Dlaczego faceci boja sie slubu?

[Gość: Kocianna]

Moj ukochany "chce ze mna byc przez cale zycie". OK, ja z nim tez. Rodzice sugeruja

[Gość: pirzmak]

A moj narzeczony wcale nie odwleka, przynajmniej tak mi sie wydaje. Znam
natomiast kolezanke, ktore srednio raz na tydzien szantazuje swojego
narzeczonego i pyta o termin slubu, wyprosila u niego pierscionek zareczynowy,
po czym w histerii go oddała, mowiac, ze ma jej go oddac, jak sie zdecyduje. I
tak sie wożą, daj Boże, trzeci rok, i konca nie widać. Byłoby to wszystko
śmieszne, gdzyby nie to, że jest żałosne. Czemu nie chcą się żenić? Może nie
lubią, jak się coś w ich życiu radykalnie zmienia?

[Gość: Morin]

Po ślubie to juz nie jest to. Nasze kochane Panie bardzo się zmieniają - zaczynaja więcej brać a mniej
dawać :)). Ich wymagania rosną w postępie geometrycznym a przede wszystkim koniecznie chcą nas
zmienić - oczywiście dla naszego dobra (czytaj swojego). Zabawne też jest jak szybko się nami
roczarowywują nawet te, które bardzo o nas zabiegały (przykłady na forum).
Zawsze mnie interesowało dlaczego już małe dziewczynki koniecznie chcą wychodzić za mąż?,
chłopcy nie pragną bo domyślają się co ich czeka ;))).

[Gość: Maj68]

Gość portalu: Morin napisał(a):

"Po ślubie to juz nie jest to [...] Ich wymagania rosną w postępie geometrycznym
[...] a przede wszystkim koniecznie chcą nas
zmienić - oczywiście dla naszego dobra (czytaj swojego).
Zawsze mnie interesowało dlaczego już małe dziewczynki koniecznie chcą wychodzi
ć za mąż?

Mnie też...:-))
Nic dodać nic ująć.

pozdrawiam sedrdecznie

[Gość: milady]

gdyz pragniemy, aby jakiś koleś przejął od rodziców ciężar naszego utrzymania.
niebagatelny zresztą... krótko: chcemy co miesiąc dostawać kasę od obcych, bo
rodzinę obciążać to straszny wyrzut sumienia.

[Gość: Morin]

Brawo za szczerość :)))
Naprawdę jesteś kobietą?
Jeśli tak to tylko pogratulować mężowi! Właśnie tego od Was oczekujemy i tak
rzadko dostajemy :(.
Pzdr.

[Gość: Susan]

Nie zgłębimy chyba tego do końca :-(
Może boją się bycia z jedną kobietą tak definitywnie,
tak naprawdę na zawsze, pod jakąś presją? Może przykra
jest myśl, że nie będą to już randki, na których jest
cudnie, ale jednak potem idzie się do własnego,
oddzielnego domciu i łóżeczka. I myślą, że skończy się
swobodne bycie z kumplami, męska swoboda, a zacznie
praca, ciężka praca nad małżeństwem, nad związkiem, bo
szczęście zawsze wymaga ogromnego wysiłku i wielu
kompromisów. Może Oni boją się takiej miłości tak
naprawdę na zawsze.
Większośc jednak się żeni. Niektórzy z tych co pozostają
samotnie na placu boju, późno, może za póżno zorientuje
sie co stracili. A może, kto to wie, będzie im właśnie
tak dobrze i przyjemnie ;-)

[Gość: Anna26]

Ja mam znowu przez Was ''flashback'', ludzie moi kochani.
Moj maz tez mi niezle naszarpal nerwow zanim mnie popraosil o reke. Zrobil to
dopiero wtedy, gdy;
1) zagroszilam, ze odejde i rezczywiscie zaczelam sie wyprowadzac
2) rzucalam noze w sciane, bo nie moglam w niego
3) gadalam jak nakrecona, ze brak slubu mi ubliza i ze ja nie bylam na
konkubine wychowywana jada, jada, jada...
I wtedy po jakichs siedmiu miesiacach takej szarpaniny on zapytal: "Will you
marry me?" Na pierscionek nie bylo go stac.
Slub wzielismy tylko cywilny, bo Pan Maz tez nie chcial odatwaic ceregieli itd.
Ale ja go i tak kocham nad zycie i uwielbiam...I jestem szczesliwa, bo dostalam
czego chcialam.

