ese1
29.11.08, 22:15
(Iz 63,16b-17.19b;64,3-7)
Tyś, Panie, naszym Ojcem, "Odkupiciel nasz" to Twoje imię odwieczne. Czemuż, o
Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serce nasze staje
się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd na Twoje sługi i na
pokolenia Twojego dziedzictwa. Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił przed Tobą
skłębiły się góry. Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg
poza Tobą czynił tyle dla tego, co w nim pokłada ufność. Wychodzisz naprzeciw
tych, co radośnie pełnią sprawiedliwość i pamiętają o Twych drogach. Oto Tyś
zawrzał gniewem, bośmy grzeszyli przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani.
My wszyscy byliśmy skalani, a wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona
szmata. My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście, a nasze winy poniosły nas jak
wicher. Nikt nie wzywał Twojego imienia, nikt się nie zbudził, by się chwycić
Ciebie. Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami i oddałeś nas w moc naszej winy. A
jednak, Panie, Tyś naszym Ojcem. Myśmy gliną, a Ty naszym twórcą. Dziełem rąk
Twoich jesteśmy my wszyscy.
(Ps 80,2-3.15-16.18-19)
Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad chrubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.
Powróć, Boże, Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co to zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.
Wyciągnij rękę nad mężemTwej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a bedziemy Cię chwalili.
(1 Kor 1,3-9)
Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu
dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem
zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo
świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was, tak iż nie brakuje wam żadnego
daru łaski, gdy oczekujecie objawienia się Pana naszego Jezusa Chrystusa. On
też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana
naszego Jezusa Chrystusa Wierny jest Bóg, który powołał nas do wspólnoty z
Synem swoim Jezusem Chrystusem, Panem naszym.
(Ps 85, 8)
Okaż nam, Panie, łaske swoją i daj nam swoje zbawienie.
(Mk 13,33-37)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy
czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się
w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko,
każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie
więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o
pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was
śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!