"Słupy" sie kończą

05.12.09, 08:45
"Braciszkowie" mieli niedawno kolejna sprawę karną w Mińsku, tym razem z
artykułu 291 kk. Bronił ich z tej samej orientacji taki "na brylantynę", wyrok
lada dzień...
"Braciszkowie"S. synowie niejakiego "Korka" Dariusza S.znani z programu
"Uwaga" "Krwawe sceny w Warszawie", a jednocześnie "słupy" w nowych interesach
doktor neurolog Danuty M. i jej syna "Nygusa" - Piotra M., bo na nich między
innymi wstawia ten duet maszyny do gier mieli niedawno kolejną sprawę karną w
Mińsku, tym razem z artykułu 291 kk. Bronił ich z tej samej orientacji taki
"na brylantynę", wyrok lada dzień...Ten sam "papuga" za pieniądze Danuty M.
bronił kiedyś znanego wyrokowca z Mińska odsiadującego już kilka lat Mariusza
F. Fajne towarzycho "pani doktor"...
    • one_klawisz Re: "Słupy" sie kończą 22.02.10, 15:06
      Słup - element konstrukcyjny (może być wolno stojący), pionowa (choć
      nie zawsze) podpora. Szczególnym zastosowaniem tego rodzaju podpór
      są słupy telefoniczne (telegraficzne) lub słupy energetyczne. Innym
      rodzajem są słupki drogowe albo graniczne.

      W dawnych czasach pal lub słup służył do egzekucji osób skazanych na
      karę śmierci. Dokonywano tego poprzez przywiązanie lub przybicie do
      pala lub wbicie na pal.

      Maszt - pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki
      pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest
      stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej
      na kadłub jednostki. Masztów może być jeden lub więcej, a wtedy
      kolejne są umieszczone zazwyczaj w osi symetrii kadłuba jeden za
      drugim. Czasem na katamaranach każdy kadłub ma własny maszt (maszty
      występują obok siebie), natomiast maszty niesymetrycznie umieszcza
      się na przykład na jednostkach z jednym pływakiem bocznym (proa).

      Maszty dzielimy na jednolite lub dzielone (składające się z kilku
      połączonych ze sobą części).

      Najpopularniejsze wykonane są z profilu aluminiowego - ze względu na
      korzystny współczynnik: waga-wytrzymałość-cena. W starszych łodziach
      stosowane były maszty drewniane, w łodziach wyczynowych (regatowych)
      stosuje się włókno węglowe, włókno szklane i żywice epoksydowe. Na
      dużych jachtach krążowniczych stosowane są też maszty stalowe (ze
      względu na niską cenę, bardzo wysoką wytrzymałość i łatwość obróbki,
      np. spawania okuć). Wraz z wprowadzaniem epoksydów o coraz większych
      wytrzymałościach, przy jednoczesnym braku utraty elastyczności pod
      koniec lat 90. XX wieku, nastąpił wielki powrót masztów drewnianych
      do żeglarstwa regatowego, choć raczej prawidłowo powinno się je
      nazywać masztami kompozytowymi, ponieważ oprócz drewna, zbudowane są
      z obu wymienianych wcześniej włókien oraz nasycane są żywicami.

      Nazewnictwo [edytuj]
      Maszty mają swoje nazwy. Najczęściej są to fokmaszt, grotmaszt i
      bezanmaszt. Jeżeli wiadomo że chodzi o maszt, nazwy skracamy do fok,
      grot i bezan. W niektórych przypadkach ostatni maszt nazywany jest
      stermasztem. Od nazw masztów nazywa sie takielunek związany z tym
      masztem. I tak, główny żagiel na grotmaszcie to grotżagiel, inne to
      grotmarsel, grotbramsel itd.