[Gość: Ped]

Bo pozniej moze byc juz tylko rozwod i podzial majatku
. A bez slubu , te klopoty odpadaja . A przyczyna
niewiary mezczyzn w niestalosc zwiazku jest
emancypacja, prawa kobiet i utrata zaufania do plci
zenskiej tym spowodowana.

[Gość: jacek]

i tu masz 100% racje.
jacek

[Gość: Ewa]

wole takich co się boją i zastanawiają ..
niz potem rozwodzą .. mówiąc ze się " lekko pomylili"...
mam złe doświadczenia z takim typem .. co sie bardzo spieszył, był strasznie
załamany tym ze chcę mieć podwójne nazwisko, płakał na slubie ze szczęścia...

a potem stwierdził ze się " lekko pomylił".. i zaczęło się to bolesne "
dzielenie wszystkiego"....

dziewczyny NIE MA SIĘ DO CZEGO SPIESZYĆ !!!

chyba nie chcecie usłyszeć po kilku latach .. ze to Wy tego chciałyście a nie
ON .. biedny .. przymuszony ...

[Gość: Z]

Jeżeli oboje chcą - ok, Ale jeśli jedno chce 100 razy bardziej niż drugie -
czyż nie jest coś tu nie tak? Albo to drugie nie dorosło jeszcze, albo coś
ukrywa, albo wie że nie jest to ta/ten, ale nie stać go na zakończenie tej
wygodnej sytuacji.
Mimo wszystko ślub jest pewnym wyzwaniem. Z założenia kończy się coś ale i coś
innego zaczyna. Pytanie w którym miejscu jest nam najlepiej?

[julianna]

Tylko, ktore nie doroslo, to ktore 100 razy bardziej chce czy to ktore chce
podjac swiadoma decyzje a nie pod przymusem :)

Gość portalu: Z napisał(a):

> Jeżeli oboje chcą - ok, Ale jeśli jedno chce 100 razy bardziej niż drugie -
> czyż nie jest coś tu nie tak? Albo to drugie nie dorosło jeszcze, albo coś
> ukrywa, albo wie że nie jest to ta/ten, ale nie stać go na zakończenie tej
> wygodnej sytuacji.

[Gość: Maj68]

Gość portalu: Z napisał(a):

"Jeżeli oboje chcą - ok, Ale jeśli jedno chce 100 razy bardziej niż drugie -
czyż nie jest coś tu nie tak? Albo to drugie nie dorosło jeszcze"

Ha Ha Ha -"Albo to drugie nie dorosło jeszcze", jakież to stonowane, jakie
odpowiedzialne, jakie kobiece...:-)))))))
Wy za to dorastacie bardzo szybko, bo -jak słusznie zuważył jeden z naszych
przedmówców- już dziewczynki w wieku przedszkolnym doskonale wiedzą kogo poślubią.

No, nie dąsaj się Mała. Zapalimy jointa?

[Gość: Wredna]

Moze faceci nie chce slubu bo wiedza, ze zostaniemy z nimi nawet, gdy sie nigdy
nie ozenia. Ja bym nie zostala. Prosta zasada. Nie chcesz sie ze mna ozenic
to chuj Ci w dupe. Koniec milosci. Majtki na dupe i spadaj facio.

