maadzik3
15.03.07, 20:36
(Oz 14,2-10)
To mówi Pan: Wróć, Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną
twą winę. Zabierzcie ze sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego:
Przebacz nam całą naszą winę, w ten sposób otrzymamy dobro za owoc naszych
warg. Asyria nie może nas zbawić - nie chcemy już wsiadać na konie ani też
mówić "nasz Boże" do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość
sierota. Uleczę ich niewierność i umiłuję ich z serca, bo gniew mój odwrócił
się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i
jak topola rozpuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak
drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu. I wrócą znowu, by usiąść w mym
cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak
wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go
wysłuchuję i Ja nań spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza
swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył?
Bo drogi Pańskie są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na
nich grzesznicy.
(Ps 81,6c-11ab.14.17)
REFREN: Ja jestem Bogiem, słuchaj głosu mego
Słyszę język nieznany:
„Uwolniłem od brzemienia jego barki:
jego ręce porzuciły kosze.
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.
Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury,
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć,
obyś Mnie posłuchał, Izraelu
Nie będziesz miał obcego boga,
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Jam jest Pan, Bóg twój,
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.
Gdyby mój lud Mnie posłuchał,
a Izrael kroczył moimi drogami:
jego bym karmił wyborną pszenicą
i nasycił miodem z opoki”.
(Mt 4,17)
Pan mówi: Nawracajcie się, bliskie jest królestwo niebieskie.
(Mk 12,28b-34)
Zbliżył się także jeden z uczonych w Piśmie i zapytał Go: Które jest pierwsze
ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu,
Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim
sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest
to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego
przykazania większego od tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze,
Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego.
Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak
siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. Jezus
widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: Niedaleko jesteś od
królestwa Bożego. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.