Ottawa

05.09.04, 23:41
Ottawa, stolica drugiego co do wielkości kraju świata, jest często
nazywana „twierdzą biurokracji”, pozbawioną uroku i charakteru, mimo że rząd
kanadyjski wydał miliony dolarów, by uczynić z Ottawy „piękne miasto, z
którego wszyscy Kanadyjczycy mogą być dumni” (jak głoszą prospekty reklamowe).

Jak można się spodziewać, inwestycje w rozwój miasta nie zawsze spotykają się
z aplauzem Kanadyjczyków. Niechęć wobec Ottawy jest głęboko zakorzeniona – w
1857 r. królowa Wiktoria, oczarowana słodkimi akwarelami, wyznaczyła to
miasto na stolicę kraju, co stanowiło bolesne upokorzenie dla Montréalu i
Toronto.

Mówiąc obiektywnie, Ottawa nie jest ani pretensjonalna, ani nudna. To gwarne,
otwarte na świat miasto liczy 330 tys. mieszkańców i może się pochwalić
wspaniałymi muzeami, malowniczym położeniem nad rzeką oraz licznymi
instytucjami kulturalnymi. Kolejne jego atuty to dobre hotele i pensjonaty,
gwarne kawiarnie z barami oraz restauracje – wszystko to wystarczy, by żądny
wrażeń turysta zatrzymał się tu na parę dni.

Ottawa leży na ziemiach stanowiących niegdyś tereny łowieckie plemienia
Ouataouais, posługującego się językiem algonkin. Pierwszy odnotowany w
kronikach Europejczyk, Samuel de Champlain, pojawił się tu w 1613 r. Rozbił
obóz, popatrzył na swych indiańskich przewodników składających ofiary z
tytoniu zamglonemu wodospadowi Chaudičre (franc. kocioł), a następnie
wyruszył dalej w poszukiwaniu lepszych pastwisk. W późniejszym czasie rzeka
Ottawa stała się ważnym szlakiem transportowym, jednak okolice dzisiejszego
miasta pozostawały właściwie wyłącznie miejscem, w którym rozbijano
obozowiska.

Było tak do 1800 r., kiedy Philemon Wright dotarł tu z Massachusetts na
rakietach śnieżnych po skutej lodem Ottawie. Założył niewielką osadę, która
nazwał Wrightstown, a następnie przemianował na Hull na cześć angielskiego
miasta, z którego pochodzili jego rodzice. Znając zapotrzebowanie brytyjskiej
marynarki na drewno, wymyślił sposób transportu wysokich drzew. Układał je w
regularne kwadraty, wiązał i tworzył tratwy, spławiane rzeką do Montréalu.
Pomysł okazał się trafiony, więc Hull wkrótce rozkwitło. Na drugim brzegu
rzeki panował zastój aż do 1826 r., kiedy otwarto kanał Rideau, który
połączył tereny dzisiejszej Ottawy z Kingston i Rzeką Świętego Wawrzyńca.
Budową kanału kierował podpułkownik John By, którego imieniem nazwano nową
osadę, Bytown.

W 1855 r. Bytown zmieniło nazwę na Ottawa, konkurując o status stolicy
prowincji kanadyjskiej. Władze miały nadzieję, że wraz ze starą nazwą w
niepamięć pójdzie także jego niechlubna reputacja, jako miejsca pijackich
zabaw i burd. Królowa Wiktoria przychyliła się do próśb mieszkańców Ottawy,
choć ich wysiłki miały zapewne niewielki wpływ na ostateczną decyzję. Wygląda
bowiem na to, że królowa kierowała się artystycznym smakiem – rozkoszując się
widokiem romantycznych obrazów, przedstawiających pejzaże okolic Ottawy,
postanowiła, że będzie to doskonałe miejsce na nową stolicę, co niewielu się
podobało – pewna gazeta stwierdziła nawet, że Ottawa nie zostanie nigdy
zaatakowana przez obce wojska, gdyż „każdy najeźdźca nieuchronnie zgubiłby
się w lesie, usiłując ją znaleźć”.

Pomijając osobliwy kompleks budynków władz federalnych, obejmujący
nieregularny gmach parlamentu, Ottawa aż do lat 40. XX w. była sennym
miastem, w którym nic się nie działo. W końcu jednak zatrudniono paryskiego
urbanistę – Jacquesa Grebera, który miał za zadanie upiększyć miasto,
wytyczając liczne parki, szerokie aleje i wysadzane drzewami deptaki. Plan
zmienił oblicze Ottawy na trwałe, choć później wśród zaprojektowanych przez
Grebera trawników i parków wyrosły biurowce z betonu i szkła, tworzące
centrum miasta. Dziś Ottawa chce się rozwijać nie tylko jako stolica, ale i
metropolia. Wyrazem tych dążeń stało się stworzenie Capital Region (region
stołeczny), co ma wpłynąć na rozwój gospodarczy miasta i zwiększyć jego
znaczenie przez połączenie miejscowości należących do Ontario i Québecu, a
usytuowanych po obu stronach rzeki Ottawy.

Największe atrakcje Ottawy skupiają się na stromych, południowych brzegach
rzeki Ottawy, po obu stronach kanału Rideau. Można tam podziwiać monumentalne
wiktoriańskie gmachy na Parliament Hill, znakomite zbiory sztuki w National
Gallery, militaria w Canadian War Museum, okazałą bazylikę Notre Dame lub
zajrzeć na Byward Market, gdzie skupia najwięcej restauracji i barów. Na
północny wschód od centrum, na drugim brzegu rzeki Rideau, rozciąga się
eleganckie przedmieście Rockcliffe z Rideau Hall z siedzibą gubernatora
generalnego, a także National Aviation Museum.
    • foxal Re: Ottawa 06.09.04, 05:49
      Ottawa obecnie liczy 750 tysiecy mieszkancow, jako ze nastapilo scalenie
      satelitow. Kiedys (4 lata temu) bylo 11 miast a teraz jest jedno, ale sa juz
      glosy, zeby sie rozdzielic bo administracja kosztuje wiecej niz poprzednio. W
      tych 750 tysiacach nie ma Hull i Gatineau, ktore razem licza okolo 150 tys.
      • lancelot48 Ottawa - podobnie jak Vancouver 06.09.04, 19:27
        foxal napisał:

        > Ottawa obecnie liczy 750 tysiecy mieszkancow, jako ze nastapilo scalenie
        > satelitow. Kiedys (4 lata temu) bylo 11 miast a teraz jest jedno, ale sa juz

        O takim scaleniu juz od wielu lat slychac glosy w Wielkim Vancouver. Modle sie
        po cichu aby to nigdy nie nastapilo.
    • foxal Re: Ottawa 06.09.04, 05:53
      Zapomnialem napisac a raczej pochwalic rycerza Lancelota48 za jego wklad
      informacji o Kanadzie - dobrze ze robisz. Staraj sie jednak troche skracac, bo
      jak cos jest dlugie to staje sie nudne na internecie. Pisz dalej - dobrze
      robisz.
      • lancelot48 rycerz - nie rycerz 06.09.04, 19:34
        foxal napisał:

        > Zapomnialem napisac a raczej pochwalic rycerza Lancelota48 za jego wklad

        Dzieki. A propo rycerze - kliknij na link w moim podpisie na samym dole, moze
        tobie przypadnie nagroda?


        > informacji o Kanadzie - dobrze ze robisz. Staraj sie jednak troche skracac,

        Postaram sie smile

        Wydaje mi sie, ze administracja kompletnie sie zalamala. Wszyscy sobie (oprocz
        trzech osob do tej pory) z tad poszli. Czuje sie jak na polnocy BC. Teren
        odkryty, goraczka "zlota" minela, i na wzor opuszczonych miasteczek te forum
        staje sie atrakcja turystyczna ze swoimi duchami i Lancelotem (nie rycerzem) smile
    • pikorpikor Re: Ottawa 06.09.04, 11:17
      Czyli historia rodem z australijskiej ziemi. Tam się nie mogli dogadać czy
      Melbourne czy Sydney - no i stworzyli coś pomiędzy nimi - Canberrę - takie big
      country town. Nic nadzwyczajnego.
    • lancelot48 Parlament 06.09.04, 19:57
      Parliament Buildings (budynki parlamentu) nad Ottawą, na wapiennym Parliament
      Hill, wyglądają na zabudowania kościelne, a to ze względu na ostrołukowe okna i
      dumną wieżę zegarową. Budowę kompleksu, składającego się z trzech potężnych
      neogotyckich gmachów, rozpoczęto w 1859 r., po odkupieniu ziemi od brytyjskiej
      armii, która wyburzyła koszary w czasie budowy kanału Rideau.

      Centre Block (zwiedzanie z przewodnikiem: poł. V–VIII pn.–pt. 9.00–19.30, sb. i
      nd. 9.00–16.30, IX–poł. V codz. 9.00–15.30; bezpł.), siedziba Senatu i Izby
      Gmin, dominuje nad pozostałymi budynkami, choć jest nowszy od nich, gdyż
      wzniesiono go w 1916 r,. po pożarze wcześniejszego gmachu. Peace Tower (wieża
      pokoju), wyrastająca porodku fasady, została dobudowana w 1927 r. jako pomnik
      ku czci Kanadyjczyków walczących w I wojnie światowej. Jej podłoga jest
      wyłożona kamieniami z pól bitewnych Europy.