[Gość: Maj68]

1.
No dobra, ale znowu wychodzi na to że was bardziej interesuje własny tyłek
(zasłonięty w tym wypadku cudowną suknią ślubną) niż facio, którego rzekomo
kochacie. O co tak naprawdę chodzi? O to żeby wasze koleżanki miały o czym
pogadać, o ich zazdrosne spojrzenia, o to żeby poczuć się jak xiężniczka? A
może nie lubicie pytań starych ciotek "kiedy wreszcie znajdziesz sobie jakiegoś
kawalera". Nie dziwie się -też bym nie lubił.
Wiesz, gdyby to jeszcze była kwestia jakiś zasad (chociażby religijnych) np.
nie ożenisz się ze mną - to nie dostaniesz wianka i "chuj Ci w dupę". Wtedy co
innego -pełny szacoonek... Ale oboje wiemy że takie przypadki zdarzają się
rzadko i coraz rzadziej. Wiesz, kiedyś śluby miały sens, bo sankcjonowały pewne
rzeczy -głównie sex, a teraz? Po co chcecie wychodzić za mąż skoro on tego nie
chce, a i tak wasze życie w ogóle się nie zmieni, bo wy już dawno wszystko mu
dałyście? Poza tym dziś możesz na szczęście robić co chcesz -bez ślubu- i nikt
nie będzie za to rzucał w ciebie kamieniami na ulicy. Dodam że sam nie mam nic
przeciwko swoobodzie seksualnej ale staram się rozumować logicznie. Po co robić
coś co nic nie daje, skoro jedna ze stron tego nie chce? Żeby się rozwodzić?
2.
Jest cała masa kobiet które są fantastycznymi dziewczynami, kochankami etc. ale
po prostu nie nadają się na żony. Małżeństwo wyłącznie z miłości jest decyzją
tak samo kretyńską jak małżeństwo wyłącznie z rozsądku. Z miłości można się
kochać, być ze sobą, gotować se żarcie i wspólnie się kąpać na golasa ale żeby
się żenić potrzebne jest jeszcze coś. Trzeba się -moim zdaniem- trochę poznać.
Kobiety niestety często zakuchują się i od razu słyszą tętęnt ślubnych
orszaków. A was nie jest łatwo rozpracować dlatego jesteśmy ostrożni.
3.
A gdy już się dobrze znacie i gdy jest miłość (mówię o wypróbowanym uczuciu a
nie jakiś chujach mujach -"gołąbki se w parku gruchają"), to w sumie zajebiście
jest się pobrać. A jeśli on nadal nie chce - to trochę dziwne. (ja w takiej
sytuacji bym chciał:-))Wiesz, może on taki po prostu jest że organicznie się
brzydzi ślubem, a może wcale go tak dobrze nie znasz? Pogadajcie po prostu jak
ludzie. Jakoś sprawę trzeba załatwić.

p.s
Wredna - jesteś w porzo!
Podoba mi się Twój styl...

Można się wtrącić?

[Gość: Susan]

Dlaczego chcemy wychodzic za mąż?
Może przedstawię, nie zanudzając mam nadzieje, parę moich
przemysleń.
Ja na ten przykład chcę, bo :-) bardzo chcę mieć
dzieci.Dlaczego pragnę aby urodziły się w usankcjonowanym
związku? Może dlatego iż takowy jednak do czegoś
zobowiązuje, może to kwestia statusu dzieci. Oczywiście
facet może się na mnie i nasze dziecko wypiąć także i po
ślubie ale... pozostaje choc nikła nadzieja, że w takiej
sytuacji dwa razy przemysli czy tylko dopadła go typowa
panika czy naprawde już mnie nie chce. Jeżeli naprawdę nie
chce - krzyżyk mu na drogę w każdym przypadku, przy
jakichkolwiek zobowiązaniach.
A może to kwestia mojego statusu... Może nie chcę być
starą panną... Oczywiście zawsze można się rozwieść. Ale
nadal mam nadzieję że w wypadku "papierka" obydwoje dobrze
się zastanowimy czy zabić ten związek. Może to kryzys do
przezwyciężenia? Ja wiem już że nie warto pochopnie z
miłości rezygnować...
Fakt, ma na nas wpływ rodziny, środowiska, koleżanek i...
naszych kobiecych marzeń.
Dlaczego jednak tego nie zrobić? Powiesz: co wam szkodzi
brak tego papierka. A ja powiem: cóż wam szkodzi jego
istnienie. To nie kajdany. Jasne - małżeństwo to cholernie
ciężka robota. Ale czasem warto jest razem się pomęczyć:-)
Oj, także wielu panów zupełnie nie nadaje się na małżonka
:-( Ale nam kobietom czasem zdarzy się i w takich
zakochać... I jak głupie czekamy... Ale tak robić nie
należy. Czasu żal. Życia. Płodnych lat ;-)) Przecież
jeżeli chce sie koło nas codziennie budzić, to nie
odstraszy go ślubna perspektywa. A jeżeli okaże się że tak
naprawdę nie chce i jest mu wygodnie tylko we własnym
łóżku... No to nie będę sie wyrażać, ale wiadomo :-) bye
bye dear
pozdrawiam, Susan

