Który z popularnych leków na nadciśnienie,

04.02.11, 01:26
jak mówili w tv, wyprodukowany w latach 60-tych LECZY naczyniaki i nowotwory piersi?
Okazało się podobno, zupełnie przypadkiem.
    • szaser Re: Który z popularnych leków na nadciśnienie, 04.02.11, 08:18
      propranolol
      antiarrhythmicum, antihypertensivum, β-sympathicolyticum
      C07AA
      Działanie: Niewybiórczy lek z grupy β-adrenolityków o porównywalnej sile działania wobec receptorów b1 i b2, pozbawiony wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej; w dużych stężeniach wykazuje działanie stabilizujące błonę komórkową. Za działanie na receptory β odpowiada wyłącznie l-izomer. Działa chrono- i inotropowo ujemnie, wydłuża czas przewodzenia w węźle AV, zmniejsza pojemność minutową, przez co obniża ciśnienie tętnicze krwi u chorych na nadciśnienie tętnicze. Przez zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen zmniejsza częstość epizodów bólowych i zwiększa tolerancję wysiłku w dławicy piersiowej. Zmniejsza aktywność reninową osocza. Działanie β-adrenolityków może być również związane ze zmniejszeniem stymulacji adrenergicznej z ośrodków naczynioruchowych w mózgu. Mechanizm działania przeciwmigrenowego nie jest dotychczas wyjaśniony, być może jest on związany z działaniem rozszerzającym na naczynia krwionośne. Zmniejsza przepływ krwi przez wątrobę, u chorych z nadciśnieniem wrotnym obniża ciśnienie w żyle wrotnej. Po podaniu p.o. wchłania się prawie całkowicie, pokarm zwykle nie wpływa na dostępność biologiczną leku. Przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Ulega wychwytowi w wątrobie i jest metabolizowany podczas „pierwszego przejścia”. W 93% wiąże się z białkami osocza. Biotransformacja prowadzi do powstania czynnego metabolitu - 4-hydroksypropranololu. t1/2 leku wynosi 2-5 h, 4-hydroksypropranololu - 5,2-7,5 h. Wydalany w 90% z moczem.

      Wskazania: Nadciśnienie tętnicze (w monoterapii i leczeniu skojarzonym). Dławica piersiowa. Tachyarytmie pochodzenia nadkomorowego, komorowego oraz w wyniku przedawkowania glikozydów naparstnicy. U osób w stabilnym stanie klinicznym po ostrej fazie zawału serca. Drżenie samoistne. Stany lęku i niepokoju. Zapobieganie napadom migreny. Pomocniczo w guzie chromochłonnym w celu zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (w skojarzeniu z lekami α-adrenolitycznymi). Pomocniczo w nadciśnieniu wrotnym. Stosowany w kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu i niektórych wadach wrodzonych serca (wskazania niezarejestrowane w Polsce).

      Przeciwwskazania: Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, istotna klinicznie bradykardia, obrzęk płuc, wstrząs kardiogenny, inne postacie klinicznie jawnej niewydolności serca, hipotonia, istotne klinicznie zaburzenia krążenia obwodowego, stany przebiegające ze skurczem oskrzeli, nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne β-adrenolityki. Stosować ostrożnie u chorych na cukrzycę oraz osób z upośledzoną czynnością nerek lub wątroby. U chorych na dławicę Prinzmetala podawanie β-adrenolityków może wywołać ból dławicowy; stosować ze szczególną ostrożnością. Lek należy odstawiać stopniowo, szczególnie u chorych na dławicę piersiową; nagłe zaprzestanie leczenia propranololem może prowadzić do zaostrzenia choroby i wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

      Interakcje: Jednoczesne stosowanie z antagonistami wapnia z grupy fenyloalkiloaminy (werapamil) lub benzotiazepiny (diltiazem) oraz lekami przeciwarytmicznymi (m.in. amiodaron, dizopiramid, chinidyna, propafenon) może powodować wystąpienie zaburzeń automatyzmu i przewodnictwa przedsionkowo-komorowego lub nasilać działanie kardiodepresyjne i może być przyczyną występowania poważnych działań niepożądanych. Leki zobojętniające sok żołądkowy istotnie zmniejszają wchłanianie propranololu. Chlorpromazyna i prawdopodobnie inne pochodne fenotiazyny mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Propranolol zwiększa stężenie tiorydazyny; może to prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i zwiększenia ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Może osłabiać działanie sympatykomimetyków rozszerzających oskrzela; konieczne może być stosowanie większych dawek tych leków. Propranolol zmniejsza klirens teofiliny i może osłabiać jej działanie na oskrzela. Atropina i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą osłabiać działanie propranololu. Indometacyna i inne NLPZ mogą osłabić działanie hipotensyjne β-adrenolityków, w tym propranololu. Może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz leków hipoglikemizujących i insuliny. Etanol hamuje wchłanianie propranololu z przewodu pokarmowego. Fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna mogą nasilać metabolizm leku, zmniejszając jego stężenie w surowicy. Cymetydyna, fenazon, lidokaina, teofilina mogą hamować metabolizm propranololu, zwiększając jego stężenie w surowicy. Zachować ostrożność podczas stosowania w skojarzeniu z dużymi dawkami alkaloidów sporyszu.