      Do najciekawszych etapów zwiedzania należy Izba Gmin, w której stoi fotel
      przewodniczącego wykonany z dębu z Westminster Hall i statku Nelsona „Victory”,
      a także wyłożona czerwonym dywanem sala Senatu, której ściany ozdobiono
      freskami przedstawiającymi epizody z I wojny światowej. Sufit pokrywają piękne
      złocenia. Z tyłu Centre Block mieści się biblioteka, jedyna część budynku,
      która ocalała z pożaru. Posiedzenia Izby Gmin i Senatu są otwarte dla
      publiczności, która może je obserwować z galerii – białe światło na szczycie
      Peace Tower oznacza, że odbywa się debata. Każdy wschodzący na galerię musi
      mieć przepustkę, wydawaną przez straż przy głównym wejściu do Peace Tower.
      Informacji można zasięgnąć telefonicznie – Senat: 992-4791, Izba Gmin: 992-
      4793. Na ten ostatni numer można również dzwonić w sprawie najbardziej
      interesującej debaty, która odbywa się w ramach Question Period (zapytania),
      kiedy opozycja zadaje pytania premierowi.

      Po obu stronach Centre Block wznoszą się West Block (gmach zachodni) oraz East
      Block (gmach wschodni; VII i VIII codz. 10.00–17.00). W East Block można
      zwiedzić cztery sale z okresu konfederacji – pierwszy gabinet gubernatora
      generalnego, biura sir Johna A. Macdonalda i sir George’a Étienne Cartiera oraz
      Privy Council Chamber (sala tajnej rady). O dziejach budynku opowiada
      przewodnik w kostiumie z epoki. Na zadbanych trawnikach wokół Parliament
      Buildings stoją pomniki zasłużonych. Zza Centre Block roztacza się ładna
      panorama rzeki i Hull.

      Magnesem dla turystów są dwa wydarzenia rozgrywające się na Parliament Hill.
      Pierwsze to zmiana warty, kiedy piechurzy i grenadierzy gwardii gubernatora
      generalnego wkraczają na wzgórze w jaskrawoczerwonych paradnych bluzach i
      niedźwiedzich skórach (kon. VI–kon. VIII codz. między 9.30 a 10.00). Druga
      atrakcja to widowisko „światło i dźwięk”, przedstawiające historię Kanady (VI–
      pocz. IX; co wieczór; 2 przedstawienia – po angielsku i francusku, kolejność
      zmienia się co drugi dzień; bezpł.). Latem przed West Block staje namiot w
      którym działa punkt informacyjny.
    • lancelot48 Confederation Square i kanał Rideau 08.09.04, 19:05
      Wschodni koniec Sparks Street Mall wychodzi na trójkątny, rozległy
      Confederation Square (plac konfederacji), nad którym wznosi się wspaniały
      National War Memorial (narodowy pomnik wojenny).

      Nad strzelistym kamiennym łukiem widać alegorie wolności i pokoju. Wschodnią
      pierzeją placu ciągnie się kompleks niskich betonowych budowli, mieszczących
      National Arts Centre.

      Schodzą one coraz niżej w kierunku kanału Rideau, który w zimie przekształca
      się w najdłuższe lodowisko na świecie. Wzdłuż niego są ustawiane stoiska z
      rękawiczkami i gorącą czekoladą dla przemarzniętych łyżwiarzy. Kilka kroków
      dalej, dokładnie poniżej Parliament Hill, kanał wpada do rzeki Ottawa kilkoma
      śluzami, przy których jest usytuowane Bytown Museum, najstarszy budynek w
      mieście, który w czasie budowy kanału służył jako magazyn dla wojska (IV–XI pn.
      i śr.–sb. 10.00–16.00, nd. 12.00–16.00; 5 C$). Latem różne firmy organizują
      rejsy wycieczkowe po kanale (początek nad śluzami) i rzece (początek pod
      śluzami). Jedną z nich jest Paul’s Boat Lines (%225-6781; godzinny rejs po
      kanale – 12 C$, po rzece – 14 C$). Statki odpływają co 2 godziny.

      Od wschodniej strony śluz wychodzą schody wiodące do Château Laurier Hotel
      (zob. s. 137) oraz sąsiadującego z nim Canadian Museum of Contemporary
      Photography (Muzeum Współczesnej Fotografii; V–VIII pn., wt. i pt.–nd. 11.00–
      17.00, śr. 16.00–20.00, czw. 11.00–20.00, IX–IV śr. i pt.–nd. 11.00–17.00, czw.
      11.00–20.00; wolne datki). Zbiory obejmują ok. 160 tys. zdjęć, które służą do
      celów archiwalnych i wystawowych. Po drugie stronie ulicy wznoszą się smukłe
      kolumny dawnej stacji kolejowej, w której obecnie mieści się centrum
      konferencyjne.
    • lancelot48 National Gallery of Canada 10.09.04, 21:15
      Na terenach pomiedzy Nepean Point a Sussex Drive wznosi sie wspanialy gmach
      National Gallery of Canada, zaprojektowany przez Moshe Safdiego. Architektura
      budynku ma nawiazywac do wiezyczek i pinakli biblioteki Parlamentu.

      Kolekcja zostala zalozona w 1880 r. przez markiza Lorne, ówczesnego gubernatora
      generalnego, który namówil czlonków Royal Canadian Academy do przekazania
      rzadowi po jednym dziele. Przez sto lat zebrano wiele z calego swiata, dzieki
      czemu zbiory licza obecnie ponad 25 tys. eksponatów, wystawianych na dwóch
      poziomach. Przy wejsciu zwiedzajacy (Galeria Narodowa; V–pol. IX codz. 10.00–
      18.00, czw. do 20.00, pol. IX–IV sr.–nd. 10.00–17.00, czw. do 20.00; bezpl.)
      otrzymuja bezplatne plany muzeum, a w sklepie mozna kupic uzyteczny National
      Gallery Guide (przewodnik 5 C$).

      Zbiory ulozone mniej wiecej chronologicznie na poziomie pierwszym, to ozdoba
      galerii. Ukazuja one historie malarstwa kanadyjskiego od pol. XVIII w. do pol.
      XX w. Wystawe otwiera sztuka religijna z Québecu, m.in. zlocony wysoki oltarz
      Paula Jourdaina z Longueuil. W nastepnej sali zgromadzono eksponaty
      dokumentujace narodziny sztuki swieckiej na pocz. XIX w. Nastepnie zwiedzajacy
      moga obejrzec najbardziej oryginalny „eksponat”, kaplice z Rideau Street,
      niezwykle pieczolowicie odbudowana w 1972 r., gdy chylila sie ku ruinie.
      Zostala ona zaprojektowana w 1887 r. przez ksiedza i architekta w jednej
      osobie, kanonika George’a Bouillona, dla szkoly przyklasztornej w Ottawie.
      Smukle kolumny z zeliwa podtrzymuja sufit w ksztalcie wachlarza, jeden z
      niewielu na terenie Ameryki Pólnocnej. W kaplicy mozna podziwiac kolekcje
      sreber i drewnianych rzezb koscielnych z Québecu.

      Contemporary Art Collection (kolekcja sztuki wspólczesnej) na pierwszym i
      drugim pietrze obejmuje lata 1960–1980. European Galleries (zbiory
      europejskie), umieszczone na drugim pietrze, otwieraja dziela z pracowni Duccia
      w Sienie i Giotta we Florencji. Sztuke pólnocnoeuropejska XV i XVI w.
      reprezentuja glównie dziela sakralne. Szczególnie imponujaco przedstawiaja sie
      zbiory europejskiej sztuki XVII w. – oprócz rzezby Berniniego przedstawiajacej
      jego mecenasa, papieza Urbana VIII, mozna tu podziwiac Zlozenie do grobu
      Rubensa, wspanialy obraz Rembrandta Heroina ze Starego Testamentu oraz
      Pozwólcie dzieciom przychodzic do mnie van Dycka – wczesne dzielo mistrza, na
      którym prawdopodobnie sportretowal Rubensa z rodzina. W dziale poswieconym
      malarstwu XIX-wiecznemu zgromadzono glównie mniej znane obrazy wielkich
      artystów. W ostatnich salach zgromadzono znaczny zbiór XX-wiecznych prac
      europejskich.

      Na drugim pietrze mieszcza sie jeszcze trzy dzialy: zbiory azjatyckie, trzy
      sale z tkaninami, rysunkami i fotografiami, oraz sala ze sztuka Innuitów. W tej
      ostatniej mozna obejrzec Czarujaca sowe (The Enchanting Owl) Kenojuaka – barwne
      wizerunki ukazanych tu fantastycznych ptaków to najslynniejszy przyklad
      wystawianej w muzeum sztuki Inuitów. W dziale fotografii zebrano 17 tys. zdjec
      nalezacych do galerii.
    • lancelot48 Ottawa 21.09.04, 19:04
      Nestled on the banks of the majestic Ottawa, Rideau and Gatineau Rivers, Ottawa
      is one of the most beautiful G8 capitals in the world. A thriving international
      technology and business centre and world class tourism and convention
      destination, Ottawa is also rich in culture and heritage with its many national
      institutions, parklands, waterways and historic architecture. It is home to a
      large number of foreign embassies and is a recognized centre for both academics
      and professional training. The city offers an open and welcoming environment to
      cultures from around the world, providing service in English, French, and a
      host of other languages. The city’s residents enjoy an enviable quality of life
      that is recognized around the world.

      www.ottawa.com/main_e.shtml
Pełna wersja