[Gość: Maj68]

Nic dodać nic ująć.
Szkoda że nie przeczytałaś mojego do końca bo nie tylko że nigdzie nie pisałem
że ludzie nie powinni się pobierać ale stwierdziłem że to jest zajebiście fajne
gdy tylko spełnione są pewne warunki. Jasne że można dyskutować o tych
warunkach, czy to rzeczywiście takie i czy na pewno muszą być spełnione ale tu
chyba już każdy ma swoje zdanie i nie ma co się przekonywać.

hi hi
Lubię was obie:
Wredną za formę
Ciebie za treść
:-))

jeszcze cosik :-)

[Gość: Susan]

Czytałam, choć na szybcika :-)) Wiem że nie mówisz że nie
powinni, tak sobie dywagowałam i rozważałam hipotetyczne
stanowiska męskie. Nie ma co uogolniać i wszystkim
przypisywać jednych chęci czy niechęci, prawda? Wybacz nam
kobietom ewentualne spaczenia spowodowane trafianiem na
tych co to nigdy nie uważają małżeństwa, ani trwałego
związku za zajebiste ze spełnionymi warunkami i bez nich
:-((
Też cię lubię :-) I za treśc i za formę :-)
Dobrej nocki, Susan

[Gość: Sławek]

Ja co prawda nie jestem osobą wierzącą ale w naszym kraju jest ich podobno
większość. A jak wiadomo dla ludzi wierzących związek bez ślubu jest rzeczą nie
do przyjęcia. Nawet jeśli życie przed i po ślubie jest dokładnie takie samo, to
jest to sakrament bez którego ani rusz. I to też trzeba uszanować mimo, że
komuś nie wydaje się to zbyt logiczne i racjonalne.

Do Maj68

[Gość: Milena]

Lubię Twoje gadanie: jesteś rzeczowy i nie owijasz w bawełnę. Trzym się.

SPOJRZENIE CZWARTE - CAŁA PRAWDA...

[Gość: Maj68]

Zdecydowana większość par nie kocha się tylko "chodzi ze sobą" - i to jest
przyczyna! Bo nadchodzi ten moment, gdy panna zaczyna się dopominać od swojego
faceta oświadczyn, bo dla niej kurewsko ważny jest rytułał, ta cała FORMA* -że
już nie będzie starą panną, że będzie w białej sukni, że zrobi to co wszystkie
koleżanki już dawno zrobiły, że matka przestanie jej zawracać dupę itd. A wielu
facetów, to w gruncie rzeczy idealiści. Oni czują że to nie jest do końca tak
jak powinno być -i instynktownie bronią się...

pozdro
*-Forma w znaczeniu Gombrowiczowskim.

Pytanie

[Gość: Susan]

Cytuję: "Oni czują że to nie jest do końca tak jak powinno
być -i instynktownie bronią się..."

Czemu ? Dlaczego tak czują i bronią się?
S.

[Gość: kaja]

Gość portalu: Susan napisał(a):

> Cytuję: "Oni czują że to nie jest do końca tak jak powinno
> być -i instynktownie bronią się..."
>
> Czemu ? Dlaczego tak czują i bronią się?
> S.
Być może jest to lęk przed odpowiedzialnością, przed nadchdzącą próbą bycia w
końcu dorosłym.

[Gość: Soonia]

Czytając te posty w końcu zrozumiałam dlaczego jest
tyle zdrad i tyle rozwodów. Jak można kogoś zmuszać
czy choćby nalegać, do małżeństwa?

