madziulec
24.03.05, 16:52
Przygotowane przez EweMonike1 z www.dlaczego.org.pl
1. Jednym z moich największych marzeń jest, aby moje dziecko było zdrowe.
2. Moje dziecko – pomimo choroby, niepełnosprawności – żyje, rozwija się. Nie
odwracaj się ode mnie tylko dlatego, że nie urodziłam zdrowego dziecka.
3. Po postawieniu diagnozy może mi być wyjątkowo ciężko przyjąć prawdę. Mogę
płakać, wydam ci się załamana. Ale nie opuszczaj mnie, gdyż właśnie teraz
bardzo cię potrzebuję.
4. Rozmawiaj ze mną, nie rezygnuj z kontaktów. Czasem wystarczy zwykłe
pytanie, jak się czuje dziecko i jak sobie radzimy. Każde zainteresowanie moim
dzieckiem pomaga mi w trudnych chwilach.
5. Chciałabym, abyś nie czuł się zażenowany widokiem mojego chorego dziecka.
Jeśli jednak jego widok jest dla Ciebie trudny do zaakceptowania, spróbuj się
przemóc. Gdy zobaczę, że jest Ci ciężko, pomogę Ci, tylko nas nie unikaj.
6. Jeśli mijasz nas na spacerze spotkasz w sklepie czy kinie, uśmiechnij się
do nas. Dla rodziców chorych, niepełnosprawnych dzieci zwykły spacer, kontakt
z „normalnym” światem bywają niekiedy trudne i stresujące.
7. Chciałabym, abyś spotykając moje dziecko nie przyglądał mu się jako
ciekawostce medycznej. Ono widzi Twoje spojrzenia i rozumie, że przykuwa
uwagę. Zachowaj zdrowy umiar pomiędzy ciekawością a obojętnością.
8. Jeśli chciałbyś dowiedzieć się czegoś o chorobie mojego dziecka, po prostu
spytaj. Oczywiście postaraj się zachować delikatność, ale lepsza jest rozmowa
na temat choroby, niż krępująca cisza.
9. Nie bagatelizuj choroby mojego dziecka. Dla mnie, z chwilą jego narodzin
czy diagnozy, skończyły się marzenia o w pełni szczęśliwym rodzicielstwie.
Jego choroba jest dla mnie wyjątkowa. Nie chcę jej porównywać z innymi,
gorszymi przypadkami. Znam niektóre z nich, ale ta wiedza nie stanowi dla mnie
wystarczającego pocieszenia.
10. Smutek, żal to pierwsze uczucia, jakie pojawiają się wraz z chorobą
dziecka. I niestety – pomimo prób normalnego życia – te uczucia wracają. Nie
oddalaj się wtedy ode mnie. Jeśli nie wiesz, jak pomóc, przytul mnie w
milczeniu, ale bądź.
11. Gdy w moich wypowiedziach pojawi się optymizm, nadzieja, nie gaś tych
uczuć czarnymi wizjami przyszłości. Rodzice chorych dzieci mają tych wizji aż
nadto.
12. Moje dziecko, poza chorymi częściami swego ciała czy umysłu, ma jeszcze
wiele cech, o których możemy porozmawiać. Nie unikaj zwyczajnych pytań o
dziecko, one pozwalają nam być bliżej normalnego życia.