      na jednostce z jednym masztem terminu grotmaszt używa się zamiennie
      z samym określeniem maszt
      na jednostce z dwoma masztami, grotmasztem jest ten wyższy, a jeżeli
      oba maszty są takie same, to jest to maszt tylny
      fokmaszt, grotmaszt na szkunerze
      grotmaszt i bezanmaszt na keczu
      na jednostce z trzema masztami – fokmaszt, grotmaszt i bezanmaszt
      na jednostce od 4 masztów wzwyż – wszystkie maszty prócz pierwszego
      (fokmaszt) i ostatniego (bezanmaszt) to numerowane grotmaszty:
      pierwszy grotmaszt, drugi grotmaszt itd...
      maszty na jedynym siedmiomasztowym statku, szkunerze Thomas W.
      Lawson, nosiły nazwy dni tygodnia - pierwszy maszt to Monday
      (poniedziałek)Nabicie na pal (zwane także nawlekaniem na pal) –
      jedna z najokrutniejszych form wykonywania kary śmierci,
      praktykowana od starożytności do XVIII wieku. W okresie starożytnym
      stosowana była na Bliskim Wschodzie, a od średniowiecza
      rozpowszechniła się na ziemiach najeżdżanych przez Imperium
      osmańskie, bądź podległych temu państwu - głównie na Bałkanach, ale
      też na południowo-wschodnich krańcach Rzeczypospolitej (Kozacy).

      Spis treści [ukryj]
      1 Przebieg egzekucji
      2 Kara nabicia na pal w literaturze i filmie
      3 Opis egzekucji u Jędrzeja Kitowicza
      4 Przypisy


      Przebieg egzekucji [edytuj]
      Narzędziem kary był przygotowany wcześniej pal – zaostrzony z jednej
      strony drewniany słup. Nogi leżącego na ziemi skazańca kat wiązał
      sznurami lub powrozami do pary koni lub wołów, a pal kładł między
      nogami skazanego. Gdy zwierzęta ruszały naprzód, ciągnęły za sobą
      skazańca. Pal wbijał się w odbyt człowieka i pogrążał się dalej, ale
      nie dopuszczano do tego, by przebił go całkowicie. Następnie kat
      odwiązywał zwierzęta, a słup z nabitym człowiekiem stawiano pionowo.
      Pod wpływem ciężaru ciała pal pogrążał się coraz głębiej,
      przebijając powoli wnętrzności. Skazaniec konał przez długi czas,
      zależnie od wytrzymałości organizmu i stopnia uszkodzenia organów
      wewnętrznych; trwać to mogło nawet 3 dni. Krzywo wbity pal znacznie
      przedłużał cierpienia skazańca[1]. Czasami, dla zaostrzenia kary,
      skazańca po nabiciu na pal smarowano łatwopalną substancją i
      podpalano.

      Szczególne upodobanie do tego rodzaju egzekucji przypisywano
      hospodarowi wołoskiemu Vladowi III Ţepeşowi, którego przydomek
      oznacza właśnie palownik. Inny jego przydomek, Dracula (Drăculea),
      wykorzystał Bram Stoker tworząc postać hrabiego Drakuli.

      Kara nabicia na pal w literaturze i filmie [edytuj]
      Na tę karę został skazany pułkownik i ataman Sucharuka[2], kozacki
      poseł w powieści i filmie "Ogniem i mieczem" (Aleksander Wysocki),
      oraz Doniec[3], pułkownik kozacki, brat Horpyny.

      Jednym z najbardziej znanych polskich filmów, gdzie można obejrzeć
      wykonanie tej kary jest film "Pan Wołodyjowski" (i serial
      telewizyjny "Przygody pana Michała"), których scenariusz oparty był
      na "Trylogii" Henryka Sienkiewicza. Tej okrutnej karze poddany był
      Tatar Azja Tuhaj-bejowicz za zdradę Rzeczypospolitej w Panu
      Wołodyjowskim[4]. Sposób wykonania egzekucji w Panu Wołodyjowskim
      był inny[5] niż opis Jędrzeja Kitowicza; skazaniec nawlekany był na
      plecach, a nie na brzuchu (jak u Jędrzeja Kitowicza).

Pełna wersja