[Gość: Susan]

Czasem mam wrażenie że bez odrobinki nalegania... nie
czarujmy się... ogromnej wiekszości małżeństw by nie
było ;-) No I oczywiscie co za tym idzie rozwodów ;-)

O......

[Gość: Janek]

Kobiety, facet boi się z Wami ożenić bo:
1/ nie chce zostać przerobiony na Waszą modłę. Chcecie facetów zmieniać i tyle
(dla Jego oczywiście dobra),
2/ sądzi, że zechcecie go sobie podporządkować

A tak na marginesie: przestajecie o siebie dbać, bo już faceta macie w ręku.

Pozdrowienia

[Gość: kaja]

Drogi O chyba nie trafiłeś na odpowiednią kobietę skoro tak piszesz.Być może
rzeczywiście jest tak że niktóre kobiety przestają o siebie dba, ale w końcu
kiedy niejednemu z was wyrasta brzuszek,kruszeją mięśnie i raz po raz wracacie
z męskich bibek do domu na niezłym chaju... zastanów się sam... kto z kim
przystaje...

[Gość: Matylda]

A tu się akurat nie zgodzę. To mężczyźni są mistrzami zaniedbywania się, gdy
pani jest już zaklepana: dziurawe skarpety, nieogolenie, brzuszek....... i tak
możnaby długo.

[Gość: Soonia]

Gość portalu: Susan napisał(a):

> Czasem mam wrażenie że bez odrobinki nalegania... nie
> czarujmy się... ogromnej wiekszości małżeństw by nie
> było ;-) No I oczywiscie co za tym idzie rozwodów ;-)

To prawda, ale to jeszcze nie znaczy że tak być powinno i że to jest dobre.
Ja tez chce mieć dzieci ale nie za wszelką cenę!!! Nie chciałabym ich za nic
wychowywać w chorej rodzinie, lub skazywać na przeżywanie rozwodu, a jak facet
sie nie chce zenic to znaczy że coś jest nie tak.(i to ma swoje psychologiczne
konsekwencje dla pózniejszego przebiegu małzenstwa)Jeśli kobieta nalega bo nie
chce zostać starą panną to znaczy że traktuje faceta przedmiotowo, jako narzędzie
do uzyskania określonego statusu.
Zresztą co tu dalej pisać: Maj 68 ma swiętą rację, nic dodać nic ująć:)

a gdzie nasza duma - prosić sie o slub???!
Susan czy naprawdę sądzisz że prawdziwa miłość potrzebuje papierka aby przetrwać?
Też nie tęsknię za obrączką, a powody są następujące
1. mam opinię publiczną(w tym ciotki) w ...głebokim poważaniu
2. poważna niechęc do imprez typu wesele i innych rodzinnych "spedów"
3. pomimo głębokiego uczucia jakim darze mojego wybranka wcale nie jestem na 100%
przekonana że jestem dla niego własnie TĄ(idealnie pasującą połówką)
4. Jest mi dobrze tak jak jest.

pozdrawiam

[Gość: renka]

Bo nie potrafia byc prawdziwymi facetami.Moj maz(prawdziwy facet) zostal moim
mezem po wygraniu konkursu na (mojego) meza , ktory oglosilam wsrod swoich
wielbicieli.Wygial na trwale prawdziwa stalowa podkowe.Inni probowali..i nic.A
on naprawde bardzo chcial.Ta podkowa to nasz talizman.
Slub byl w Sw. Annie, w Warszawie, nie mialam bialej sukni, tylko bezowa,
krotka przed kolana i bukiet czekoladowch storczykow.Do slubu jechalismy
dorozka, po drodze mielismy wypadek, niegrozny , ale jeden kiosk ruchu zostal
przedziurawiony.Do tego wszystkiego nasz swiadek, serdeczny przyjaciel,po
ceremonii wyprowadzil mnie przed kosciol, gdzie zostalismy obsypani ryzem i
smiechem (jak zauwazono pomylke!) Moj maz jednak pojawil sie po kilku minutach
sam ledwo widoczny zza kwiecia slubnego ! To sa chwile do wspominania cale
zycie!Nawiasem mowiac, nie wiem, czy on to pamieta ze szczegolami tak jak ja.To
jemu nogi bardziej drzaly podczas ceremonii niz mi.

