Dodaj do ulubionych

Leczenie tężyczki.

19.07.13, 12:50
Leczenie tężyczki utajonej sprowadza się głównie do indywidualnego przyjmowania magnezu oraz właściwej terapii psychologicznej.
Zapotrzebowanie dobowe na magnez dla osoby dorosłej wynosi 6 mg/kg. masy ciała. Korzystne jest kojarzenie preparatów magnezowych z witaminą B6 działającą w charakterze kofaktora. Dawkuje się je zazwyczaj od 1tabl. do 2 tabl. 3 razy na dobę. Głównymi
przeciwskazaniami do stosowania preparatów magnezu jest ciężka niewydolność nerek, blok przedsionkowo-komorowy oraz miastenia. W terapii tężyczki warto wspomnieć o witaminie D3.
Iniekcje preparatów magnezu są bardzo rzadko stosowane w spazmofilii i dotyczą jedynie zaawansowanej hipomagnezemii. Bardzo często niedobór magnezu współistnieje z zasadowicą
metaboliczną wynikającą z hiperwentylacji u osób z objawami lęku napadowego lub mało odpornych na sytuacje stresowe.
Najwłaściwszą formą takiej pomocy jest psychoterapia skojarzona z leczeniem farmakologicznym. Znaczna część autorów preferuje rozpoczęcie leczenia od zastosowania leków z grupy benzodiazepin. Z naszego doświadczenia jednak wynika, że nie powinny to być leki pierwszego rzutu ze względu na ich duży potencjał uzależniający. Benzodiazepiny można stosować jako leczenie doraźne interwencyjne w stanach nagłej silnej hiperwentylacji ze współistnieniem objawów somatycznych. Należy pamiętać , że pacjenci z tężyczką ( szczególnie utajoną ) mają większą skłonność do uzależnień.

Jeżeli suplementowanie magnezu i wit. D3 nie przynosi oczekiwanego rezultatu, leczenie należy uzupełnić o leki antydepresyjne. Wskazane jest wyjaśnienie pacjentowi, iż działanie terapeutyczne tych leków nie jest natychmiastowe, natomiast przez kilka dni od rozpoczęcia leczenia pacjent może się poczuć gorzej. W każdym razie nie powinna być to przyczyna zarzucenia leczenia. Pacjent z tężyczką musi być świadomy iż po okresie początkowej wyraźnej poprawy stanu klinicznego zazwyczaj dochodzi do nawrotu niektórych objawów, które w dalszym konsekwentnym leczeniu powoli ustępują. Prawdopodobnie zjawisko to
zależy od osobniczych czynników genetycznych. Leczenie lekami z grupy SSRI prowadzi się do ujemnej kontrolnej próby tężyczkowej, następnie powoli redukuje dawki leku. Wskazane jest jednak aby pacjent przyjmował dalej preparaty magnezu z wit. B6 tylko w mniejszych niż
zalecone na początku terapii dawkach. Tak więc każdy pacjent, u którego zaistnieje podejrzenie tężyczki utajonej powinien zwrócić się o pomoc do neurologa z doświadczeniem w
leczeniu tężyczki , co pozwoli nie tylko właściwie zdiagnozować dolegliwości, ale i skutecznie poprowadzić terapię.
Obserwuj wątek

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka