Masz ulubiony wiersz...wrzuć go tutaj ...

17.09.05, 01:40
Masz ulubiony wiersz... wrzuć go tutaj... niech kazdy ma okazje go
przeczytac! A może piszesz własnie... i chcesz zadebiutować wśród
forumowiczów ;) serdecznie zapraszam i pozdrawiam =)

A o to jeden z moich ulubionych wierszy
/jak mi się wspomni to wrzuce jeszcze pare/

Nie wierze w nic/Kazimierz Przerwa Tetmajer

Nie wierze w nic, nie pragne niczego na swiecie,
wstret mam do wszystkich czynów, drwie z wszelkich zapalów:
posagi moich marzen stracam z piedestalów
i zdruzgotane rzucam w niepamieci smiecie....
A wprzód je depce z zalu tak dzikim szalenstwem,
jak rzezbiarz, co chcial zaklac w marmur Afrodyte,
widzac trud swój daremnym, marmury rozbite
depce, placzac krzyk bólu z smiechem i przeklenstwem.I jedna mi juz tylko
wiara pozostala:
ze koniecznosc jest wszystkim, wola ludzka niczym -
i jedno mi juz tylko zostalo pragnienie

Nirwany, w której istnosc pograza sie cala
w bezwladnosci, w omdleniu sennym, tajemniczym,
i nie czujac przechodzi z wolna w nieistnienie.
    • Gość: goggie Re: Masz ulubiony wiersz...wrzuć go tutaj ... IP: *.petrus.com.pl 17.09.05, 19:47
      Cześć. Piszę wiersze. Chciałabym je wydać. Proszę, odpowiedz mi jak, i czy
      możecie mi coś poradzić?
    • joanna2909 Re: Masz ulubiony wiersz...wrzuć go tutaj ... 23.09.05, 11:00

      Ja
      która nigdy
      nie wierzyłam w cuda
      chociaż cudowność rzeczy
      niekiedy mnie wzrusza
      wybaczcie
      że zapadam
      w obrazy
      i w wiersze
      ja tak kocham
      wysokie tony skrzypiec
      rozpięte
      ponad sen zimowy
      śnieg pada i pada
      czas w pól się zgiął
      ale jeszcze zdążę
      wyciągnąć dłoń
      i dotknąć cię czule
      książka jeszcze otwarta
      jeszcze ktoś ją czyta
      --
      www.poema.art.pl/site/itm_21721.html
      • iwisz Re: Masz ulubiony wiersz...wrzuć go tutaj ... 27.09.05, 21:34
        Nie bój się nocy - ona zamyka
        drzewa lecące i ptasie tony
        w niedostrzegalnych, mrocznych muzykach,
        w przestrzeni kute - złote demony,
        które fosforem sypiąc wśród blasku
        wznoszą się białe, modre, różowe,
        wznoszą się w lejach żółtego piasku,
        w chmurach rzeźbione unoszą głowy.
        Nie bój się nocy. Jej puchu strzegą
        krople kosmosu, tabuny zwierząt:
        oczy w nią otwórz, wtedy pod dłonią
        uczujesz ptaki i ciche konie,
        zrozumiesz kształty, które nie znane
        przez ciebie idąc tobą się staną.
        Nie bój się nocy. To ja nią wiodę
        ten strumień żywy przeobrażenia,
        duchy świecące, zwierząt pochody,
        które zaklinam kształtów imieniem.
        Ułóż wezbrane oczy w kołysce,
        ciało na skrzydłach jasnych demonów,
        wtedy przepłyniesz we mnie jak listek
        opadły w ciepły tygrysi pomruk.
Pełna wersja