[Gość: pd]

Mysle,ze to logiczne.On nie potrzebuje gosci i obraczek bo chce byc z Toba a obraczki i cala oprawa
typu wesele,poprawiny i cala reszta to tylko klopot.

[Gość: Irka]

Nie wszyscy panowie boją się ślubu. Mój mąż oświadczył się mi w pierwszym
miesiącu spotykania się ze sobą.Nie ukrywam, że byłam mocno zaskoczona, ale
zaryzykowałam i się zgodziłam. No cóż - pomyślałam - w ostateczności rozwód, a
na szczęście nie ma recepty, bo co ma się wydarzyć to i tak się wydarzy.
Pobraliśmy się po pół roku bycia ze sobą.
Obecnie jesteśmy już trzy lata po ślubie i jesteśmy szczęśliwi i dalej w sobie
zakochani. Oby tak dalej.
I.

[Gość: salton]

Susan ma rację. nikt nie ma ochoty tak definitywnie się zadeklarować, a poza
tym ta odpowiedzialność.....
pozdr

[Gość: kwieto]

Nie rozumiem Anny26 - rzucac nozami w sciane, zeby sie oswiadczyl??? a czemu tak
pragniesz slubu - co on wlasciwie zmienia - NIC...

Nie rozumiem tez Wrednej, choc ma zdrowe podejscie (nie podoba sie, to do widzenia).
Tylko problem ten sam co u Anny26 - Ty chcesz slubu a on nie, i Ty go wymuszasz...
Nawet jesli robisz to nieswiadomie, stawiajac sprawe n"a ostrzu noza", wymuszasz
pewne decyzje.

To moze ja opowiem dlaczego ja nie chce sie zenic

1. Bo to absolutnie nic nie zmienia, jesli chodzi o uczucie
2. Bo nie wyobrazam sobie swojego wesela, tego rodzinnego spedu z podla muzyka...
3. Bo musialbym ganiac po prawnikach i spisywac intercyze, rozdzielnosc majatkowa
(tak, tak, w dobie rozwodow, i pomyslow niektorych poslanek, zeby byly maz placil
bylej zonie pensje po rozwodzie (sic!) wole sie wczesniej zabezpieczyc, a zarazem
zabezpieczyc Ja - tak aby klotnie rozwodowe ograniczyly sie do minimum)
4. A tak na prawde bardzo podobalo mi sie stwierdzenie pewnego pana przeczytane w
jakiejs prasie - ze ozenil sie po 9 latach znajomosci, bo stwierdzil, ze jesli tyle czasu sa ze
soba, i pasuja do siebie, nie mecza sie wzajemnie, to moga wziac slub - w sumie komu
to szkodzi?

Natomiast wymuszanie malzenstwa, szantaze (ja sie wyprowadze jesli sie ze mna nie
ozenisz) sa zalosne...

[Gość: dopisek]

dodam tylko, ze argument "chcialabym miec dzieci a malzenstwo to sankcjonuje" tez jest
malo powazny. Moi rodzice sie rozwiedli, gdy mialem osiem lat (jakos malzenstwo nie
zapobieglo rozpadowi zwiazku). I mysle, ze wtedy dla mnie jako dziecka, o wiele mniej
bolesne byloby, gdyby rodzice nie mieli slubu - nie musialbym uczestniczych w
rozprawach sadowych (bo dziecko musi wypowiedziec sie, z ktorym z rodzicow chce
zostac), nie przechodzilbym podzialu majatku, itd. itd...

