kto wesprze na duchu

[civi1]

jest 20 a ja siedze skulona przed kompem. szukam skąś pociechy, ratunku...
wsparcia. odrobiny nadziei, kogoś kto powie, masz duża szanse, bo lekarz na
mnie chyba postawil krzyzyk.
Jestem w pierwszej ciąży... inaczej: nosze w sobie ukochane dziecko. tyle, ze
ono chyba ze mną nie chce być.
pierwsza wizyta w miiesiączkowym 6t.c (moja opcja to coś koło 8.10 - poczecie)
i informacja - za mal ciąża pusty pecherzyk,. 30 .10 krwawienie (plamenie) 31
wizyta u lekarza. pęcherzyk 13 mm ciałko żółtkowe, nie widac zarodka,
pęcherzyk lekko zdeformowany (gruszka??) mięsniak w macicy i tajemnicza 6mmm
szczelina. Lekarz rozwiał moje nadzieie.:Na wiele bym nie liczył.
A ja... błagam Boga o litość, wymiotuje i mam potowrnie obolałe piersi. Nie
umiem juz myśleć pozytywnie. w necie znalazłam taka stronkę
www.echo.3w.pl/cgi-bin/echo/zdrowie/zdrowie tam w sprawdz mozna
zobaczyc jak dzidzia powinna wygladc. moja powinna mic 6mm i pukajace
serdudszko,a jej nie bylo widac. rycze. jest dla mnie nadzieja? RATUNKU!!!

[mamusia100]

civi1, masz maila na priv.

[olcialew1]

Jedyne co przychodzi mi do glowy to pojscie do innego gina na konsultacje i usg.
Buziaki dal Ciebie!

Jest dla Ciebie nadzieja

[mrowka75]

w wielu ciążch okazuje się,że serduszko zaczeło pukac później niz pierwsze usg
było wykonane. Wrzuc "wielkość zarodka" w wyszukiwarkę, jest mnóstwo postów
kobiet, którym ciąża skończyła się szczęsliwie, choć były w analogicznej
sytuacji, a czasem bijące serduszko nie pojawiało się dłużej niż 6 tygodni.
Wiele rodziło zdrowe dzieci pomimo mięśniaka, wiele rodziło pomimo plamień i
krwiaka (na co wskazywałaby tajemnicza szczelina) - i tu np ja. Trzymam kciuki
i spokoju zyczę. pozdrawiam.
P.S. Zrobienie usg u innego specjalisty tez może być rozwiązaniem problemu, ale
osobiscie doradzałabym pójście na usg za jakiś tydzień.

[civi1]

mróweczko jesteś ANiołem. Bardzo dziękuje. postanowiłam juz czekać do 10. i
powiem Ci, e stałąm sie dziś pewna, ze będzie OK

[marta.b.gurgul]

Witam, ja jestem w 35 tc i co prawda nie miałam takich problemów, ale na
początku w 5 tc dowiedziałam się, że mam krwiaka w macicy i 50 % na donoszenie,
chociaż lekarz od razu powiedział, zeby nie spodziewać się cudu. Kazał leżeć. A
ja myslałam pozytywnie, uwierzyłam, że urodze tego dzidziusia, chociaz krwiak
był cztery razy większy od mojej fasolki. Leżałam trzy miesiące i krwiak się
wchłonął. W tym czasie dostałam mdłości, wymiotowałam codziennie do czwartego
miesiąca po parę razy i też bolałay mnie piersi. lekarz powiedział, że to dobre
objawy, bo organizma przyzwyczaja się do nowego stanu rzeczy i akceptuje , a nie
odrzuca dzidziusia. i tak się stało. Nie martw się, przede wszystkim pozytywne
myslenie, naprawdę dużo daje.

[ludwiczka1]

Wiem, że teraz przechodzisz ciężkie chwile, ale musisz wierzyć, że będzie ok.
Ja sama jestem tego dobrym przykładem. Gdy wspominam moją ciążę przechodzą mnie
dreszcze. U mnie też długo nie było widać zarodka a tylko ciałko żółte. Lekarz
kazał czekać a ja wychodziłam ze skóry. Kiedy wreszcie dzidziuś był widoczny
dostałam krwawienia i wylądowałam w szpitalu. Miałam krwiaka,musiałam leżeć i
brać leki na podtrzymanie.Byłam przerażona tym bardziej, że już wcześniej
straciłam ciążę. Na pierwszej wizycie po wyjściu ze szpitala lekarz nie mógł
dopatrzeć się u dziecka nóżek. Przeżywałam kolejny koszmar. Na następnej
wizycie nóżki były już widoczne, ale pojwił się też ogromny mięśniak. Tak
dotrwałam do połowy ciąży. W 23 tygodniu trafiłam do szpitala z silnymi bólami
brzucha (do tej pory nie wiem co było ich przyczyną). Tydzień po wyjściu ze
szpitala zaczęły się częste skurcze, których nie dało się niczym wyciszyć. I
tak dotrwałam do 36 tygodnia. Bo wtedy urodziłam. W czasie porodu nastąpiły
komplikacje i musiałam mieć cc. Dzień później (w Wigilię) dziecko dostało
silnego zapalenia płuc i straciło oddech. Było reanimowane. Wiele dni
przeleżało w szpitalu w tym na oddziale intensywnej terapii. Na szczęście Bóg
czuwał nad nami. Malutka wyzdrowiała. Teraz ma 6 miesięcy i jest zdrowym,
radosnym dzieckiem. Jak widzisz moja ciąża do łatwych nie należała. Bałam się
potwornie, że stracę moje dziecko. Dlatego dobrze wiem co czujesz. Nie trać
wiary w to, że będzie dobrze. Trzymam za Ciebie i Twoje dzieciątko kciuki.