Dodaj do ulubionych

Pomagamy pomagać .

07.11.21, 09:40

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwojowe, co oznacza, że odbija się na wszystkich obszarach funkcjonowania dotkniętego nim dziecka. Charakteryzuje się trudnościami w kontaktach z innymi ludźmi, zakłóceniami funkcjonowania umysłowego i motorycznego, nieumiejętnością posługiwania się mową oraz problemami z budowaniem tożsamości. Niektórzy podejrzewają istnienie defektu genetycznego w chromosomie X, odnoszącego się do zespołu kruchego chromosomu X, który może występować u około 8% autystycznych chłopców. Co więcej, u 15% do 20% chłopców z zespołem kruchego chromosomu X rozpoznaje się także autyzm, co sugeruje powiązanie między autyzmem a tym zespołem. Wykazano jednak także różnice między autyzmem a zespołem kruchego chromosomu X, co wskazuje na jakościowe różnice między oboma zaburzeniami.
W autyzmie mogą mieć miejsce bardzo niewielkie defekty organiczne, na przykład zauważono związek autyzmu z niedostatkiem czynności wydzielniczej przysadki - defektem bądź defektami wrodzonymi w funkcjonowaniu mózgu.Leczenie.Terapia behawioralna - prowadzona w ośrodkach okazuje się skuteczna w eliminacji zachowań prowadzących do samouszkodzeń, w ćwiczeniu podstawowych zachowań społecznych i rozwijaniu pewnych umiejętności dotyczących języka mówionego. Dojście do zadowalających rezultatów wymaga jednak dużego wysiłku od zespołu terapeutycznego: pracy dobrze wykwalifikowanych terapeutów przynajmniej 40 godzin tygodniowo przez dwa lata. Intensywna terapia behawioralna dzieci autystycznych, wymagająca ogromnego nakładu czasu i energii ze strony terapeutów i rodziców, może przynieść poprawę. Ciekawe, że w badaniu skuteczności terapii behawioralnej stwierdzono, iż u dzieci, które powróciły z ośrodka do swojego domu, poprawa utrzymywała się, natomiast stan tych dzieci, które pozostały w ośrodku, pogarszał się: traciły więcej niż zyskały w czasie terapii. Inne znaczące rezultaty uzyskano dzięki programom z udziałem rodziców, przy przewadze terapii domowej nad szpitalną. W umowie zawartej z rodzicami wyszczególniono pożądane zmiany zachowania dziecka i jasno opisano techniki, dzięki którym takie zmiany można uzyskać. Taki kontrakt stanowił potwierdzenie wartości rodziców jako potencjalnych sprawców zmian. Silny nacisk kładzie się na rolę rodziców jako terapeutów we wzmacnianiu normalnych zachowań u ich dzieci. Wielką uwagę poświęca się tym dzieciom autystycznym, które funkcjonują na wysokim poziomie (to jest spełniają kryteria autyzmu, a mimo to nastąpił u nich rozwój mowy). Osoby te wykazywały pewne przystosowanie do życia, były w stanie utrzymać się w pracy i zawarły małżeństwa.

Jednym z czynników istotnie ograniczających sukces terapii autyzmu jest trudność w uogólnianiu zachowań poza kontekstem terapeutycznym. Dzieci z poważnymi upośledzeniami rozwojowymi nie potrafią wykorzystać umiejętności dotyczących danej sytuacji w sytuacjach innych. W konsekwencji wyuczenie jakiegoś zachowania nie oznacza, że staje się ono pomocne w innych okolicznościach. Większy nacisk kładzie się na integrację dzieci autystycznych w tradycyjnym środowisku szkolnym.
www.google.pl/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://mojapsychologia.pl/definicje/14,autyzm.html&ved=2ahUKEwiguKX16YX0AhXKk4sKHXIqBzUQFnoECCUQAQ&usg=AOvVaw2Uj5Ag7JHh3zEB4cirJSHf
Obserwuj wątek
    • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 07.11.21, 09:48
      JAK RODZINA I PRZYJACIELE MOGĄ MI POMÓC?
      Rodzice dzieci autystycznych stoją przed bardzo trudnym zadaniem i muszą wiedzieć, że pomimo miłości, opieki, pomocy, jakimi starają się otoczyć swoje dziecko, będą zmęczeni i sfrustrowani. Nie bez powodu jednak mówi się o spektrum autystycznym i 'autyzm autyzmowi nie równy'; niektóre dzieci mogą mieć stosukowo niewielkie trudności, z innymi zaś kontakt będzie bardzo trudny lub niemożliwy do osiągnięcia. Lżejszą formą autyzmu jest zespół Aspergera.