[Gość: julianna]

Kwieto - popieram w calej rozciaglosci ! :)

[Gość: niuniek]

przecież instytucja małżeństwa w dotychczasowej formie, w obecnych czasach nie
ma żadnego sensu, ślubowanie miłości i wierności to kpina, nie lepiej w Sądzie,
albo w internecie zarejestrować jako jakąś spółkę, imprezę tzw.weselną, można i
po tym zorganizwać,

[Gość: Anna26]

Faceci boja sie slubu bo nie wiedza jaka to fajna sprawa. Moj chlop tez sie
bal, a dzisiaj jest mi wdzieczny. I bardza szczesliwy!!!

[Gość: kwieto]

Wiesz, Anna26, ja nie mam w zwyczaju uszczesliwiac innych na sile, i nie chce
byc przez innych uszczesliwiany. To co dla Ciebie jest fajna sprawa, moze byc
dla innych koszmarem, nie uwazasz?

[Gość: Anna26]

Nie mowilam o uszczesliwianiu innych na sile. Jestem zajeta tylko
uszczesliwianiem samej siebie. Ale czasami moje szczescie zalezy od kooperacji
innych. Jestem jak Ameryka w interperetacji G.W. Busha.... albo sie ze mna
wspolpracuje, albo sieje zniszczenie.

A ludzie czesto boja sie nowosci. Kazdy psychylog Ci to powie.

[Gość: kwieto]

Ja jesli sie ze mna nie wspolpracuje - po prostu przestaje wspolpracowac. NIe
mam zamiaru siac zniszczenia, bo po pewnym czasie zostala by wokol mnie tylko
gastka tchorzy i pochlebcow.

A stwierdzenie "moj maz sie opieral, nie wiedzial jakie to szczescie, a teraz
jest wniebowziety" (cyt. z pamieci) zalatuje mi wlasnie wtlaczaniem innych w
swoj wlasny wzor szczesliwosci. Niezaleznie czy chca tego, czy nie.

[Gość: królik]

nie tylko faceci ... ja jestem może w mniejszości, ale nie marzyłam o ślubie,
białej sukni,itp. wystarczyłby mi poprostu dobry związek. Ale trafiłam na
tradycjonalistę, na szczęście nie fanatycznego, jestem po ślubowaniu. I
wyobrażcie sobie, że to jednak coś zmienia, mam takie uczucie. Może to
małżeńska przysięga i włączenie do tego wyższej instancji, związek jest teraz
dla mnie poważniejszy. Samo słowo mężatka brzmi strasznie poważnie i
statecznie. Coś w tym jest.

[Gość: Lucy]

Gość portalu: królik napisał(a):

> nie tylko faceci ... ja jestem może w mniejszości, ale nie marzyłam o ślubie,
> białej sukni,itp. wystarczyłby mi poprostu dobry związek. Ale trafiłam na
> tradycjonalistę, na szczęście nie fanatycznego, jestem po ślubowaniu. I
> wyobrażcie sobie, że to jednak coś zmienia, mam takie uczucie. Może to
> małżeńska przysięga i włączenie do tego wyższej instancji, związek jest teraz
> dla mnie poważniejszy. Samo słowo mężatka brzmi strasznie poważnie i
> statecznie. Coś w tym jest.

W zupełnosci zgadzam się z królikiem. Niby ślub nic nie zmienił, mieszkaliśmy
razem tak przed, jak i po, ale jednak jest zupełnie inaczej, człowiek jakoś
inaczej oddycha, ciężko mi jest to racjonalnie wytłumaczyć ale różnica jest
ogromna. To chyba tak jak ujęła króliczka "włączenie do tego wyższej instancji"
uroczysta przysięga przed Bogiem, świadkami...
Oczywiście mówię tu o ślubie kościelnym, innego nie mam.
I od razu zaznaczam, nikogo nie zmuszałam, decyzja była wspólna a mój mąż
oświadczył się z własnej i nieprzymuszonej woli, pierścionek kupił maleńki i
skromniutki, bo tylko na taki było go stać, był wtedy w wojsku i wydał na niego
cały swój żołd. I wiecie... ten maleńki pierścioneczek jest dla mnie teraz
najcenniejszy, choć później kupił mi wiele innych i droższych...

[Gość: królik]

Cieszę się, że nie tylko ja mam takie odczucia.
Pozdrawiam =:)