troppo_bella 22.05.09, 22:28 Do XII w. księżmi były równiez kobiety wg jednego uczonego: wiadomosci.wp.pl/kat,1356,title,Do-XII-w-ksiezmi-w-Kosciele-katolickim-byly-kobiety,wid,11153587,wiadomosc.html Odpowiedz Link Zgłoś czytaj wygodnie posty
dzikowy Re: Kobiety księżmi. Kiedyś 22.05.09, 22:38 Też mi nowość, dziwnie jakoś pamiętam ten nius ze studiów. Odpowiedz Link Zgłoś
bene_gesserit Re: Kobiety księżmi. Kiedyś 23.05.09, 00:17 Zmiana nastąpiła w XII wieku, kiedy zmieniła sie koncepcja święceń i nastąpiło wydzielenie się kleru, jako oddzielnej warstwy społecznej feudalnego społeczeństwa. Trudno uwierzyc, ze KK broni tak zaciekle tylko tego. Jaki w tym sens i logika? Odpowiedz Link Zgłoś
kocia_noga Re: Kobiety księżmi. Kiedyś 23.05.09, 08:52 bene_gesserit napisała: > > Zmiana nastąpiła w XII wieku, kiedy zmieniła sie koncepcja > święceń i nastąpiło wydzielenie się kleru, jako oddzielnej warstwy > społecznej feudalnego społeczeństwa. > > Trudno uwierzyc, ze KK broni tak zaciekle tylko tego. Jaki w tym > sens i logika? > Wydzielenie się oddzielnej uprzywilejowanej warstwy społecznej. Odpowiedz Link Zgłoś
kocia_noga Re: Kobiety księżmi. Kiedyś 23.05.09, 08:50 Cytat z "Słownika Wiedzy Biblijnej" z "Prymasowskiej Serii Biblijnej": "Znamienne, że istnieją świadectwa potwierdzające sprawowanie przez kobiety funkcji kapłańskich w epoce bizantyńskiej, i to mimo podejmowanych w ciągu wieków przez hierarchię wysiłków ukrycia tego typu świadectw. W liście papieża Gelazego I (492-496) do biskupów w Italii i Sycylii wzmiankuje się z ubolewaniem, że kobiety celebrowały przy świętych ołtarzach i uczestniczyły w sprawach kościelnych przydzielanych tylko mężczyznom. Pewna inskrypcja z Bruttium, datowana na koniec V w., wspomina presbiterkę Letę, a inna, pochodzoca z Salony w Dalmacji (425 r. po Chr.), wymienia presbiterkę Flavię Vitalię. Chcociaż tego rodzaju świadectwa są rzadkie, to jednak potwierdzają, że kobiety pełniły funkcje kapłańskie - i że okazyjnie święceń udzielali im biskupi." Na cmentarzyskach rzymskich z pierwszych wieków chrześcijaństwa znaleźć można kilka grobów kobiet, które nosiły tytuł duchownej, "księdza", po grecku presbytera, na przykład: "Grób Weroniki, presbytery i córki Josetisa" oraz "Grób Faustyny, presbytery". Inne interesujące nas malowidło z katakumb, pochodzące z IV wieku, ukazuje scenę wyświęcenia kobiety. Postać siedząca na krześle to biskup, któremu towarzyszy mężczyzna. Wyświęcana kobieta w szatach liturgicznych stoi pośrodku sceny. Nowy Testament wymienia przynajmniej jedną diakonisę Febe (List do Rzymian 16,1- 2), która w Kościele w Kenchrach pełniła funkcję oficjalnej nauczycielki i misjonarki. Junia służyła Kościołowi w Rzymie jako APOSTOŁKA (List do Rzymian 16,7). Takich kobiet jest o wiele więcej. Z okresu od V do IX wieku (dokładna data nie jest znana) pochodzi mozaika z kościoła św. św. Pudentiany i Praksedis w Rzymie. Mozaika przedstawia cztery kobiety. Po prawej znajduje się Matka Boska w otoczeniu świętych patronek i fundatorek kościoła. Postać po lewej, z kwadratową aureolą, jest zidentyfikowana dzięki napisowi wokół głowy. Napis po lewej stronie głowy brzmi "Theodora" (dwie ostatnie litery nie zachowały się ), a nad głową - "episkopa", co jest żeńską formą od słowa episkopos, czyli biskup. Kobieta o tym tytule uhonorowana została kwadratową aureolą, co znaczy, że w czasie wykonywania mozaiki jeszcze żyła. Rodzaj napisu i towarzystwo dwóch fundatorek świadczą, że biskup Teodora przyczyniła się do remontu albo rozbudowy kościoła. Nie jest to jedyna znana nam episkopa. Istnieje wiele takich napisów, między innymi na jednym z grobów, brzmiący "honorabilis femina episkopa", czyli "czcigodna kobieta-biskup". Aż nadto wyraźnie napis ten mówi o płci pochowanego biskupa. Kronika Widukinda, niemieckiego historyka z X wieku, opisuje pewną gwałtowną burzę, w której tragiczną śmierć ponieśli "utriusque sexus sacerdotes" ("kapłani obojga płci"). Jak podaje Joan Morris, w średniowieczu tytuł sacerdos ("kapłan") stosowany był do kobiet niejednokrotnie. Istnieją pewne przedstawienia świadczące, że w średniowieczu kobiety pełniły funkcję duchownych-kanoników. Należy do nich tryptyk z XV wieku, znajdujący się obecnie w małym niemieckim muzeum, a wcześniej w klasztorze cystersów w Bebenhausen. Ukazują trzy kobiety trzymające od prawej: śpiewnik krzyż misyjny oraz kielich z elementami eucharystii. Powyższe atrybuty oznaczają oficjalne sprawowanie liturgii i posługi kapłańskiej, a nie przejaw prywatnej pobożności. Dużą rolę w chrześcijaństwie średniowiecza odgrywały przełożone klasztorów (ksieni). Miały władzę kapłańską i sądowniczą. Do ich insygniów należał pastorał, mitra, pierścień i krzyż pektoralny. Wszystkie te oznaki są typowe dla urzędu biskupa. Przełożone klasztoru sprawowały zatem episkopalną jurysdykcję nad swoimi terytoriami. Jednym z większych problemów średniowiecznego Kościoła był konflikt między biskupami podlegającymi Rzymowi, sprawującymi jurysdykcję nad diecezjami a dużymi i wolnymi zakonami, których opaci i ksieni również wykonywali episkopalną jurysdykcję nad swoimi równie rozległymi terytoriami. Szala zwycięstwa przechylała się na stronę scentralizowanej administracji rzymskiej. Po pewnym czasie osiągnięto kompromis: kilka męskich zakonów pozostało niezależnych, aż do dzisiejszych czasów. Jednakże większość żeńskich zakonów podporządkowano odpowiadającym im zakonom męskim. Wtedy też przestały powstawać malowidła przedstawiające przełożone klasztorów w mitrze. Na kapitelu kolumny w kościele w Le- Puy-en- Velay we Francji znajduje się wymowny relief ilustrujący ówczesną sytuację: mężczyzna-duchowny wyrywa z rąk przerażonej ksieni pastorał - symbol władzy biskupiej." Również ksienie irlandzkie wyświęcały księży, odprawiały msze, zwoływały synody i słuchały spowiedzi." Odpowiedz Link Zgłoś