Gość: Wolny-1
IP: *.ibd.gtsenergis.pl
09.05.08, 18:52
Ludzie wschodniego wybrzeża
Jeżeli za podstawę podziałów etnicznych na Madagaskarze przyjmiemy wersję
antropologów, którzy dzielą Malgaszów na grupy, to na wschodnim wybrzeżu
wyspy, największą z nich będą Betsimisaraka. Stanowią oni prawie 15 procent
ludzi zamieszkujących ten „ósmy kontynent”. Ale obok nich, na wschodzie wyspy,
mieszkają także inni przedstawiciele malgaskiej mozaiki kulturowej.
Betsimisaraka
Obszar należący do Betsimisaraka rozciąga się w wąskim pasie wzdłuż wybrzeża,
między rzekami Bemarivo na północy a Mananjary na południu. Sama nazwa
Betsimisaraka oznacza „licznych i nierozłącznych”. Ich tradycyjnym zajęciami
były handel, żegluga i rybołówstwo, chociaż zajmowali się też uprawą roli.
Początki ich państwa były związane z konfederacją założoną przez Ratsimilaho,
syna brytyjskiego pirata i malgaskiej księżniczki. Zjednoczył on kilka małych
państewek w XVIII wieku. Po jego śmierci w 1751 roku osłabły więzi scalające
konfederację. Jej terytorium obejmowało ważne miasto portowe Toamasina oraz
Fenerive i Maroansetra w Baie d'Antongil.
Antalaotra
Na południe od Betsimisaraka żyją grupy etniczne, które swoje pochodzenie
zawdzięczają Arabom, Afrykańczykom i Indonezyjczykom. Osiadły one tutaj w XIV
wieku. Określa się je nazwą Antalaotra – ludzie morza.
Ludźmi morza są Antambahoaka, dziś 0,4 procent Malgaszów, którzy żyją w
rejonie rzeki Mananjary. Za swojego przodka uznają króla Raminia. Miał on
przybyć z Mekki na początku czternastego stulecia. Antambahoaka znani są
również jako członkowie większej grupy nazywanej Zafi-Raminia – „potomkowie
Raminia”. Uważa się, że część jej członków wyruszyła na południe, gdzie
Zafi-Raminia przejęli rządy, a nawet, że dali początek państwu Merina, które
podporządkowało sobie cały Madagaskar w XIX wieku. Swój prestiż zawdzięczali
wiedzy z zakresu astrologii i medycyny.
Do Antalaotra zaliczani są też Antaimoro – ludzie wybrzeża – dziś 3,4 procent
Malgaszów. Pojawili się oni dosyć późno na wyspie, bo pod koniec piętnastego
stulecia. Przybyli z Półwyspu Arabskiego. Byli jedyną grupą etniczną – przed
XIX wiekiem – na Madagaskarze, która miała swoje pismo oparte na arabskim. Ich
alfabet nazywał się sorabe – od arabskiego sura (pisanie) i malgaskiego be
(wielki). Oprócz spraw związanych z astrologią i medycyną, opisali historię
wyspy. Podobnie jak Antambahoaka byli znani ze swojej wiedzy na temat
nadnaturalnych sił i medycyny.
I inni
Na południowym końcu Canal des Pangalanes mieszkają ludzie piasków – Antaifasy
(1,2 procent mieszkańców Madagaskaru). Rozpoczynają oni długą listę grup
etnicznych wschodniego wybrzeża. I tak w dolinie rzeki Mananara żyją Antaisaka
(5,3 procent ludności Madagaskaru), zaś na wyspie w rejonie Faradofay,
Antanosy czli „ludzie z wyspy” (2,3 procent).
W głębi lądu, w miejscu gdzie wybrzeże przekształca się w skarpę, oddzielającą
je od wyżyn centralnych mieszkają „ludzie znad jeziora” – Sihanaka (2,4
procent). Swoją nazwę zawdzięczają dla jeziora Alaotra. Zajmują się uprawą
ryżu w ten sam sposób co Merina z środkowej części wyspy.
Na południe od ziemi Sihanaka rozciąga się obszar, który należy do ludu
Bezanozano – dosłownie „wiele małych warkoczyków” z racji sposobu układania
włosów - (0,8 procent) i Tanala – ludzie lasu - (3,8 procent). Ci ostatni
cieszyli się niezależnością nawet w czasach dominacji Merina. Utracili ją
dopiero wraz z pojawieniem się Francuzów.
(kofi)
link do artykułu i zdjęcia
www.afryka.org/index.php?showNewsPlus=875
o polskich obywatelach żyjących w Afryce i działających na rzecz Afrykan
www.pomocglodnym.pl