isma
12.03.08, 22:52
(Rdz 17,3-9)
Abram padł na oblicze, a Bóg tak do niego mówił: Oto moje przymierze
z tobą: staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz więc odtąd
nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie
ojcem mnóstwa narodów. Sprawię, że będziesz niezmiernie płodny, tak
że staniesz się ojcem narodów i pochodzić będą od ciebie królowie.
Przymierze moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim
potomstwem, będzie trwało z pokolenia w pokolenie jako przymierze
wieczne, abym był Bogiem twoim, a potem twego potomstwa. I oddaję
tobie i twym przyszłym potomkom kraj, w którym przebywasz, cały kraj
Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem. Potem Bóg rzekł
do Abrahama: Ty zaś, a po tobie twoje potomstwo przez wszystkie
pokolenia, zachowujcie przymierze ze Mną.
(Ps 105,4-9)
Rozważajcie o Panu i Jego potędze,
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił,
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Potomkowie Abrahama, słudzy Jego,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem,
Jego wyroki obejmują świat cały.
Na wieki On pamięta o swoim przymierzu,
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem,
przysiędze danej Izaakowi.
(Ps 95,8ab)
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, lecz słuchajcie głosu
Pańskiego.
(J 8,51-59)
Jezus powiedział do Żydów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli
kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Rzekli do Niego
Żydzi: Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy - a
Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na
wieki. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który
przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz?
Odpowiedział Jezus: Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja
jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym
wy mówicie: Jest naszym Bogiem, ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak
znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy -
kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz,
rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień - ujrzał /go/ i ucieszył
się. Na to rzekli do Niego Żydzi: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie
masz, a Abrahama widziałeś? Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę,
powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali więc
kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł
ze świątyni.