      Rodzice mogą pomóc autystycznemu dziecku w codziennym funkcjonowaniu używając metod behawioralnych. Jednym z najważnieszych zadań jest stowrzenie bezpiecznego, przewidywalnego dla dziecka świata. Można to osiągnąc poprzez zorganizowanie codziennej rutyny, rozpisanie lub narysowanie codziennego planu dnia, tak by dziecko wiedziało, czego ma się spodziewać. Pomaga również informowanie dziecka o tym co się stanie, mówiąc np. 'za 2 minuty wyłączę telewizor'. W ciężkich przypadkach, może być konieczne leczenie dziecka w specjalistycznym ośrodku stałego pobytu, to bardzo poważna decyzja, z którą rodzice muszą się pogodzić, pamiętając o dobru dziecka. Moja dawna miłość z młodzieńczych lat ma takie dziecko .Kiedy w latach 90 przyjeżdżała do mnie .To młoda ,piękna bruntetka miała już siwe włosy.Dlaczego stchórzyłem .Nie wiem.I nie mogę sobie tego darować .
    • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 10.11.21, 12:56
      Autor: Anna Budzińska
      Wydawca: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne / GWP
      Rok wydania: 2020
      ISBN: 978-83-7489-845-4
      Polecamy platformę edukacyjną Kwadrans dla terapii, dzięki której nauczysz się, jak prowadzić terapię dzieci z autyzmem lub innymi zaburzeniami rozwojowymi w oparciu o metodę stosowanej analizy zachowania.


      Metody i techniki stosowanej analizy zachowania

      Wczesna diagnoza i jak najszybsze rozpoczęcie skutecznej terapii mogą znacząco wpłynąć na funkcjonowanie dziecka z autyzmem oraz całej jego rodziny. Dają niepowtarzalną szansę na godne i samodzielne życie.


      W przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu kluczowa jest terapia o udowodnionej naukowo skuteczności – stosowana analiza zachowania, zwana też terapią behawioralną. Autorka, specjalistka z wieloletnim doświadczeniem, szczegółowo omawia praktyczne kwestie związane z kolejnymi etapami terapii. Wyjaśnia, jak stworzyć zindywidualizowany system motywacyjny, jakie techniki terapeutyczne najlepiej stosować, jak ocenić i rozwijać sfery deficytowe oraz jakie programy wprowadzać, w miarę jak dziecko robi postępy. Wskazuje konkretne metody radzenia sobie z zachowaniami utrudniającymi naukę i codzienne funkcjonowanie. Podkreśla również wagę odpowiedniej organizacji przestrzeni terapeutycznej i zaangażowania rodziców w proces terapii, tak aby stał się stylem życia rodziny.


      Ta niezwykle potrzebna książka to niezbędnik osób zajmujących się dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu i prowadzących terapię takich dzieci. Autorka w bardzo jasny i przystępny sposób prezentuje wiele praktycznych wskazówek i metod pracy o naukowo udowodnionej skuteczności. Korzyści z lektury odniosą zarówno terapeuci, jak i rodzice – tworzący swego rodzaju zespół terapeutyczny, pomagający dziecku skuteczniej i szybciej rozwijać pożądane umiejętności. Osoby chcące poszerzyć wiedzę zdobytą dzięki tej książce mogą skorzystać z platformy edukacyjnej „Kwadrans dla terapii”.



      W książce – w praktyczny i przystępny sposób – zostały omówione takie zagadnienia, jak:


      • charakterystyka zaburzenia ze spektrum autyzmu;
      • wybór skutecznej terapii;
      • budowanie relacji z dzieckiem;
      • tworzenie efektywnego systemu motywacyjnego;
      • angażowanie rodziców w proces terapii;
      • określenie umiejętności, które należy rozwijać podczas terapii;
      • tworzenie zindywidualizowanego programu terapeutycznego, dostosowanego do potrzeb i możliwości dziecka;
      • przygotowanie miejsca do nauki i dobór materiałów edukacyjnych;
      • pisanie programów edukacyjnych, prowadzenie rejestracji i ustalanie kolejnych kroków uczenia;
      • monitorowanie i ocena postępów;
      • radzenie sobie z zachowaniami niepożądanymi przez uczenie zachowań alternatywnych;
      • rozwijanie samodzielności u dziecka;
      • kształtowanie podstawowych kompetencji społecznych i zachowań werbalnych.

      Doktor Anna Budzińska, psycholog i terapeutka, uczy dorosłych w Polsce i innych krajach europejskich oraz Stanach Zjednoczonych, jak radzić sobie z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Wie, jak uczyć skutecznie. Niczym przewodnik prowadzi czytelnika przez 33 rozdziały książki, omawiając najistotniejsze kwestie związane z wychowaniem i nauką dziecka z autyzmem. Pisze językiem prostym, zrozumiałym, nie omijając trudnych terminów i problemów. Tłumaczy wszystko słowem, obrazem, przykładem, odwołując się jednocześnie do danych z badań naukowych. Jej celem jest przekazanie nie tego, co należy wiedzieć, lecz tego, co należy umieć, będąc rodzicem, nauczycielem czy terapeutą dziecka z autyzmem.
      Niniejsza książka to swego rodzaju elementarz, przewodnik dla każdego odbiorcy. Nie należy jej pominąć.
      prof. dr hab. Marta Bogdanowicz "SKUTECZNA TERAPIA DZIECKA Z AUTYZMEM Praktyczny poradnik dla terapeutów i rodziców"
      • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 10.11.21, 14:57
        Ciekawą formą zabawy dla małych dzieci z autyzmem są wszelkiego rodzaju karty i plansze. To pomoce terapeutyczne, które pozwalają dopasowywać przedmioty, tak jak w popularnym memory, lub zachęcają do wokalizacji.Mnóstwo i fajnych rzeczy jest na allegro.Pamiętaj to jeszcze nie wyrok bo to mały chłopiec . www.google.pl/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://allegro.pl/artykul/gry-i-zabawy-dla-dziecka-z-autyzmem-MR0e9Bon5Ij&ved=2ahUKEwj0wNPn-I30AhUwl4sKHd3NB-IQFnoECAcQAQ&usg=AOvVaw2L0gr283_TZuWsVfbYC8F4
    • hana11 Re: Pomagamy pomagać . 10.11.21, 21:14
      Mój syn nie ma autyzmu. Jest bardzo społeczny. I widzę, że gdy łapie kontakt z otoczeniem, zainteresowanie otoczenia, nawet na ulicy, podnosi mu się nastrój. Jest opóźniony względem rówieśników. Jest na innym etapie. Ma duze opóźnienie w mówieniu. Mówi tylko kilka słów. Teraz zacznę różne terapie a i sama będę szukać, jak ja mogę wspomóc jego rozwój. Mówię do niego dużo, oglądamy książeczki, robię masaże stópek bo to dobrze działa na sensorykę.

      A dzis akurat mam dobry dzień. Widzę że zaczyna się przywiązywać do nowego przedszkola i jedna pani zaczyna go rozumieć i też rozumieć jego ograniczenia. To duża ulga wiedzieć, że dziecko w przedszkolu ma kogoś, kto umie zadbać o jego potrzeby.

      • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 10.11.21, 22:26
        Wiesz dobrze ile mam sympatii dla Ciebie.I jak Cię nie widzę na forach to szaleję .Chcę byś sobie ulożyła życie i nie osiwiała jak Teresa .Malutki chłopiec ile Ty masz miłości dla niego.W ogóle masz dla wszystkich. Nie krytykuj mnie gdy Ci chcę pomóc finansowo .Nie mam złych zamiarów .Mnie nic nie u będzie .Dobrze by było by po nowym roku ,wszystkim się ułożyło .Ja mam dobrze ,nic nie chcę więcej .Jedna pozytywna wiadomość dnia .
    • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 10.11.21, 23:20
      Rok 2021 covidowy blisko zakończenia .Już niedługo jego koniec.Czy dla mnie był zły nie .Dobry .Dzięki Hanie się zmieniłem .To ona mnie wprowadzila na salony forów i okrzesała i nauczyła jak postępować z ludźmi .Jak młodsza siostra .Ile miała cierpliwości .Ile odwagi by wytrzymać moje głupie pisanie .Takiego gbura coś nauczyć .Dzięki Ci Haniu .
    • n4rmoorr Re: Pomagamy pomagać . 11.11.21, 06:24
      Samodzielność dziecka sprowadza się do tego, że dziecko samo wykonuje czynności, które są w jego zakresie. Dziecko musi wiedzieć, że posiada już pewne umiejętności, a wiedzę tą zdobywa na bazie wcześniejszych doświadczeń.Samodzielność można osiągnąć na kilku płaszczyznach. Ważna jest umiejętność samodzielnego jedzenia. Pierwszym i częstym błędem jest dokarmianie dziecka i wyręczanie go w tej podstawowej funkcji. Już na końcowym etapie żłobka możemy zaufać, że samodzielne jedzenie jest w zakresie dziecka.Porządkowanie przestrzeni wokół siebie, a także tego, co dziecko przypadkowo nabałaganiło to kolejny krok do tego, aby nasz przedszkolak stawał się bardziej samodzielny. Umiejętność sprzątania jest cenna z różnych innych względów – przede wszystkim to realna pomoc dla nas – dorosłych i kształcenie u dziecka odpowiedzialności i uważności. Jednym z elementów, który czyni człowieka niezależnym, jest samodzielność w czynnościach samoobsługowych. Czynności samoobsługowe to na przykład czyszczenie nosa, mycie rąk, zębów i korzystanie z toalety. Czasami ciężko nam zaufać czy dziecko poradziło sobie ze sprawą dostatecznie dobrze – do pewnego etapu, gdy dziecko podjęło próby, kontrolujemy jakość wykonywania, wspieramy dziecko i pokazujemy jak samodzielnie wykonać dane działanie. Przedszkolak chętnie zostanie pomocnikiem rodzeństwa, nauczycieli i rodziców. Chętnie podejmie się wkładania naczyń do zmywarki, wyciągania ich, wieszania prania, a także wycierania kurzu. W przedszkolu chętnie przyjmie rolę dyżurnego, która daje dodatkowo możliwość wspierania nauczyciela w różnych czynnościach podejmowanych w przedszkolu. To co może zrobić przedszkole to uświadamiać rodzica. Np. na drodze infografik, które przedstawiają możliwości dzieci typu “Pięciolatek potrafi już…”. Czasami taka “konfrontacja” pozwala zauważyć rodzicowi, że ograniczyć wyręczanie dziecka. To, co może zrobić każdy dorosły to dawać szanse do rozwoju – pokazywać jak wykonać dane zadanie (np. wiązanie butów), zachęcać do powtórzeń, zapraszać przedszkolaka do pomocy młodszym i nie ulegać próbom kontroli malucha, niezależnie od tego jak zjawiskowo głośny i desperacki obraz przyjmują. Wczesne kształtowanie czynności samoobsługowych pozwala na przekształcenie się ich w nawyki.
      ...
      Dziecko trzyletnie jest już gotowe, by nauczyć się:
      samodzielnie jeść łyżką,
      ubierać i rozbierać,
      myć ręce,
      korzystać z toalety,
      rozpoznawać swoje rzeczy wśród innych,
      wycierać nos,
      reagować na swoje imię i nazwisko
      www.google.pl/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/03/nauka-samodzielnosci-trakcie-zabawy/&ved=2ahUKEwir44-4yI_0AhUSiP0HHTpOAoEQFnoECB4QAQ&usg=AOvVaw0_FmmMfcA0kbCGsQ65O6Fk

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka