
Zwracam się do Pana Profesora z pytaniem dotyczącym
obecnego i przyszłego stanu budynków ASP wrocław
mieszczących się na placu Polskim (ul.Modrzewskiego) ...

Wydaje mi się, że prace poczynione w/g Pana projektu w
celu remontu oraz połączenia starego budynku i nowego
nijak się mają do nowego prawa budowlanego [artykuł
5.1, Dz. U. Z 1994r., nr 89, poz. 414], które to
zakłada w nowych budynkach (dotyczy też budynków
remontowanych) niwelowanie wszelkich występujących
barier architektonicznych. Pan Projektant jak mniemam o
tym był zapomniał i utrudnił poruszanie się osobom na
wózkach inwalidzkich, tworząc wiele niepotrzebnych i
możliwych do zniwelowania w fazie projektowej
problemów. Projektant nie borykał się osobiście z
problemami z jakimi mają na co dzień doczynienia osoby
na wózkach inwalidzkich, nigdy nie siedział na wózku
inwalidzkim (o co nie mam pretensji), jednakże uważam,
że mógł Pan Profesor dokładnie zorientować się jak
powinna wyglądać przestrzeń przystosowana dla takich
osób jak ja i inni niepełnosprawni studiujący na ASP.
Zatem tworząc swój projekt Pan Profesor kompletnie o
tym wszystkim zapomniał – wszelkie „przystosowania”
występujące w budynku są pozorne i zamiast pomagać,
wręcz utrudniają egzystencję. Nasuwa się wniosek, że w
ogóle mogło by nie być tych ułatwień i nie było by mowy
o źle zaprojektowanych ciągach komunikacyjnych,
mnóstwie wielkich korytarzy, które gdyby byłyby
mniejsze, skorzystałyby na tym pracownie w swoim
metrażu. Poza tym wydaje mi się, że przez umieszczenie
schodów zamiast pochylni utrudnił też wielu osobom
poruszanie się – noszenie rzeźb, papierów graficznych,
blejtramów. Jest oczywiście i winda, która nie dojeżdża
wszędzie i nie można się do niej dostać, bo bronią do
niej dostępu schody z każdej strony (sic!). Po co w
ogóle z niej korzystać jak i tak trzeba później pokonać
schody próbując przejść z jednego budynku do drugiego.
Nie sądzę też, że wybudowanie drugiej zewnętrznej windy
w starym budynku coś zmieni (zamiast lepszej
wewnętrznej umiejscowionej w szybie schodów przy
‘mojżeszu’ lub też windy dwustronnej poruszającej się w
klatce schodowej nowego budynku niwelującej różnice
między poziomami), bo i tak wszelkie uciążliwe bariery
pozostaną. Wszędzie jest strasznie śliski granit
brazylijski, ciężko otwierające się drzwi przeciw
pożarowe. Lustra w toaletach są tak zawieszone, że nie
widzę swojej facjaty, bo osoba na wózku siedzi, a nie
stoi; dzwonki alarmowe oddalone tak, że nie można z
nich skorzystać, a także kran z wodą do którego nie
można dosięgnąć. Cudowny podjazd przy głównym wejściu,
który paradoksalnie kończy się bardzo twardą ścianą.
Czy powinienem narzekać? Może dalej siedzieć cicho i
patrzeć jak tracą kręgosłupy ci co mnie noszą po tych
niezliczonych schodach na ASP (dalej będą zresztą mnie
nosić)? Wszystko co zastałem po 1 października jest
bardzo smutne, a miało być tak pięknie i miło...

Kończąc zatem, zadaję pytanie: jak Pan Profesor sobie
wyobraża koincydencję dwóch budynków i czemu projektant
pan prof. dr inż. arch. Zbigniew BAĆ to wszystko
zepsuł. Śmiem wątpić, że stanu rzeczy nie zmieni
przyszły remont starego budynku, jeżeli jednak miałoby
to miejsce chciałbym żeby to było zaprojektowane w
sposób kompetentny i zgodny z normami budowlanymi.

