Gość: ktos
IP: *.ino.tvknet.pl / *.ino.tvknet.pl
22.10.04, 22:03
" Zająłem wolne miejsce z tyłu klasy i przygłądałem się. Wszyscy uczniowie
wraz z nauczycielką zajęci byli jakimś zadaniem, każdy skrobał coś dzielnie
na swojej kartce. Dziesięcolatka obok zapisywala stronę zdaniami
zaczynającymi się od " nie potrafię".
Nie potrafię kopnąć piłki futbolowej"
Nie potrafię wykonać dzielenia na liczbach, które mają więcej niż 3 cyfry"
Nie potrafię przekonać do siebie Debbie".
Zapisała już pół strony i nic nie wskazywało, by miala przestać. Pracowała z
uporem i zawziętością.
Przeszedłem się po klasie, zerkając na kartki innych uczniów> Wszyscy
opisywali rzeczy, których nie potrafili zrobić.
"Nie potrafię zrobić dziesięciu pompek"
"Nie potrafię zjeść tylko jednego ciasteczka"
Podszedłem do nauczycielki, ale ona tez zajęta byla pisaniem.
"Nie potrafię nauczyć córki, by napełniała bak w samochodzie".
"Nie potrafię przekonać Alana, by używał słow zamiast pięści" (...)
Teraz uczniowie mieli złożyć kartki i podejść z nimi do biurka. Każdy miał
umieścić swą kartkę w pustym pudełku po butach. Kiedy wszyscy oddali juz
swoje kartki, Donna wrzuciła swoją. Nałożyła wieczko na pudełko, wzięła
pudełko pod pachę i wyszła na korytarz. Uczniowie ruszyli za nią.
(...) Zamierzali pogrzebać "niepotrafię" Wykopanie odpowiedniego dołka zajęło
im trochę czasu. Kiedy dziura miała już metr głębokości, umieszczono w niej
pudełko z "niepotrafię". i czym prędzej zasypano ziemią. Trzydzieścioro jeden
dziesięciol;atkow otaczało świeży grób. Podziemią, głęboko ponad metr,
spoczywał kartonik, a w nim wypisane przez każdego z nich "niepotrafię".
Donna zabrała głos:
- Chłopcy i dziewczęta chwyćcie sie za ręce i pochylcie głowy. Zebraliśmy sie
tutaj, by uczcić pamięć "niepotrafię". Podczas swej ziemskiej wędrówki był
obecny w życiu każdego z nas - jednym towarzyszył częściej, drugim rzadziej.
Jego imię, niestety, wymawiano w każdym publicznym miejscu: w szkołach,
gmachach urzędów, w stolicy..." Oddajemy "Niepotrafię" należyte mu miejsce
wiecznego spoczynku. Na nagrobku widnieje epitafium. przezyli go jego bracia
i siostry "Potrafię", "Chcę", "Zrobię to natychmiast". Zadne z nich nie ejst
tak popularne, jak ich osławiony krewny, a i z pewnością brakuje im nadal
jego siły i mocy(..) Odtąd będziemy musieli stawić czoło życiu bezniego.
Niech sp[oczywa w pokoju. Amen"
Chick Moorman, Niezapomniana lekcja
Dedykacja, ot tak... zabawne i mądre. I cholernie proste, co?