blueberry4
13.07.03, 12:10
Szanowna Pani Doktor,
Przede wszystkim przepraszam, ze w tak nietypowy sposob zawracam glowe w
calkiem prywatnej sprawie. Prosze o jakas rade, bo jestem calkiem zagubiona i
nie wiem co robic.
Mam 24 lata, nie rozpoczelam jeszcze wspolzycia. Powodem jest ogromny strach.
W dzieciństwie przezylam probe naduzycia seksualnego ze strony lekarza. Od
tamtej pory nie jestem w stanie nikomu o tym powiedziec, nawet psychiatrze i
na terapii. Trudno mi jest nawet o tym myslec.
Leczenie psychiatryczne podjelam rok temu. Powodem byl silny lek, ktory
konczyl sie napadami paniki. Od czasu gdy przyjmuje leki antydepresyjne mam
bardzo rozregulowany okres. Miedzy miesiaczkami czesto pojawiaja sie u mnie
krwawienia. Poza tym mam chyba jakies zaburzenia hormonalne, ktore objawiaja
sie nadmiernym owlosieniem na brzuchu w oklicy pepka, ale tez lekkim na
piersiach.
Jestem zrozpaczona. Czuje, ze moze to byc objaw choroby, ktora moze wymagac
leczenia, ale strach jest tak wielki. Panicznie boje sie lekarza, jego/ jej
dotyku, rozmowy, niezrozumienia, mojej reakcji.
Przyjmowane leki poprawily moje samopoczucie i zmniejszyly odczuwany na
codzien lek. Moge dzieki nim normalnie funkcjonowac. Nie usunely jednak
atakow paniki. Niestety zdazaja mi sie one rowniez podczas wizyt lekarskich.
Dwa razy mialy one miejsce w drodze do ginekologa, ostatnio juz w poczekalni,
z ktorej ucieklam.
Blagam o rade. Co mam robic? Chociaz teraz udalo mi sie to napisac, nie
wyobrazam sobie, zebym mogla o tym w rzeczywistosci z kims rozmawiac ani
poddac sie badaniu.
Co mam robic. W tej chwili wolalabym niezyc.
Blue.