Proszę też nikomu nie mówić, że szkoła jest
przystosowana dla osób niepełnosprawnych, bo to potwarz....

z poważaniem
tomasz jakub sysło
ps: załączam spis „udogodnień” ...





spis udogodnień:

 podjazd przy głównym wejściu kończy się ścianą, tzn.
odległość od końca podjazdu do ściany jest za bliska i
można uderzyć przy większej prędkości lub śliskiej
nawierzchni
 toaleta dla inwalidów (tylko jedna!) na parterze
zawsze nie ma uchwytów pomocnych przy przesiadaniu się
na sedes
 brak komunikacji pomiędzy budynkami: nowym i starym
na piętrach pierwszym, drugim, trzecim i czwartym
 winda nie dojeżdża na piąte piętro, nie można też się
z niej dostać z poziomu minus jeden do jadalni
 drzwi przeciw pożarowe ciężko się otwierają wszędzie
– sprężyny za mocne
 granit brazylijski w nowym budynku jest
nie-antypoślizgowy
 brak możliwości dojechania, dotarcia do windy z
zewnątrz z jakiejkolwiek strony – brak podjazdu do
byłej kawiarni, jak i piękny schodek przy wejściu do
nowego gmachu plus schody prowadzące na parter
 w toalecie dla osób niepełnosprawnych w nowym
budynku, nie można dosięgnąć do kranu, a także
skorzystać z dzwonka alaramowego bo jest za daleko.
Jest tam wielka niepotrzebna przestrzeń.
Obserwuj wątek
    • tfurca nowe prawo budowlane 23.11.02, 15:15
      Podstawowym przepisem jest artykuł 5.1 prawa budowlanego
      (Dz. U. z 1994 r., Nr 89, poz. 414 z późn. zm.), który
      stanowi: "Obiekt budowlany należy projektować, budować,
      użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym
      techniczno - budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami
      oraz zasadami wiedzy technicznej w sposób zapewniający
      (...) m. in. niezbędne warunki do korzystania z obiektów
      użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa
      wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w
      szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich".
      Szczegółowe przepisy regulujące dostosowanie budynków do
      potrzeb osób niepełnosprawnych znajdują się w
      Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i
      Budownictwa z dn. 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków
      technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
      usytuowanie (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140 z późn.
      zm.).Rozporządzenie to określa zasady, które mają m. in.
      zapewniać odpowiednie warunki użytkowe, w tym
      uwzględnienia potrzeby osób niepełnosprawnych.

      Oto najważniejsze z tych przepisów, które określają
      obowiązek zapewnienia:
      - § 16 i 17 konieczność doprowadzenia utwardzonego
      dojścia do budynku, o odpowiednim nachyleniu dla osób
      niepełnosprawnych,
      - § 18, 20 i 21 iż należy zapewnić miejsca postojowe dla
      samochodów osób niepełnosprawnych o odpowiednich
      wymiarach (mogą one się znajdować nawet w odległości 5 m
      od okien budynku mieszkalnego),
      - § 22 ułatwianie dostępu osób niepełnosprawnych do
      śmietników,
      - § 43 zakaz montażu progów w furtkach i bramach,
      - § 54 budynki powyżej 4 pięter a także dwukondygnacyjny
      i wyższy budynek zakładu opieki zdrowotnej, opieki
      społecznej oraz inne budynki, stosownie do przeznaczenia,
      należy wyposażyć w urządzenia dźwigowe.

      Jeżeli w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej
      windy już się znajdują należy zapewnić dostęp do nich i
      dojazd na wszystkie piętra osobom niepełnosprawnym.
      - § 55 Jeżeli budynek mieszkalny wielorodzinny nie
      posiada wind, należy zapewnić możliwość wykonania
      pochylni i zainstalowania urządzeń, które umożliwią
      dostęp niepełnosprawnym do mieszkań na parterze.

      A w nowo wznoszonym budynku zamieszkania zbiorowego i
      użyteczności publicznej nie wyposażonym w windy należy
      zapewnić niepełnosprawnym dostęp na kondygnacje użytkowe.
      - § 61 i 62 przystosowanie drzwi wejściowych i ich
      wymiany (minimalna szerokość to 0,9 m, maksymalna
      wysokość progu to 20 mm)
      - § 74 w budynku użyteczności publicznej podłogi o
      zróżnicowanym poziomie należy przystosować do ruchu osób
      niepełnosprawnych.
      - § 81, 83, 86, 87 warunki jakie powinny spełniać
      pomieszczenia higieniczno - sanitarne dla osób
      niepełnosprawnych.

      Najwięcej błędów popełnia się podczas budowy pochylni
      (zbyt duży stopień nachylenia np. na schodach czyni ją
      bezużyteczną i niebezpieczną), przystosowania toalet (tu
      z kolei stosuje się drogie i udziwnione rozwiązania np.
      sedesy na postumencie lub zbyt dużą ilość uchwytów
      uniemożliwiającą swobodny dostęp do toalety, gdy całe
      przystosowanie polegać powinno na zapewnieniu
      odpowiedniej ilości miejsca, tak aby osoba na wózku mogła
      wjechać do środka i zamknąć za sobą drzwi).
      W prawie budowlanym określone zostały zasady, jakimi
      muszą kierować się architekci, budowniczowie oraz
      instytucje odpowiedzialne za utrzymanie budynku tak, aby
      obiekty były przyjazne dla osób niepełnosprawnych. O tych
      zasadach powinni pamiętać także inwestorzy - od ich
      przestrzegania zależy uzyskanie pozwolenia na budowę.
      O tym, czy budowa jest prowadzona zgodnie z przepisami,
      decyduje powiatowy i wojewódzki inspektor nadzoru
      budowlanego. Niestety, nadal wiele budów jest
      prowadzonych niezgodnie z obowiązującym prawem.

      Do najczęstszych barier architektonicznych należą m. in.:
      - schody przed wejściami do budynków i prowadzące na
      parter bez poręczy, brak pochylni,
      - za wąskie drzwi wejściowe do budynków, mieszkań,
      - przyciski do dzwonków umieszczone zbyt wysoko i bez
      sygnalizacji świetlnej,
      - małe windy ze zbyt wąskimi, otwieranymi do wewnątrz
      drzwiami,
      - zbyt wysoko umieszczone okna i parapety,
      - za małe balkony (często ze stopniem),
      - zbyt wąskie progi,
      - za małe łazienki.
    • mituni KARTA PRAW OSOB NIEPELNOSPRAWNYCH 24.11.02, 12:57
      KARTA PRAW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
      UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
      z dnia 1 sierpnia 1997r.


      § 1. Sejm Rzeczpospolitej Polskiej uznaje, że osoby
      niepełnosprawne, czyli osoby, których sprawność fizyczna,
      psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrudnia,
      ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę
      oraz pełnienie ról społecznych, zgodnie z normami
      prawnymi I zwyczajowymi, mają prawo do niezależnego,
      samodzielnego i aktywnego życia oraz nie mogą podlegać
      dyskryminacji.

      Sejm stwierdza, iż oznacza to w szczególności prawo osób
      niepełnosprawnych do:

      1. dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne
      uczestnictwo w życiu społecznym,

      2. dostępu do leczenia i opieki medycznej, wczesnej
      diagnostyki, rehabilitacji i edukacji leczniczej, a także
      do świadczeń zdrowotnych uwzględniających rodzaj i
      stopień niepełnosprawności, w tym do zaopatrzenia w
      przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, sprzęt
      rehabilitacyjny,

      3. dostępu do wszechstronnej rehabilitacji mającej na
      celu adaptację społeczną,

      4. nauki w szkołach wspólnie ze swymi pełnosprawnymi
      rówieśnikami, jak również do korzystania ze szkolnictwa
      specjalnego lub edukacji indywidualnej,

      5. pomocy psychologicznej, pedagogicznej i innej
      pomocy specjalistycznej umożliwiającej rozwój, zdobycie
      lub podniesienie kwalifikacji ogólnych i zawodowych,

      6. pracy na otwartym rynku pracy zgodnie z
      kwalifikacjami, wykształceniem i możliwościami oraz do
      korzystania z doradztwa zawodowego i pośrednictwa, a gdy
      niepełnosprawność i stan zdrowia tego wymaga - prawo do
      pracy w warunkach dostosowanych do potrzeb niepełnosprawnych,

      7. zabezpieczenia społecznego uwzględniającego
      konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów wynikających
      z niepełnosprawności, jak również uwzględnienia tych
      kosztów w systemie podatkowym,

      8. życia w środowisku wolnym od barier funkcjonalnych,
      w tym:
      * dostępu do urzędów, punktów wyborczych i
      obiektów użyteczności publicznej,
      * swobodnego przemieszczania się i powszechnego
      korzystania ze środków transportu,
      * dostępu do informacji,
      * możliwości komunikacji międzyludzkiej,

      9. posiadania samorządnej reprezentacji swego
      środowiska oraz do konsultowania z nim wszelkich
      projektów aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych,

      10. pełnego uczestnictwa w życiu publicznym,
      społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz
      rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań
      i potrzeb.

      § 2. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzając, iż
      powyższe prawa wynikają z Konstytucji, Powszechnej
      Deklaracji Praw Człowieka, Konwencji Praw Dziecka,
      Standardowych Zasad Wyrównywania Szans Osób
      Niepełnosprawnych, aktów prawa międzynarodowego i
      wewnętrznego, wzywa Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i
      władze samorządowe do podjęcia działań ukierunkowanych na
      urzeczywistnienie tych praw.

      § 3. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wzywa Rząd
      Rzeczypospolitej Polskiej do składania corocznie, w
      terminie do dnia 30 czerwca, informacji o podjętych
      działaniach w celu urzeczywistnienia praw osób
      niepełnosprawnych.

      § 4. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


      Marszałek Sejmu
      W.z. A. Małachowski

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka