mamalgosia
19.03.09, 18:47
(Oz 14,2-10)
To mówi Pan: Wróć, Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem
przez własną twą winę. Zabierzcie ze sobą słowa i nawróćcie się do
Pana! Mówcie do Niego: Przebacz nam całą naszą winę, w ten sposób
otrzymamy dobro za owoc naszych warg. Asyria nie może nas zbawić -
nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić "nasz Boże" do dzieła
rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota. Uleczę ich
niewierność i umiłuję ich z serca, bo gniew mój odwrócił się od
nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia
i jak topola rozpuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie
wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu. I wrócą
znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice
sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma
jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja nań
spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc.
Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył?
Bo drogi Pańskie są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają
się na nich grzesznicy.
(Ps 81,6c-11ab.14.17)
REFREN: Ja jestem Bogiem, słuchaj głosu mego
Słyszę język nieznany:
„Uwolniłem od brzemienia jego barki:
jego ręce porzuciły kosze.
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.
Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury,
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć,
obyś Mnie posłuchał, Izraelu
Nie będziesz miał obcego boga,
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Jam jest Pan, Bóg twój,
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.
Gdyby mój lud Mnie posłuchał,
a Izrael kroczył moimi drogami:
jego bym karmił wyborną pszenicą
i nasycił miodem z opoki”.
(Mt 4,17)
Pan mówi: Nawracajcie się, bliskie jest królestwo niebieskie.
(Mk 12,28b-34)
Zbliżył się także jeden z uczonych w Piśmie i zapytał Go: Które jest
pierwsze ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział: Pierwsze jest:
Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował
Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim
umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego
bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od
tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze, Nauczycielu,
słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego.
Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować
bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie
całopalenia i ofiary. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł
do niego: Niedaleko jesteś od królestwa Bożego. I nikt już nie
odważył się więcej Go pytać.