Wakacje na wyspie Rathlin

IP: 80.51.228.* 27.06.08, 14:30
Po przeczytaniu krótkiego artykułu o wyspie Rathlin pozwalam sobie
na kilka uwagi uzupełnień:
1. Wybrzeża Północnej Irlandii widziane z Rathlin to dystrykt
Moyle w hrabstwie Antrim.
2. Odległość wyspy od Szkocji wynosi nie 20 lecz 25 km, co może
wydać się mało znaczącą różnicą, ale w skali 10 krotnie większej już
może coś znaczyć.
3. Władca Szkocji, który schronił się na wyspę Rathlin to nie
Edward de Bruce lecz Robert wywodzący się z normandzkiej rodziny de
Bruce. Udało mu się zasiąść na tronie lecz nie na długo. Po rocznym
(1306) zesłaniu na Rathlin pełen determinacji wrócił do Szkocji.
Odniósł wiele zwycięstw, został uznany przez Francję za króla
Szkocji, został też wsparty przez Kościół rzymskokatolicki. Chociaż
nowy król Anglii Edward II nie bardzo interesował się sprawami
Szkocji, nie mógł jednak zlekceważyć problemu. W następstwie tego w
1314 roku wojska obu krajów starły się pod Banockburn, na południe
od Stirling. Sytuacja Bruca była nie do pozazdroszczenia: miał pod
swoim dowództwem 6 tys. wojowników przeciwko 20 tys. Anglików.
Wrodzony spryt pomógł mu jednak przegnać ich na grząskie wrzosowiska
i zwyciężyć.
Ponieważ papież nie uznawał nowego monarchy, poddani Bruce’a
zwrócili się do Rzymu z petycją i już 1320 roku oficjalnie przyznano
mu tytuł króla. Król Anglii Edward III w 1328 roku przyznał jej
niepodległość. Uznał Bruce’a za króla i wydał młodszą siostrę za
jego synka. Wreszcie zapanował pokój między dwoma najbardziej
skłóconymi narodami. Niestety nie na długo, ale to już inna historia
(wojna stuletnia).
4. Wymieniony w tekście artykułu król Edward I był królem
Anglii a w 1290 roku mianował się feudalnym suwerenem Szkocji
wybierając na króla wasalnego Balliona. Z racji zwycięskich bitew
podczas najazdu na Szkocję, w tym bitwy pod Dunbar i klęski zadanej
Wiliamowi Wallace’owi (Braveheart – Waleczne Serce) nazywano go
Młotem na Szkotów.
5. W sumie najmniejsza wyspa, najkrótszy tekst, najwięcej
błędów i niedomówień.
Pełna wersja