      Działanie niepożądane: Propranolol jest zwykle dobrze tolerowany. Bradykardia, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nasilenie dolegliwości związanych z zespołem Raynauda, hipotonia, nasilenie objawów zastoinowej niewydolności serca, skurcz oskrzeli, ból zamostkowy, obrzęk obwodowy. Zawroty i bóle głowy, uczucie zmęczenia, osłabienie; rzadko zaburzenia snu, depresja, zaburzenia pamięci, lęk, omamy. Zaburzenia czucia w obrębie kończyn górnych. Osutka, świąd, odwracalna utrata włosów. Biegunka, zaparcie, nudności, wymioty, ból brzucha. Plamica małopłytkowa i niezwiązana z małopłytkowością. Bardzo rzadko zaburzenia potencji. Bardzo rzadko agranulocytoza, zespół toczniopodobny, zwiększenie aktywności aminotransferaz. β-adrenolityki mogą maskować objawy nadczynności tarczycy oraz hipoglikemii. W przypadku przedawkowania β-adrenolityków może dojść do wystąpienia bradykardii, niedociśnienia, bloku AV, niewydolności serca, skurczu oskrzeli i hipoglikemii. Należy zastosować leczenie objawowe; propranolol jest usuwany podczas hemodializy w niewielkim stopniu.

      Ciąża i laktacja: Kategoria C. Lek przenika przez łożysko. Ze względu na brak odpowiednich badań stosować tylko w przypadku istnienia bezwzględnych wskazań. Lek przenika do pokarmu kobiecego; podczas stosowania w okresie karmienia piersią zachować szczególną ostrożność.

      Dawkowanie: Dawkę należy dostosować indywidualnie. Dorośli. P.o. Nadciśnienie tętnicze. Początkowo zwykle 40 mg 2 ×/d, dawkę można stopniowo zwiększać, dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 120-240 mg/d 2-4 w daw. podz. (rzadziej w razie potrzeby można zwiększyć do 480-640 mg/d 2-4 w daw. podz.). Dławica piersiowa. Początkowo zwykle 40 mg 2 ×/d, dawkę można stopniowo zwiększać, dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 80-320 mg/d w 2-4 daw. podz. Zaburzenia rytmu serca. Zwykle 30-120 mg/d w 3-4 daw. podz.; lek podaje się przed posiłkami i wieczorem przed snem. Stan po ostrej fazie zawału serca. Leczenie należy rozpocząć 5.-21. dnia po zawale; stosuje się 180-240 mg/d w 3-4 daw. podz. Drżenie samoistne. 80 mg/d w 2 daw. podz., dawka podtrzymująca wynosi zwykle 120 mg/d, w razie potrzeby można stosować 240-320 mg/d. Zapobieganie napadom migreny. Początkowo 80 mg/d, dawka podtrzymująca wynosi zwykle 80-240 mg/d. Guz chromochłonny. Przed zabiegiem 60 mg/d w 2 daw. podz. przez 3 dni; w przypadkach nieoperacyjnych zwykle 30 mg/d. Nadciśnienie wrotne: do 120-160 mg/d w daw. podz., pod kontrolą rytmu serca, uzyskując zmniejszenie częstotliwości rytmu serca o ok. 20%. W kardiomiopatii przerostowej 80-120 mg/d. W stanach lęku i niepokoju do 240 mg/d w daw. podz. Dzieci. Początkowo 1 mg/kg mc./d w 2 daw. podz., zwykle stosowana dawka podtrzymująca 1-5 mg/kg mc./d w 3-4 daw. podz.; maks. dawka wynosi 16 mg/kg mc./d w 4 daw. podz. I.v. Dorośli. Zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu lub towarzyszące znieczuleniu ogólnemu: 1-3 mg powoli i.v. z prędkością nieprzekraczającą 1 mg/min pod kontrolą EKG; kolejną dawkę można podać po 2 min, następną po 4 h. Dzieci. W zagrażających życiu zaburzeniach rytmu lub w napadach anoksemicznych opornych na klasyczne leczenie i.v. ze szczególną ostrożnością w dawce 0,01-0,02 mg/kg mc./dawkę, maksymalnie do 0,025 mg/kg mc./5 min, monitorując stan dziecka.

      Uwagi: U niektórych chorych działania nie
      • razor22 Re: Który z popularnych leków na nadciśnienie, 05.02.11, 02:06
        Dzięki i na pewno to jest ten lek?
Pełna wersja